ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ!

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Δεν βρίσκω λόγια να εκφράσω την οδύνη τον πόνο και την αγωνία για τα όσα συμβαίνουν στην Ιαπωνία... Την πιο όμορφη χώρα του κόσμου -κατ’ εμέ-, που τώρα κινδυνεύει να γίνει τόπος ζωντανών-νεκρών από τη ραδιενέργεια.

Ίσως είναι τραγικά συμβολικό, που συνέβη τώρα, την εποχή που ανθίζουν οι κερασιές, το σύμβολο της Ιαπωνίας. Μαζεύονται το βράδυ, κάθονται κάτω από τις
κερασιές, που είναι παντού, στα πάρκα κυρίως, και βλέπουν τα υπέροχα άνθη να πέφτουν λουσμένα από το φως του φεγγαριού. Για τους Ιάπωνες είναι η πιο βαθιά εικόνα της ομορφιάς της ζωής και του θανάτου, ναι του θανάτου, του εφήμερου της ζωής που σβήνει σαν τα άνθη της κερασιάς. Υπάρχουν τόσα υπέροχα χαϊκού, ποιήματα με 3 στίχους, που είναι πνευματικός στοχασμός. Διαβάστε ένα:

Χιονίζει άνθη.
Θ' ασκείται η άνοιξη
για το χειμώνα...

Δυστυχώς, μάλλον πρόκειται για τον πυρηνικό χειμώνα. Και τώρα... Ο θάνατος έρχεται, αργά και σταθερά. ...Τα άνθη της κερασιάς είναι μολυσμένα από τη ραδιενέργεια. Είναι χαρακτηριστική η γαλήνια και πειθαρχημένη αντιμετώπιση από τον ιαπωνικό λαό.

Εδώ στην Ταϊβάν, δέος και φόβος. Ο κόσμος φοβάται να βγει στον δρόμο, φοβάται την έκθεση στο ραδιενεργό νέφος.
Είναι όμως πολύ σημαντικό το ότι παντού, σε όλα σχεδόν τα τηλεοπτικά κανάλια, τις εφημερίδες και το ιντερνέτ, μεταδίδεται συχνά ένα μήνυμα: PRAY FOR JAPAN - ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ.

...κι' εμείς προσευχηθήκαμε την Κυριακή στη Θεία Λειτουργία. Με εκπλήσσει πολύ το ότι κανείς δεν διαμαρτύρεται που η τηλεόραση καλεί τον κόσμο να προσευχηθεί. Όλοι σέβονται, ακόμα και οι άθεοι, τις δύσκολες αυτές ώρες την πίστη και την ανθρώπινη ανάγκη για πίστη....
Υπάρχει αγωνία στην Ταϊβάν, διότι έχουμε 3 σταθμούς ατομικής ενέργειας, και η περιοχή είναι σεισμογενής όπως και η Ιαπωνία. Υπάρχει φημολογία ότι οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να συμβεί παρόμοιος σεισμός .....
Δεν βρίσκω λόγια να παρηγορήσω τους ανθρώπους εδώ, για όσους και όσα έχασαν και κυρίως για το ζοφερό πυρηνικό μέλλον που ίσως έρχεται (άλλωστε λογικά θα πρέπει να υπάρξουν μετασεισμοί 7, 6 κ.τ.λ. ρίχτερ).
Καταλαβαίνω μόνο τη σημασία της πίστης, δηλαδή της εμπιστοσύνης στον Θεό, στο να γαντζωθείς πάνω Του… Αντί να έχεις ελπίδες, να είναι Αυτός η ελπίδα μας, η μόνη σιγουριά που μπορούμε να εμπιστευθούμε.
..
Αδελφοί μου, η Ιαπωνία μπορεί να μην έχει ανάγκη την υλική σας βοήθεια. Δεν κλαίω τόσο για την Ιαπωνία, κλαίω όμως για την Ελλάδα που χρεοκόπησε όχι οικονομικά, αλλά ηθικά.
Η Ιαπωνία έχει ανάγκη την προσευχή μας, η οποία πρέπει να είναι πολύ θερμή, ώστε η χάρις του Θεού να βοηθήσει, να σταματήσει η καταστροφή, και κυρίως να γνωρίσουν τον Χριστό οι αδελφοί μας οι Ιάπωνες. Είναι τόσο κοντά Του με τον χαρακτήρα τους, τις αρετές τους και την εργατικότητά τους, λίγη προσευχή ακόμα χρειάζεται, για να τον βρουν.

Με αγάπη Χριστού π. Ιωνάς
Ιεραπόστολος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ταϊβάν

Γιατί οχι και Santorinistas!

Γράφει η Δέσποινα

Ούτως ή άλλως το νησί -απο την φύση του- είναι πολυπολιτισμικό, οπώτε και κανονικά ούτε το όνομα θα πρέπει να ξαφνιάσει ούτε η ιδέα. Οι ομάδες πολιτών με καταληκτικό σε -istas ,αρχής γενομένης απο την Αθήνα με τους Athenistas, οργανώνονται, για την ακρίβεια αυτοοργανώνονται με σκοπό τον εθελοντικό καθαρισμό και την ανάληψη πρωτοβουλιών για να ομορφύνουν και να καθαριστούν οι δημόσιοι χώροι.
Κι επειδή η μνήμη μας δεν είναι βραχεία (κοιμόμαστε καλά, σύμφωνα με τα πρόσφατα συμπεράσματα των επιστημόνων!) ανάλογες πρωτοβουλίες (απο δωρεές μέχρι φιλοξενεία ομάδων με αυτόν τον σκοπό, τον εθελοντικό καθαρισμό δηλ.) απο πολίτες ή ομάδες πολιτών έχουν παρθεί στο παρελθόν στην Σαντορίνη, πλήν όμως στην παρούσα φάση φαίνεται οτι αποκτούν σαφέστερα χαρακτηριστικά και ... επώνυμο!

Χαρακτηριστικό των εν λόγο κινήσεων και πρωτοβουλιών είναι το σημερινό άρθρο των "Νέων"
σύμφωνα με το οποίο,

Εβαλαν γάντια. Πήραν πινέλα και µπογιές. Σακούλες για να µαζέψουν τα σκουπίδια. Αλλά κυρίως είχαν µαζί όρεξη και κέφι. Ετσι, µέσα σε λίγη ώρα η παιδική χαρά πίσω από την κεντρική πλατεία στα Γιάννινα, στο Υποθηκοφυλακείο, έγινε σαν καινούργια. Αυτοί που έβαψαν και καθάρισαν την παιδική χαρά το πρωινό της 5ης ∆εκεµβρίου ήταν οι Paguristas. Μία οµάδαπολιτών από τα Γιάννινα.
«Εκλεψαν», όπως λένε, την ιδέα από τους Αtenistas στην Αθήνα. Πριν από δύο µήνες οργανώθηκαν µέσα από το Ιντερνετ -βοήθησαν το facebook και τα mails- και ξεκίνησαν δράσεις για να βελτιώσουν την πόλη τους.
Την αρχή την έκαναν οι Atenistas το περασµένο φθινόπωρο. Με σύνθηµα «Αθηναίοι στην πράξη» άρχισαν να αλλάζουν τα στραβά και ανάποδα της πρωτεύουσας. Το µότο αλλά και τις πράξεις τους υιοθέτησαν οµάδες πολιτών σε όλη την Ελλάδα. Χωρίς αρχηγούς, συνδροµές και περιορισµούς καθαρίζουν πλατείες, παραλίες και παιδικές χαρές. ∆ίνουν ξανά ζωή σε εγκαταλειµµένα πάρκα και παρατηµένες γειτονιές.

Η συνέχεια του κειμένου, εδω.

«Πρώτα σώσε τον αδελφό µου»

Ιστορίες ηρωισµού και ελπιδοφόρες διασώσεις δίνουν δύναµη στους Αυστραλούς. Ενα 13χρονο αγόρι θυσίασε χθες τη ζωή του για να σώσει τον 10χρονο αδελφό του, την ίδια στιγµή που οι κάτοικοι του Μπρίσµπεϊν προειδοποιούνταν να εκκενώσουν την πόλη.

Ο νεαρός Τζόρνταν Ράις βρισκόταν µε τη µητέρα και τον µικρότερο αδελφό του στο αυτοκίνητό τους, όταν ξαφνικά η µηχανή χάλασε και το όχηµα παρασύρθηκε από τα ορµητικά νερά. Η µητέρα των δύο αγοριών κάλεσε αµέσως βοήθεια, η οποία όµως δεν ήρθε ποτέ και κανείς από τους παρευρισκοµένους δεν ήταν πρόθυµος να βουτήξει στον χείµαρρο. «Στέκονταν άπρακτοι έως ότου ένας κοκαλιάρης τύπος άρπαξε ένα σχοινί, το έδεσε γύρω του και βούτηξε», λέει περιγράφοντας το συµβάν ο σύντροφος της Ράις. «Ο Τζόρνταν δεν ξέρει να κολυµπά και φοβάται το νερό. Οταν όµως ο άνδρας προσπάθησε να τον σώσει, του φώναξε: “Πρώτα τον αδελφό µου”».

Χάθηκαν στον χείµαρρο
Πράγµατι, ο άνδρας τράβηξε πρώτα τον αδελφό του. Οταν όµως επιχείρησε να κάνει το ίδιο µε τον Τζόρνταν και τη µητέρα του, το σκοινί έσπασε, µητέρα και γιος χτύπησαν σε ένα δένδρο και στη συνέχεια χάθηκαν µέσα στον χείµαρρο. Οι ηρωικές στιγµές εκτυλίχθηκαν χθες, την ίδια µέρα που το Μπρίσµπεϊν, η τρίτη µεγαλύτερη πόλη της Αυστραλίας, µεταµορφωνόταν σε πόλη - φάντασµα. Παρά τον γαλανό ουρανό και τον λαµπερό ήλιο χθες, στην πόλη αναµένονται νέες σφοδρές βροχοπτώσεις, που θα διαρκέσουν για τρεις - τέσσερις µέρες. Η στάθµη του νερού υπολογίζεται ότι θα ξεπεράσει τα πέντε µέτρα και οι Αρχές της πόλης προειδοποίησαν τους κατοίκους να εκκενώσουν την περιοχή. Ηδη έχουν εγκαταλειφθεί περίπου 20.000 κατοικίες.

«Θα σοκαριστούµε»
Για λόγουςασφαλείας,στο Μπρίσµπεϊν διακόπηκε και η παροχή ηλεκτρικού ρεύµατος. «Η πόλη θα κοιµηθεί απόψε και όταν ξυπνήσει θα αντικρύσει σκηνές για πολλούς πρωτοφανείς», προειδοποίησε η πρωθυπουργός του Κούινσλαντ Αννα Μπλάι. Οταν η βροχή σταµατήσει και αναλάβουν τα σωστικά συνεργεία, «νοµίζω πως όλοι θα σοκαριστούµε από τα ευρήµατα», πρόσθεσε. Ηδη, από τις φονικές πληµµύρες που πλήττουν τη χώρα από τα τέλη του περασµένου µήνα, 22 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους και 43 αγνοούνται. Τεράστιες είναι επίσης οι καταστροφές στον κλάδο των σιτηρών και των ανθρακωρυχείων, των οποίων η λειτουργία έχει ανασταλεί, ενώ το συνολικό κόστος των ζηµιών αναµένεται να φθάσει τα 13 δισ. δολάρια.

Ανάλογο είναι το σκηνικό και στη γειτονική πόλη Ιπσουιτς, όπου η κατάσταση περιγράφεται ως ολοκληρωτικό χάος. Περισσότεροι από 1.500 κάτοικοι έχουν βρει καταφύγιο σε κέντρα εκκένωσης, ενώ αρκετοί βλέποντας τα νερά να πλησιάζουν απειλητικά την πόλη, εγκατέλειψαν τις εστίες τους όπως όπως. Σύµφωνα µε τον δήµαρχο της πόλης Πολ Πάιζασεϊλ, η στάθµη του νερού έφθασε τα 19,4 µέτρα, µόλις ένα µέτρο χαµηλότερα από τις αρχικές εκτιµήσεις. Χάρις σε αυτή τη µικρή διαφορά όµως διασώθηκαν περίπου 6.000 σπίτια. «Αυτή είναι η διαφορά µεταξύ των κακών νέων και του ολέθρου», επεσήµανε ο Πάιζασεϊλ.

Παρά το τεράστιο µέγεθος της καταστροφής, καθηµερινές ιστορίες επιβίωσης αποπνέουν αισιοδοξία. Η µητέρα του 32χρονου Ντιν Μπροκ ήταν σχεδόν σίγουρη ότι ο γιος της ήταν νεκρός, όταν εγκλωβισµένος στο αυτοκίνητό του παρασύρθηκε από τον ορµητικό χείµαρρο.

Αισθάνθηκε τυχερός
Ευτυχώς, ο Μπροκ σώθηκε χάρις στην έγκαιρη παρέµβαση ενός άλλου οδηγού και µαζί κατευθύνθηκαν προς κοντινή περιοχή, η οποία είχε επίσης πληγεί από τις πληµµύρες. Εκεί πέρασε όλη τη µέρα βοηθώντας άλλους ανθρώπους και ακούγοντας τις ιστορίες τους αισθάνθηκε τυχερός. «Ηλικιωµένοι, κάποιοι ακόµη και 90 ετών, σκαρφάλωναν στις στέγες των σπιτιών τους. Αυτές είναι συγκλονιστικές ιστορίες, όχι η δική µου», τονίζει στους «Τάιµς».

ΠΟΛΗ-ΦΑΝΤΑΣΜΑ

Το Μπρίσµπεϊν, η τρίτη µεγαλύτερη πόλη της Αυστραλίας, έχει µεταµορφωθεί σε πόλη-φάντασµα

1.000 άστεγοι και πάνω από 100 νεκροί στη Βραζιλία

ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΏΔΕΙΣ ΒΡΟΧΕΣ πλήττουν και τη Νότια Βραζιλία, προκαλώντας κατολισθήσεις σε ορεινή περιοχήκοντάστοΡίοντε Τζανέιρο και οδηγώντας στον θάνατο τουλάχιστον 109 ανθρώπους τις τελευταίες µέρες.Στα θύµατα περιλαµβάνονται και τρεις πυροσβέστες που συµµετείχαν στις επιχειρήσειςδιάσωσης. Οαριθµός τωννεκρών αναµένεταινα αυξηθείτις επόµενες ώρες δεδοµένου ότι κυρίως στηνπόλη Τερεζόπολις, που έχει πληγεί περισσότερο, υπάρχουν πολλοί αγνοούµενοι και σωστικά συνεργεία καταφθάνουν συνέχεια στην περιοχή, σύµφωνα µε τον δήµαρχο της πόλης Ζόρζε Μάριο. «Περίπου 1.000 άνθρωποι έχουν µείνει άστεγοι. Πρόκειται για τη µεγαλύτερη καταστροφή στην ιστορίατης πόλης» δήλωσε ο Μάριοστο τηλεοπτικό δίκτυοΓκόρµπο. Εναςποταµός ξεχείλισε, σπίτια καταστράφηκαν ολοσχερώς και αυτοκίνητα βυθίστηκαν από την ισχυρή νεροποντή που διήρκεσε ένα ολόκληρο 24ωρο. Τεράστιες ζηµιές έχει επίσης υποστεί η γειτονική πόλη Πετρόπολις,όπου 18 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους,καθώς και η Νόβα Φριµπούργκο που µετρά µέχρι στιγµής επτά νεκρούς. ∆ύσκολοςχειµώναςαποδεικνύεται ο φετινός και για τις ΗΠΑ, όπου οι βορειοανατολικές περιοχές βιώνουν το δεύτερο κύµα κακοκαιρίας και ντύνονται ξανά στα λευκά. Το ύψος του χιονιού στο Σέντραλ Παρκ στη Νέα Υόρκη έφθανε χθες τα 23εκατοστά – τον περασµένο ∆εκέµβριο, στην ίδια περιοχή, το χιόνιείχε φθάσει τα51 εκατοστά. Μετάτο χάος ωστόσο που προκλήθηκε τον ∆εκέµβριο και τη σκληρή κριτική που δέχθηκαν οι αξιωµατούχοι της Νέας Υόρκης, µηχανήµατα ρίψης αλατιού ρίχτηκαν αµέσως στη µάχη προκειµένου να µείνουν οι δρόµοι ανοικτοί και νααποφευχθεί τοχάος. Περισσότερα είναι βέβαια τα προβλήµατα στις βορειότερες πολιτείες. Στους δρόµους του Κονέκτικατ το χιόνι έφθασε τους60 πόντους ενώ λευκές νιφάδες έπεφταν αδιάκοπα. Η αστυνοµία δέχθηκε περίπου 900 κλήσεις για ντεραπαρισµένα οχήµατα και αυτοκινητικά ατυχήµατα, χωρίς ωστόσο νεκρούς ή σοβαρά τραυµατίες. Ισχυρές καταιγίδες είχαν ως αποτέλεσµα να ακυρωθούν εκατοντάδες πτήσεις σε Νέα Υόρκη και Βοστώνη, καθώς και περίπου 70.000 νοικοκυριά στη Μασαχουσέτη να µείνουν χωρίς ηλεκτρικό.

Είναι σπάνιο τοφαινόµενο να σηµειώνονται καταρρακτώδειςβροχές και στις δύο πλευρές του Ειρηνικού, την Αυστραλία και την Καλιφόρνια. ΤοφαινόµενοΛα Νίνια συµπεριφέρεται µε διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι είχαν εκτιµήσει τα προγνωστικά µοντέλα.

Για τους µετεωρολόγους και τους επιστήµονες που ασχολούνται µε το κλίµα, οι πρωτοφανείς πληµµύρες που έπληξαν το Κουίνσλαντ της Αυστραλίας ήταν κάτι σαν παράπλευρες ζηµιές του φαινοµένου Λα Νίνια το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη και προκαλείται όταν πέφτει η θερµοκρασία των επιφανειακών νερών στον Τροπικό Ανατολικό Ειρηνικό Ωκεανό.

Το Λα Νίνια που είναι το αντίστροφο κλιµατικό φαινόµενο από το Ελ Νίνιο συνήθως προκαλεί υγρό καιρό στον ∆υτικό Ειρηνικόκαι ανοµβρία στις Νότιες ΗΠΑ, περιλαµβανοµένης της Νότιας Καλιφόρνιας.

Από τον περασµένο ∆εκέµβριο όµως,η ΝότιαΚαλιφόρνια πλήττεται από σφοδρές νεροποντές. Μάλιστα ορισµένες περιοχές έχουν δεχτεί τόσο πολύ νερό σε λίγες εβδοµάδεςόσο κανονικά δέχονται στο διάστηµα ενός έτους.

Η Μισέλ Λ’ Ορό, µετεωρολόγος στο Κέντρο Κλιµατικής Πρόγνωσηςτης Εθνικής ∆ιοίκησης Ωκεανώνκαι Ατµόσφαιρας τωνΗΠΑ, λέει ότι όταν το Λα Νίνια βρίσκεται σε εξέλιξη ισχυροί ανατολικοί άνεµοι στον Τροπικό Ειρηνικό ωθούν τα θερµότερα επιφανειακά νερά προςτα δυτικά, µε αποτέλεσµα ψυχρότερα νερά από τα βαθύτερα στρώµατα να ανεβαίνουν στην επιφάνεια για να τα αναπληρώσουν.

Η εµφάνιση ψυχρότερων νερών στον Ανατολικό Ειρηνικό σηµαίνει και λιγότερες βροχοπτώσεις στη συγκεκριµένη περιοχή, σύµφωνα µε τη Μισέλ Λ’ Ορό. Οι βροχές µετακινούνται προς τα δυτικά και αυτό µε τη σειρά του προκαλεί µετατοπίσεις στην πορεία του αεροχειµάρρου που επηρεάζει τον καιρό στις ΗΠΑ.

Ετσι, υπό κανονικές συνθήκες, το Λα Νίνια προκαλεί συνήθως ανοµβρία στον Νότο και ψυχρότερο και υγρότερο καιρό στα βόρειακαι κυρίωςστον Βορειοδυτικό Ειρηνικό.

Το τελευταίο όµως χρονικό διάστηµα, η ΝότιαΚαλιφόρνια πλήττεται από βροχές όπως συµβαίνει όταν επικρατεί το Ελ Νίνιο, όπου οι υψηλότερες από το συνηθισµένο θερµοκρασίες της θάλασσας προκαλούν σηµαντικές βροχές στη ∆υτική Ακτή των ΗΠΑ.




πηγή:Τα Νέα

Έρχονται οι εξωγήινοι!

Για όσους δεν το γνωρίζουν την προηγούμενη εβδομάδα ο ΟΗΕ όρισε πρέσβη για τους... εξωγήινους! Τι έγινε; Συμβαίνει κάτι που δεν μας το έχουν πει ή η κρίση είναι τέτοια που οι άνθρωποι έχουν πλέον εναποθέσει τις όποιες ελπίδες τους στο υπερφυσικό; Αν μη τι άλλο η απόφαση αυτή δίνει νέα ώθηση στη βιομηχανία του κινηματογράφου. Αν πάντως είναι να το ρίξουμε στους εξωγήινους, εμείς οι Έλληνες έχουμε και άλλα σενάρια για να «παίξουμε»: Τον μαρμαρωμένο βασιλιά, τον Μέγα Αλέξανδρο και τους Ελ.

Είμαστε έτοιμοι για όλα. Μπορούμε ακόμη και να φανταστούμε τη σκηνή που οι εκπρόσωποι των εξωγήινων εισέρχονται στην αίθουσα του ΟΗΕ και οι εκπρόσωποι των Εθνών όρθιοι χειροκροτούν τα πράσινα ανθρωπάκια. Τύφλα να έχει ο Σπίλμπεργκ.

Δεν ξέρουμε αν υπάρχουν εξωγήινοι ή όχι, αλλά σίγουρα είναι πολύ εγωιστικό να πιστεύουμε ότι μόνοι μας διαφεντεύουμε αυτό το απέραντο σύμπαν. Επίσης, είναι γεγονός ότι εκ των υστέρων μαθαίνουμε πράγματα που οι κυβερνήσεις μας τα κρατούν κρυφά επί σειρά δεκαετιών. Κι από την άλλη πλευρά, ακόμη κι αν δεν υπήρχαν εξωγήινοι, η βιομηχανία που ζει από τις έρευνες στο διάστημα θα έπρεπε να τους «εφεύρει».

Ας πούμε, όμως, ότι υπάρχουν κι ότι κατεβαίνουν αύριο στη γη. Έχετε σκεφτεί πόσα πράγματα απ’ όσα θεωρούμε σήμερα ως δεδομένα θα αλλάξουν μέσα σε μια στιγμή και άλλα θα μας φανούν τόσο μικρά και ασήμαντα; Υπάρχει Θεός; Πόσο πλούσιος είναι ο Γκέιτς; Θα περικόψει η κυβέρνηση τους μισθούς; Είναι καλός προπονητής ο Νιόπλιας; Θα ανέβει το δολάριο;

Δεν ξέρω για σας, αλλά εμάς η «είδηση» του διορισμού πρέσβη για τους εξωγήινους μας εντυπωσίασε. Το έκανε ο ΟΗΕ και όχι ο Λιακόπουλος. Ώρα είναι τώρα να μας πουν ότι δεν υπάρχει κρίση! Ότι όλα αυτά που ζούμε δεν είναι παρά μία εικόνα από το παράλληλο σύμπαν, τρίτο παράθυρο δεξιά. Όλα να τα περιμένουμε στις μέρες που ζούμε. Ο κόσμος μας είναι αλλοπρόσαλλος και εμείς απλοί θεατές του έργου που κάποιοι άλλοι έχουν επιλέξει για μας πριν από εμάς...

Θανάσης Μαυρίδης

Μια κυρία από την Γερμανία αποτελεί το φωτεινό και ζωντανό παράδειγμα του "τα πολλά λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία!"

Εγώ θα έλεγε ότι ακόμα και τα λίγα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία - ότι τα λεφτά, γενικά, δεν φέρνουν την ευτυχία αλλά το θέμα, σ' αυτή την ανάρτηση...δεν είναι ακριβώς (τουλάχιστον όχι άμεσα) η ΕΥΤΥΧΙΑ παρά η τολμηρή ηρωίδα που παράτησε τον τρόπο ζωής που έκανε και επέλεξε να ζει δίχως λεφτά κάτι που επί 13 χρόνια, τώρα, και με επιτυχία και με Ευτυχία κάνει!
Θεωρώ πως τέτοια παραδείγματα πρέπει να τα προωθούμε και να τα προβάλλουμε και 2- να δουν οι αναγνώστες ότι με την κρίση, και με τα λιγότερα λεφτά στην τσέπη, η ζωή μας ΔΕΝ καταντά χειρότερη και αυτό θα σας το αποδείξει η κυρία!

Ακολουθεί η ιστορία της:

"Ακόμα και εάν δεν έχεις τίποτα, αξίζεις πολλά..."

Η πρώην καθηγήτρια Χαϊντεμαρίε Σβέρμερ ζει χωρίς χρήματα τα τελευταία 13 χρόνια στη Γερμανία. Άρχισε ως πείραμα, αλλά τώρα ...δεν το αλλάζει με τίποτα. Και είναι πεπεισμένη ότι αυτό είναι το μέλλον της κοινωνίας μας.Πριν από 22 χρόνια η Χαϊντεμαρίε Σβέρμερ, καθηγήτρια γυμνασίου, μόλις έβγαινε από ένα επώδυνο διαζύγιο και αποφάσισε να μετακομίσει μαζί με τα δύο παιδιά της στο χωριό Λούνεμπουργκ, κοντά στο Ντόρτμουντ της Γερμανίας. Εκεί, όπως παρατήρησε αμέσως, οι άστεγοι ήταν πάρα πολλοί και σε άθλια κατάσταση. Ενοχλήθηκε πολύ. «Δεν είναι σωστό αυτό, δεν μπορεί να συνεχιστεί», σκέφτηκε. Έπειτα από αρκετή σκέψη έφτιαξε το Τauschring, ένα μέρος όπου οι άνθρωποι μπορούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες με αντάλλαγμα υλικά αγαθά, μια ζώνη όπου δεν χρησιμοποιούνται χρήματα: ένα κούρεμα μπορεί να ανταλλαγεί με το σέρβις ενός αυτοκινήτου, μια παλιά τοστιέρα μπορεί να ανταλλαγεί με δύο χρησιμοποιημένες καμπαρντίνες. Το αποκάλεσε «Gib und Νimm» δηλαδή «Πάρε- Δώσε».

Η 67χρονη σήμερα Σβέρμερ πίστευε πάντα ότι οι άστεγοι δεν χρειάζονται χρήματα προκειμένου να επανενταχθούν στην κοινωνία: αντίθετα θα πρέπει να δώσουν μόνοι τους αξία στον εαυτό τους με το να γίνουν χρήσιμοι, παρά τα χρέη, την ένδεια ή την ανεργία. «Πιστεύω ότι ακόμα και εάν δεν έχεις τίποτα, αξίζεις πολλά. Ο καθένας μας έχει μια θέση στον κόσμο».

Οι άστεγοι του Ντόρτμουντ όμως δεν ανταποκρίθηκαν αμέσως στο σχέδιό της και ελάχιστοι εμφανίστηκαν στο Τauschring. Κάποιοι μάλιστα της είπαν εξαγριωμένοι ότι μια γυναίκα μεσαίας τάξης με μόρφωση δεν θα μπορέσει ποτέ να κατανοήσει τι περνούν. Αντίθετα, ήταν κυρίως οι άνεργοι και οι συνταξιούχοι που άρχισαν να εμφανίζονται όλο και συχνότερα στο Τauschring, με τα χέρια τους γεμάτα πράγματα που βρίσκονταν αχρησιμοποίητα επί χρόνια στα σπίτια τους ή έτοιμοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους: συνταξιούχοι κομμώτριες προσφέρθηκαν να κουρέψουν άνεργους ηλεκτρολόγους οι οποίοι με τη σειρά τους θα έφτιαχναν τις κουζίνες των γυναικών. Συνταξιούχοι Βρετανοί δάσκαλοι παρέδιδαν μαθήματα αγγλικών σε νέους με αντάλλαγμα να βγάζουν βόλτα τους σκύλους τους. Ούτε ένα μάρκο δεν άλλαξε χέρια.

Η επιτυχία του πειράματος προκάλεσε στη Σβέρμερ ερωτήσεις για τον τρόπο ζωής της. «Άρχισα να καταλαβαίνω ότι ζούσα με πολλά πράγματα που δεν χρειαζόμουν. Έτσι αποφάσισα ότι δεν θα αγόραζα τίποτα χωρίς να δώσω κάτι άλλο. Έτσι ξεκίνησα. Μετά άρχισα να αναρωτιέμαι τι χρειάζομαι πραγματικά, για παράδειγμα ρούχα, και ανακάλυψα ότι μπορούσα να τα βγάλω πέρα με όσα κρέμονταν μόνο σε 10 κρεμάστρες. Όλα τα άλλα τα χάρισα. Το να ξεφορτωθώ τόσα πράγματα ήταν μια πραγματική ανακούφιση».

Έπειτα από λίγο, ακόμα και η τεράστια συλλογή με τα βιβλία της άρχισε να την ενοχλεί και η Σβέρμερ τα έδωσε σε ένα κατάστημα με βιβλία από δεύτερο χέρι. Τα χάρισε όλα. «Ήθελα να μείνω μόνο με τα απολύτως απαραίτητα».

«Η ζωή έγινε πιο συναρπαστική, πιο όμορφη»

ΟΣΟ ΠΙΟ ΑΣΚΗΤΙΚΑ ζούσε η Σβέρμερ τόσο πιο χαρούμενη ήταν. Το 1995 ασχολούνταν πολύ με το Τauschring και συνειδητοποίησε ότι η δουλειά της δεν την ικανοποιούσε. «Πάντα ήμουν άρρωστη με γρίπη ή πονοκέφαλο και ποτέ δεν συνειδητοποιούσα τη σύνδεση μεταξύ των σωματικών συμπτωμάτων μου και του γεγονότος ότι ήμουν δυστυχισμένη στη δουλειά μου». Έναν χρόνο αργότερα, το 1996, πήρε τη μεγαλύτερη απόφαση της ζωής της: να ζει χωρίς χρήματα. Παράτησε το διαμέρισμα και τη δουλειά της και άρχισε να ζει νομαδικά με «έναν ακραίο τρόπο ζωής», όπως παραδέχεται. Γύριζε από σπίτι σε σπίτι, προσφέροντας χειρωνακτικές εργασίες. Σκόπευε να το κάνει μόνο για 12 μήνες. Όμως της άρεσε τόσο πολύ που δεν μπορούσε να το σταματήσει. Δεκατρία χρόνια αργότερα, συνεχίζει να ζει βάσει των αρχών τού «Πάρε- δώσε». «Η ζωή έγινε πιο συναρπαστική, πιο όμορφη. Είχα όλα όσα χρειαζόμουν και ήξερα ότι δεν μπορούσα να επιστρέψω στην παλιά μου ζωή. Δεν έπρεπε πια να κάνω όσα δεν μου άρεσαν, αισθανόμουν μεγάλη χαρά και σωματικά αισθανόμουν καλύτερα από ποτέ». Ζει ακόμα έτσι. Μένει κάθε εβδομάδα σε διαφορετικό σπίτι μελών του Τauschring, καθαρίζοντας ή κάνοντας άλλες δουλειές ως αντάλλαγμα. Έχει 200 ευρώ για κατάσταση έκτακτη ανάγκης και όλα τα άλλα χρήματα που πιάνει στα χέρια της τα χαρίζει. Δεν έχει υγειονομική περίθαλψη, αλλά πιστεύει στη δύναμη της αυτοθεραπείας.

Πιστεύει πραγματικά ότι το δικό της παράδειγμα μπορεί να αποτελέσει το μέλλον σε μια κοινωνία όπου «όλοι αγοράζουμε για να γεμίσουμε το κενό μέσα μας. Και αυτό το κενό και τον φόβο της απώλειας τον εκμεταλλεύονται οι μεγάλες εταιρείες».

Τα μπάνια του λαού

Μια μικρή, ξύλινη σκάλα, ντυμένη με μπλε, ξεθωριασμένα κορδόνια, δίπλα από ένα περιφραγμένο παρτέρι με μισοξεραμένους ήλιους, οδηγεί σε μια παραλία με ψιλό χαλίκι, που δεν ξεπερνάει σε μήκος τα οχτώ μέτρα. Στα αριστερά, βρίσκεται ένα πρατήριο τσιμέντου, ενεργό ακόμη, ενώ στο βάθος περνούν δεκάδες καράβια φορτωμένα με μονόχρωμα κοντέινερ. Στην τσιμεντένια προβλήτα των ελάχιστων τετραγωνικών, κόσμος λιάζεται καθισμένος πάνω σε σκουριασμένους σωλήνες.

Μολονότι, το σκηνικό εκ πρώτης όψεως φαίνεται μίζερο και φλερτάρει με τη μελαγχολία, αν παρατηρήσεις τα πρόσωπα και τις κινήσεις των ανθρώπων, θα διαπιστώσεις ότι είναι ευτυχισμένοι και ανέμελοι. Αστειεύονται μεταξύ τους, παίζουν τάβλι, βάζουν στοιχήματα για το μακρύτερο μακροβούτι, συναγωνίζονται για το ποιος έχει κάνει τα πιο πολλά μπάνια, τσουγκρίζουν τα μπουκάλια με τις μπίρες και τσιμπάνε θαλασσινούς μεζέδες.

Σαββατιάτικο πρωινό στη Δραπετσώνα, γύρω στις 10.00. Πάνω στα βράχια (εξού και το όνομα της παραλίας, Βοτσαλάκια) που τοποθέτησε η χούντα το 1967 για να εμποδίσει τους κατοίκους να κάνουν μπάνιο- τότε, λίγα μέτρα πιο κάτω ήταν η χαβούζα, απ΄ όπου τα πλοία συνέλεγαν τα λύματα- είναι απλωμένες δεκάδες πετσέτες. «Εξαιτίας της κρίσης και τη δυσκολία στη μετακίνηση, οι γείτονες άρχισαν ξανά να εκτιμούν ότι έχουν μια παραλία μπροστά στο σπίτι τους», θα μου πει ο κ. Βασίλης, ο οποίος κολυμπάει στην περιοχή από τις αρχές της δεκαετίας του ΄50.

Και καρέτα καρέτα. Στην αναγέννηση της συνοικιακής παραλίας έχει συμβάλει καθοριστικά ο βιολογικός καθαρισμός της Ψυττάλειας, ο οποίος απέδωσε σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι χελώνες καρέτα καρέτα (με σταμπαρισμένη ταυτότητα στη ράχη) να μην αποτελούν σπάνιο είδος. Ολόκληρη η ακτογραμμή, από τον κολπίσκο του Περάματος μέχρι το Μικρολίμανο, έχει στην κυριολεξία αναζωογονηθεί. Στις παραλίες, που μέχρι πρότινος επισκέπτονταν μόνο μετανάστες, τώρα εκατοντάδες Ελληνες βρίσκουν το υποκατάστατο των χαμένων καλοκαιρινών διακοπών τους. «Είναι σχεδόν εξωτικό να κάνεις μπάνιο με φόντο τις φρεγάτες του Ναυτικού (στο βάθος βρίσκεται ο Ναύσταθμος της Σαλαμίνας)», θα μου περιγράψει γελώντας ο 20χρονος Στάθης, γέννημα- θρέμμα Περάματος, και θα προσθέσει πως «αφού φέτος δεν μου περίσσεψαν χρήματα, αποφάσισα να έρχομαι εδώ. Κατεβαίνει όλη η γειτονιά με τα ποδήλατα, κανονικές διακοπές, τσάμπα και χωρίς το άγχος ότι θα περάσουν γρήγορα οι μέρες και θα γυρίσεις πίσω».

«Είμαστε τυχεροί». Βέβαια, η περίπτωση του Στάθη δεν είναι μοναδική. Δίπλα από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, στο Χατζηκυριάκειο, κάτω από τον δρόμο με τις ψαροταβέρνες, η αμμουδιά μετατρέπεται καθημερινά σε παιδική χαρά. Παιδιά, μέχρι δώδεκα ετών, κατεβαίνουν τρέχοντας από τους κάθετους, απότομα ανηφορικούς δρόμους- με τη φασαριόζικη μανία που κατεβαίνουν οι συμμορίες ανηλίκων από τις φαβέλες- και λαχανιασμένα βουτούν στη θάλασσα. Παίζουν ποδόσφαιρο με πλαστικές μπάλες, ρακέτες, εξερευνούν τον βυθό φορώντας μάσκες και αδιαφορούν για το γεγονός ότι η παραλία δεν βρίσκεται σε νησί. «Ετσι όπως ήρθαν αυτή τη χρονιά τα πράγματα, είμαστε πολύ τυχεροί που έχουμε έστω κι αυτά τα δέκα μέτρα ακτής», θα μου ομολογήσει η κ. Μαρία, σαράντα δύο χρονών και μητέρα δύο αγοριών.

Σε γενικές γραμμές, η οικονομική στενότητα του κόσμου να πάει διακοπές και η παραμονή του στην Αθήνα έχει προσδώσει, κυρίως στις παραθαλάσσιες περιοχές, έναν έντονο νησιώτικο χαρακτήρα. Στην πραγματικότητα, είναι σαν οι πολυκατοικίες να έχουν... πασπαλιστεί με ραστώνη και οι δρόμοι ανάμεσά τους να έχουν μετατραπεί σε στενά σοκάκια, που μυρίζουν αντηλιακό. Στις Τζιτζιφιές, στο Παλαιό Φάληρο, στον Αλιμο, στο Καλαμάκι και στον Αγιο Κοσμά, ο κόσμος αφήνει τα αμάξια του παρκαρισμένα, φοράει το μαγιό του- οι άντρες κυκλοφορούν γυμνοί από τη μέση και πάνω- και τις σαγιονάρες του, βάζει την πετσέτα παραμάσχαλα, κουβαλάει στον ώμο μια τσάντα με τις απαραίτητες προμήθειες και κατηφορίζει στην κοντινότερη ακτή, είτε με τα πόδια είτε με ποδήλατο.

Συνωστισμός. Παραλία Αλίμου, Παρασκευή, λίγο μετά τις 12.00. Επικρατεί συνωστισμός, η βουή του κόσμου μπερδεύεται με τον ήχομόλις που ακούγεται- των τζιτζικιών. Οι δεκάδες πολύχρωμες ομπρέλες κατά μήκος της ακτής σε κάνουν να παραβλέψεις τις πολυκατοικίες από πίσω και σου δίνουν την αίσθηση ότι περπατάς σε κάποιο τουριστικό θέρετρο- έστω και β΄ κατηγορίας.

Παρόμοιο σκηνικό και στην οργανωμένη παραλία του Αγίου Κοσμά, με τη διαφορά βέβαια ότι οι φοίνικες κάνουν πιο... εξωτικό το τοπίο- από εδώ αρχίζει η λεγόμενη «αθηναϊκή Ριβιέρα». Οι λευκές ξαπλώστρες γεμάτες (όσοι έρχονται απευθείας από τη δουλειά συνηθίζουν να κοιμούνται- μην παραξενευτείτε αν δείτε κανένα σακάκι κρεμασμένο κάτω από την ομπρέλα), αμέτρητες πετσέτες απλωμένες στην άμμο, η αναμονή στο μπαρ μεγάλη- «έλα, ούτε στην Πάρο να ΄μασταν», διαμαρτύρεται φωναχτά κάποιος από το τέλος της ουράς-, το καραβάνι των μικροπωλητών πηγαινοερχόταν πάνω- κάτω (πουλάνε από μαγιό και σαγιονάρες, μέχρι πλαστικά ηλιοπροστασίας για το παρμπρίζ του αυτοκινήτου), τα μπαλάκια από τις ρακέτες έπεφταν σαν μετεωρίτες και οι ζαριές από το τάβλι ακούγονταν σαν ομοβροντίες. Η ώρα είχε περάσει. Μπροστά μου, ένα ζευγάρι κοντά στα είκοσι καθόταν αγκαλιασμένο σε μια ξαπλώστρα που είχε σύρει μέχρι το νερό. Ο ουρανός άρχισε να βάφεται πορτοκαλοκόκκινος από τη δύση του ηλίου, το αγόρι και το κορίτσι, εκστασιασμένα από την ομορφιά τραβούσαν φωτογραφίες με τα κινητά τους, για να θυμούνται την ημέρα και να τη νοσταλγούν τον χειμώνα. Οπως ακριβώς θα έκαναν και στις διακοπές τους.

πηγή:Νέα

Μωσαϊκό πολιτισμών

Το Φρούριο Φιρκά

Γράφει η Ηλέκτρα Φατούρου

Με φόντο τον Αιγυπτιακό Φάρο, τα βήματά μας αντηχούν στα πλακόστρωτα σοκάκια της Παλιάς Πόλης. Από τη γαλαζοπράσινη αγκάλη της λίμνης Κουρνά, σεργιάνι στα άδυτα παραδοσιακών οικισμών με άπλετη θέα. Τέλος δρόμου στο απέραντο γαλάζιο του Λιβυκού και η πραγματικότητα αποκαλύπτεται: η αίγλη και η ασυναγώνιστη φυσική ομορφιά των Χανίων, συνεπαίρνουν ολοκληρωτικά κάθε ανυποψίαστο ταξιδιώτη!

Πέντε χιλιάδες χρόνια ιστορίας ξετυλίγονται στο διάβα μας καθώς σεργιανίζουμε στα δαιδαλώδη σοκάκια της Παλιάς Πόλης των Χανίων. Προφυλαγμένη από τείχη, κατοικείται από τα μινωικά χρόνια. Ενετοί, αιγύπτιοι και τούρκοι κατακτητές άφησαν για πάντα το στίγμα τους στην κουλτούρα του τόπου. Σήμερα, όπως και τότε, το απαράμιλλης ομορφιάς ιστορικό κέντρο αναπτύσσεται αμφιθεατρικά, γύρω από το παλιό λιμάνι και χωρίζεται στις γειτονιές που κάποτε φιλοξένησαν τους εν λόγω πολιτισμούς.

Στόχος μας ο Τοπανάς, η εβραϊκή συνοικία και η Σπλάτζια, τα βασικά σημεία ενδιαφέροντος, πόλοι έλξης χιλιάδων τουριστών... Με το βλέμμα να ατενίζει τη θάλασσα ξεκινάμε την περιήγηση στην οδό Χάληδων, τον πολυσύχναστο δρόμο που σηματοδοτεί τη μετάβαση στην Παλιά Πόλη και την Πλατεία Σιντριβανιού. Στα αριστερά διακρίνεται το παλιό μοναστήρι των φραγκισκανών όπου στεγάζεται το Αρχαιολογικό Μουσείο, ενώ την απέναντι πλευρά «μονοπωλεί» ο καθεδρικός ναός. Λίγα μέτρα πιο κάτω το... θαλασσινό αγέρι προλογίζει την κύρια ατραξιόν, το ενετικό λιμάνι με τον τοις πάσι ξακουστό Αιγυπτιακό Φάρο.

Στη δυτική άκρη του, το Ναυτικό Μουσείο εφάπτεται στο Φρούριο Φιρκά και η σημαία που κυματίζει αγέρωχα, στέκει ως υπενθύμιση της ένωσης της Κρήτης με την υπόλοιπη Ελλάδα.

Ακολουθώντας περιμετρικά την προκυμαία βρισκόμαστε «αντιμέτωποι» με τον προμαχώνα San Salvatore και τη χιλιοπερπατημένη οδό Θεοτοκοπούλου. Αριστερά κι εντός του ομώνυμου μοναστηριού λειτουργεί η Βυζαντινή και Μεταβυζαντινή Συλλογή με εκθέματα της παλαιοχριστιανικής περιόδου και γλυπτά της ενετοκρατίας. Αντικρυστά, το κτίριο της πυριτιδαποθήκης (Τop Ηane στα τουρκικά) χαρίζει το όνομά του στην πιο γοητευτική συνοικία της πόλης, με διάσπαρτα τα σημάδια της ενετικής αρχιτεκτονικής. Στον Τοπανά αφήνουμε κατά μέρος τους χάρτες και απλά περπατάμε με το κεφάλι ψηλά, απολαμβάνοντας τα υπέροχα σαχνισιά και τα καταπράσινα μπαλκόνια που αποκαλύπτονται σε κάθε μας βήμα. Βασικό αξιοθέατο το ημιερειπωμένο παρεκκλήσι του αρχοντικού Ρενιέρι και η πύλη του ομώνυμου μεγάρου.

Προχωράμε νότια προς την εβραϊκή συνοικία- και τη συναγωγή-, διασχίζουμε τη Χάληδων και κατευθυνόμαστε στην οδό Σκρύδλωφ ή αλλιώς τα Στιβανάδικα. Σε τούτη τη γειτονιά λειτουργούσαν χρόνια πριν, πολλές από τις βιομηχανίες κατασκευής της χαρακτηριστικής κρητικής μπότας. Σήμερα ένας είναι ο εναπομένων τεχνίτης: ο Λευτέρης Πιρπινάκης, ο 80χρονος μάστορας που εδώ και 69 χρόνια κατασκευάζει στο χέρι ανδρικά και γυναικεία υποδήματα και έχει «ντύσει», όπως λέει, όλους τους παλιούς αστέρες του σινεμά! Μάλιστα υποστηρίζει πως φοράει στιβάνια «25 χρόνια, ένα ζευγάρι», πιστοποιώντας με τον τρόπο αυτό την άνεση και την αντοχή τους!

Συνεχίζουμε ευθεία μέχρι που καταλήγουμε στη Σπλάτζια , το κέντρο της πόλης κατά την τουρκική περίοδο. Εδώ κοντοστεκόμαστε μπροστά στο τζαμί του Αγά με τον ακέραιο μιναρέ, την ομώνυμη πλατεία με την εκκλησία του Αγίου Νικολάου (1320 μ.Χ.), τον ναό του Αγίου Ρόκκου (1630 μ.Χ.) και της Αγίας Αικατερίνης (16ος αι.). Ως νέο hot spot της πόλης, εδώ βρίσκονται τα στέκια που θα πρέπει να ανακαλύψετε! Ακόμα πιο δυτικά, το Κουμ Καπί, αποτελεί σημείο συγκέντρωσης των νέων, όπου τα δεκάδες παραθαλάσσια cafe σερβίρουν δροσιστικά απεριτίφ πάνω στο κύμα.

Στόχος μας πια, η Πύλη της Αμμου (προμαχώνας Sabbionera) και η θάλασσα. Η οδός Επιμενίδου καταλήγει στα τρία νεώρια (arsenali), τμήμα των συνολικά 17 υπόστεγων θολωτών κτισμάτων που είχαν ανεγείρει οι Ενετοί για προστασία τους στόλου τους κατά τους χειμώνες. Σε ένα από αυτά στεγάζεται το Β΄ Παράρτημα του Ναυτικού Μουσείου και το ανακατασκευασμένο μινωικό πλοίο.

Κατά μήκος της Ακτής Ενώσεως η περαντζάδα δίνει και παίρνει, μικροπωλητές και καλλιτέχνες βγάζουν τα προς το ζην και ο επιβλητικός Αιγυπτιακός Φάρος κάνει δειλά δειλά την εμφάνισή του στον ορίζοντα. Απέναντί του, διαγράφονται τα υπόλοιπα 6 νεώρια και το εντυπωσιακότερο όλων Μεγάλο Αρσενάλι, που σήμερα αποτελεί τον πολυχώρο εκθέσεων και εκδηλώσεων ΚΑΜ (Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου). Επόμενη στάση το Γιαλί Τζαμισί, ένα εκ των ισλαμικών καταλοίπων που, και αυτό, σήμερα φιλοξενεί καλλιτεχνικά δρώμενα. Για το τέλος αφήνουμε το Καστέλλι και την Πλατεία Μεραρχίας, το «μπαλκόνι» της Παλιάς Πόλης. Από το περβάζι της αγναντεύουμε στο πολύβουο λιμάνι, την ώρα που το περίτεχνο μωσαϊκό του παρελθόντος «ζεσταίνει» από τα μαβιά χρώματα της δύσης του ηλίου...

Ξανάρχονται οι... συνταγές του Κραχ

Γράφει η Κατερίνα Ροββά

Ξεχασμένες συνταγές μαγειρικής από τα χρόνια της ύφεσης «ξεσκονίζουν» οι νοικοκυρές της υφηλίου εν μέσω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Εκατοντάδες σπεσιαλιτέ που χρονολογούνται στο 1929, τον Α’ ή τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και χαρακτηρίζονται από χαμηλό κόστος και μειωμένη θερμιδική αξία κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο από διηγήσεις μανάδων και γιαγιάδων. Και η ζήτηση είναι μεγάλη.

Ιδιαίτερα δημοφιλής έχει γίνει η Αμερικανίδα γιαγιά Κλάρα, η οποία παρουσιάζει διαδικτυακές εκπομπές μαγειρικής με συνταγές που έφτιαχνε η μητέρα της την περίοδο του Κραχ. Η επιτυχία της 94χρονης γιαγιάς ήταν τόσο μεγάλη, ώστε μετά τα 2 εκατομμύρια «κλικ» που γνώρισε η ιστοσελίδα της www.greatdepres sioncooking.com., οι συνταγές της εκδόθηκαν σε βιβλίο και dvd.

Κέικ -η παρασκευή των οποίων δεν.............
απαιτεί ούτε αβγά, ούτε γάλα, ούτε βούτυρο- φασόλια, βραστές πατάτες και ζυμαρικά κυριαρχούν στα πιάτα της ύφεσης, ενώ το κρέας εξοστρακίζεται.

Το θέμα απασχολεί όλο και περισσότερα διαδικτυακά φόρουμ, όπου τα παιδιά και τα εγγόνια της ύφεσης μοιράζονται οικογενειακές συνταγές και φτιάχνουν «μενού του φτωχού».

Περισσότερες από 80 συνταγές οικονομικής κρίσης μπορεί κανείς να βρει στη διεύθυνση http://www.recipezaar.com/cookbook/Depres-sion-Era-Recipes-225279 , ενώ στην Αμερική διατίθενται αρκετά σχετικά βιβλία μαγειρικής που αποστέλλονται ηλεκτρονικά και στη χώρα μας.

Ενα από τα διασημότερα είναι ο πεντάτομος οδηγός μαγειρικής «Stories and recipes of Great Depression». Συγγραφέας του είναι η Rita Van Amber, η οποία το αφιερώνει στη μητέρα της «και σε όλες τις μανάδες που τόσο γενναία αγωνίστηκαν εν μέσω της ύφεσης στις κουζίνες τους για να διατηρήσουν ψυχή τε και σώματι ενωμένες τις οικογένειές τους»...

Δεκαετίες ηφαιστειακής σκόνης και ενεργοποίηση και άλλων ηφαιστείων προβλέπουν οι επιστήμονες

Η ηφαιστειακή έκρηξη στην Ισλανδία που προκάλεσε τόσα προβλήματα για τα άτομα που ταξιδεύουν αεροπορικώς θα μπορούσε να είναι μέρος της διόγκωσης της ηφαιστειακής δραστηριότητας που θα επηρεάσει όλη την Ευρώπη για δεκαετίες, προειδοποίησαν οι επιστήμονες.

Έχουν ανακατασκευάσει ένα χρονοδιάγραμμα των 205 ηφαιστείων στην Ισλανδία, που εκτείνεται τα τελευταία 1.100 χρόνια, και διαπίστωσαν ότι αυτά συμβαίνουν σε κανονικούς κύκλους - με την σχετικά ήρεμη φάση που κυριάρχησε τις τελευταίες πέντε δεκαετίες να πλησιάζει τώρα στο τέλος της.

Τουλάχιστον άλλα τρία μεγάλα ηφαίστεια της Ισλανδίας βρίσκονται στην διαδικασία να εκραγούν, σύμφωνα με τον Thor Thordarson, ηφαιστειολόγο στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου.

«Η συχνότητα των ηφαιστειακών εκρήξεων στην Ισλανδία φαίνεται να αυξάνεται και να μειώνεται σε έναν κύκλο διάρκειας περίπου 140 ετών," είπε. "Στο τελευταίο μέρος του 20ού αιώνα, βρισκόμασταν σε μια ‘χαμηλή’ περίοδο, αλλά τώρα υπάρχουν ενδείξεις ότι θα μπορούσαμε να πλησιάζουμε σε μία κορύφωση."

Τα ευρήματά του συμπίπτουν με νέες προειδοποιήσεις ότι η έκρηξη του ηφαιστείου Eyjafjallajökull, εξ αιτίας του οποίου έχει διαταραχθεί η εναέρια κυκλοφορία σε όλη την Ευρώπη για αρκετές εβδομάδες, θα μπορούσε να συνεχιστεί για πολλούς μήνες - και ίσως για χρόνια.

Ορισμένοι γεωλόγοι έχουν επίσης προειδοποιήσει ότι υπάρχει μια σοβαρή απειλή από ένα τέταρτο ηφαίστειο, το Katla, η οποία βρίσκεται 15 μίλια ανατολικά του Eyjafjallajökull. Δύο από τις τρεις τελευταίες εκρήξεις του φαινόταν να είχαν ενεργοποιηθεί από εκείνες του μικρότερου γείτονά του, και μια έκθεση που εκδόθηκε λίγο πριν από ξεσπάσει το Eyjafjallajökull, έκανε λόγο ότι το Katla ήταν "πολύ κοντά στην έκρηξη".

Τα τρία άλλα ηφαίστεια που επικαλείται ο Thordarson ως δυνητικά κοντά σε μια μεγάλη έκρηξη είναι το Grimsvotn, το Hekla και το Askja – τα οποία είναι μεγαλύτερα από το Eyjafjallajökull.

Στο παρελθόν, έχουν αποδειχθεί καταστροφικά. Το Hekla μόνο του έχει ξεσπάσει περίπου 20 φορές από το 874 π.Χ., ξεχειλίζοντας ένα σύνολο από δύο κυβικά χιλιόμετρα λάβας από μία γραμμή των ρωγμών που εκτείνεται 3α μίλια σε όλο το βουνό.

Υπήρξε μια μικρή έκρηξη το 2000 και οι γεωλόγοι έχουν αναφέρει ότι το χιόνι και πάλι λιώνει στην κορυφή του Hekla, γεγονός που υποδηλώνει ότι το μάγμα ανεβαίνει.

Το Grimsvotn, ένα άλλο μια άκρως ενεργό ηφαίστειο, βρίσκεται κάτω από τον τεράστιο παγετώνα Vatnajokull στη νοτιοανατολική Ισλανδία. Μια έκρηξη, το 1996 έκανε ένα μεγάλο μέρος αυτού του πάγου να λιώσει, προκαλώντας πλημμύρες που κατέστρεψε την κυριότερη περιφερειακή οδό της χώρας.

Συνδέεται με τη μαζική ηφαιστειακή σχισμή του Laki του οποίου η έκρηξη το 1783 εκτίναξε τόση τέφρα στην ατμόσφαιρα ώστε να ψυχρανθεί όλο το βόρειο ημισφαίριο για σχεδόν τρία χρόνια. Οι χαμηλές θερμοκρασίες προέκυψαν προκάλεσαν καταστροφές στις καλλιέργειες και λιμούς που σκότωσαν 2 εκατ. άτομα και βοήθησε στο ξέσπασμα της Γαλλικής Επανάστασης.

Ο Thordarson πιστεύει ότι η συμπεριφορά των ηφαιστείων συνδέεται με τις αλλαγές του φλοιού της γης, οι οποίες δημιουργούν τεράστιες υπόγειες πιέσεις σε μεγάλες περιοχές.

Καθώς αυτές οι πιέσεις δημιουργούνται, περισσότερα ηφαίστεια ξεσπάνε και καθώς οι πιέσεις εξαφανίζονται, τα ηφαίστεια υποχωρούν και πάλι.

Η θεωρία είναι αμφιλεγόμενη. Η Gillian Foulger, καθηγήτρια γεωφυσικής στο Πανεπιστήμιο του Durham, δείχνει ότι τα ιστορικά συμπλέγματα των ηφαιστείων θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν συμβεί από τύχη. Είπε: "το θέμα αυτό χρειάζεται αυστηρή στατιστική υποστήριξη."

Ωστόσο, τόσο η ίδια όσο και ο Thordarson συμφωνούν ότι η Ευρώπη πρέπει να πάρει πιο σοβαρά την απειλή της περαιτέρω ισλανδικής ηφαιστειακής έκρηξης, συμπεριλαμβανομένης της βελτίωσης της παρακολούθησης των ενεργών ηφαιστείων. Η Foulger γράφει στον David Willetts, το νέο υπουργό επιστήμης, προτείνοντας ότι η Βρετανία θα μπορούσε να υποστηρίξει την Ισλανδία σε ένα τέτοιο πρόγραμμα.

Είπε: «Υπάρχουν περίπου 35 ενεργά μεγάλα ηφαίστεια στην Ισλανδία και αν βάλουμε ένα υψηλής ποιότητας σεισμογράφο και ορισμένα συστήματα παγκόσμιου εντοπισμού θέσης (GPS) για κάθε ένα θα είμαστε συχνά σε θέση να πούμε εκ των προτέρων εάν θα ερχόταν μια έκρηξη. Το κόστος είναι μικρό σε σχέση με την πιθανή οικονομική ζημία από την απρόσμενη έκρηξη. "

Το πιο καυτό ερώτημα για τη Βρετανία και την υπόλοιπη Ευρώπη είναι πόσο καιρό θα συνεχιστεί η τρέχουσα έκρηξη.

Ο καθηγητής Stephen Sparks, από το τμήμα Γήινων Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, δήλωσε: "Κάθε ηφαίστειο έχει τη δική του προσωπικότητα. Αυτό το συγκεκριμένο ηφαίστειο ξέσπασε πριν, το 1612 και το 1821. Όταν ξέσπασε το 1821, συνέχισε ξεσπάει για 15 μήνες, ώστε δεν υπάρχει κανένας λόγος γιατί δεν θα μπορούσε να διαρκέσει ένα παρόμοιο χρονικό διάστημα. "

Οι νέοι κανόνες στον εναέριο τομέα σημαίνει ότι η Ισλανδία και η Ευρώπη μπορούν να αντιμετωπίσουν κατά πάσα πιθανότητα το Eyjafjallajökull, αλλά μια έκρηξη από το Katla θα μπορούσε να προκαλέσει πολύ μεγαλύτερα προβλήματα.

Ο Δρ Richard Waller, λέκτορας φυσικής γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο Keele, πιστεύει ότι το σύννεφο τέφρας θα μπορούσε να είναι τεράστιο, αλλά για την Ισλανδία το μεγαλύτερο πρόβλημα θα ήταν μία τεράστια πλημμύρα.

"Το Katla έχει έναν κρατήρα γεμάτο με πάγο πάχους πάνω από 2.000 πόδια, το οποίο θα λιώσει όλο", είπε.

Λέτε να ξυπνήσει ο Κουλούμπος;

http://redskywarning.blogspot.com/

Η Ελλάδα πρώτη στον κατάλογο με τα καλύτερα ξενοδοχεία

Συνολικά 2.525 ξενοδοχεία συμπεριλαμβάνονται στη λίστα με τα καλύτερα καταλύματα στον κόσμο, σύμφωνα με έρευνα της Expedia που καταρτίθηκε από τις γνώμες ταξιδιωτών.

Πρώτο στον κατάλογο φιγουράρει ένα ξενοδοχείο στην Κρήτη και ακολουθούν η Ν. Αφρική και οι ΗΠΟ εν λόγω κατάλογος περιλαμβάνει 1.221 ξενοδοχεία στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, 1.121 στις ΗΠΑ και τη Λατινική Αμερική και 283 στην Ασία.


Το top ten
Πρώτο στα δέκα καλύτερα ξενοδοχεία του κόσμου κατατάσσεται το Galaxy Iraklio Hotel στην Κρήτη και ακολουθούν τα Hide Away Guest House, Knysia και το Drury Inn της Ιντιανάπολη στις ΗΠΑ.

Στις πρώτες δέκα θέσεις βρίσκεται και ο Καναδάς. Στην έβδομη θέση βρίσκεται η Γαλλία με το Hotel De la Cite στο Καρκασόν και ακολουθεί η Βοσνία με το National Monument Muslibegovic House. Η Γαλλία ωστόσο καταλαμβάνει την δεύτερη θέση όσον αφορά τον αριθμό των ξενοδοχείων της «ευρωπαϊκής γειτονιάς της» που συγκαταλέγονται στη λίστα: 131 είναι τα γαλλικά ξενοδοχεία, 121 τα ιταλικά και 92 τα ισπανικά. Τελευταίες έρχονται οι σκανδιναβικές χώρες με μόνο 37 ξενοδοχεία να περιλαμβάνονται στον κατάλογο.

Τα ξενοδοχεία της Ιταλίας κατατάσσονται ως όχι τα καλύτερα του κόσμου ούτε καν τα καλύτερα της Ευρώπης.

Μας απειλούν έντεκα επικίνδυνα ηφαίστεια

Εντεκα ηφαίστεια στον κόσμο θεωρούνται αυτήν τη στιγμή επικίνδυνα από τους ειδικούς. Ανάμεσα σε αυτά είναι η Κάτλα, η «οργισμένη αδελφή» του Εϊγιαφιαλαγιόκουλ στην Ισλανδία, και ο Βεζούβιος στη γειτονική Ιταλία. Οι γεωλόγοι πάντως έχουν ένα σημαντικό όπλο στα χέρια τους: αντίθετα από τους σεισμούς, τα ηφαίστεια προειδοποιούν...

Συνολικά στον κόσμο τα ενεργά ηφαίστεια είναι 1.500. Περίπου 50 παρουσιάζουν αυτήν την περίοδο ηφαιστειακή δραστηριότητα. Αλλά μόνο έντεκα από αυτά θεωρούνται επικίνδυνα, σύμφωνα με μια έκθεση που συνέταξε το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας με βάση τόσο την ισχύ του κάθε ηφαιστείου όσο και την ανθρώπινη παρουσία κοντά στον κρατήρα του. Σε αυτόν τον κατάλογο, μαζί με το Πινατούμπο των Φιλιππίνων, από το οποίο εκτοξεύθηκαν τόσα αέρια και τέφρα το 1991 ώστε να επηρεαστεί το κλίμα του πλανήτη για τα επόμενα δύο χρόνια, βρίσκεται και ο Βεζούβιος στη γειτονική Ιταλία. Το Εϊγιαφιαλαγιόκουλ στην Ισλανδία μπορεί να κατάφερε να παραλύσει τις αεροπορικές συγκοινωνίες, αλλά θα γίνει πραγματικά επικίνδυνο μόνο στην περίπτωση της ταυτόχρονης έκρηξης με την «οργισμένη αδελφή», την Κάτλα, που βρίσκεται μερικά χιλιόμετρα ανατολικότερα. Στον κατάλογο περιλαμβάνονται ακόμη το Τσαϊτέν στη Χιλή, το οποίο έχει τεθεί σε ακόμα πιο στενή επιτήρηση μετά τον σεισμό του περασμένου Φεβρουαρίου, το Κρακατόα και το Μεράπι στην Ινδονησία και το Ταχόμα στην πολιτεία της Ουάσιγκτον. Στα πρόθυρα μιας επικίνδυνης έκρηξης βρίσκονται το Νιρανγκόνγκο στο Κονγκό, το Νεβάδα ντελ Ρούιθ στην Κολομβία, το Ποποκατεπέτλ στο Μεξικό και το Φούτζι στην Ιαπωνία.

Σε έκθεση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος που συντάχθηκε το 2007, εκτιμάται ότι 500 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο ζουν πολύ κοντά σε ένα ηφαίστειο για να θεωρούνται ασφαλείς. Το 90% των ενεργών ηφαιστείων είναι συγκεντρωμένο στα 40 χιλιάδες χιλιόμετρα του «δακτυλίου της φωτιάς» στον Ειρηνικό Ωκεανό. Η μεγαλύτερη έκρηξη στον βυθό σημειώθηκε πριν από δέκα μέρες ανάμεσα στα νησιά Φίτζι και τη Σαμόα σε βάθος 1,5 χλμ. Για την παρατήρηση του ηφαιστείου χρειάστηκε να κατασκευαστεί μια κάμερα ανθεκτική σε θερμοκρασίες που λειώνει το μολύβι, όπως αναφέρει η εφημερίδα «La Repubblica». Ο πιο «ψυχρός» κρατήρας, αντίθετα, βρίσκεται στην Ανταρκτική καταλαμβάνοντας μια επιφάνεια μεγαλύτερη και από την έκταση της Πελοποννήσου.

Από τα 1.500 ενεργά, περίπου 50 παρουσιάζουν ηφαιστειακή δραστηριότητα

Ποτέ δεν χτυπούν απροειδοποίητα

Αντίθετα πάντως από τους σεισμούς, τα ηφαίστεια δεν χτυπούν ποτέ απροειδοποίητα. Γύρω από τους πιο επικίνδυνους κρατήρες οι γεωλόγοι έχουν στήσει ένα δίκτυο παρακολούθησης, καταγράφοντας τις παραμορφώσεις του εδάφους, την έκκληση αερίων από το υπέδαφος, τον αριθμό των μικρών σεισμικών δονήσεων και τις αλλαγές στη ροή του νερού. Η έκρηξη ξεκινά συνήθως με μια βαθιά «ανάσα». Το έδαφος κάτω από το ηφαίστειο φουσκώνει σαν να αναπνέει και ο φλοιός τεντώνεται. Από τον ουρανό, οι δορυφόροι καταγράφουν ακόμη και παραμορφώσεις εκατοστών που συσσωρεύονται μέρα με την ημέρα. Επειτα το βουνό αρχίζει να τρέμει. Οι πλαγιές του ηφαιστείου κλονίζονται από δονήσεις σαν αλυσοδεμένα ζώα που τινάζονται για να απελευθερωθούν από τις αλυσίδες τους. Μετά έρχεται το βουητό. Ενας υπόκωφος θόρυβος που πριν ακόμη γίνει αντιληπτός από το ανθρώπινο αυτί, συλλαμβάνεται από ειδικές συσκευές. Κάποτε οι συσκευές αυτές χρησιμοποιούνταν στις πυρηνικές δοκιμές. Σήμερα είναι το «στηθοσκόπιο» που ακουμπούν οι ειδικοί στο «στήθος» του ηφαιστείου.


Ηφαίστειο «β΄ κατηγορίας»

Το Εϊγιαφιαλαγιόκουλ θεωρείται ένα ηφαίστειο «δεύτερης κατηγορίας», ακόμη και αν αποδείχθηκε ικανό να εκτοξεύσει 300 κυβικά μέτρα και 750 τόνους λάβας το δευτερόλεπτο, υψώνοντας στον ουρανό μια στήλη τέφρας που σε τρεις ημέρες έφτασε τα 140 εκατ. κυβικά μέτρα. Η στήλη ξεπέρασε σε ύψος τα 10 χιλιόμετρα για να μειωθεί στη συνέχεια στα 4.000 με 5.000 μέτρα. Και σαν να μην έφταναν οι κίνδυνοι που εγκυμονούνται για τους κινητήρες των αεροπλάνων από τη σκόνη, μέσα στη στήλη της τέφρας η ατμόσφαιρα έχει τόσο ηλεκτρικό φορτίο που προκαλείται ένας θεαματικός κεραυνός κάθε ένα τέταρτο της ώρας.


Φόβος για την Κάτλα που βρυχάται

Oι ειδικοί επί των προδρομικών φαινομένων μιας έκρηξης εμφανίζονται πλέον ανήσυχοι. Οχι τόσο για το Εϊγιαφιαλαγιόκουλ, η δραστηριότητα του οποίου φαίνεται σταθερή πια, όσο για την Κάτλα, που βρίσκεται σε απόσταση 20 χιλιομέτρων και είναι πέντε φορές μεγαλύτερη, εκατό φορές πιο ισχυρή και μπορεί να «ξερνάει» ένα δισεκατομμύριο κυβικά μέτρα λάβας το δευτερόλεπτο. Στις πλευρές της, οι σεισμογράφοι καταγράφουν κάθε μέρα 3.000 μικρές σεισμικές δονήσεις μεγέθους έως και 3,1 ρίχτερ. Τον περασμένο Ιανουάριο οι καθημερινές δονήσεις ήταν μόλις μία ή δύο την ημέρα. Γύρω από τα δυο ηφαίστεια της Ισλανδίας καταγράφεται μια συνεχής αλλαγή της ροής των ποταμών. Την παραμονή της έκρηξης του Εϊγιαφιαλαγιόκουλ τα νερά τους είχαν φουσκώσει έως και τρία μέτρα. Αυτό το γεγονός έπεισε τις ισλανδικές αρχές να απομακρύνουν από τα σπίτια τους περίπου 1.000 κατοίκους που ζούσαν κοντά στους πρόποδες. Η σχισμή στο έδαφος του Εϊγιαφιαλαγιόκουλ από την οποία βγαίνουν μάγμα και τέφρα επεκτείνεται προς την κατεύθυνση της Κάτλα. Στις 20 του περασμένου Μαρτίου, η «πληγή» είχε μήκος 800 μέτρων. Σήμερα έχει φτάσει σχεδόν τα δυο χιλιόμετρα. «Η ιστορία αποδεικνύει», επισημαίνεται στην έκθεση του Πανεπιστήμιου της Βόρειας Καρολίνας, «ότι σπάνια ξυπνάει το Εϊγιαφιαλαγιόκουλ χωρίς να ενεργοποιήσει την Κάτλα». Σύμφωνα με τους αμερικανούς ειδικούς, η «οργισμένη αδελφή» έχει τόση λάβα που θα μπορούσε να υπερπληρώσει την ατμόσφαιρα με τέφρα πυριτίου. Σε περίπτωση παρατεταμένης έκρηξης αναμένεται- εκτός από την απαγόρευση των πτήσεων- ένα φαινόμενο που ονομάζεται «ηφαιστειακός χειμώνας» κατά το οποίο το νέφος της τέφρας εμποδίζει την ηλιακή ακτινοβολία να φτάσει στη Γη. Τα ιστορικά προηγούμενα καλούν σε επαγρύπνηση: Τόσο το 1612 όσο και το 1821 οι εκρήξεις του Εϊγιαφιαλαγιόκουλ οδήγησαν σύντομα στο ξύπνημα της Κάτλα. Η ενδεχόμενη ταυτόχρονη ενεργοποίηση των δυο ηφαιστείων δεν θα να είναι τυχαία. «Για τα επόμενα χρόνια περιμένουμε στην Ισλανδία περισσότερες και πιο ισχυρές εκρήξεις. Οι πάγοι λειώνουν από την υπερθέρμανση του πλανήτη και αυτό το φαινόμενο έχει συνέπειες στην κίνηση του μάγματος στο υπέδαφος», εκτιμά ο Φρεϊστάιν Σίγκμουντσον, καθηγητής Ηφαιστειολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ισλανδίας, στην επιθεώρηση «Geophysical Research Letters». Το τέλος της εποχής των παγετώνων πριν από 10.000 χρόνια συνέπεσε πράγματι με μια ηφαιστειακή υπερδραστηριοποίηση στη νήσο των πάγων και της λάβας. Πιο πιθανή αιτία θεωρείται η μείωση του πάχους του επιστρώματος του πάγου στην επιφάνεια και η διόγκωση του υποκείμενου μάγματος.


Επηρεάζουν το κλίμα της Γης

Ηπαγκόσμια θερμοκρασία μειώθηκε κατά έναν βαθμό από την έκρηξη του Πινατούμπο πριν από 19 χρόνια. Αλλά από την έκρηξη του Εϊγιαφιαλαγιόκουλ δεν πρόκειται να υπάρξουν τέτοιες συνέπειες. Το ηφαίστειο των Φιλιππίνων βρίσκεται στη θέση 6 σε μια κλίμακα που φτάνει μέχρι το 8 και μετρά τον «δείκτη ηφαιστειακής εκρηκτικότητας». Το ισλανδικό ηφαίστειο δεν βρίσκεται καν σε αυτήν την κλίμακα. Η μόνη συνέπεια είναι ότι καθηλώνει τα αεροπλάνα στο έδαφος. Το ζήτημα αυτό απασχολεί τους επιστήμονες καθώς η έκκληση αερίων και σκόνης στη στρατόσφαιρα θεωρείται από κάποιους μια λύση (περισσότερο φανταστική παρά πραγματική) για να σταματήσει η διαδικασία της υπερθέρμανσης του πλανήτη. «Δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα τέτοιο από το Εϊγιαφιαλαγιόκουλ. Το επίπεδο της έκρηξης είναι πολύ χαμηλό για να επηρεάσει το κλίμα», εξηγεί ο Ολαφ Χίγκεν από το Μετεωρολογικό Ινστιτούτο της Νορβηγίας. Το πολύ πολύ τους επόμενους 12- 14 μήνες το ηλιοβασίλεμα στη Βόρεια Ευρώπη να είναι πολύ πιο έντονο, με ένα κόκκινο χρώμα που στους κατοίκους εκείνων των περιοχών θα φανεί πρωτόγνωρο.
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=4571465

Συνένοχη η Ελλάδα στον αφανισμό του τόνου -Λιγότερες ποσότητες αλιευμάτων απ΄ ό,τι εξαγωγές δηλώθηκαν στις ελεγκτικές υπηρεσίες

Σε αφανισμό οδηγείται ο ερυθρός τόνος που αναπαράγεται στη Μεσόγειο, μετά την απόφαση στο συνέδριο του Κατάρ να μην απαγορευτεί το διεθνές εμπόριό του, υποστηρίζουν οικολογικές οργανώσεις και επιστήμονες, καθώς ο πληθυσμός του έχει υποχωρήσει πάρα πολύ.

Συνένοχος στο έγκλημα υπεραλίευσης του πλέον πολύτιμου ψαριού στον πλανήτη- του οποίου η τιμή έφθασε πέρυσι σε ιαπωνικό δημοπρατήριο τα 818 δολάρια το κιλό- είναι και η Ελλάδα, σύμφωνα με όσα αποκαλύπτει στα «ΝΕΑ» παγκοσμίως κορυφαίος ειδικός.

Κατά τη διεθνή διάσκεψη της Σύμβασης για το Διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων με Εξαφάνιση Ειδών της Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας (CΙΤΕS) που ολοκληρώθηκε την Παρασκευή 26 Μαρτίου, οι χώρες-μέλη αποφάσισαν να μην προχωρήσουν σε απαγόρευση του διεθνούς εμπορίου του ερυθρού τόνου προς το παρόν και ανέβαλαν τα αυστηρότερα μέτρα προστασίας του απειλούμενου είδους για τον Νοέμβριο: «Δυστυχώς, η πλειονότητα των χωρών ψήφισε κατά της απαγόρευσης. Όμως, μόνο με σημαντική μείωση των ποσοστώσεων, πάταξη της παράνομης αλιείας και πλήρη απαγόρευση της αλιείας τόνου με γρι γρι (κυκλωτικά δίχτυα) θα έχει ελπίδες ανάκαμψης ο πληθυσμός του ερυθρού τόνου μετά τις δεκαετίες υπεραλίευσης που έχει υποστεί στη Μεσόγειο», λέει ο κ. Γιώργος Παξιμάδης από το WWF Ελλάς.

Από στοιχεία που εντόπισε ο ισπανός ανεξάρτητος ερευνητής κ. Ρομπέρτο Μιέλγκο Μπρεγκάτζι, ιδρυτής της εταιρείας ερευνών Αdvanced Τuna Ranching Τechnologies, προκύπτει ότι η Ελλάδα δεν έχει δηλώσει χιλιάδες κιλά ερυθρού τόνου στις αρμόδιες ελεγκτικές αρχές. «Συγκρίνοντας τις ποσότητες αλιευμάτων και εκτροφών που έχετε δηλώσει στη Διεύθυνση Αλιείας της Κομισιόν το 2008 με τις επίσημες εξαγωγές που αναφέρθηκαν στη Διεύθυνση Εμπορίου προκύπτει μία εντυπωσιακή διαφορά της τάξεως των 636.700- 642.234 κιλών ερυθρού τόνου. Αυτές οι ποσότητες δεν δηλώθηκαν να έχουν πιαστεί ή να έχουν μεταφερθεί σε φάρμες εκτροφής. Πολλαπλασιάζοντας με περίπου 20 ευρώ το κιλό, μπορεί εύκολα κανείς να βρει το ύψος της φοροδιαφυγής», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Ρομπέρτο Μιέλγκο Μπρεγκάτζι. Σημειώνεται δε πως το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο αλιευμάτων για την Ελλάδα το 2008 ήταν συνολικά 477.460 κιλά, ενώ το 2009 ήταν 213.500 κιλά. «Δεν είναι δουλειά μου να απαντήσω αν η χώρα σας χρησιμοποιείται για ξέπλυμα ερυθρού τόνου. Πιστεύω ότι οι εισαγγελείς είναι πιο αρμόδιοι να αποφασίσουν αν πρόκειται για υπόθεση υπεραλίευσης ή ψευδών δηλώσεων εξαγωγών ή και τα δύο. Είμαι σίγουρος ότι οι Έλληνες φορολογούμενοι θα θέλουν να μάθουν ποιο θα είναι το αποτέλεσμα», συμπληρώνει ο παγκοσμίως κορυφαίος ειδικός, που σε πρόσφατη έκθεσή του αποκαλύπτει ότι η αξία των υπεραλιευμάτων την τελευταία δεκαετία παγκοσμίως ξεπερνά τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Όσον αφορά την αλιεία ερυθρού τόνου κάτω των 30 κιλών- που κανονικά απαγορεύεται- ο κ. Μπρεγκάτζι επισημαίνει τα εξής: «Αν αναλύσετε το μέγεθος και τη δομή των τόνων που καταλήγουν σε δημοπρατήρια της Ιαπωνίας μετά την 1η Ιουλίου 2009 και που προέρχονται από εκτροφεία στην Ελλάδα και την Τουρκία, θα βρείτε ότι η συντριπτική πλειονότητά τους είναι νεαρής ηλικίας. Οι μεγάλοι τόνοι έχουν απλώς εξαφανιστεί. Γι΄ αυτό τον λόγο και τα τρία κυπριακά εκτροφεία είναι άδεια φέτοςδεν υπήρχαν τόνοι να μεταφερθούν εκεί».

ΑΥΣΤΗΡΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Μόνο με πάταξη της παράνομης αλιείας και πλήρη απαγόρευση της αλιείας τόνου με γρι γρι θα έχει ελπίδες ανάκαμψης ο πληθυσμός του ερυθρού τόνου

Μια Ελληνίδα και με τις φάλαινες και με τα φαλαινοθηρικά

ΕΝΤΟΝΟ προβληματισμό εκφράζουν μέλη οικολογικών οργανώσεων για τη συμμετοχή μαζί με την ελληνική αντιπροσωπεία στο συνέδριο του Κατάρ μίας προέδρου οργανισμού που φέρεται να έχει χρηματοδοτηθεί στο παρελθόν από τη νορβηγική κυβέρνηση για να ασκήσει πιέσεις προς όφελος φαλαινοθηρικών συμφερόντων.

Στη λίστα των συμμετεχόντων στη διεθνή διάσκεψη της Σύμβασης για το Διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων με Εξαφάνιση Ειδών της Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας (CΙΤΕS), το όνομα της Δέσποινας Σίμονς-Πυροβολίδου, που έλκει την καταγωγή της από την Ελλάδα και είναι η ιδρύτρια και πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Γραφείου Διατήρησης (του φυσικού περιβάλλοντος) και Ανάπτυξης (ΕΒCD), βρίσκεται μαζί με το όνομα της ελληνίδας αντιπροσώπου από την ελληνική πρεσβεία του Κατάρ. Σύμφωνα με έγγραφο που έχουν στη διάθεσή τους «ΤΑ ΝΕΑ», η κ. Σίμονς-Πυροβολίδου και ο οργανισμός της ΕΒCD με έδρα τις Βρυξέλλες φαίνεται πως διαπραγματεύτηκαν και έλαβαν το 2000 χρηματοδότηση ύψους 200.000 κορονών (περίπου 24.000 ευρώ) από το νορβηγικό υπουργείο Αλιείας για «τη διεξαγωγή ενεργειών κατά τις διασκέψεις CΙΤΕS και ΙWC (Διεθνή Επιτροπή Φαλαινοθηρίας)». Μάλιστα, στο έγγραφο που φέρει την υπογραφή του αναπληρωτή γενικού διευθυντή του υπουργείου Αλιείας της Νορβηγίας αναφέρεται ότι οι ενέργειες που είχε δεσμευθεί η κ. Σίμονς να κάνει κατά τη διάρκεια των συνεδρίων περιγράφονται επακριβώς σε αίτησή της που είχε υποβληθεί στο υπουργείο. Επιπλέον ξεκαθαρίζεται πως η «στήριξη από άλλες νορβηγικές πηγές θα ανατεθεί ξεχωριστά».

Με το αζημίωτο...
Όπως επισημαίνεται σε δημοσίευμα της νορβηγικής εφημερίδας «Dagbladet» με ημερομηνία 24 Μαΐου 2000, «πριν από τη διάσκεψη CΙΤΕS στο Ναϊρόμπι για το εμπόριο απειλούμενων ειδών τον Απρίλιο (σ.σ.: της ίδιας χρονιάς), το υπουργείο Αλιείας και το υπουργείο Εξωτερικών παρείχαν μεγάλα χρηματικά ποσά σε οργανισμούς για λόμπιινγκ έτσι ώστε να εξασφαλίσουν την πλειοψηφία για την εμπορία της φάλαινας. Μερικοί από τους οργανισμούς λόμπιινγκ είναι αμφιβόλου φήμης». Ανάμεσα στους οργανισμούς στο δημοσίευμα αναφέρεται και η ΕΒCD της κ. Σίμονς.
Η μόδα του σούσι έφαγε τον τόνο

ΜΟΛΙΣ 15% του πληθυσμού του ερυθρού τόνου που υπήρχε πριν από 40 χρόνια έχει απομείνει σήμερα στις θάλασσες, αναφέρει το πόρισμα των επιστημόνων της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διατήρηση των Τονοειδών που συντάχθηκε τον Οκτώβριο του 2009. Η μόδα του σούσι που διαδόθηκε τα τελευταία χρόνια με ταχύτατους ρυθμούς και οι υπερσύγχρονοι στόλοι από γρι γρι στη Μεσόγειο με δυνατότητα ψαριάς άνω των 50.000.000 κιλών τον χρόνο φέρουν μεγάλο μέρος της ευθύνης για τη μείωση των αποθεμάτων, αναφέρουν οι ερευνητές.

Όπως αποφασίστηκε στην τελευταία Διάσκεψη της Διεθνούς Επιτροπής που πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2009 στο Ρεσίφε της Βραζιλίας, η μέγιστη ποσότητα αλιείας ερυθρού τόνου στη Μεσόγειο μειώθηκε στα 13.500.000 κιλά για το 2010, σε σύγκριση με τα 22.000.000 που επιτράπηκαν πέρυσι. Επίσης, η περίοδος αλίευσης από τους στόλους γριγρί μειώθηκε σε έναν μήνα, ο οποίος όμως εξακολουθεί να συμπίπτει με την ιδιαίτερα ευαίσθητη αναπαραγωγική περίοδο, από 15 Μαΐου έως 15 Ιουνίου.

«Το θετικό στοιχείο της συνάντησης στο Κατάρ ήταν ότι ο πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διατήρηση των Θυννοειδών του Ατλαντικού δεσμεύτηκε για διαχειριστικά μέτρα σύμφωνα με τα επιστημονικά στοιχεία στη σχετική συνάντηση τον Νοέμβριο στο Παρίσι», επισημαίνει ο κ. Γιώργος Παξιμάδης, υπεύθυνος θαλασσίων προγραμμάτων στο WWF Ελλάς.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4567740

Παγκόσμια ημέρα Νερού Εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό

Συνολικά 880 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό, ενώ 2,7 δισεκατομμύρια -ανάμεσά τους 980 εκατομμύρια παιδιά- δεν έχουν πρόσβαση σε επαρκείς εγκαταστάσεις υγιεινής.

Τα στοιχεία αυτά ήρθαν στη δημοσιότητα τη Δευτέρα 22 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα του Νερού, σε ανακοίνωση που εξέδωσε η Διεθνής Ομοσπονδία των Συλλόγων του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου (IFRC) στη Μαλαισία.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους των νησιών του Ειρηνικού δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό και στις κατάλληλες εγκαταστάσεις υγιεινής, ενώ από την έλλειψη πόσιμου νερού και υγειονομικών εγκαταστάσεων υποφέρει και το 50% των ασθενών σε νοσοκομεία αναπτυσσόμενων χωρών.

Παρόμοια κατάσταση και στην Αφρική και την Ασία, όπου, «οι γυναίκες διανύουν καθημερινά με τα πόδια μια απόσταση έξι χιλιομέτρων για να βρουν νερό».

Η IFRC τονίζει ότι οι κλιματικές αλλαγές, η γρήγορη και απρογραμμάτιστη αστικοποίηση και η μετανάστευση επιφέρουν αρνητικές επιπτώσεις στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Παράλληλα, απευθύνει έκκληση σε όλη τη διεθνή κοινότητα να συμβάλει στην Παγκόσμια Πρωτοβουλία για το Νερό και την Υγιεινή, που φιλοδοξεί να εξασφαλίσει πρόσβαση σε καθαρό νερό και σε επαρκείς υγειονομικές εγκαταστάσεις για επτά εκατομμύρια ανθρώπους πριν από το 2015.

«Είναι ώρα για δράση», δήλωσε τη Δευτέρα εκπρόσωπος της IFCR, τονίζοντας ότι «η πρόσβαση σε καθαρό νερό, και στην ενημέρωση όσον αφορά θέματα υγείας και υγιεινής, δεν πρέπει να εξαρτάται από το πού έχουμε γεννηθεί. Είναι ένα ανθρώπινο δικαίωμα που πρέπει να έχουν όλοι, πλούσιοι και πτωχοί».

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=321584&dt=22/03/2010

«Ο Χριστόδουλος λείπει από την Ελλάδα» λέει ο π. Θωμάς Συνοδινός

Ο πρωτοπρεσβύτερος Θωμάς Συνοδινός ήταν ο πλέον στενός, αφοσιωμένος και έμπιστος συνεργάτης, ο πρωτοσύγκελος του αείμνηστου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Χριστοδούλου, τον οποίον υπηρέτησε πιστά και αφοσιωμένα μέχρι την τελευταία εκείνη στιγμή που ο μεγάλος αυτός Πρωθιεράρχης και Ελληνας, ο Χριστόδουλος, έκλεισε τα μάτια του για πάντα στις 28 Ιανουαρίου του 2008.

Πριν λίγες μέρες, ο π. Θωμάς βρέθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες προσκεκλημένος στο Πρόγευμα Προσευχής του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, στην Ουάσιγκτον, ενώ στη Νέα Υόρκη επισκέφτηκε τους συντοπίτες του Αμοργιανούς και αγαπητούς του φίλους. Μιλώντας στον «Εθνικό Κήρυκα» για πρώτη φορά μετά το θάνατο του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, αναφέρθηκε σε πολλές γνωστές και άγνωστες πτυχές του Προκαθημένου, ο οποίος σημάδεψε την Εκκλησία, την Ελλάδα και τον Ελληνισμό παντού εντός και εκτός συνόρων της Ελλάδος.

«Μπορεί να έχουν περάσει δύο χρόνια και βεβαίως ο ανθρώπινος πόνος μπορεί να αμβλύνεται με την πάροδο του χρόνου, δεν έχει πάψει όμως να είναι ακόμα πόνος και θα είναι πάντοτε για έναν άνθρωπο που με ανέδειξε, τον αγάπησα, του συμπαραστάθηκα με όλη τη δύναμη της ψυχής μου και πιστεύω ότι ήταν ένας πολύτιμος θησαυρός για την πατρίδα μας», είπε ο π. Θωμάς. Και συμπλήρωσε: «Νομίζω ότι λείπει ο Χριστόδουλος από την Ελλάδα, λείπει η φωνή του, ο δυναμισμός του, η παρουσία του, λείπει το χαμόγελό του αν θέλετε». Στην ερώτηση τι συζήταγαν όταν ήταν οι δυο τους; ο π. Θωμάς είπε: «Θα σας περιγράψω μερικές στιγμές όταν ήμαστε εδώ στο Μαϊάμι για να δείτε πόσο ανθρώπινος ήταν, αλλά και η ανθρωπιά του πόση πνευματικότητα έκρυβε.

Πολλές φορές τα βράδια δεν κοιμόταν μετά τη μετεγχειρητική περίοδο, που ήξερε πια ότι θα φύγει. Κάθε μία ή δύο ώρες ξυπνούσα και πήγαινα να δω σε τι κατάσταση βρισκόταν. Ενα βράδυ ήταν ξύπνιος κι ενώ τις άλλες βραδιές έβαζε την τηλεόραση και παρακολουθούσε όλα τα της Ελλάδος, εκείνο το βράδυ είχε κλειστή την τηλεόραση κι ήταν πολύ σκεφτικός. Τον ρώτησα 'γιατί δεν κοιμόσαστε' και μου απάντησε, 'κάνω την προσευχή μου και παρακαλώ τον Θεό να μου δώσει ζωή, αλλά δεν με ακούει'. Αυτή ήταν μία συγκλονιστική στιγμή, μία συγκλονιστική κουβέντα η οποία εξέφραζε όλη του τη δίψα για τη ζωή, αλλά συγχρόνως και όλη του την πίστη ότι αυτό εξαρτάται μόνον από τον Θεό.

«Βεβαίως -συνέχισε ο π. Θωμάς- θα την κουβαλώ κι εγώ αυτή την κουβέντα μέχρι να κλείσω τα μάτια μου. Τόλμησα και του έκανα την ερώτηση 'Του το ζητάτε έτσι απλώς για να ζήσετε;' και απάντησε 'έχω πολύ έργο να κάνω', άλλαξα αμέσως τη συζήτηση και προσπάθησα να αλλάξω το θέμα διότι καταλαβαίνετε πόσο βαριά είχε γίνει η ατμόσφαιρα».

Ο π. Θωμάς ανέφερε ακόμη, πως «η άλλη στιγμή ήταν όταν του είχε ανακοινώσει ο γιατρός ότι δεν μπορούσε να γίνει η μεταμόσχευση. Δεν ήμουν μπροστά όταν του το είπε. Τον είχαν μεταφέρει στην εντατική για ανάνηψη και ήμαστε απ' έξω με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο, τον Μητροπολίτη Βρεσθένης Θεόκλητο, τον π. Ανθιμο και δυο-τρεις άλλους κι όταν μας είπαν να περάσουμε να τον δούμε, στη διαδρομή σκεπτόμουν τι να του πω και πώς να το πω, διότι δεν ήξερα ότι τον είχε ενημερώσει ο γιατρός.

Κι όταν τον αντίκρισα τον είδα μ' εκείνο το γλυκό χαμόγελο που είχε πάντα και μου είπε 'παιδάκι μου είμαστε άτυχοι ε'; Του απάντησα 'Μακαριώτατε, χάσαμε μία μάχη, αλλά όχι τον πόλεμο, θα μας βοηθήσει ο Θεός και η επιστήμη έχει κι άλλους τρόπους να αντιμετωπίσει την ασθένειά σας'. Κι η απάντησή του ήταν 'παιδί μου μόνο το πρώτο που είπες, δηλαδή μόνον ο Θεός'«.

Ο π. Θωμάς τόνισε ότι «πίστευε ο Χριστόδουλος βαθύτατα στον Θεό». Με τον Χριστόδουλο γνωρίσθηκαν πριν από πολλά χρόνια και συνδέθηκαν. «Ημουν διευθυντικό στέλεχος μιας μεγάλης ναυτιλιακής εταιρείας και είχαμε και τα δρομολόγια Ελλάδας - Ιταλίας και κάποτε χρειάστηκε να ταξιδέψει με τον άγιο Καλαβρύτων και τον άγιο πρώην Πειραιώς, οι οποίοι ήταν Αρχιμανδρίτες τότε, Μητροπολίτης ήταν μόνο ο Χριστόδουλος και μου ζήτησαν να τους εξυπηρετήσω και ταξίδεψα κι εγώ μαζί τους μέχρι την Ιταλία.

Ημουν λαϊκός τότε, του αποκάλυψα ότι έχω μέσα μου την επιθυμία να γίνω κληρικός και από τότε συνδεθήκαμε όχι απλώς με μία φιλία, αλλά γίναμε σαν αδελφοί. Εκείνος με ενέπνευσε και με ενεθάρρυνε περισσότερο να γίνω ιερέας, πήγαμε με την οικογένειά μου στο Βόλο, μετά ήλθαμε πάλι στην Αθήνα», είπε. Ο π. Θωμάς και ο π. Επιφάνιος Αρβανίτης ήταν παρόντες τη στιγμή που εξέπνευσε ο Χριστόδουλος. «Ηταν μία στιγμή πολύ ήρεμη για εκείνον.

Ολον αυτόν τον καιρό ο Αρχιεπίσκοπος προετοιμαζόταν ψυχικά και είχε υποστεί όχι απλώς την καλήν αλλά την αρίστη αλλοίωση. Πάντοτε πίστευε στον Θεό, αλλά κι εμείς οι άνθρωποι που ήμαστε κοντά του, καταλάβαμε με την αρρώστια του, το πόσο βαθιά πίστευε στο Θεό και πόσο αγαπούσε την πατρίδα μας. Θυμούμαι τις τελευταίες μέρες πριν τον θάνατό του, είχε πάει ο τότε πρωθυπουργός ο κ. Καραμανλής στην Τουρκία, κι όλο το απόγευμα είχε μία ανησυχία και περίμενε να δει τις ειδήσεις.

Τον ρώτησα 'γιατί είστε τόσο ανήσυχος σήμερα, πονάτε;', και μου είπε, 'όχι, θέλω να δω πώς θα πάει ο Καραμανλής στην Τουρκία. Θα θέσει με δυναμισμό τα Εθνικά μας θέματα; Θα πει για το Κυπριακό; Τηλεφώνησε σε παρακαλώ στον Ρουσόπουλο να μάθεις τι έγινε, πώς πήγε;'. Τηλεφωνήσαμε κι όταν του είπα ότι όλα πήγαν καλά, εκείνο τα βράδυ κοιμήθηκε ευχαριστημένος, έφαγε μάλιστα και δύο αυγά βραστά.

Ενας άνθρωπος που ξέρει ότι τον τρώγει ο καρκίνος, ότι φεύγει, να έχει τέτοια έννοια για το πώς θα πάει το ταξίδι του Πρωθυπουργού της χώρας αντιλαμβάνεστε την αγάπη του γι' αυτόν τον τόπο. Ο Χριστόδουλος 'πάντοτε ανησυχούσε για την πορεία του Εθνους και λυπούμαι διότι πολλές φορές παρεξηγήθηκε από τους ανθρώπους μας, οι οποίοι θα τον θυμηθούν'.

Είχε συγχωρήσει τους πάντες, δεν είχε μνησικακία για κανέναν ακόμη και εκείνους που τον είχαν πικράνει βαθύτατα». Επιβεβαίωσε, πως ο Χριστόδουλος «ήθελε πολύ να έλθει στην Αμερική για να συναντήσει τους ομογενείς διότι τους αγαπούσε και θυμάστε πόσες φορές είχε συζητήσει με τον κ. Διαματάρη και με σας πόσο τον ενδιέφερε το θέμα της διατήρησης της ελληνικής γλώσσας την οποία μαζί με την Ορθοδοξία θεωρούσε ως δύο σημαντικές βάσεις για να αποφευχθεί ο αφελληνισμός των επερχομένων γενεών.

Θυμάμαι ότι πολλές φορές έλεγε στον κ. Διαματάρη 'Αντώνη, να βοηθάς ακόμα και τους μικρούς Συλλόγους των διαφόρων περιοχών της πατρίδας μας γιατί αυτοί τηρώντας τις παραδόσεις μας επιτελούν εθνικό έργο'«. Στην ερώτηση αν έκανε τακτικές εξετάσεις και πώς δεν προβλέφθηκε η ασθένειά του, απάντησε: «Εκανε εξετάσεις αλλά ποτέ δεν μας είπαν κάτι. Δεν μας είχε πει ποτέ ότι νιώθω έτσι ή αλλιώς. Ηταν ένας άνθρωπος με τέτοιο δυναμισμό που κανενός το μυαλό δεν πήγαινε ότι μπορεί να ήταν άρρωστος.

Ολα ήλθαν ξαφνικά. Να φαντασθείτε ότι τότε που είχε πάθει πλέον απόφραξη το έντερό του έκανε περιοδεία στη Βέροια και Εδεσσα και είχε εκφωνήσει σε 4 μέρες 16 ομιλίες από στήθους. Το μόνο που μου είπε εκείνη τη φορά ήταν 'νιώθω έναν πόνο εδώ αριστερά' και το απέδιδε στα κεράσια που είχε φάει εκεί».

Για τον διάδοχό του, τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, ανέφερε πως συμπεριφέρεται «με τρόπο ευγενικό, πατρικό, άψογο, δεν έχω κανένα παράπονο» και συμπλήρωσε «μου πρότεινε να παραμείνω στη θέση της Πρωτοσυγκελίας, αλλά τουλάχιστον τότε δεν είχα την ψυχική δύναμη να δεχθώ αυτή την πρόταση και να μείνω. Επρεπε να φύγω για να διευκολύνω και το δικό του έργο διότι αυτή είναι μία θέση που πρέπει να έχει κανείς απόλυτη εμπιστοσύνη στο πρόσωπο που την αναθέτει.

Δεν είχα τις σχέσεις ζωής με τον Μακαριότατο Ιερώνυμο που είχα με τον Χριστόδουλο, κι έτσι έπρεπε να κάνω σαν υπεύθυνος άνθρωπος, να τον διευκολύνω και να μην δημιουργήσω προβλήματα. Από εκεί και πέρα τον σέβομαι και σε ό,τι μου ζητηθεί θα εργαστώ για την Εκκλησία και η συμπεριφορά του μέχρι στιγμής τουλάχιστον είναι με μία λέξη άψογη».

Αναφορικά με την εμπειρία του στο Πρόγευμα-Προσευχής στην Ουάσιγκτον, ο π. Θωμάς είπε ότι «ήταν τρεις χιλιάδες κόσμος από 160 χώρες του κόσμου, ο πρόεδρος Ομπάμα ήταν παρών, η υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον και πολλοί γερουσιαστές ήταν παρόντες». Ο π. Θωμάς ήταν ο μόνος κληρικός από την Ελλάδα. «Ο πρόεδρος Ομπάμα και η υπουργός των Εξωτερικών η κ. Κλίντον έκαναν από μία θαυμάσια ομιλία και βεβαίως το θέμα τους ήταν πως η Αμερική είμαστε μία χώρα προσευχόμενη», σημείωσε. Και πρόσθεσε, διερωτώμενος: «Το έχετε ακούσει ποτέ αυτό στην Ελλάδα; Εχετε ακούσει ποτέ Ελληνα πολιτικό ο οποίος να δηλώνει ότι εγώ το πρωί κάνω την προσευχή μου; Οταν το είπε αυτό ο Πρόεδρος Ομπάμα, οι άνθρωποι στα διπλανά τραπέζια σχολίασαν ότι τώρα με τα νέα του καθήκοντα δεν τον βλέπουν τακτικά στην εκκλησία...».

Εξήγησε πως «να μην πάει το μυαλό κανενός ότι είχαμε πάει σε κάποια εκκλησία και κάναμε προσευχές και συμπροσευχές και κατηγορηθούμε και για θέματα συμπροσευχής με ετεροδόξους. Είναι γνωστό πώς έχει ξεκινήσει το πρόγευμα-προσευχής, τι θεσμός είναι εδώ στην Αμερική και ποιοι άνθρωποι συμμετέχουν, επιλεγμένοι βεβαίως με μεγάλη προσοχή. «Οι γερουσιαστές που ήταν εκεί είχαν χώρους όπου δέχονταν τις ομάδες από τις διάφορες χώρες. Εμάς μας δέχθηκε ο γερουσιαστής Νέλσον από τη Φλόριδα.

Ημαστε 6 εξ' Ελλάδος και το λέγω με θλίψη διότι από τα Σκόπια ήταν τουλάχιστον 10 και είχαν σταλεί επίλεκτα πρόσωπα μέσα δε στους καταλόγους ήταν η λέξη 'Μακεδονία' δυστυχώς. Από τη Γερμανία είχε έλθει ολόκληρη ομάδα βουλευτών, οι οποίοι μάλιστα μιλούσαν με τον κ. Νέλσον πριν από μας.

Είχαμε φτάσει με τον κ. Λάσκαρη ο οποίος με συνόδευε κι ήταν ο άνθρωπος που με φιλοξένησε. Εφτασα πριν από τους άλλους κι ενώ δεν είχε τελειώσει με τους Γερμανούς όταν με είδε στην άκρη της αίθουσας μού είπε παρακαλώ περάστε, και είπε στους Γερμανούς βουλευτές ότι βλέπω ήλθαν και οι φίλοι μας οι Ελληνες.

Οταν μου είπαν να συστηθώ και τους είπα ότι είμαι ο προϊστάμενος του Μητροπολιτικού Ναού της Αθήνας, ο γερουσιαστής μίλησε με τα καλύτερα λόγια για την Ελλάδα και αναφέρθηκε στο θέμα της Ορθοδοξίας και πόσο σημαντικό είναι για την Ελλάδα. «Είχα την ευκαιρία στο μεσοδιάστημα -επεσήμανε ο π. Θωμάς- να ρωτήσω τους Γερμανούς βουλευτές πώς πάνε τα οικονομικά της χώρας τους και πώς εκείνοι βλέπουν τα οικονομικά της Ελλάδος, επειδή στην Ελλάδα πολλές φορές αυτά προβάλλονται με περισσότερο έντονο τρόπο και δεν ξέρει κανείς και την αλήθεια.

Μου είπαν ότι είναι μία δύσκολη περίοδος, η οποία πιστεύουν, για μεν τη Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες θα αρχίσουν να ανακάμπτουν από τον Ιούλιο, για άλλες χώρες όπως η Ελλάδα πιθανότατα από τα επόμενα Χριστούγεννα. Εκεί μου δόθηκε η ευκαιρία να πω πως πάντοτε η Ελλάδα όταν ήταν καθημαγμένη είτε από πολέμους, είτε από οιεσδήποτε ιστορικές περιπέτειες, αμέσως μετά μεγαλούργησε γιατί έκαναν οι Ελληνες ανασύνταξη των πνευματικών τους δυνάμεων και πως ως Ελληνες πιστεύουμε ότι και τώρα μετά από αυτή την οικονομική κρίση πάλι η Ελλάδα θα σταθεί στα πόδια της και θα μεγαλουργήσει.

Είπα πως κατά τη γνώμη μου, ως κληρικός, όλα αυτά είναι προβλήματα πνευματικά όπως και το θέμα της οικολογίας και μου ζήτησαν να τους αναπτύξω τις απόψεις μου». Στην Ουάσιγκτον είχε την ευκαιρία, λόγω της ενασχολήσεώς του με τη Βυζαντινή Τέχνη και ιστορία, να επισκεφθεί το Κέντρο Ερευνας Ιστορίας και Τέχνης [Dumbarton Oaks], όπου είχε χρήσιμη συνομιλία με την Διευθύντρια Βυζαντινών Σπουδών και την Διευθύντρια του Μουσείου. Για την παραμονή του στη Νέα Υόρκη, είπε ότι «επισκέφτηκα τους ανθρώπους που αγαπώ και με αγαπούν.

Επισκέφθηκα βεβαίως εν πρώτοις και καθηκόντως τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο και τους συμπατριώτες μου Αμοργιανούς στο Σύλλογό τους». Στην ερώτηση πώς βλέπει εμάς την Ομογένεια της Αμερικής, ο π. Θωμάς απάντησε: «Θα σας θυμίσω αυτό που έλεγε ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος πως θεωρώ την Ομογένεια έναν πολύτιμο θησαυρό για την Ελλάδα και πιστεύω πως όλοι το αναγνωρίζουν αυτό».

Και συμπλήρωσε: «Επιτρέψτε μου να πω συγχαρητήρια στον 'Εθνικό Κήρυκα' διότι είναι ένας στύλος εδώ για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία, προβάλει και στηρίζει αυτά τα ιδανικά, τα οποία δεν πρέπει να εκλείψουν».
http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=4284:l-----r-----&catid=25:2009-12-18-08-37-46&Itemid=123