Συνέντευξη του π. Ιωνά στον τηλεοπτικό σταθμό Λύχνο της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών

Οι δοκιμασίες μπορούν να γίνουν πολύτιμες εμπειρίες υπό το φως της αγάπης του Θεού
Ο ρόλος της ιεραποστολής και της θείας λειτουργίας στη ζωή της Εκκλησίας
Η Ορθόδοξη θεία λειτουργία έκανε χαλάστρα στους Αφρικανούς μάγους!
Η βάπτιση και ο γάμος ως ενσωματωμένα μυστήρια στην θεία λειτουργία
Η Εκκλησία δεν είναι ιδεολογία, η Θεία Ευχαριστία κάνει την Εκκλησία
Οι μορφωμένοι Κινέζοι αντιμετωπίζουν την αρχαία θρησκεία τους ως συμβατική παράδοση χωρίς να πολυπιστεύουν
Ο Απόστολος Θωμάς πήγε στην Ινδία ντυμένος Βραχμάνος!
Η φιλανθρωπία είναι να δώσει λόγο ζωής, αυτό έχει ανάγκη ο κόσμος σήμερα
Η ατομικότητα και η ύπαρξη ως χωρισμός από τον άλλο (Σάρτρ). Ο άλλος ως όριο της ελευθερίας μου. Βούδδας: το πρόβλημα του ανθρώπου είναι ο πόνος της ύπαρξης.
Ο Θεός υπάρχει ως κοινωνία προσώπων, συνύπαρξη
Το Βυζάντιο έπεσε γιατί σταμάτησε την ιεραποστολή
Μοναχός δεν γίνεσαι για να σώσεις την ψυχή σου, αλλά επειδή αγάπησες πολύ τον Θεό και τους ανθρώπους, για να προσεύχεσαι γι’ αυτούς που δε μπορούν, για να μην αφήσεις το Θεό σε ησυχία!
Είναι ευθύνη της Εκκλησίας που οι Τούρκοι δεν έγιναν Ορθόδοξοι αλλά μουσουλμάνοι
Χρέος κάθε χριστιανού είναι να είναι ένας μικρός ιεραπόστολος (όχι προσηλυτιστής) προσφέροντας έναν λόγο ζωής (εάν τον έχεις!)
Η ζωή είναι η ένωση με τον άλλο άνθρωπο
Το ανθρώπινο σώμα είναι ο αληθινός ναός του Θεού, ακόμα πιο ιερός από τους ναούς ως κτίσματα
Σωστή και λανθασμένη ευλάβεια
Στην Ταϊβάν γίνονται 25.000 αυτοκτονίες το χρόνο επειδή οι άνθρωποι δεν ξέρουν γιατί ζουν
Η θεία λειτουργία είναι μια χρονομηχανή που μας μεταφέρει στον Παράδεισο
Ο χριστιανός δεν ζει για να ασχολείται με τον εαυτό του!
Τα στάδια ωριμότητας κινήτρων των χριστιανών: ο φόβος, η αμοιβή, η αγάπη
Δεν υπάρχουν 100% άθεοι!
Η εσωτερική άγνοια των καλών ανθρώπων στο Ευαγγέλιο της κρίσεως!
Το Άγιο Όρος δεν είναι το Βατικανό της Ορθοδοξίας, ούτε η ανώτερη μοναστική τάξη
Η αθεΐα, η αίρεση και η κόλαση είναι ο εγωκεντρισμός
Το άτομο γίνεται πρόσωπο μόνο στα μυστήρια της Εκκλησίας, γίνεται ένα με τους άλλους μέσω της κοινωνίας του Σώματος του Χριστού
Με τη Θεία Κοινωνία ενώνεσαι για πάντα με τους ζώντες και τους νεκρούς
Ο Θεός ως δύναμη κι επιβολή είναι η δαιμονική, ατελής γνώση του Θεού
Η αμαρτία του Αδάμ είναι ότι κατάλαβε το Θεό ως δύναμη και επιθύμησε την παγγνωσία -την οποία ο Θεός θα την έπαιρνε όταν θα έτρωγε το ξύλο της ζωής
Οι μουσουλμάνοι, οι βουδιστές και οι ανατολικές θρησκείες αντιλαμβάνονται το Θεό ως δύναμη κι έλεος, όχι όμως ως αγάπη
Το δόγμα είναι αυτό που βρίσκεται πίσω από το ήθος, την καθημερινή ζωή, γι’ αυτό πρέπει να το διαφυλάσσουμε
Αν αγαπάς το Χριστό και ζήσεις για λίγο καιρό στο εξωτερικό θα ματώσει η ψυχή σου από την άγνοια για τον Χριστό που έχουν τόσο μορφωμένοι και καλοί άνθρωποι!
3d video, e-learning, on-line κατήχηση και scenario-based learning για την ιεραποστολή

πηγή:Ιστολόγιο

π. Κοσμάς: ο άγιος Φίλος & Φωτιστής της αφρικάνικης Γης

Γράφει ο Νεκρός
Η Αφρική στους παλιούς αιώνες ανέδειξε χιλιάδες αγίους, κυρίως μάρτυρες και ασκητές, άνδρες και γυναίκες, αλλά και Πατέρες και διδασκάλους της Ορθοδοξίας. Ορισμένοι εικονίζονται και βιογραφούνται εδώ, από την Αδελφότητα του Αγ. Μωυσή του Αιθίοπα [για την οποία δες εδώ!]. Ο Μέγας Αντώνιος και χιλιάδες άγιοι ερημίτες και αναχωρητές, η αγία Αικατερίνα και χιλιάδες άλλοι μάρτυρες, ο Μέγας Αθανάσιος, ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας και πλήθος άλλοι άγιοι ήταν Αφρικάνοι.

Αργότερα, με την απόσχιση της Εκκλησίας της Αιθιοπίας από την Ορθοδοξία και την υιοθέτηση του μονοφυσιτισμού, και πιο μετά με την εξάπλωση του Ισλάμ, ιδίως στον αφρικανικό Βορρά, η Αφρική έπαψε να είναι η αρχαία σπουδαία κοιτίδα της ορθόδοξης πνευματικότητας.

Αφρικανοί άγιοι, από το site της Αδελφότητας του αγ. Μωυσή του Αιθίοπα

Τα αφρικάνικα έθνη της ενδοχώρας βέβαια (οι "φυλές"), στην πλειοψηφία τους, ποτέ δεν ξέφυγαν από τη μαγεία και την ειδωλολατρία, παρά την ευγένεια, το ήθος και τη σοφία του πανάρχαιου πολιτισμού τους. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Ορθόδοξοι χριστιανοί εντείνουν την ιεραποστολική τους προσπάθεια στην Αφρική. Δυστυχως, έχουν περάσει πρώτοι από εκεί (όπως κι από την Ασία και την αμερικάνικη ήπειρο) δήθεν χριστιανοί ιεραπόστολοι αποικιοκράτες, κι αυτό κάνει τους Αφρικανούς αδελφούς μας καχύποπτους απέναντι στην αλήθεια του Χριστού και του ευαγγελίου.
Τι περιμένει λοιπόν η Γιαγιά Αφρική; Περιμένει αγίους, να μιλήσουν τη γλώσσα της αλήθειας και να τους ακούσει το ευαίσθητο και σοφό αφτί της. ΥΠΑΡΧΟΥΝ μερικοί.
Ένας απ' αυτούς έφυγε από τον κόσμο στις 27 του Γενάρη 1989, θύμα τροχαίου δυστυχήματος με το φτωχικό και πολυδουλεμένο αμάξι του. Άφησε το αίμα και την ύστερη πνοή του στην αφρικάνικη Γη, που τόσο αγάπησε και αγωνίστηκε κυριολεκτικά γι' αυτήν και τους λαούς της. Είναι ο παπά Κοσμάς Γρηγοριάτης, στην αγία μνήμη του οποίου αφιερμώνεται αυτό το post.

Πηγή: Ιεραποστολικός Σύνδεσμος "Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός"
Η ζωή και το έργο του μακαριστού Ιεραπόστολου του Ζαϊρ π. Κοσμά Γρηγοριάτη

Στις 1 Απριλίου 1942 στα χρόνια της γερμανικής κατοχής, στο χωριό Θεοδόσια του Κιλκίς γεννιέται ο πρωτότοκος υιός του κ. Δηµήτρη και της κ. Δέσποινας Ασλανίδη, ο Ιωάννης. Λόγω της πολιτικής αστάθειας των χρόνων εκείνων, η οικογένεια Άσλανίδη φεύγει από το χωριό και εγκαθίσταται μόνιμα το 1947 στον συνοικισμό Σταυρούπολη της Θεσσαλονίκης, 'Ένα χρόνο μετά ο Ιωάννης άρχισε να πηγαίνει σχολείο. Το 1954 τελειώνει το Δημοτικό Σχολείο κα στρέφεται προς τις τέχνες για να βοηθήσει τη δοκιμασμένη απ’ τη φτώχεια πολύτεκνη οικογένειά του.


Το 1960 αποφοίτησε από το τμήμα εργοδηγών ηλεκτρολόγων του Ευκλείδη. Την περίοδο αύτή παρακολουθεί Κατηχητικά μαθήματα στη Χριστιανική 'Ένωση Εργαζομένων Νέων Θεσσαλονίκης. Έτσι διαμορφώνεται σιγά-σιγά ή προσωπικότητά του. Στα 18 του χρόνια ένιωσε το πρώτο σκίρτημα για την Εξωτερική Ιεραποστολή σε µία από τις διαλέξεις του λαϊκού τότε, σήμερα δε Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστάσιου Γιαννουλάτου. Από τα χρόνια εκείνα άρχισε να αλληλογραφεί µε τον πρωτοπόρο φλογερό Ιεραπόστολο π. Χρυσόστομο Παπασαραντόπουλο. Το 1962 κατατάσσεται στο Πολεμικό Ναυτικό και υπηρετεί τη θητεία του με τον βαθμό του Αρχικελευστού στις τορπιλακάτους. Τότε ακριβώς συνδέεται με την Ιεραποστολική Αδελφότητα Ο ΣΤΑΥΡΟΣ του π. Αυγουστίνου, μετέπειτα Επίσκοπου Φλωρίνης. Μετά την στρατιωτική του θητεία με συγκατάθεση και των γονέων του μένει για εννιά ολόκληρα χρόνια στην Αδελφότητα του Σταυρού σαν μέλος της. Όλα αυτά τα χρόνια εργάζεται Ιεραποστολικά ως υπεύθυνος του τυπογραφείου της Αδελφότητας. Παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα στο επτατάξιο Νυκτερινό Γυμνάσιο Πειραιώς και αποφοιτεί το 1970.
Όταν ο π. Αυγουστίνος γίνεται Μητροπολίτης Φλωρίνης ανεβαίνει μαζί του στην Φλώρινα. Νέοι αγώνες τον περιμένουν. Οργανώνει, από εθελοντές φοιτητές, συνεργεία, για την ανοικοδόμηση ευαγών ιδρυμάτων της Ιεράς Μητροπόλεως. Πρωτοστατεί στο κτίσιμο τού συνοικισμού των νεοφώτιστων Αθίγγανων, πού κατηχήθηκαν και βαπτίσθηκαν ομαδικά από τον π. Αυγουστίνο. Σαν εργοδηγός βοήθησε στην ανέγερση Ιερών Ναών, ενοριακών κέντρων, γηροκομείου, ορφανοτροφείου, τον Οίκο Μακεδονικής χειροτεχνίας, όλα στην επαρχία της Ι. Μ. Φλωρίνης. Με τα εθελοντικά συνεργεία, ανύψωσε τεράστιους Σταυρούς, όπως αυτός πού υψώνεται στην πόλη της Φλώρινας, στο ύψωμα 1020. Έργα του επίσης είναι το Πνευματικό Κέντρο στις Λεύκες της Πάρου και άλλα δύο ιδρύματα στην Αθήνα.
Το 1974 παίρνει το πτυχίο του Καλού Σαμαρείτου του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού και συγχρόνως εγγράφεται στη Ριζάρειο Ανωτέρα Ιερατική Σχολή Αθηνών με σκοπό να προετοιμαστεί για το Ιερατικό στάδιο. Ένα χρόνο μετά διακόπτει τις σπουδές του και σε ηλικία 33 ετών έφυγε για το Ζαΐρ, μαζί με τον Ιεραπόστολο π. Αμφιλόχιο Τσούκο, υπεύθυνο τότε τού Ιεραποστολικού Κλιμακίου Κολουέζι. Κατά την δεκατετράμηνη παραμονή του στο Ζαΐρ έκτισε με υποτυπώδη μέσα και με ανειδίκευτους ιθαγενείς εργάτες δέκα Ιερούς Ναούς, στην επαρχία Σάμπα. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα τελειώνει τις σπουδές του στη Ριζάρειο και παίρνει το πτυχίο της Σχολής το 1977.

Η χειροτονία του π. Κοσμά σε διάκονο
Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Κοινοβιακής Μονής τού Οσίου Γρηγορίου Αρχιμ. π. Γεώργιος Καψάνης, τρεις μέρες μετά τον θάνατο του π. Κοσμά θυμάται και γράφει: «Τον Δεκέμβριο του 1977, ήλθε στην Μονή μας, κατόπιν συστάσεως διακριτικών και σεβαστών Αγιορειτών Γερόντων, προκειμένου να εγκαταβιώσει σ' αυτήν, για ένα διάστημα, να γίνει μοναχός και εν συνεχεία, με την ευλογία, καθοδήγηση και συμπαράσταση της Μονής, να συνεχίσει το ιεραποστολικό του έργο. Μετά ετήσια περίπου δοκιμασία, κατά την όποία έδωσε δείγματα αυστηράς ασκήσεως και αγάπης προς τον μοναχικόν αγώνα, εκάρη μικρόσχημος μοναχός και έλαβε το όνομα Κοσμάς, για νά έχει τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό προστάτη και οδηγό στην ζωή του».

Το έργο του στην Αφρική

Εν συνεχεία χειροτονήθηκε, από τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Ροδοστόλου κ. Χρυσόστομο, διάκονος και πρεσβύτερος και αναχώρησε για το Ζαΐρ. Μεγάλοι αγώνες τον ανέμεναν εκεί: Η ανέγερση Ι. Ναών, η Κατήχηση και το Κήρυγμα προς τούς Αφρικανούς Αδελφούς και οι βαπτίσεις πολλών εξ αυτών (βάπτισε περί τούς 15.000 Αφρικανούς), η οργάνωση μεγάλου αγροκτήματος (3.000 στρεμμάτων) και ζωοτροφείου, για την προσφορά τροφής στους ιερείς, στους πτωχούς Ορθοδόξους, αλλά και στους μη Ορθοδόξους, λεπρούς και φυλακισμένους. Ποιός μπορεί να διηγηθεί τούς αμέτρητους κόπους και αγώνες του, για την επιτέλεση τού ευρύτατου αποστολικού, ποιμαντικού και κοινωνικού του έργου;



Κατά την τελευταία επίσκεψή του στο Άγιο Όρος, τον Ιούνιο 1988, ήταν πολύ καταβεβλημένος. Κάθε δύο η τρία χρόνια, ερχόταν στο Άγιο 'Όρος, για ανανέωση, εξομολόγηση, προσευχή και λήψη οδηγιών, για την περαιτέρω πορεία του έργου του. Το 1980 προεχειρίσθη σε Πνευματικό και αργότερα Αρχιμανδρίτη, από τον Σεβ. Μητροπολίτη Κεντρώας Αφρικής κ. Τιμόθεο. Ο π. Κοσμάς δεν επεδίωκε τα αξιώματα. Τον ενδιέφερε κυρίως η σωτηρία των ανθρώπων και η στερέωση της Ορθοδοξίας στο Ζαΐρ.
Δίδασκε στους Αφρικανούς την ευχή του Ιησού, πού θεωρούσε αποτελεσματικό όπλο, κατά της δαιμονοκρατίας των μάγων της Αφρικής.

Θεωρούσε επίσης πρωταρχικό του καθήκον να μυήσει τούς νεοφώτιστους Αφρικανούς στην Ορθόδοξη Λειτουργική ζωή, με την τέλεση συχνών Ιερών Ακολουθιών και Αγρυπνιών και τη διδασκαλία της βυζαντινής μουσικής κατά το Αγιορείτικο τυπικό, όσο ήταν δυνατόν να μεταφυτευθούν στην Αφρική. Η εκ μέρους του, επίσης, καλή γνώση της γλώσσας Σουαχίλι, των Αφρικανών, τον διευκόλυνε στο έργο του. Ας λεχθεί και τούτο, προς Δόξα Θεού: Διαχειρίστηκε πολλά εκατομμύρια, άλλά πέθανε πτωχός και ακτήμων, ως αληθής μοναχός.
[...]

Εικόνα από τη φάρμα της Ιεραποστολής που δημιούργησε ο π. Κοσμάς στο Κολουέζι

Το επίγειο τέλος του - Θρήνος στην Αφρική

Την Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 1989, μετά την δύση τού ηλίου, έδυσε γι' αυτή την ζωή ο ζηλωτής τού ευαγγελισμού των αφρικανών αδελφών, ιερομόναχος Κοσμάς, για να ανατείλει στην ανέσπερη ημέρα τής Βασιλείας τού Θεού. Το ταξίδι του, από το Λουμπουμπάσι στο Κολουέζι, έληξε αιφνίδια και θανατηφόρα, λόγω αυτοκινητιστικού δυστυχήματος, και συγχρόνως έληξε το ταξίδι του στην πολυστένακτη γη μας και στην μαύρη Ήπειρο και άρχισε το ταξίδι του στην αιωνιότητα, την μένουσα πόλη, την ποθεινή πατρίδα. Έζησε ταπεινά, απλά, χωρίς διάθεση προβολής και έφυγε βίαια, όπως βιαστική και ασταμάτητη ήταν και η ζωή του. Ευρισκόμενος σε Ιεραποστολική περιοδεία έπεσε θύμα αυτοκινητιστικού δυστυχήματος. Επιστρέφοντας στο Κολουέζι, 55 χιλιόμετρα έξω από το Λουμπουμπάσι, ένα φορτηγό από την απέναντι κατεύθυνση μπήκε στο αντίθετο ρεύμα και χτύπησε πλαγιομετωπικά το Λαντ Ροβερ που οδηγούσε ο π. Κοσμάς. Αποτέλεσμα ήταν να σκοτωθεί επί τόπου ο μακαριστός Ιεραπόστολος, ενώ οι συνεπιβάτες του -ο Έλληνας πρόξενος κ. Διονύσιος Κιβετός και ο ιθαγενής Μωϋσής που συνόδευε στις περιοδείες τον π. Κοσμά- σώθηκαν εκ θαύματος. Ήταν κι αυτό στην πρόνοια του Θεού.
Όπως μας διηγήθηκε αργότερα ο Πρόξενος κ. Κιβετός, ο π. Κοσμάς έβαλε στο μαγνητόφωνο το ορατόριο του Βερνάρδου «Κοσμάς ο Αιτωλός» και ακούγοντάς το έψαλλε χαμηλόφωνα. Κατά την σύγκρουση ο π. Κοσμάς έβγαλε ένα ελαφρύ επιφώνημα «ωχ!», ενώ ο Πρόξενος λιποθύμησε και ο ιθαγενής Μωϋσής πετάχτηκε έξω από το αυτοκίνητο. Το αυτοκίνητο μετά από δύο τούμπες έπεσε σε παρακείμενο χαντάκι. Κάποιοι ιθαγενείς που αντιλήφθηκαν το τροχαίο έτρεξαν και εναπέθεσαν το σώμα του π. Κοσμά στην άκρη του δρόμου. Η ώρα ήταν 8.10 το βράδυ. Το ευλογημένο σώμα του, που δεν βρήκε ανάπαυση και ξεκούραση σ’ αυτή την ζωή, αναπαύεται πάνω στο γρασίδι. Το αίμα απ’ τις πληγές του συμπαρασύρεται απ’ την βροχή που πέφτει την ώρα εκείνη και ποτίζει την αφρικανική γη.
Ο π. Κοσμάς αποδείχθηκε θησαυρός ανεκτίμητος στα σπλάχνα της Αφρικής. Αγνός, ευαίσθητος αλλά και δυναμικός έγραφε προφητικά για τον εαυτό του: «Το δόσιμο να είναι αληθινό, ολοκληρωτικό, δίχως κρατούμενα, με διάθεση αυτοθυσίας και αυταπαρνήσεως και με σκοπό ν' αφήσουμε τα κόκαλά μας μεταξύ των ιθαγενών επί του Ιεραποστολικού πεδίου». Το γεγονός πληροφορήθηκε πρώτος ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής κ. Τιμόθεος που βρισκόταν στην πρωτεύουσα του κράτους, την Κινσάσα. Λόγω ελλείψεως μεταφορικών μέσων έφθασε στο Λουμπουμπάσι για να κηδέψει τον π. Κοσμά μετά από τρεις μέρες. Στην Ελλάδα την είδηση έδωσε τηλεφωνικώς η Μοναχή Ξενη, συνεργάτιδα του π. Κοσμά. Οι γονείς του π. Κοσμά και τ’ αδέλφια του πληροφορούνται το γεγονός από τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου το ξημέρωμα της επόμενης μέρας.
Ο πόνος των γονέων, που με καρτερικότητα και χριστιανικό ήθος δέχθηκαν την είδηση, σκιαγραφείται στα λόγια της μητέρας του π. Κοσμά, της μακαριστής Δεσποινας: «Μόλις άκουσα την είδηση ξαφνιάστηκα. Εκείνη την στιγμή μου ήρθε ένα ρίγος σε όλο μου το σώμα. Πάγωσα! Ο πόνος μου ήταν μεγάλος και βαθύς. “Παιδί μου”, είπα, “έφυγες τόσο βιαστικά και άφησες τόσο έργο πίσω σου”. Αντίκριζα την εικόνα της Παναγίας και της αποκρινόμουνα· “Παναγιά μου, έτσι πόναγες και συ για το παιδί σου;”». Στο προσωπικό ημερολόγιο των ημερών εκείνων του πατέρα του κ. Δημήτρη, που εκοιμήθη πριν τρία χρόνια, διαβάζουμε· «Ενόμιζα κάποτε πως ήμουν σκληρός, ανθεκτικός. Τώρα όμως απέκτησα μια ευαίσθητη πληγή που με το παραμικρό ματώνει και πονάει. Έξω σκουπίζω τα δάκρυά μου, στο δωμάτιό μου όμως τ’ αφήνω και τρέχουν ελεύθερα, άφθονα. Προσεύχομαι στον Κύριο μας να μην το γράψει για αμαρτία».

Τρισάγιο στον τάφο του π. Κοσμά

Τρεις μέρες η σωρός του π. Κοσμά παρέμεινε σε ειδικό θάλαμο του Νοσοκομείου, που χρησιμοποιείται για τις περιπτώσεις αυτές. Κατά θαυμαστό τρόπο όλοι πρόσεχαν ότι το σώμα του δεν πάγωνε και διαρκώς έτρεχε αίμα από τα τραύματά του μέχρι και την ώρα της ταφής. Όπως γνωρίζουμε όλοι, τα σώματα των Αγιορειτών Πατέρων δεν παγώνουν, κατά παραχώρηση της Παναγίας μας, όσες ώρες κι αν περάσουν. Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 1989, εορτή των Τριών Ιεραρχών, η σωρός του π. Κοσμά μεταφέρθηκε από το Νοσοκομείο στον Ι. Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στο Λουμπουμπάσι, για να ψαλεί η Νεκρώσιμος Ακολουθία αμέσως μετά την Θεία Λειτουργία. Παρόντες ήταν όλοι οι ομογενείς Έλληνες με τις οικογένειές τους, τα παιδιά του Γυμνασίου, ο Πρόξενος κ. Κιβετός, εκπρόσωποι της Κυβερνήσεως του Ζαΐρ, οι τοπικές αρχές της πόλεως και πλήθος Ορθοδόξων ιθαγενών. Μετά τις δώδεκα η ώρα η σωρός του π. Κοσμά μεταφέρθηκε στο αεροδρόμιο, ώστε αεροπορικώς να φθάσει στο Κολουέζι, για να ενταφιασθεί στον προαύλιο χώρο της Ιεραποστολής.
Η πόλη του Κολουέζι παρέμεινε τρεις μέρες βυθισμένη στο πένθος. Περισσότεροι από δύο χιλιάδες Ορθόδοξοι ιθαγενείς των γύρω περιοχών αψηφώντας τα ξενύχτια, την πείνα και την ταλαιπωρία, συνωστίζονταν γύρω από την Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, δείγμα κι αυτό της αγάπης τους στον πνευματικό τους πατέρα που τούς ανέστησε εν Χριστώ. Όλοι ήθελαν να προσκυνήσουν το λείψανο του π. Κοσμά, το οποίο τέθηκε για τον σκοπό αυτό σε λαϊκό προσκύνημα. Μετά από Τρισάγιο στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, παρουσία των αρχών της πόλεως, των Ελλήνων ομογενών και χιλιάδων αφρικανών Ορθοδόξων και μη, η σωρός του π. Κοσμά μεταφέρθηκε για να ενταφιασθεί ακριβώς πίσω από το Ιερό του Ναού. Για τούς αφρικανούς Ορθοδόξους αδελφούς μας ο θάνατος του π. Κοσμά ήταν κάτι το απρόσμενο. Πόνεσαν και τον έκλαψαν πολύ. Έχασαν τον πνευματικό τους πατέρα, τον ποιμένα που τούς οδήγησε στον Χριστό, που τούς βάπτισε, που χάριτι Θεού τούς αγίασε και ξερίζωσε απ’ τις καρδιές τους τις προγονικές σατανικές δοξασίες. Ο τάφος του π. Κοσμά αποτελεί σήμερα σύμβολο αγάπης, θυσίας και προσφοράς.
Το έργο του συνεχίζει επάξια ο Ιερομόναχος π. Μελέτιος Γρηγοριάτης, έχοντας ως συνεργάτες τούς Μοναχούς Νικόλαο και Δαμασκηνό Γρηγοριάτη και την κ. Θεανώ Μουσδελεκίδου από την Έδεσσα. Με τις ευλογίες του Κυρίου μας η Ορθοδοξία έριξε βαθιά τις ρίζες της στην αφρικανική γη. Ο αιφνίδιος θάνατος του π. Κοσμά λειτούργησε αφυπνιστικά για πολλές συνειδήσεις. Στην Ελλάδα και το εξωτερικό οι φίλοι της Εξωτερικής Ιεραποστολής πολλαπλασιάσθηκαν. Ιδρύθηκαν νέα Ιεραποστολικά Σωματεία και αναδείχθηκαν μεγάλοι ευεργέτες. Ο π. Κοσμάς ξέγραψε τον εαυτό του ευαγγελιζόμενος τον Χριστό στην Αφρική. Τον έγραψε ήδη η Εκκλησία στο Ιεραποστολικό της μητρώο ως φωτιστή του λαού του Ζαΐρ.
Η μνήμη του ας είναι αιώνια!


Το βιβλίο του

Από αυτό το εξαιρετικό ιστολόγιο

Ο Ιεραποστολικός Σύνδεσμος "Αγ. Κοσμάς ο Αιτωλός" βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει ότι, με τη συμπλήρωση 20 ετών από το θάνατο του μακαριστού π. Κοσμά Γρηγοριάτη, κυκλοφόρησε το βιβλίο «Το Ιεραποστολικό μου Ημερολόγιο» του μεγάλου αυτού Ιεραπόστολου, που είναι ο εμπνευστής και ο πνευματικός ιδρυτής του Συνδέσμου μας.
Οι καταγραφές του ημερολογίου, μαζί με το παρουσιαζόμενο στο τρίτο μέρος προσωπικό του κείμενο «Σκέψεις περί Ιεραποστολής μέσα από την πράξη», συνιστούν πολύτιμο αυτόγραφο διαπιστευτήριο, που καταδεικνύει τον χαρακτήρα, την αγωνιστικότητα, αλλά και την συγκλονιστική καθημερινότητα του μεγάλου αυτού σύγχρονου Ιεραποστόλου. Οι ανησυχίες, οι κακουχίες, οι ελπίδες, η πνευματικότητα του π. Κοσμά παίρνουν σάρκα και οστά, μακριά από ειδυλλιακές παρουσιάσεις της πραγματικότητας, που βίωνε, και ωραιοποιήσεις, που εξάλλου δεν άρεζαν καθόλου ούτε στον ίδιο.
Ο μελετητής του βιβλίου αυτού, διατρέχοντας τις 456 σελίδες του και τις 60 φωτογραφίες του, γίνεται αυτόπτης μάρτυρας της ζωής και του έργου ενός πολυτάλαντου εργάτη του «αμπελώνος του Κυρίου».
Συγχρόνως «πληροφορείται» εσώψυχα και βιωματικά με ποιόν τρόπο η γεμάτη αυταπάρνηση προσφορά και η μαρτυρική τέλος θυσία του π. Κοσμά αφύπνισαν πλήθος κληρικών και λαϊκών να ασχοληθούν ουσιαστικότερα με το έργο της Εξωτερικής Ιεραποστολής.
Γιατί ενσάρκωσε στις μέρες μας τη διαχρονική αποστολή της Εκκλησίας μας, που είναι ο ευαγγελισμός των ψυχών και το «ελθέτω η Βασιλεία σου, ως εν ουρανώ και επί της γης».
Το βιβλίο διατίθεται από το βιβλιοπωλείο του Συνδέσμου μας και από τα άλλα χριστιανικά βιβλιοπωλεία της Ελλάδας στην τιμή των 15,00 €.
Αποστέλλεται επίσης ταχυδρομικώς με «αντικαταβολή».
Τα έσοδα που θα προκύψουν θα διατεθούν για τις ανάγκες των Ορθοδόξων Ιεραποστολικών Κλιμακίων, όπου γης.
Και βέβαια δεν μπορούμε να γίνουμε όλοι Ιεραπόστολοι.
Μπορούμε όμως να τους αγαπήσουμε, να προσευχηθούμε γι’ αυτούς και να τους βοηθήσουμε, με όποιον τρόπο ο Θεός μας φωτίσει…
http://www.iersyn.gr/mission_diary.html )

( http://www.iersyn.gr/bookshop.html )

Χωριό με το όνομά του!

Ολόκληρο χωριό με το όνομα Baba Kosmas (πατέρας Κοσμάς) ιδρύεται στο Ζαΐρ προς τιμήν του αγιασμένου ορθόδοξου αγωνιστή.
Για το θέμα αυτό, και άλλα σχετικά με την ιεραποστολή στην περιοχή, δείτε εδώ τα posts:

Ολόκληρο χωριό κτίζεται στο τόπο θυσίας του π. Κοσμά Γρηγοριάτη

Η δράση των Ορθόδοξων παπάδων -μοναχών στο Κολουέζι του Κογκό !

Η πρώτη Ορθόδοξη μοναχή στο Κολουέζι Κογκό (The first Orthodox nun in Koluezi Congo )

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΥ π. ΚΟΣΜΑ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΗ

Δείτε τέλος αυτό το άρθρο-μελέτη του κ. Ιωάννη Λάππα για τη σχέση του π. Κοσμά με την κοινωνία και την κουλτούρα της Αφρικής, το σεβασμό του σ' αυτά και τον τρόπο του για τη μεταλαμπάδευση του μηνύματος του Χριστού στους αρχαίους και σεβάσμιους λαούς της.
Εκεί, παρατίθεται μεταξύ άλλων η άποψη του π. Κοσμά: "Δεν χρειάζεται να μπολιάσουμε τον δικό μας πολιτισμό στο αφρικανικό σώμα με όλα τα παρεπόμενα καρκινώματα. Ο Αφρικανός έχει δικόν του, πολύ αξιόλογον πολιτισμό, δική του κοινωνικότητα. Πρέπει όμως ο ιεραπόστολος να κοπιάση πολύ, να τον ανακαλύψη και να τον εκχριστιανίση"

[εννοείται, αφαιρώντας ό,τι έρχεται σε αντίθεση με το χριστιανικό μήνυμα αγάπης και σχέσης με τον Τριαδικό Θεό].

πηγή:o-nekros.

Μην βλέπουμε τους ξένους μόνο ως πελάτες μας. Ας τους δώσουμε την αλήθεια του Χριστού!!

Ο Ιεραπόστολος της Κορέας στην Σαντορίνη 28/8/2010

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πισιδίας,ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΤΡΑΜΠΑΣ

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πισιδίας, ὑπέρτιμος καί ἔξαρχος Σίδης καί Ἀτταλείας, π. Σωτήριος (Τράμπας) ἐγεννήθη ἐν Ἄρτῃ τό ἔτος 1929, ἔνθα ἔλαβε τήν ἐγκύκλιον καί μέσην ἐκπαίδευσιν. Ἐφοίτησεν εἰς τήν Θεολογικήν Σχολήν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, λαβών τό πτυχίον τῆς Θεολογίας τό 1951. Ἐχειροτονήθη Διάκονος τό 1956. Ὑπηρέτησεν ὡς Ἱεροκήρυξ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μηθύμνης. Τό 1960 ἐχειροτονήθη Πρεσβύτερος καί προεχειρίσθη εἰς Ἀρχιμανδρίτην. Κατά τά ἔτη 1965-1968 ὑπηρέτησεν ὡς στρατιωτικός Ἱεροκῆρυξ. Ἐν συνεχείᾳ, διωρίσθη Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπής Ἀθηνῶν, μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου 1973. Τόν Νοέμβριο τοῦ 1975 ἀπεσπάσθη εἰς τήν Κορέαν καί διωρίσθη Προϊστάμενος τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίου Νικολάου, Σεούλ, καί Γενικός Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος Ἄπω Ἀνατολῆς. Εἰργάσθη διά τήν ἀναδιοργάνωσιν τῆς ἐκεῖ Ὀρθοδόξου Ἱεραποστολῆς καί τῆς Ὀρθοδόξου Κοινότητος καί ἐμερίμνησε διά τήν ἐπέκτασιν τῆς Ἱεραποστολικῆς προσπαθείας καί εἰς ἄλλας περιοχάς τῆς Ν. Κορέας. Τό 1982 διωρίσθη Διευθυντής τοῦ Θεολογικοῦ Σεμιναρίου «Ἅγιος Νικόλαος» Σεούλ καί τό 1986 Πρόεδρος τοῦ ὑπό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου συσταθέντος ἱεραποστολικοῦ Ὀργανισμοῦ, ἀναγνωρισθέντος καί ὑπό τῶν Κορεατικῶν Ἀρχῶν, ὑπό τήν ἐπωνυμίαν «Orthodox Eastern Mission». Τό ἔτος 1993 ἐξελέγη ὑπό τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Βοηθός Έπίσκοπος τοῦ Μητροπολίτου Νέας Ζηλανδίας, ὑπό τόν τίτλον τῆς πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Ἐπισκοπῆς Ζήλων. Τό 1995 διωρίσθη Προϊστάμενος τοῦ νεοσυστάτου ἱεραποστολικοῦ Ἱδρύματος «Ἐξαρχία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου». Τό 1999 ἀνεκηρύχθη Ἐπίτιμος Δημότης Σεούλ, διά τήν 25ετή ὑπηρεσία του εἰς τήν Κορέαν, καί τό 2000 Ἐπίτιμος Δημότης Παπάγου, Ἀθηνῶν. Ἔχει λάβει τό βραβεῖον Ἱερέως τοῦ Ἱδρύματος «Γεώργη καί Κατίγκω Λαιμοῦ» καί έχει βραβευθῆ, ἐπίσης, ὑπό τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν μέ τό χαλκοῦν μετάλλιον αὐτῆς. Τήν 20ήν Ἀπριλίου 2004 ἐξελέγη Μητροπολίτης τῆς ἀρτισυστάτου Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κορέας. Τήν 27ην Μαΐου 2008, κατόπιν οἰκειοθελοῦς παραιτήσεως ἐκ τῆς ἥν θεοφιλῶς ἐποίμαινεν Ἐπαρχίας, ἡ Ἁγία καὶ Ἱερά Σύνοδος κατά τήν συνεδρίαν τῆς 27ης Μαΐου 2008 μετέθεσεν αὐτόν εἰς τὴν Ἱερὰν Μητρόπολιν Πισιδίας.

Το έργο του Μητροπολίτου Σωτηρίου Τράμπα

Επί 33 συνεχή χρόνια υπηρέτησε την Εκκλησία μας εκεί, ο μέχρι πρότινος Μητροπολίτης Κορέας Σωτήριος Τράμπας, ο οποίος συμπληρώνων τον άλλο μήνα τα 79 του χρόνια, είχε παρακαλέσει τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, να τον απαλλάξει από το βάρος των ευθυνών του και να περιοριστεί στα καθήκοντα του Λειτουργού και Πνευματικού της εν Καπυόνγκ Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως, προτιθέμενος ν’ ασχοληθεί εκεί σε συνεργασία με τις αδελφές της Μονής, στη μετάφραση ύμνων στην κορεατική γλώσσα, για τον εμπλουτισμό των ιερών Ακολουθιών Εσπερινού και Όρθρου, ολοκλήρου του εκκλησιαστικού έτους, όπως και έγινε.

Ήδη στη θέση του εξελέγη ο από 10ετίας υπηρετών στην Κορέα, βοηθός Επίσκοπος Ζήλων π. Αμβρόσιος Ζωγράφος, του οποίου ως υπογραμμίζει ο Μητροπολίτης Σωτήριος Τράμπας, τα πολλά προσόντα, η βαθειά μόρφωση, το ήθος και ο ιεραποστολικός ζήλος, εγγυώνται πλούσια καρποφορία στο ιεραποστολικό έργο που ήδη επιτελεί και όχι μόνο.

Ο αποχωρών διά του οποίου το έργο, τον ζήλο, τον ενθουσιασμό και το ήθος, εκφράζονται οι πάντες με τα καλύτερα λόγια, είναι αληθές ότι αφήνει μια οργανωμένη μητρόπολη με γερά θεμέλια, που έθεσε ο ίδιος με πολλή αγάπη χριστιανική και πολλές θυσίες.

Ας ληφθεί υπόψη, ότι η οι ενορίες της εν λόγω Μητρόπολης, απέχουν από 40 έως 480 χιλιόμετρα από την Σεούλ, τα οποία χρόνια τώρα διέσχιζε αγόγγυστα και το κυριότερο χωρίς τα απαιτούμενα οικονομικά μέσα, προκειμένου να τελεί τις Θείες Λειτουργίες και να ανταποκρίνεται στις ποικίλες άλλες δραστηριότητές του.

Σημειωτέον επίσης ότι σ’ αυτόν και μόνο οφείλεται η ίδρυση πολλών ενοριών, όχι μόνο στην Κορέα, αλλά και σε άλλες χώρες της Ασίας, γεγονός για το οποίο εκφράζει τις ολόθερμες ευχαριστίες και ισόβιο ευγνωμοσύνη του προς όλους, όσους συνέβαλαν με οιοδήποτε τρόπο.

Υ.Γ. Ανταποκρινόμενοι και ημείς σε σχετική παράκληση του Σεβασμιωτάτου Γέροντος, παραθέτουμε τόσο τη νέα διεύθυνσή του:

METROPOLITAN SOTIRIOS TRAMBAS

ORTHODOX MONASTERY OF METAMORFOSIS

GYONGGI-DO GAPYONG GUN, SANG MYEON,

DEOK HYEON-RI, SAN 143-14

KOREA

Η Ιστορία τής Ορθοδοξίας στην Κορέα

Τού Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

Γεωγραφικά στοιχεία

Η Κορεατική Χερσόνησος είναι μια χερσόνησος στην Ανατολική Ασία. Εκτείνεται νότια για περίπου 684 μίλια (1. 100 km) από την ηπειρωτική Ασία στον Ειρηνικό Ωκεανός και περιβάλλεται από την Ιαπωνική Θάλασσα (λέγεται επίσης και Ανατολική Θάλασσα) στα ανατολικά, την Δυτική Κινεζική Θάλασσα στα νότια, και την Κίτρινη Θάλασσα στα δυτικά, και το Στενό της Κορέας συνδέει τις δύο πρώτες υδάτινες περιοχές. Μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν μια ενιαία πολιτική οντότητα της οποίας το έδαφος σχεδόν συνέπιπτε με την Κορεατική Χερσόνησο. Από την κατάπαυση του Κορεατικού Πολέμου το 1953, το βόρειο μισό έχει καταληφθεί από τη Βόρεια Κορέα, ενώ το νότιο μισό έχει καταληφθεί από την Νότια Κορέα.

Θρησκεία

Στη χώρα ισχύει καθεστώς θρησκευτικής ελευθερίας, οι θρησκευτικές όμως πεποιθήσεις των κατοίκων είναι τόσο ποικίλες, ώστε παρατηρούνται διαφορές ακόμη και μέσα στην ίδια την οικογένεια. Η πλειονότητα των κατοίκων (48, 6%) είναι πιστοί του χριστιανισμού, ο οποίος εισήχθη σχετικά πρόσφατα στην Κορέα και εκπροσωπούν τη στροφή της χώρας στα δυτικά πρότυπα. Το 47, 4% των κατοίκων - και κυρίως οι γυναίκες - είναι πιστοί του βουδισμού. Άλλες μικρότερες θρησκευτικές ομάδες είναι των κομφουκιανιστών (3%, κυρίως άνδρες), των σαμανιστών (0, 8%), οι οποίοι απαντούν κυρίως στις αγροτικές περιοχές, και των οπαδών της θρησκείας Τσοντόγκιο (0, 2%), η οποία συνδυάζει στοιχεία του βουδισμού, του κομφουκιανισμού, του χριστιανισμού και του ταοϊσμού. Το 1963 εισήχθη στη χώρα η Τάνγκγκα Χακχόε (Κοινωνία Δημιουργίας Αξιών και Γνώσης) του Ιάπωνα βουδιστή Νιτσιρέν, ο οποίος έζησε το 14ο αιώνα. Η θρησκεία αυτή τα τελευταία χρόνια έχει κερδίσει αρκετούς ένθερμους υποστηρικτές, οι οποίοι ανήκουν κυρίως στις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις των μεγάλων πόλεων.

Σύντομη Ιστορική αναδρομή

Η ιστορία της Ορθοδοξίας στην Κορέα ξεκινά το 1900, όταν το Πατριαρχείο Ρωσίας στέλνει ιεραποστολικό κλιμάκιο επικεφαλής του οποίου ήταν ο Ρώσος Ιεραπόστολος Αρχιμ. Chrysanth Shehtkofsy. Eτσι στις 17 Φεβρουαρίου του 1900 τελείται η πρώτη Θεία Λειτουργία στην κατοικία του Ρώσου Πρόξενου στην Σεούλ.

Στην συνέχεια το Ιεραποστολικό κλιμάκιο προχωρά το 1903 στην κατασκευή προσωρινού Ορθοδόξου ναού στη περιοχή Chong Dong, Σεούλ.

Όμως το 1904 κατά την διάρκεια του Ρωσο-ιαπωνικού πολέμου, γίνεται απέλαση από την Κορέα του Ρώσου Ιεραποστόλου Αρχιμ. Chrysanth.

To 1906 φτάνει στη Σεούλ ο δεύτερος Ρώσος Ιεραπόστολος Αρχιμ. Pavel Ivanofsky.

Το 1910 η Ιαπωνία καταλαμβάνει την Κορέα και οι Ορθόδοξοι υφίστανται διώξεις. Στην περίοδο 1911-13 γίνονται οι χειροτονίες 2 ιθαγενών κληρικών, του πρεσβυτέρου. Ιωάννου Kang και του διακόνου π. Λουκά Kim.

To 1912 ο Αρχιμ. Pavel χειροτονείται βοηθός Επίσκοπος του Αρχιεπισκόπου Bλαδιβοστόκ και φεύγει από την Κορέα. Αντικαθίσταται από τον Αρχιμ. Vladimir Scrizalin.

Στην περίοδο 1917-1931 υπηρετεί στην Κορέα ο Αρχιμ. Theodosi Perevalov. Το 1946 η Εκκλησία της Κορέας αυτοδιοργανώνεται πλέον σε επίπεδο ενορίας.

Το 1921 η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ρωσίας με απόφασή της, υπήγαγε την Ορθόδοξη Εκκλησία Κορέας υπό την δικαιοδοσία του Αρχιεπισκόπου Τόκυο. Την 19η Δεκεμβρίου 1929 απεβίωσε ο Κορεάτης Ιερέας π. Λουκάς Kim.

Την περίοδο 1931-1932 υπηρετεί στην Κορέα ο Ρώσος Ιερέας Alexander. Το 1932 ο Αρχιεπίσκοπος Τόκυο Sergei διορίζει και αποστέλλει σαν Προϊστάμενο της Ορθοδόξου Ιεραποστολής στην Κορέα τον Ρώσο Ιερομόναχο Polykarp Pryimak, ο οποίος το 1947 εκδιώχθηκε από τις Κορεάτικες Αρχές σαν κατάσκοπος των Σοβιέτ και απελάθηκε στην Βόρεια Κορέα.

Το 1945 γίνεται απελευθέρωση της Κορέας από τους Ιάπωνες και το 1947 χειροτονείται πρεσβύτερος, από τον Αρχιεπίσκοπο Τόκιο Benjamin, ο π. Αλέξιος Kim, ο οποίος μετά την αναχώρηση του τελευταίου Ρώσου το 1947, παραμένει ο μοναδικός ιερέας στην Κορέα.

Το 1950 με την εισβολή Βορείων στη Σεούλ ο π. Αλέξιος Kim συλλαμβάνεται, εξορίζεται στην Βόρεια Κορέα και εξαφανίζεται.

Το 1953 έχουμε την λήξη του πολέμου και τότε γίνεται η αναστήλωση από το εκστρατευτικό Σώμα της Ελλάδος του Ι. Ν. Αγίου Νικολάου, που καταστράφηκε κατά τον πόλεμο, με την πρωτοβουλία του Έλληνα Αρχιμ. Ανδρέα Χαλκιόπουλου. Συγχρόνως γίνεται και η αναδιοργάνωση της Ορθόδοξης Κοινότητας Σεούλ.

Εξαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Στις 24 Δεκεμβρίου 1955 η Ορθόδοξη Κοινότητα Αγ. Νικολάου με ομόφωνη απόφασή της, ζητά να υπαχθεί στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, αφού δεν υπαγόταν σε καμία εκκλησιαστική δικαιοδοσία. Το Πατριαρχείο κάνει δεκτό το αίτημα το 1956 και διορίζει τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ιάκωβο ως Έξαρχο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κορέας.

Το 1962 με δικαστική απόφαση κατοχυρώνεται η εκκλησιαστική περιουσία στην Ορθόδοξη Κορεατική Εκκλησία.

Το 1967 εκποιείται η εκκλησιαστική περιουσία στην περιοχή Chong Dong, αγοράζεται το οικόπεδο στην περιοχή Mapo Ku, Ahyon Dong 424-1 και αρχίζει η ανέγερση του νέου Ι. Ν. Αγ. Νικολάου, βάσει των αρχιτεκτονικών σχεδίων του Αρχιτέκτονος Καθηγητή Cho Chang Han. Αγοράζεται αγροτική περιοχή στην περιοχή Yongmiri, στην οποία διαμορφώνεται Ορθόδοξο Κοιμητήριο.

Το 1970 η Εξαρχία της Κορέας υπάγεται στη δικαιοδοσία της νεοΐδρυτης Μητρόπολης Νέας Ζηλανδίας.

Το 1977 πεθαίνει ο π. Βόρις Moon. τελευταίος ιερέας της πρώτης περιόδου.

Το 1978 αναστηλώνεται και εγκαινιάζεται ο ναός του Αγίου Νικολάου της Σεούλ. Το 1980 χειροτονείται ο πρώτος ιερέας της νέας περιόδου π. Δανιήλ Να. Το 1982 ιδρύεται το Ορθόδοξο Θεολογικό Σεμινάριο στη Σεούλ, με σκοπό την κατάρτιση κληρικών και κατηχητών.

Το 1984 κατηχείται στην Σεούλ και γίνεται μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας ο Ινδονήσιος Δανιήλ Bambang, ο μετέπειτα πρώτος Ορθόδοξος Ιεραπόστολος στην Ινδονησία. (Σήμερα έχει προσχωρήσει στην Εκκλησία των Ρώσων της Διασποράς).

Κατά την διάρκεια του έτους 1987 σημαντικά γεγονότα διαδραματίζονται στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Κορέας. Αρχίζει να ανεγείρεται η Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Καπυόνγκ, συστηματοποιείται η μετάφραση λειτουργικών και θεολογικών βιβλίων καθώς και εκκλησιαστικών ύμνων στην Κορεατική, κτίζονται και άλλοι ιεροί ναοί, χειροτονούνται Κορεάτες ιερείς

Ο νέος Iερός Ναός Αγίου Νικολάου Σεούλ

Το 1993 το Πατριαρχείο αποφασίζει τη χειροτονία βοηθού επισκόπου του Μητροπολίτη Νέας Ζηλανδίας, με τον τίτλο του Επισκόπου Ζήλων, ο οποίος θα επιβλέπει την περιοχή της Κορέας. Το 1995 θεμελιώνεται ο Ι. Ν. Αγ. Μαξίμου του Γραικού στο Ιεραποστολικό κέντρο Σεούλ, ο οποίος εγκαινιάζεται το 1996 από τον Σεβ. Έξαρχο κ. κ. Διονύσιο.

Το 1995 ιδρύεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το Ίδρυμα Εξαρχίας Οικουμενικού Θρόνου στην Κορέα.

Το 1996 η Εκκλησία αναγνωρίζεται επίσημα από την κυβέρνηση της Νότιας Κορέας. Επίσης την ίδια χρονιά αρχίζει να λειτουργεί ταχύρρυθμο Θεολογικό Σεμινάριο για σπουδαστές από την Ινδία, Φιλιππίνες και Ινδονησία. Γίνονται οι χειροτονίες.

A. Tου Ινδονήσιου Διακόνου π. Μεθοδίου Sri Gunarjio από τον Σεβ. Έξαρχο κ. κ. Διονύσιο,

B. Tου Ινδονήσιου π. Αλεξίου Satir Cahyadi(αργότερα προσχώρησε στην Εκκλησία των Ρώσων της Διασποράς).

Γ. Του Ινδονήσιου π. Λαζάρου Bambang Sucanto σε διάκονο.

Δ. Του Φιλιππίνου Ταρασίου Velasques σε διάκονο και πρεσβύτερο.

Ε. Του Ινδού Ανδρέα Mondal σε διάκονο και πρεσβύτερο.

Όλοι οι παραπάνω μετά την αποπεράτωση των σπουδών τους επέστρεψαν στις πατρίδες τους.

Το 1997 ιδρύεται ο Εκδοτικός Οίκος –ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ-

Το 1998 γίνεται η ρασοφορία της Αγγλίδας δόκιμης μοναχής Σιλουανής Σπένσερ. Την ίδια χρονιά διορίζεται ο Αρχιμ. Αμβρόσιος Ζωγράφος (Διδάκτορας Θεολογίας νυν Μητροπολίτης Κορέας) Προιστάμενος στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Νικολάου Σεούλ.

Το 2000 εορτάζεται η εκατονταετηρίδα από την ίδρυση της Εκκλησίας της Κορέας παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη.

Εξύψωση σε Μητρόπολη

Το 2004 το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποφασίζει την εξύψωση της Εξαρχίας Κορέας σε Μητρόπολη. Πρώτος μητροπολίτης διορίζεται ο μέχρι τότε επίσκοπος Ζήλων Σωτήριος.

Το 2006 χειροτονείται βοηθός επίσκοπος ο Επίσκοπος Ζήλων Αμβρόσιος. Το 2008 ο μητροπολίτης Κορέας Σωτήριος παραιτείται και τη θέση του καταλαμβάνει ο τέως Επίσκοπος Ζήλων Αμβρόσιος.

Η Μητρόπολη Κορέας περιλαμβάνει τις χώρες της Νότιας Κορέας, της Βόρειας Κορέας και της Ιαπωνίας.

Τον Μάιο του 2003 ιδρύεται στο Πανεπιστήμιο Ξένων Γλωσσών Hankuk της Σεούλ «Τμήμα Ελληνικών και Βαλκανικών Σπουδών», με εμπνευστή τον ελληνομαθή Κορεάτη ‘Αγγελο Γιου, διδάκτορα της Γλωσσολογίας της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στο τμήμα αυτό διδάσκει ο Μητροπολίτης Κορέας Αμβρόσιος. Εκεί διδάσκονται ελληνική γλώσσα, ελληνικός πολιτισμός, ελληνική λογοτεχνία και ιστορία.

Eπίσης στις 17 Μαϊου 2008 γίνεται η κουρά της πρώτης Ορθόδοξης Κορεάτισσας μοναχής Αγάθης στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.

Σημερινή Κατάσταση

Οργάνωση

Η Μητρόπολη Κορέας είναι μία από τις Ορθόδοξες Μητροπόλεις οι οποίες ανήκουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η έδρα της είναι η Σεούλ, η πρωτεύουσα της Νότιας Κορέας.

Ο επίσημος τίτλος του μητροπολίτη είναι Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορέας, υπέρτιμος και έξαρχος Ιαπωνίας.

Η Μητρόπολη, είναι οργανωμένη σε 7 εκκλησιαστικές κοινότητες, με συνολικά 25 ναούς και παρεκκλήσια και 9 ιερείς και 2 διακόνους, οι οποίοι προσπαθούν να καλύψουν τις ανάγκες όλων των πιστών:

Οι πόλεις που βρίσκονται οι ορθόδοξες κοινότητες και οι ναοί στην Κορέα

Νότια Κορέα

1. Σεούλ (Seoul) με τον καθεδρικό ναό Αγίου Νικολάου Mapo-gu, Seoul (με παρεκκλήσιο της Κοιμήσεως της Θεοτόκου) με 1 ιερέα και 1 διάκονο, και τον κοιμητηριακό ναό της Αναστάσεως του Χριστού Yongmi-ri, Seoul,

2. Πουσάν (Pusan) με τον ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Chung-gu, Pusan (με παρεκκλήσια του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Στυλιανού) με 1 ιερέα,

3. Ιντσόν (Incheon) με τον ναό του Αγίου Παύλου Nam dong-ku, Incheon (με παρεκκλήσια του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου) με 1 ιερέα,

4. Τσόντζου (Jeonju) με τον ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Jeonju (με παρεκκλήσια του Αγίου Ευθυμίου, του Αγίου Νεκταρίου και του Αρχαγγέλου Μιχαήλ) με 1 ιερέα,

5. Πάλανγκ-λι (Palang-ri) με τον ναό του Αγίου Ανδρέου Yang-gu gun, Palang-ri (με παρεκκλήσια της Αγίας Αικατερίνης του Σινά και του Αγίου Στυλιανού) με 1 ιερέα,

6. Τσούντσον (Chuncheon) με τον ναό του Αγίου Βόριδος Seo-myeon, Chuncheon με 1 ιερέα, και

7. Ουλσάν (Ulsan) με τον ναό του Αγίου Διονυσίου Αιγίνης Dong-ku, Ulsan με 1 ιερέα και 1 διάκονο.

Παρεκκλήσια

1. Αγίου Μαξίμου του Γραικού Mapo-gu, Seoul και Αγίου Γεωργίου Pousan με 1 ιερέα, για την εξυπηρέτηση των σλαβόφωνων ορθοδόξων και

2. Αγίας Άννης Wanju-gun, Jeonbuk με 1 ιερέα, για τους σπουδαστές των Εκπαιδευτηρίων "Ορθόδοξος Πίστις".

Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος

Επίσης υπάρχουν :Το Ορθόδοξο Ιεραποστολικό Κέντρο στην Σεούλ, Πνευματικά κέντρα στις Ορθόδοξες Ενορίες, το Κέντρο Κοινωνικής Μέριμνας στην Τσουντσόν, Ορθόδοξο Νηπιαγγωγείο στο Πουσάν, και το Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο και Λύκειο –ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ-στο Τσοντζού και η Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην ορεινή περιοχή Καπυόνγκ (με παρεκκλήσια των Αγίων Αποστόλων και του Γενεθλίου του Τιμίου Προδρόμου) με 2 μοναχές και ο ναός της Αναστάσεως στο Ορθόδοξο Κοιμητήριο.

Ιαπωνία

1. Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα στο Τόκιο, υπό οργάνωση.

πηγή:Φλεγόμενος ποδηλάτης

ο π.Θεολόγος , ή Ιεραποστολή και οι φωτογραφίες ...

Γνωρίζουμε πολλούς αδελφούς στην Σαντορίνη μας ,
που βοηθούν το έργο αυτό ,ίσως η σημερινή δημοσίευση

παρακινήσει και άλλους ..

Πηγή:http://trelogiannis.blogspot.com/2009/05/blog-post_6207.html

Πρόσφατα ο π. Θεολόγος ,Αγιορείτης και Ιεραπόστολος

στην Αφρική διοργάνωσε στην Πάτρα έκθεση φωτογραφιών

που τράβηξε ο ίδιος .διαβάστε τι γράφει σε ένα φυλλάδιο που μοιράζονταν.

Αγαπητοί μου

Στο Congo με μια φωτογραφική μηχανή τσέπης, παράλληλα με την εκκλησιαστική διακονία μου ,αποτύπωσα πρόσωπα και σκηνές ενός έγχρωμου κόσμου.

Αποτελεί έκφραση αγάπης η αποτύπωση γεγονότων και ανθρώπων που συνδέονται με ένα μακρινό ,ασήμαντο ίσως ,έργο στην καρδιά της Αφρικής.

Μπαίνοντας στον χώρο μας έχετε την δυνατότητα να ρίξετε μια ματιά στον ξεχασμένο και λεηλατημένο τρίτο κόσμο.

Άν θέλετε ακόμη ,συγκρατείτε στην μνήμη σας μερικές εικόνες που θα γίνουν αφορμή για να σας συνοδεύει και να μας ενισχύει η προασευχή σας.

Άν πάλι θέλετε να αγοράσετε μια φωτογραφία ,με ότι ποσό διαθέσετε πάνω απο το κόστος της(Το κόστος μια κορνιζομένης φωτογραφίας ειναι 20 ευρώ ),συμετέχετε στην προσπάθεια που κάνουμε να αγγίξει τους φτωχούς και την εκπαιδευομένη νεολαία του Congo,η αγάπη του Θεού ,η αγάπη σας.

Σας βεβαιώνουμε ότι το ΄'αντίδωρό ΄'σας θα φθάσει ακέραιο παρηγορώντας ψυχές και σώματα.

Σας ευχαριστώ που σκύψατε πανω σ' αυτόν τον κόσμο μαζί μας.

Ιερομόναχος Θεολόγος

Εδώ παρατίθενται δείγμα φωτογραφιών από την έκθεση ή οποία θα επαναληφθεί και στην Θεσσαλονίκη εντός του μηνός Μαΐου ,για περισσότερες πληροφορίες μα και αγορά των καταπληκτικών φωτογραφιών μπορείτε να απευθυνθείτε εδώ

Σύλλογος Ορθοδόξου Ιεραποστολής Ο Πρωτόκλητος , Μιαούλη 68, Πάτρα , Ελλάδα,Τ.Κ.26222τηλ.2610-329737, και στον λογαριασμό της Εμπορικής Τραπέζης : 32338682.