Αν δεν χύσουν καινούργιοι μάρτυρες το αίμα τους κανένας ωκεανός δεν είναι τόσο βαθύς και τόσο πλατύς, για να πνίξει τόσην αμαρτία

*απόσπασμα από το βιβλίο του Κωστή  Μπαστιά: ο Παπουλάκος

στο βιβλίο αυτό, το οποίο αναφέρεται στα χρόνια μετά την Επανάσταση του 1821 και στην βαυαροκρατία, μπορούμε να δούμε πολλές ομοιότητες με την σημερινή κατάσταση της Πατρίδας μας…

Ο Χριστοφόρος (=ο Παπουλάκος), βουβός σιγόκλαιγε και πότιζε με δάκρυα τα σανίδια του κελιού και το ράσο του.

–Δεν φτάνει να πονούμε και να κλαίμε, Χριστοφόρε, φώναξεν ο Κοσμάς. Η καινούργια επιδρομή είναι χειρότερη από του Ιμπραήμ. Κείνος σκότωνε κορμιά κι αφάνιζε το βιος μας, αλλά αυτοί σκοτώνουν τις ψυχές μας. Ό,τι ιερό φυλάξαμε τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς ποδοπατιέται, ό,τι μας κράτησε όρθιους, σαν ασάλευτο αντιστήλι, γκρεμίζεται. Σε τέτοιο γιουρούσι του σατανά, κάθε υποταγή είναι άρνηση του Χριστού, άρνηση της Πίστης και παράδοση στο διάβολο. Προδίνουμε τον αγώνα του εικοσιένα, το αίμα που χύθηκε στο Μεσολόγγι, στ΄ Αρκάδι, στην Τριπολιτσά, στα Δερβενάκια στα Ψαρά… Ιούδες γινόμαστε Χριστοφόρε και το κακό δε σταματά ως εδώ…

–Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, έχει κι άλλο; Ψιθύρισε με πνιγμένο λυγμό ο Χριστοφόρος.

–Έχει πολλά και φριχτά, αποκρίθη ξαναμμένος ο Κοσμάς. Είναι ότι οι γραμματισμένοι του Έθνους, σκλαβωμένοι στους μασόνους της Φραγκιάς, έχουν ολότελα στραβωθεί, κι αντίς να βλέπουν σ΄ όλα τούτα το μελλοντικό αφανισμό του έθνους, τα λογαριάζουν σωστικά. Οι άντρες που μας κυβερνούν χάσανε το φως τους και δεν ξέρουν να ξεχωρίσουν ποια η διαφορά ανάμεσα σκοτάδι και φως. Ψευτίσαμε τα ζύγια που άλλοτε ζύγιαζαν το καλό και το κακό, την αλήθεια και το ψέμα. Ο διάβολος με χίλιες μορφές μας παραστέκει. Δε λέω πως αν την κορόνα του έθνους φορούσε Ορθόδοξος κυβερνήτης, κι αν η εκκλησία συνέχιζε τον αιωνόβιο δρόμο της, πως θάλειπεν η αμαρτία. Αλλά λέω πως θάχαμε το μέσο να την ξεχωρίζουμε
και να μην την μπερδεύουμε με το καλό. Τώρα όχι μόνο την μπερδεύουμε, αλλά το καλό πνίγηκε μέσα στη θάλασσα της αμαρτίας.

Ο Χριστόφορος τον κοίταξε στα μάτια.

–Έχεις δίκιο, του είπε. Δεν ωφελούν σε τίποτα οι κλάψες. Χρειάζεται καινούργιος ξεσηκωμός, καινούργια Άγια Λαύρα.

–Και καινούργια Ψαρά, πρόσθεσεν ο Κοσμάς. Τούτος ο οχτρός είναι χειρότερος απ΄ τον Τούρκο. Εκείνος ποτέ δε μας τόκρυψε πως μας λογάριαζε σκλάβους, ενώ τούτος μας ξεγελά πως είμαστε τάχα λεύτεροι, ενώ έχει σκλαβώσει και τις ψυχές μας ακόμη. Δε φτάνει λοιπόν ο λόγος κι ο ξεσηκωμός, αλλά χρειάζεται και κάτι άλλο…

–Τι; Ρώτησεν ο Χριστοφόρος.

–Μάρτυρες, αδελφέ Χριστοφόρε, μάρτυρες. Αίμα, για να ποτιστεί και να φουντώσει η λευτεριά του Χριστού, η πραγματική λευτεριά. Ο σατανάς έχει τρανό βασίλειο στη γη. Έχει του χεριού του βασιλιάδες, αρμάδες, καλαμαράδες, γητειές και γητειές, που μόνο στο αίμα μας μπορούν να πνιγούν. Αν δεν χύσουν καινούργιοι μάρτυρες το αίμα τους κανένας ωκεανός δεν είναι τόσο βαθύς και τόσο πλατύς, για να πνίξει τόσην αμαρτία. Όσοι από μας ξεκινήσουμε, πρέπει να το ξέρουμε πως ο δρόμος μας, γυρισμό δεν έχει. Οδηγός μας, ας σταθεί ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

απόσπασμα από το βιβλίο του Κωστή  Μπαστιά: ο Παπουλάκος

ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ, ο Άγιος του λαού

Το ΕΛΛΑΣ - ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ και ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος παρουσιάζουν με υπερηφάνεια και συγκίνηση ένα ντοκιμαντέρ για τον μοναχό Χριστόφορο Παναγιωτόπουλο, πιο γνωστό ως Παπουλάκο, που σημάδεψε με την ζωή του, τα κηρύγματα, τις διδαχές αλλά και την εξορία του, την μετα-επαναστατική περίοδο της Ελλάδας που στέναζε κάτω από τους Βαυαρούς του Όθωνα.

Γεννημένος το 1780 στον Άρμπουνα Καλαβρύτων, ο Παπουλάκος, όπως έγινε ευρύτατα γνωστός, διέσχισε απ' άκρη σ' άκρη ολόκληρη την Πελοπόννησο κηρύττοντας τον Λόγο του Θεού, αφυπνίζοντας συνειδήσεις και καλώντας τους Χριστιανούς να αγωνιστούν για Ελλάδα και Ορθοδοξία!

Η δράση του αυτή, ενόχλησε σφόδρα το πολιτικό και εκκλησιαστικό κατεστημένο της εποχής, με αποτέλεσμα να διωχθεί ανηλεώς, να συλληφθεί και να εξοριστεί στην Άνδρο, όπου και εκοιμήθη εν Κυρίω το 1861.

Ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος ταξίδεψε στα βήματα του Χριστόφορου Παναγιωτόπουλου, από τον Άρμπουνα Καλαβρύτων μέχρι την Ιερά Μονή Παναχράντου Άνδρου, αναζητώντας πληροφορίες, μαρτυρίες και στοιχεία για τον μοναχό Παπουλάκο.

Ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναχράντου Γέροντας Ευδόκιμος, ο Καθηγητής ΤΕΙ Αθηνών και Πρόεδρος του Συλλόγου Αρμπουναίων Αθανάσιος Νασιόπουλος καθώς και ο Σωτήρης Παναγιωτόπουλος, απόγονος του Παπουλάκου, μιλούν για τον «νέο αυτό Απόστολο του Χριστού», σύμφωνα με τον Μακαριστό Αυγουστίνο Καντιώτη!

Ένα ντοκιμαντέρ που θα συγκινήσει, θα προβληματίσει και εν τέλει θα απαντήσει στο ερώτημα: Ποιος ήταν ο Παπουλάκος, που αγαπήθηκε και μισήθηκε τόσο από τον Λαό και από τους πολιτικούς και εκκλησιαστικούς ταγούς αντιστοίχως; Γιατί τα όσα είπε παραμένουν επίκαιρα ειδικά στην σύγχρονη εποχή;

Πρόκειται για ένα Οδοιπορικό - ελάχιστο φόρο τιμής, ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας σε έναν άνθρωπο αγράμματο, μα πλούσιο σε Θεία Χάρη και Πατριωτισμό...!

Ο ''αγράμματος'' μοναχός που τιμάται ως Άγιος

Γράφει ο Νεωκόρος

Βράδυ 18ης προς 19ης Ιανουαρίου του 1861. Ο μοναχός Χριστόφορος Παναγιωτόπουλος ή Παππουλάκος αφήνει την τελευταία του πνοή στο μικρό του κελί στη Μονή Παναχράντου στην Άνδρο. 
Η θλίψη των εκατοντάδων ανθρώπων που τον επισκέπτονταν ήταν μεγάλη. Πιστοί που έρχονταν να πάρουν την ευχή του από την Ύδρα, τις Σπέτσες μέχρι την Κρήτη, μα ακόμη περισσότερο από την Αρκαδία και τη Λακωνία. Έχασαν τον μοναχό Χριστόφορο, την παρηγοριά τους, τον Παπουλάκο τους. 
Τον μοναχό που τους εμψύχωνε, που τους έδινε κουράγιο και δύναμη να συνεχίσουν τον καθημερινό τους αγώνα. Του μοναχού Χριστόφορου που αν και μικρός το δέμας (γι' αυτό και ο λαός τον ονόμασε Παππουλάκο) δίδασκε τον Χριστό. Τον Χριστό δεν τον είχε μάθει στα πανεπιστήμια και στα σχολεία, αλλά μιλούσε για τον Χριστό που ανάβλυζε μέσα από την αγνή καρδιά του. Μιλούσε απλά τη γλώσσα του λαού, γι' αυτό ίσως και ο απλός λαός τον ακολούθησε πιστά.
Ο Παππουλάκος, σαν σήμερα, άφησε στη Μονή Παναχράντου την τελευταία του πνοή. Εκεί όπου είχε αποφασίσει η Ιερά Σύνοδος να εγκλειστεί για τα "πειθαρχικά" του παραπτώματα. 
Αυτός ο μοναχός από το μικρό χωριό του Αρμπουνά της Αχαίας αμφισβητήθηκε όσο λίγοι. Είχε θάρρος μεγάλο. Τα έβαλε με αρχιερείς, τα έβαλε με το καθεστώς και δεν φοβήθηκε ούτε τις δίκες. Τον είπαν αγράμματο γιατί δεν είχε σπουδάσει. Γι' αυτό τον λόγο, άλλωστε, η Ιερά Σύνοδος αρνήθηκε να τον χρίσει ιεροκήρυκα. Όμως τα φλογερά του κηρύγματα ενθουσίαζαν τον κόσμο. 
Ξεσήκωσε τόσο πολύ όταν δίδασκε τον Χριστό, που το καθεστώς φοβήθηκε και τον έστειλε σε δίκη, δήθεν για υποκίνηση "στάσης". Στη δίκη δεν ζήτησε συνήγορο. Είχε, έλεγε, τον Χριστό μαζί του και δε φοβόταν τίποτε. 
Τελικά, με βασιλικό διάταγμα οι κατηγορίες αποσύρθηκαν γιατί - έλεγε το διάταγμα, όμως δεν ήταν η αλήθεια - οι κατηγορούμενοι "έδειξαν μεταμέλεια". Παρ' όλα αυτά, η Ιερά Σύνοδος τον παρέπεμψε για τα παραπτώματά του και τον υποχρέωσε να παραμείνει δια βίου στη Μονή Παναχράντου. Εκεί που το βράδυ της 18ης Ιανουαρίου εκοιμήθη. 
Επισήμως το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν τον έχει ανακηρύξει σε Όσιο. Όμως οι πιο πολλοί ιεράρχες, ιερείς και ο απλός λαός του αποδίδουν ανάλογες τιμές. Και ο μοναχός Πορφύριος, άλλωστε, μόλις πρόσφατα ανακηρύχθηκε Άγιος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Παρ' όλα αυτά, μέχρι την επίσημη αναγνώρισή του, κανείς δεν αμφισβήτησε την αγιότητά του, ούτε χλεύασε όσους τον τιμούσαν ως Άγιο.  

ΥΓ. Ακολουθούν φωτογραφίες από ναούς της χώρας όπου ο Παππουλάκος τιμάται σήμερα ως Άγιος από ιεράρχες, ιερείς και πιστούς. Σε απάντηση εκείνων των αρχιερέων που επιμένουν να αμφισβητούν ένα αξιοσέβαστο πρόσωπο της Ορθοδοξίας και αποκαλούν ''αιρετικούς'' όλους εκείνους που τον τιμούν και του δείχνουν σεβασμό.

ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΦΗΣΥΧΑΖΟΝΤΕΣ -ΕΝΥΠΝΙΟΝΤΕΣ ΔΕΣΠΟΤΑΔΕΣ

NΑ ΓΙΝΕΙ ...ΤΩΡΑ ΑΓΙΟΣ Ο ...ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ!

ΕΝΑΣ ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ ΜΑΣ…ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ!..

Οι πολιτικοί κατάντησαν προδότες... 

(Αφορμή για τα παρακάτω μας έδωσε ένα ένθετο βιβλιαράκι, της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ.

Μας άρεσε και αναδεικνύουμε τον ΠΑΠΟΥΛΑΚΟ, με άλλη διάσταση:

Είχε κάνει δύσκολη τη ζωή των Γερμανών (Βαυαρών) τότε κατακτήτων μετά την επανάσταση, με τα κηρύγματά στα χωρία της Πελοποννήσου…

Σπουδαία ασκητική φυσιογνωμία που ξεσήκωσε τους ορθοδόξους να αντισταθούν κατά της τότε Βαυαρικής εξουσίας που ήθελαν να εξαφανίσουν την ορθοδοξία και να επιβάλουν τον προτεταντισμό και καθολικισμό.

Ο Παπουλάκος όμως τους έκανε να αλληθωρίζουν με τη δημοτικότητα που απολάμβανε στην ελληνική ύπαιθρο.

ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ… ΑΓΝΩΣΤΟΝ ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΝΑΚΗΡΥΣΣΟΥΝ ΕΙΣ ΑΓΙΟΝ ..ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟΣ ΟΣΙΟΣ.. Ναι τώρα θα τα βάψει …μαύρα…ΑΛΛΑ ΛΕΜΕ …ΡΕ ..Αγιοποιητές Δεσπότες!

ΘΕΤΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΘΕΜΑ ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΓΕΡΟΥ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΜΨΥΧΩΣΕ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΣΕ ΩΡΕΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΡΩΪΚΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΣΑΝΑΚΙΑ ΤΟΥΣ ΕΔΩ. (βλ: τι λέει ο αγιομάχος και διάδοχος του δολοφόνου επ. Άνδρου Μητροφάνης} Ηλείας Γερμανός: www.zougla.gr/blog/article/515657, www.sotirioslogos.gr/index.php/ieres-mitropoleis-e-e/433-proklitiki-kai-aparadekti-dilosi-tou-mitropoliti-ileias-germanoy) 

Το εξώφυλλο, ένα από τις
πολλές εκδόσεις του
ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΥ, του
ΚΩΣΤΗ ΜΠΑΣΤΙΑ!

Σύμπτωση: Τον Παπουλάκο τον ανέδειξε, πρώτος ο μέγας λόγιος ΚΩΣΤΗΣ ΜΠΑΣΤΙΑΣ, με το ομότιτλο, μοναδικό βιβλίο του.Συμπτωματικα λέμε πως υπήρξαμε συνεργάτες…του!!! Οπότε Τιμής εννεκεν προς τον Κωστή Μπαστιά, και θαυμαστές του απίστευτου και ηρωϊκου Παπουλάκου, ζητούμε ...αγρίως την άμεση ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ... και να σταματήσουν τα ...χαζά!

(βλ. τι λέει ο Μητροφανογερμανός και η παρέα του στο Μοριά: www.kalavrytanews.com/2013/04/blog-post_12.html, http://klassikoperiptosi.blogspot.gr/2013/04/blog-post_6216.html)!

Ο Αοίδημος Μακαριστός Χριστόδουλος είχε προχωρήσει σε σχετικές διαδικασίες,αλλά δεν πρόλαβε . Τον πρόλαβε ο θάνατος.. Το Πατριαρχείο κάνει την πάπια ως συνήθως, την ώρα που ο Παπουλάκος, λατρεύεται στη Ρωσία ως Άγιος!

ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ: Ο Παπουλάκος (όπως παπούλης ,τό έλεγαν έτσι επειδή ήταν μικροκαμωμένος) είχε τεράστια απήχηση με τον λόγο του στους κατοίκους της Πελοποννήσου. Αντιστασιακός κατά των Γερμανικών πράξεων σε βάρος της ορθοδοξίας. Σκέτος τρομοκράτης με τα σημερινά κριτήρια. Ο Όθων (βασιλεύς) και οι Βαυαροί αποφάσισαν την εξόντωσή του, χρησιμοποιώντας δοτούς “συνεργάτες” τους. Την δοτή τότε ιεραρχία της Εκκλησίας, που στο μεταξύ πρόλαβαν να χωρίσουν από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, με πολλούς άλλους πράκτορές τους και με πρωταγωνιστή τον Γενναίο Κολοκοτρώνη, γιό του περίφημου Θοδωρή, άρχισαν με τα κυβερνητικά φουσάτα να τον κυνηγάνε…αλλά χωρίς αποτέλεσμα διότι ο περιφερόμενος καλόγερος , Κήρυξ του λόφου του Θεού , δεν κρυβότανε… ΄Οπου κι αν εμφανίζονταν γινότανε χαμός… τον συνόδευαν χιλιάδες λαού.. Κι ο λαός όταν πληροφορήθηκε.. τα της εκστρατείας των Οθωνικής Κυβέρνησης, αντέδρασε και δεν επέτρεπε κανέναν να πλησιάσει τον Παπουλάκο, χώρια που αυτόματα συστήθηκε στρατιωτική ένοπλη δύναμη, από 500 πιστούς οπαδούς του… που τον ακολουθούσαν στα χωριά…

Ο Γενναίος Κολοκοτρώνης, φιλαράκι του Όθωνα, που δεν επιθυμούσε να χυθεί αίμα, και επειδή συμπαθούσε τον Παπουλάκο, επινόησε μεθόδους κατασυκοφάντησης του καλόγερου, με πρακτοράκια του, αλλά ούτε αυτό το κόλπο πέρασε διότι ΟΛΟΙ ήξεραν ότι Παπουλάκος, ήταν ένας ταπεινός ρασοφόρος, λιτός και δεν ζητούσε τίποτε, παρά μονάχα να έχει τη δυνατότητα να τους μιλάει για την ελληνική ορθόδοξη πίστη… 

**Τελικά κι εδώ , όπως και σε άλλες περιπτώσεις, βρέθηκε η κερκόπορτα. Τον κατέδωσε ένας Αρχιμανδρίτης, που εν συνεχεία κατά τα ειωθώτα..προήχθη εις Δεσπότην.

**Συνελήφθη ο Παπουλάκος, αλλά δεν υπήρχε τόπος να τον εμφανίσουν, διότι ο κόσμος καραδοκούσε, διαμαρτυρόμενος.Οι Αθηναίοι που ήδη ήξερα τον γέροντα.. δε τους άφησαν να τον αποβιαβάσουν στο λιμλανι του Πειραιά.. γιατί θα τους κατασπάραζαν!

Έτσι οι κυβερνητικοί τον περιέφεραν από νησί σε νησί κι από λιμάνι σε λιμάνι… 

Κάποτε έγινε μια δίκη φάρσα…στην Αθήνα… Αλλά δεν υπήρχαν μάρτυρες κατηγορίας!Αναβλήθηκε..Ξανάγινε… και πανηγυρικώς ο φοβερός Παπουλάκος…αθωώθηκε… 

΄Ομως, η Γερμανική κατοχή (τότε)-και να μην ξεχνάμε τη σημερινή…έτσι; Ήθελε την εξαφάνισή του… να μην αποτελεί πια κίνδυνο για την εξουσία…

Έτσι, μετά την αθώωση τον έσυραν σε ένα μοναστήρι της Άνδρου, τον απέκλεισαν με αυστηρούς όρους επικοινωνίας…όπου και ετελεύτησε!

Αθάνατη Ελλάς!

ΚΙ ΟΜΩΣ Ο ΠΑΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ…ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕ…ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΟΣ ΜΕ ΒΟΥΛΑ! 

Το καντύλι του συνεχίζει να καίει χάρις σε έναν άλλο παπά τον Αρχιμανδρίτη Νεκτάριο Πέππα, εφημέριο του ναού της Παναγίτσας στον Ταύρο Αθηνών, ο οποίος μάλιστα ως ερευνητής –μελετητής του φαινομένου Παπουλάκου, διαθέτει και την ιστοσελίδα www.paoulakos.gr , όπου μέσα από αυτό το βήμα δίνει τη μάχη για την τελική δικαίωση, ενός φλογερού καλόγερου. καταξίωση ενός σημαντικού ορθόδοξου μοναχού! , ..Μέχρι και συνέδρια επιστημονικά κάνει ο πατήρ Πέππας Νεκτάριος. Να συνεχίσει!

Δεν είναι μόνο ο σπουδαίος Πατρο-Κοσμάς… (που άργησαν κι αυτόν να τον κάνουν Άγιο).. είναι και ο θαυμαστός Παπουλάκος!.. 

Μωρέ ..Δεσποτάδες το καταλαβαίνετε;.. ΄Η θα αρπάξουμε …αγιαστούρα;…ΚΑΙ ΘΑ ΤΗΝ ΑΡΠΑΞΟΥΜΕ ..επειδή ξέρουμε… 

Ὁ πανοσιολογιώτατος πρόεδρος τοῦ Ἰνστιτούτου «Χριστοφόρος Παπουλάκος» ἀρχιμ. Νεκτάριος Ν. Πέττας 

Ο άνθρωπος αυτός ο παπα Νεκτάριος από τον Ταύρο Αθηνών, κ. Νεκτάριος Πέττας … δεν έχει γίνει ακόμη ταύρος και να τα κάνει λίμπα – στην Ιεραρχία, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, που θρασύτατα , με τα γνωστά φαναριώτικα τερτίπια τους,..κοροϊδεύουν, και δεν προχωρούν στην αγιοποίηση του Παπουλάκου…Ψηλά το κεφάλι …παπά του Ταύρου! 

ΘΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ..ΘΕΛΟΥΝ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ.. ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΑΛΟΓΕΡΟ!…Το τάζουμε ΕΜΕΙΣ!

ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ ΤΩΡΑ!!!

Διαβάστε ..τα ιστορικά του από τον πάτερ..Νεκτάριο Πέττα, από την ομώνυμη ιστοσελίδα για Παπουλάκο: 

Παπουλάκος,σε αρκετούς Πελοποννησίους, και όχι μόνο, το όνομα του είναι χαραγμένο μέσα στη μνήμη μας, αν και έχει περάσει ενάμιση αιώνας από το πέρασμά του. 

Ήταν μια προσωπικότητα που συγκλόνισε και ταρακούνησε μέσα σε μια δεκαετία το νεοελληνικό κράτος, με τις προτροπές και τις παρεμβάσεις του, κυρίως όμως με το άδολο κήρυγμά του. Έζησε και έδρασε στην εποχή της αντιβασιλείας και της βασιλείας του Όθωνα. 

Η ύπαρξη ενός ελληνικού κράτους ήταν μία αναγκαία ιστορική πραγματικότητα. Η δημόσια διοίκηση προσπαθούσε να οργανωθεί κατά τα πρότυπα των λοιπών δυτικοευρωπαϊκών κρατών. 

Ο λαός που κατοικούσε στον τότε ελλαδικό χώρο έπρεπε να δεχθεί μία νέα υπό διαμόρφωση εξουσία μέσα από δυτικά μοντέλα. Το κράτος παρεμβατικού τύπου σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής των πολιτών, δεν ήταν κάτι συνηθισμένο στους κατοίκους της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που άντεξε πολλά χρόνια. 

Εξάλλου, ο αγώνας του 1821 για ελευθερία είχε επιδράσει στις ψυχές των ανθρώπων, καθόσον δεν ήταν αγώνας ελευθερίας μόνο σωμάτων, αλλά και ψυχών. 

Στα πλαίσια αυτά, ο Παπουλάκος, δηλαδή ο μοναχός Χριστόφορος Παναγιωτόπουλος από τον Aρμπουνα των Καλαβρύτων, με την ζωή του και τον αγώνα του εξέφραζε μία αντίδραση του γαλουχημένου στην Ορθόδοξη παράδοση λαού, έναντι των αλλοιώσεων από το ισχυρό κοσμικό πνεύμα του διαφωτισμού, που με την υλική του λάμψη, άρχισε να εισέρχεται και να επιβάλλεται από το νεοσύστατο κράτος, θαμπώνοντας και ανατρέποντας συθέμελα στις ψυχές των ανθρώπων τις πατροπαράδοτες αξίες του ταλαίπωρου γένους μας. 

Το αποτέλεσμα της βίαιης αυτής υιοθέτησης του ξενόφερτου τρόπου ζωής στον έλληνα, οδήγησε στο σημερινό αδιέξοδο. Την εποχή που άρχισε να επιβάλλεται με όλες τις μορφές της ζωής κάθε ανθρώπου αυτός ο νέος τρόπος ζωής, ωστόσο λίγοι κατάλαβαν τις παγίδες και τα επακόλουθα. 

Οι λίγες αυτές προσωπικότητες άρχισαν να κηρύττουν όχι μόνο το λόγο του Θεού, αλλά και το λόγο του ανθρώπου. Οι σημαντικές αυτές μορφές που έκαναν την διαφορά ήταν επί το πλείστον ρασοφόροι, οι τελευταίοι εκφραστές του κινήματος των κολλυβάδων. Δυστυχώς όμως οι δυνάμεις εξουσίας ήταν ισχυρές και κατέπνιξαν αυτή την προσπάθεια 

 

Το πατρικό σπίτι του ..Αγίου Ποπουλάκου!

Μπορείτε να διαβάσετε:  Ολόκληρο το βιβλίο του ΚΩΣΤΗ ΜΠΑΣΤΙΑ  για τον 

ΠΑΠΟΥΛΑΚΟ 

πηγή:pentapostagma.

Περι του Αγίου Χριστόφορου Παπουλάκου.

Γράφει ο  Νεωκόρος 
Ανοίγω το ένα κανάλι, ακούω για "ψήφο δυσπιστίας". Στρίβω το κεφάλι, μιλάνε για "ψήφο εμπιστοσύνης".

Τα πολιτικά, τα τελευταία χρόνια, έχουν ξεπεράσει σε ενδιαφέρον και αυτές τις θρυλικές μάχες που γίνονταν μέσα στις ετήσιες συνόδους της ιεραρχίας.

Τολμώ να το παραδεχτώ και εγώ ο ταπεινός ο νεωκόρος. Τούτες τις μέρες θα προτιμούσα, δεν το κρύβω, να διακονώ στο καφενείο της Βουλής, παρά να σκουπίζω τα σκαλοπάτια του ναού μου.

Η Εκκλησία είναι "μαγαζί γωνία". Αυτά έλεγε ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ και εγώ τον μακαριστό τον τιμώ. Γι' αυτό και με την Εκκλησία θα ασχοληθώ και σήμερα.

Για όσα έγιναν τον περασμένο μήνα στην Ιεραρχία και δεν δόθηκε η ευκαιρία να καταπιαστώ. Δεν ήθελα να είμαι απροετοίμαστος. Έκατσα, διάβασα, το έψαξα και σας καταθέτω το απόσταγμα της γνώσης μου.

Αφορμή η ένσταση που κατέθεσε ο Μητροπολίτης Ηλείας για να μην μπει συγκεκριμένος αρχιμανδρίτης στον "κατάλογο".

Δε θα μπω στην ουσία του "καταλόγου" και πως αυτός διαμορφώθηκε κατά καιρούς αυτή η περιβόητη λίστα με τα ονόματα όλων των εν δυνάμει μητροπολιτών.

Τα πρόσωπα ούτε τα αποφασίζω, ούτε με απασχολούν. Όσο και αν πάντοτε στον νεωκόρο όλοι, συχνά πυκνά, αποδίδουν χαρίσματα "αρχιερατικού μάγειρα". 

Μήτε θα ασχοληθώ με το πρόσωπο του αρχιμανδρίτη, παρά μόνο με την ουσία της ένστασης. Γιατί είτε αυτοί θα με τρελάνουν, είτε εγώ θα τους στείλω στη Μονή της μετανοίας τους μία ώρα αρχύτερα.

Ο Μητροπολίτης Ηλείας κατηγόρησε τον συγκεκριμένο αρχιμανδρίτη, ούτε λίγο, ούτε πολύ ως αιρετικό, μου είπαν, διότι ο εν λόγω υποστήριξε την αγιοποίηση του Χριστόφορου Παπουλάκου. Πολλά για τον Παπουλάκο δεν γνωρίζω, ως ταπεινός και λαϊκός και ουχί μιτροφόρος. 

Αυτά που ξέρω με λίγα λόγια ήταν πως επρόκειτο για μία πολύ δυνατή προσωπικότητα που υποστήριξε με σθένος τα πιστεύω του και την Ορθοδοξία.

Διαβάζω πως αντέδρασε έντονα σ' αυτόν τον δυτικό αχταρμά που χαρακτήριζε το νεοσύστατο Ελληνικό κράτος και στήριζαν με πάθος οι διαφωτιστές που ονειρεύτηκαν τη σύγχρονη Ελλάδα.

Μόνο και μόνο γι' αυτό ο Παπουλάκος θα έπρεπε να ανακηρυχθεί Άγιος και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο να σπεύσουν να τον αναγνωρίσουν.

Γιατί από τον πολύ διαφωτισμό και την επαφή με τη Δύση τα τελευταία 150 χρόνια, χαϊρι και προκοπή δεν είδαμε.

Όλοι οι μεγάλοι της Δύσης, από τότε που ήρθε ο Όθωνας στην Ελλάδα μέχρι σήμερα, με την σκέψη τους σ' εμάς, ξυπνούν και κοιμούνται. Γι' αυτό πάμε με στραβοτιμονιές ως κράτος τόσα χρόνια.

Επανέρχομαι στα της Εκκλησίας. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Μητροπολίτης Ηλείας τα βάζει με τον συγκεκριμένο αρχιμανδρίτη.

Κι άλλη φορά διάβασα στη Romfea πως αυτός ο κοτζάμ ιεράρχης, με τα τόσα χρόνια στην πλάτη του, έχει πάρει στο κατόπι όσα κάνει και λέει το συγκεκριμένο πρόσωπο.

Ο Παπουλάκος όμως που εμπλέκεται; Μήπως ήταν αφορμή για να βρουν ''πάτημα'' οι υπόλοιποι στην ιεραρχία και να ψηφίσουν ώστε να μην μπει στον κατάλογο ένας ακόμη από τους διακόσιους και βάλε; 

Αν είναι αιρετικός ο αρχιμανδρίτης που στήριξε τον Παπουλάκο, σκέφτομαι εγώ ο αμόρφωτος, τότε πρέπει να είναι και πολλοί Μητροπολίτες.

Γιατί πώς γίνεται ως Μητροπολίτης να ''καταδικάζεις'' ως αιρετικό κάποιον που θεωρεί Άγιο τον Χριστόφορο Παπουλάκο και την ίδια στιγμή στους ναούς της Μητρόπολής σου να έχεις αγιογραφίες με τον ίδιο; 

Γιατί τότε ο Μητροπολίτης Ηλείας δεν έχει κινήσει την ίδια διαδικασία και για τον Μητροπολίτη Καλαβρύτων που λειτουργεί στη Μητρόπολή του Ναό προς τιμήν του Παπουλάκου;

Η φωτογραφία του νεωκόρου είναι από τον ναό που βρίσκεται στον τόπο καταγωγής του Παπουλάκου στην επαρχία των Καλαβρύτων και είναι αφιερωμένος στον ίδιο.

Και αφού οι 60 Μητροπολίτες δεν ενέκριναν "μέχρι νεωτέρας" τον αρχιμανδρίτη, ως θερμό υποστηρικτή του Παπουλάκου, γιατί δεν στέλνουν στα εκκλησιαστικά δικαστήρια ως αιρετικούς και τους ιερείς των ναών* που έχουν αγιογραφίες του; 

Τα παραπάνω τα καταθέτω ως υλικό για σκέψη. Σημείωση που μου έκανε εντύπωση διαβάζοντας για τον βίο του Παπουλάκου: το πρόσωπο που τον μαρτύρησε στις αρχές και συνελήφθη επειδή πήγαινε κόντρα στην άρχουσα τάξη της εποχής ήταν ιερέας.

*Αγιογραφημένος ο μοναχός Χριστόφορος Παπουλάκος βρίσκεται στη Μονή Οσίου Γρηγορίου στο Άγιο Όρος, στη Μονή Κύκκου στην Κύπρο, στον ναό του Αγίου Εφραίμ στα Τρόπαια της Τρίπολης, στον Ναό του Απ. Παύλου Αροανίας στα Καλάβρυτα, στον ναό του Αγίου Χριστοφόρου στα Άρμπουνα, στο Ναό Αγίας Παρασκευής Κρυονερίου, στον Ναό Αγίου Ελευθερίου Χαλανδρίου, στο Ναό των Αγίων Θεοδώρων στο Περιστέρι, στον Ναό του Προφήτου Ηλιού στη Λαύκα Κορίνθου, στον Ναό Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης Αγριλιάς Πατρών, στον Ναό Μεταμορφώσεως Σωτήρος Αχαϊας, ενώ προς τιμήν του έχει ανεγείρει ναό και ο Μητροπολίτης Θήρας Επιφάνιος. 

πηγή:romfea