15 χρόνια ἀπὸ τὴν κρίση τῶν Ἰμίων (1996-2011)

Οθωμανικά Βαλκάνια επιδιώκουν οι Τούρκοι

Την παραμονή των Χριστουγέννων ο υπουργός Αμυνας της Τουρκίας Βετζντί Γκιονούλ προσέφερε έναν... μποναμά στα Σκόπια. Η συμφωνία που υπέγραψε με τον σκοπιανό ομόλογό του Ζόραν Κονιανόφσκι λέει ότι η κυβέρνηση Ερντογάν θα χορηγήσει στρατιωτική βοήθεια 1 εκατ. δολαρίων στην πΓΔΜ το 2011, επιβεβαιώνοντας την ύπαρξη του άξονα Αγκυρας- Σκοπίων που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1990. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι τουρκική εταιρεία αγόρασε προσφάτως το αεροδρόμιο των Σκοπίων. Σύμφωνα μάλιστα με ορισμένες πληροφορίες, οι Τούρκοι εμφανίζονται πρόθυμοι να μεσολαβήσουν μεταξύ Σλαβομακεδόνων και Αλβανών για τη διασφάλιση της... σταθερότητας στην πΓΔΜ.
Το γεγονός αυτό δεν είναι αποσπασματικό. Με αιχμή τις θεωρίες του Αχμέτ Νταβούτογλου, η Αγκυρα απλώνει σταθερά τα τελευταία χρόνια την πολιτική και οικονομική επιρροή της στη Βαλκανική, θέλοντας να στείλει και ένα μάθημα στην Ευρωπαϊκή Ενωση ότι αποτελεί αυτόνομο παίκτη στη διεθνή σκηνή.

Αυτή τη στιγμή η Τουρκία απειλεί ευθέως να εκτοπίσει- αν δεν το έχει ήδη κάνει, όπως εκτιμούν διπλωματικοί κύκλοι- την ελληνική παρουσία στα Βαλκάνια που με τόσο κόπο είχε οικοδομηθεί μετά τους πολέμους στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Την ίδια στιγμή η Αθήνα, εγκλωβισμένη στην οικονομική κρίση, με μειωμένη επιρροή και με τις ελληνικές τράπεζες να μην παίζουν πλέον τον ρόλο που είχαν πριν από λίγο διάστημα, δίνει μάχη χαρακωμάτων να κρατήσει τις θέσεις της, παίζοντας κυρίως το χαρτί της ένταξης των βαλκανικών χωρών στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Τον περασμένο Μάρτιο το πρώτο τουρκικό υποβρύχιο κατέπλευσε στον ναύσταθμο του Δυρραχίου που, σημειωτέον, έχει κατασκευασθεί με τουρκικά κεφάλαια. Αυτό ήταν το τελευταίο επεισόδιο στο μακρύ σίριαλ της αλβανοτουρκικής στρατιωτικής συνεργασίας που ξεκίνησε το 1994.

Οι δεσμοί των δύο χωρών έχουν ενισχυθεί ραγδαία μετά το 1997, όταν ξέσπασε στην Αλβανία το «σκάνδαλο των πυραμίδων». Η συνεργασία αυτή επεκτείνεται σε όλους τους τομείς της άμυνας. Οταν μετά το 1997 καταστράφηκε η ναυτική βάση υποβρυχίων Πασά Λιμάν στον κόλπο του Αυλώνα, η Αγκυρα έσπευσε να επωφεληθεί. Οι Τούρκοι έδωσαν περίπου 10 εκατ. δολάρια για να την επισκευάσουν και να αποκτήσουν έτσι ασφαλές αγκυροβόλιο στην Αδριατική.

Στρατιωτική συνεργασία με την Αλβανία
Η Αγκυρα επιδιώκει να χτίσει εξαρχής και την αλβανική Αεροπορία. Μετά την ένταξη της Αλβανίας στο ΝΑΤΟ τον Απρίλιο του 2009, η συνεργασία συνεχώς ενισχύεται.

Η Τουρκία ανέλαβε μάλιστα την ανακατασκευή της αεροπορικής βάσης του Κούτσοβε, νοτίως των Τιράνων. Παράλληλα, κάθε χρόνο εκπαιδεύονται στην Τουρκία ιπτάμενοι αξιωματικοί και δόκιμοι χειριστές, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι η Αγκυρα θα έβλεπε με καλό μάτι την πώληση ή και την εκμίσθωση (leasing) στην Αλβανία μαχητικών αεροσκαφών, κυρίως F-16.

Η τουρκική επιρροή στην Αλβανία έχει αρχίσει να ενοχλεί ακόμη και την αλβανική ηγεσία, επισημαίνουν άριστα ενημερωμένες πηγές για τα τεκταινόμενα στη χώρα. Σημειώνουν μάλιστα ότι αυτή η ανησυχία έχει κοινοποιηθεί και προς την Αθήνα ώστε αυτή να προβεί στις κατάλληλες κινήσεις.

Να σημειωθεί εδώ ότι τουρκικά κονδύλια φαίνεται να κατευθύνονται και προς οργανώσεις των Τσάμηδων που, ας μην ξεχνάμε, συμμετέχουν πλέον στην ασταθή κυβέρνηση του Σαλί Μπερίσα. Αν προσθέσει κανείς σε αυτά και την ανάμειξη, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, τουρκικών κύκλων ώστε να «παγώσει» η συμφωνία Ελλάδος- Αλβανίας για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, αντιλαμβάνεται τα προβλήματα που ανακύπτουν για την Αθήνα.

«Ο Αχμέτ Νταβούτογλου οραματίζεται τη Σερβία ως τον βασικό εταίρο της Τουρκίας στα Δυτικά Βαλκάνια» λέει στο «Βήμα» ο Ούλας Ντόγκα Εράλπ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Σαμπαντζί και συγγραφέας πολλών μελετών για τα Βαλκάνια.

Πράγματι, από το 2009 οι σερβοτουρκικές σχέσεις έχουν μπει σε νέα εποχή. Τον Οκτώβριο του 2009 ο Αμπντουλάχ Γκιουλ έγινε ο πρώτος τούρκος πρόεδρος που επισκέφθηκε το Βελιγράδι μετά το 1986.

«Μια σταθερή και ευημερούσα Σερβία είναι το κλειδί για τη σταθερότητα τόσο στη Βοσνία όσο και στο Κοσσυφοπέδιο» εξηγεί ο τούρκος καθηγητής.

«Ο σέρβος πρόεδρος Μπορίς Τάντιτς αναγνωρίζει τις ευκαιρίες που προσφέρει η αναβάθμιση των σχέσεων με την Τουρκία, ιδιαίτερα όσον αφορά την κατασκευή έργων υποδομής.

Η άρση της χορήγησης βίζας θα άρει και τα αρνητικά στερεότυπα, ενώ η Αγκυρα είναι και πρόθυμη να παίξει ρόλο στις συνομιλίες Βελιγραδίου- Πρίστινας για το Κοσσυφοπέδιο υπό την αιγίδα της ΕΕ» καταλήγει ο κ. Εράλπ.

Το μεγάλο παιχνίδι Αγκυρας- Βελιγραδίου
Η Αγκυρα δίνει μεγάλο βάρος τόσο στις σχέσεις της με την Πρίστινα όσο και με τους μουσουλμάνους του Σαντζάκ. Με την πρώτη επιδιώκει δημιουργία «ειδικής σχέσης», γι΄ αυτό και αναγνώρισε την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου την επαύριον της κήρυξής της. Θέλει επίσης να αναγνωριστεί το σημαντικό τουρκικό στοιχείο ως μειονότητα, ενώ υπάρχει ισχυρή παρουσία σε κολέγια και ιδιωτικά σχολεία. Ιδρύθηκε επίσης τουρκικό πανεπιστήμιο, ενώ περίπου 100 φοιτητές λαμβάνουν κάθε χρόνο υποτροφία για τουρκικά πανεπιστήμια.

Δεν παραμελεί όμως και τις οικονομικές σχέσεις, όπως φάνηκε και από την επίσκεψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Πρίστινα τον Νοέμβριο του 2009. Οι εμπορικές συναλλαγές διπλασιάστηκαν μεταξύ 2007 και 2008, με την ανοδική πορεία να συνεχίζεται. Η τουρκική εταιρεία Limak κέρδισε το συμβόλαιο διαχείρισης του αεροδρομίου της Πρίστινας για την επόμενη 20ετία και θα επενδύσει περισσότερα από 100 εκατ. δολάρια για την υποδομή του. Επίσης, η κοινοπραξία της τουρκικής Εnka και της αμερικανικής Βechtel ανέλαβε την κατασκευή του αυτοκινητοδρόμου που θα συνδέσει το Κοσσυφοπέδιο με την Αλβανία και τη Σερβία.

Πρόκειται για ένα έργο συνολικού κόστους άνω των 800 εκατ. ευρώ. Οσο για το Σαντζάκ; Ο μουσουλμανικός πληθυσμός του αποτελεί «μάννα εξ ουρανού» για την Αγκυρα.

πηγή:kostasxan.

Θυμίζει την παροιμία με τον «γάτο που ...... και σκούζει»...

Ιδού ποίοι είναι οι ΒΑΡΒΑΡΟΙ!

Οι οποίοι βραβεύονται από Έλληνες «άρχοντες» του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως (Βρυξέλλες 18 Νοεμβρίου 2010 –βράβευση Ε. Μπαγίς) για θρησκευτικές ελευθερίες! Οι οποίοι πετάνε έξω ΄Ελληνες εγκλωβισμένους Ορθόδοξους Χριστιανούς από τις Εκκλησίες, ξεγυμνώνουν ιερείς και κλείνουν Εκκλησίες ανήμερα των Χριστουγέννων στην κατεχόμενη από την κατοχική (βραβευθείσα από τους Έλληνες «άρχοντες» του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως) Τουρκία του βραβευθέντος Εγκ. Μπαγίς.

Ακολουθούν απαντήσεις τόσο στον...
Τούρκο Ερτογκάν του Αττίλα, όσο και στον πρόεδρο Χριστόφια για δηλώσεις τους. Ο τελευταίος τις προάλλες ζήτησε όπως όσοι δεν υποστηρίζουν την ρατσιστική των Τούρκων και Βρετανών διζωνική, ως «ωραίοι ΄Ελληνες» να σηκωθούν και να το πούν. Το είπαμε το 2004 και το ξαναλέμε τώρα, λοιπόν. ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΟΡΘΙΟΙ ΚΑΙ ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΔΙΖΩΝΙΚΗ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ. Και σύμφωνα με τελευταία είδηση, στις 4 Ιανουαρίου 2011 διοργανώνεται διαδήλωση έξω από το ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ στην Λευκωσία, εις αντίδραση των προκλητικών δηλώσεων Χριστόφια. Φ.Α.

«Απορούμε με το θράσος του Τούρκου πρωθυπουργού. Μας θυμίζει την παροιμία με τον «γάτο που ...... και σκούζει». Διαμαρτύρεται για…. κάποιες αψιμαχίες μεταξύ φιλάθλων που συμβαίνουν παντού και αδιακρίτως εθνικότητας, για να στήσει έξυπνα θέμα ρατσισμού και επομένως δήθεν κινδύνου των Τουρκοκύπριων. Φτάνει μάλιστα μέχρι του σημείου να ψέξει την ΕΕ και την FIBA, σαν να λέει ότι οι συνθήκες που επικρατούν στην ΕΕ δεν είναι ικανές για να δεχτούν την «φιλειρηνική» Τουρκία...

Σουλτάν Ερντογάν, πρώτα θα αποσύρεις τα στρατεύματα κατοχής που έχεις στην Κύπρο και μετά θα μιλήσεις για ρατσισμό και βία. Πρώτα θα απολογηθείς στους 200,000 ε/κ πρόσφυγες, τις 4,500 νεκρούς, τους 1619 αγνοούμενους [κι αυτοί όλοι ίσως δολοφονηθέντες από τα μεχμετζίκ σας], θα αναγνωρίσεις τις γενοκτονίες των Ποντίων και των Αρμενίων και θα αφήσεις τους ανθρώπους της Κύπρου ήσυχους, όπως ζούσαν ειρηνικά αιώνες πριν την βάρβαρη εισβολή της Τουρκίας και την κατοχή του μισού σχεδόν νησιού, μεταφέροντας εποίκους από τα βάθη της Τουρκίας και υφαρπάζοντας τις περιουσίες των Ελληνοκυπρίων.»

πηγή:Tα ΝΕΑ του Λονδίνου

Πριν τη μεγάλη ΠΡΟΔΟΣΙΑ, πάντα ‘μαστουρώναμε’ ως λαός με τούρκικες επιτυχίες

Γράφει ο Αναστάσιος Καζαντζίδης

Πριν το εθνικό έγκλημα στην Κύπρο και την τουρκική εισβολή στο νησί, ο ελληνικός λαός γέμιζε ασφυκτικά τις κινηματογραφικές αίθουσες για να δει τις Τουρκάλες ‘θεές’ Χούλια Κότσιγιτ και Τουρκάν Σοράι.

Οι γνωστοί δημοσιογράφοι της εποχής μιλούσαν και τότε τη γλώσσα της ειρήνης, της αγάπης και της συναδέλφωσης των λαών που δεν έχουν τίποτα να …χωρίσουν.

Εσύ Χριστό, εγώ Αλλάχ αλλά τα προβλήματα τα ίδια…

Και μετά ήρθε η ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα με τις τουρκικές θηριωδίες στην Κύπρο!

Σήμερα ζούμε πάλι κάτι ανάλογο: ο ελληνικός λαός συνεχίζει να ‘μαστουρώνει’ με τα τουρκικά σήριαλ σε ΜΕΓΚΑ και ΑΝΤΕΝΑ, με Σεχραζάτ και Ονούρ, που αντικατέστησαν τους μεγάλους κινηματογράφους της δεκαετίας του 60 και του 70….

Ο τουρκικός φασισμός του Κεμάλ, φόρεσε την προβιά του νεοοθωμανισμού και μας κλείνει πονηρά πάλι το μάτι, αυτή τη φορά όμως ετοιμάζεται να κατασπαράξει την καρδιά της Ελλάδας, τη Θράκη.

‘Σα να μη πέρασε μια μέρα’ που λέει και το γνωστό τραγούδι:

Οι Τούρκοι στρατοκράτες, προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από το φρέσκο αποκριάτικο κουστούμι των Οθωμανών και να ανοίξουν νέες πληγές στα Βαλκάνια.

Οι παραβιάσεις στο Αιγαίο πληθαίνουν επικίνδυνα.

Οι τουρκόφρονες στη Θράκη έχουν διαβεί τον Ρουβικώνα εδώ και καιρό…

Η ισορροπία του τρόμου είναι πλέον εύθραυστη.

Οι γνωστοί δημοσιογράφοι – η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα πλέον- συνεχίζουν να …’δηλητηριάζουν’ την ελληνική κοινωνία προβάλλοντας κάθε τι τουρκικό.

Προσπαθούν να μας δείξουν τους Τούρκους φιλικούς …όπως και τότε.

Τότε που γεννήθηκε το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ενώ σήμερα το έχουμε ξεχάσει.

Αύριο θα γεννηθεί πάνω από την αιματοβαμμένη Θράκη, κάτι παρόμοιο…

Ας ετοιμαζόμαστε για το χειρότερο.

Να ξέρουν όμως οι πολιτικοί και στρατιωτικοί υπεύθυνοι, ότι αυτή τη φορά οι Έλληνες θα αντιδράσουν και κυρίως θα τιμωρήσουν.

Αυτό ας το βάλουν για τα καλά όλοι στο μυαλό τους.

ΟΛΟΙ

πηγή:taxalia.

Κατέρρευσε ο μύθος για την «Μειονότητα» Ρόδου και Κω

Η Επιτροπή Νομικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης ενέκρινε ομόφωνα την έκθεση του Ελβετού βουλευτή κ. Α. Γκρός για την κατάσταση των «Ελλήνων υπηκόων που έχουν υπόβαθρο τουρκικής κουλτούρας» των Νησιών Ρόδου και Κω.

Ο εισηγητής αναφέρεται σε « Έλληνες πολίτες που έχουν υπόβαθρο τουρκικής κουλτούρας» και όχι τουρκική μειονότητα, όπως ζητά η Τουρκία.

Ο κ. Γκρος επισκέφθηκε τα Νησιά συνομίλησε με τους Μουσουλμάνους κατοίκους , οι οποίοι δήλωσαν ότι είναι υπερήφανοι που είναι Έλληνες πολίτες , ζουν ελεύθερα, εργάζονται και δεν αντιμετωπίζουν κανένα πρόβλημα.

Ο Ελβετός βουλευτής δεν παρέλειψε να συγχαρεί την Ελλάδα για την προστασία των ιστορικών μνημείων χωρίς καμία διάκριση.

Τέλος, στην Έκθεσή του κάνει σύγκριση των Μουσουλμάνων κατοίκων της Ρόδου και της Κω με τους Έλληνες της Ίμβρου και της Τενέδου και καταλήγει: «Οι πρώτοι ζουν σε απόλυτα ικανοποιητικές συνθήκες ενώ οι δεύτεροι αντιμετωπίζουν σοβαρότατα προβλήματα».

Εμείς θέλουμε να προσθέσουμε ότι οι πρώτοι ζουν στην Ελλάδα επειδή το επιθυμούν και χωρίς να τους προστατεύει καμία διεθνής συνθήκη, ενώ οι δεύτεροι εκδιώχθηκαν από τη γενέτειρά τους , παρόλο ότι προστατεύονται από τη Συνθήκη της Λοζάννης.

Βέβαια, οι Τούρκοι δεν θα ησυχάσουν μέχρι να πετύχουν τον στόχο τους. Μετά την ομόφωνη έγκριση της Έκθεσης, οι Τούρκοι βουλευτές είχαν το θράσος να ζητήσουν από την Επιτροπή να πραγματοποιήσει και δεύτερη επίσκεψη στη Ρόδο και στην Κω για να μελετήσει καλύτερα τα πράγματα!
πηγή:elzoni.

Για αγορά Ελληνικών βραχονησίδων ενδιαφέρονται Τούρκοι επιχειρηματίες!

Την πρόθεση τούρκων επιχειρηματιών για αγορά ή μακροχρόνια ενοικίαση 18 νησιών ή βραχονησίδων...

Για αγορά Ελληνικών βραχονησίδων ενδιαφέρονται Τούρκοι επιχειρηματίες! με σκοπό την τουριστική αξιοποίηση προβάλλει σήμερα μέρος του τουρκικού τύπου.

Με τίτλους «Είμαστε υποψήφιοι αγοραστές» και «Προσελκύουν τους Τούρκους 18 ελληνικά νησιά» οι εφημερίδες Yeni Safak και Haberturk Ekonomi-Οικονομικό ένθετο της Haberturk, αναφέρουν ότι η ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να ανταπεξέλθει στην σοβαρή οικονομική κρίση που μαστίζει την χώρα επέλεξε την πώληση ή μακροχρόνια ενοικίαση 18 νησιών ώστε να βρει χρήματα να απoπληρώσει τα χρέη της.

Μάλιστα προβάλλονται δηλώσεις επιφανών Τούρκων επιχειρηματιών όπως του Baris Aydin, Γενικού Διευθυντή του Ομίλου Bariskent Gayrimenkul, που υποστηρίζει ότι μια ομάδα Τούρκων επιχειρηματιών ενδιαφέρεται για την αγορά των 18 νησιών διότι υπάρχει σοβαρή προοπτική τουριστικής ανάπτυξης και προσέλκυσης τουριστών υψηλής εισοδηματικής στάθμης.

Αναφέρεται το όνομα της βραχονησίδας «Ναυσικά», αλλά και των νήσων της Μύκονου και της Ρόδου - προφανώς για τα τελευταία εννοεί αγορά εκτάσεων σε Μύκονο και Ρόδο.

Παλιότερα και με αφορμή σχετικό δημοσίευμα της Guardian περί πώλησης ελληνικών νησιών προς κάλυψη χρεών από την Ελληνική κυβέρνηση, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Πεταλωτής είχε δηλώσει τα εξής: "Είναι εκτός πραγματικότητας και προσβλητική η άποψη που διατυπώνεται ότι η Ελλάδα σκέφτεται την πώληση νησιών. Οι αγοραπωλησίες νησιών που ανήκουν σε ιδιώτες, ούτε κάτι καινούριο είναι ούτε και αποτελεί νέο, στην Ελλάδα ή οπουδήποτε αλλού. Πράγματι, το νησί του Ιονίου "Ναυσικά" είναι μια τέτοια περίπτωση που βρίσκεται στην αγορά εδώ και καιρό".

πηγή:EΠΙΚΑΙΡΑ

Σύνορο... πτήσεων ο 25ος μεσημβρινός(!)

Η κυβέρνηση εξετάζει την προώθηση συμφωνίας, βάσει της οποίας, το ανατολικό Αιγαίο από τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικά, εντός του FIR Αθηνών θα μετατραπεί σε «περιοχή αποφυγής έντασης» ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, με απαγόρευση πτήσεων ελληνικών και τουρκικών μαχητικών.

Ιστορική χειραψία και χαμόγελα στη Νέα Αγχίαλο το 2000, όταν στο πλαίσιο ΝΑΤΟϊκής άσκησης τουρκικά αεροσκάφη προσγειώθηκαν στο ελληνικό αεροδρόμιο Θα εξαιρούνται τα αεροσκάφη των χωρών του ΝΑΤΟ και τρίτων χωρών, καθώς και οι ασκήσεις και η εξυπηρέτηση των σκοπών αεράμυνας.

Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, η κυβέρνηση Παπανδρέου εξετάζει αυτό το διάστημα τη διαμόρφωση μιας συμφωνίας με την Αγκυρα για την «αποστρατιωτικοποίηση» του μισού Αιγαίου. Στόχος είναι να ελαχιστοποιηθεί η ένταση ανάμεσα στις δύο χώρες, που προκαλείται από τη μόνιμη παραβατική συμπεριφορά της Αγκυρας στο Αιγαίο και τις αντίστοιχες αντιδράσεις των ελληνικών αεροσκαφών με αναχαιτίσεις και εμπλοκές.

Ετσι η κυβέρνηση προσδοκά ότι «δεν θα υπάρχουν εντάσεις στο FIR Αθηνών, θα υπάρξει μείωση δαπάνης αναχαιτίσεων και θα αυξηθεί η εναέρια κυκλοφορία στο FIR Αθηνών κατά 30% περίπου με όφελος 2 δισ. ετησίως...».

Αναλυτικότερα και σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, η κυβέρνηση εξετάζει κατά πόσο μπορεί «να είναι συμφέρουσα» μια συμφωνία με την Τουρκία, σε συνεργασία με το ΝΑΤΟ, κατά την οποία:

* Η περιοχή στο Αιγαίο από τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικά (δηλαδή το μισό Αιγαίο) θα χαραχτηριστεί ως «περιοχή αποφυγής έντασης» ανάμεσα στις δύο χώρες.

* Στην περιοχή αυτή δεν θα εκτελούνται πτήσεις ελληνικών και τουρκικών αεροσκαφών.

* Στην περιοχή αυτή θα εκτελούνται ασκήσεις και πτήσεις για σκοπούς αεράμυνας.

* Η συμφωνία δεν θα επηρεάζει τα μαχητικά αεροσκάφη των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ καθώς και τρίτων χωρών.

Το βασικό επιχείρημα της κυβέρνησης για την προώθηση μια τέτοιας πρωτότυπης συμφωνίας με την Τουρκία φαίνεται να είναι ότι σε περίοδο ισχνότατων αγελάδων για την Ελλάδα, η ελληνική κοινή γνώμη θα αποδεχθεί ευχαρίστως την προσδοκώμενη αύξηση εσόδων κατά 2 δισ. ετησίως από την αύξηση της εναέριας κυκλοφορίας στο Αιγαίο, λόγω της μείωσης της στρατιωτικής έντασης στην περιοχή.

Η Αγκυρα μάλλον δεν πρόκειται να φέρει αντίρρηση σε μια τέτοια συμφωνία, η οποία συμπίπτει εξάλλου με τη δική της μόνιμη επιδίωξη να αποκτήσει τον έλεγχο στο Αιγαίο μέχρι τον 25ο μεσημβρινό, απονεκρώνοντας έτσι -σε πρώτη φάση- ολόκληρο το ανατολικό Αιγαίο.

Με την υπό διαμόρφωση συμφωνία, η Αθήνα με στόχο τη μείωση των κρατικών δαπανών από την αντίστοιχη μείωση της στρατιωτικής έντασης στο ανατολικό Αιγαίο, δεσμεύεται να σταματήσει τις πτήσεις των ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών πάνω από τα εθνικά εδάφη της στο ανατ. Αιγαίο, παρά μόνον για σκοπούς αεράμυνας.

Βαπτισμένα «ΝΑΤΟϊκά»

Θα επιτρέπει όμως τη χρήση του ίδιου χώρου από τα αεροσκάφη των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, (σ.σ. άρα και της Τουρκίας), καθώς τα ΝΑΤΟϊκά αεροσκάφη χαρακτηρίζοντας «φίλια» και επομένως απαγορεύονται οι αναχαιτίσεις τους.

Δι' αυτού του τρόπου όμως, η Τουρκία (σ.σ. με βάση την τακτική που εφαρμόζει) θα μπορεί να βαφτίζει ως ΝΑΤΟϊκά τα μαχητικά της, να δεσμεύει περιοχές και να εκτελεί κανονικά τις ασκήσεις της, χωρίς να ενδιαφέρεται για τα 6 ή τα 10 ν.μ. του ελληνικού εναέριου χώρου και χωρίς να καταθέτει σχέδια πτήσεων.

Αντιθέτως η Αθήνα -και για λόγους οικονομίας- είτε δεν θα πραγματοποιεί αντίστοιχες ασκήσεις είτε θα τις κάνει μόνον επί χάρτου.

Η υπό διαμόρφωση αυτή συμφωνία μπορεί να εξεταστεί στις πολλαπλές ελληνοτουρκικές συναντήσεις, πριν από την επίσημη επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Τ. Ερντογάν στην Αθήνα τον Μάιο.

Μετά τη συνάντηση Δρούτσα-Νταβούτογλου, προχθές στην Ισπανία, στις 9 Μαρτίου συνέρχεται στην Αγκυρα η 15η Σύνοδος Κατευθυντήριας Επιτροπής Ελλάδας-Τουρκίας, η οποία με τη σειρά της θα προετοιμάσει την επίσκεψη εργασίας του Αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Δ. Δρούτσα στο τέλος του μήνα στην Αγκυρα. Ολη αυτή η κινητικότητα έχει στόχο να προετοιμαστεί καλά η επίσκεψη του κ. Ερντογάν στην Αθήνα, η οποία σύμφωνα με την ελληνική πλευρά πρέπει να έχει θετικά αποτελέσματα.

Αν τελεσφορήσει μια συμφωνία τέτοιου περιεχομένου, πιθανώς θα υποκαταστήσει και το υπάρχον Μνημόνιο Παπούλια-Γιλμάζ, το οποίο δεν επιτρέπει τη διενέργεια στρατιωτικών ασκήσεων «στο Αιγαίο» κατά τους θερινούς μήνες και το οποίο η Αγκυρα καταπατά συστηματικώς τα τελευταία χρόνια.

Υπενθυμίζεται ότι και κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων του Μνημονίου Παπούλια-Γιλμάζ, η τουρκική πλευρά είχε επιμείνει μέχρι τέλους στην απαγόρευση πτήσεων στο Αιγαίο, κάτι που δεν είχε δεχθεί τότε η κυβέρνηση Α. Παπανδρέου και ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Παπούλιας.*

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=139010

Προσθήκη Αντίβαρου - ο χάρτης

πηγή:Αντίβαρο

Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του (Duce puts on his uniform)

Είμαστε ακόμη ‘Γκιαούρηδες’ για τους Προξενοπράκτορες

-Επίδειξη δύναμης σε μουδιασμένο κοινό από τους ανεξάρτητους υποψηφίους της μειονότητας Σιμπέλ Μουσταφάογλου και Χουσεΐν Αχμέτογλου χθες στην Ξάνθη

-Σύζυγο και γραμματέα επιστρατεύει στο ανεξάρτητο ψηφοδέλτιο της Ξάνθης ο βουλευτής ΠΑΣΟΚ Τσετίν Μάντατζη στηρίζοντάς τον με όλες του τις δυνάμεις
Αποστάσεις και προσχήματα κρατούν από τον συνδυασμό στην Κομοτηνή οι βουλευτές του νομού Ροδόπης

-Κλίμα ανθελληνισμού από την προστατευόμενη του Γιώργου Παπανδρέου

Πολλοί αναρωτιούνται τι θα συμβεί στις επερχόμενες εκλογές στην Θράκη και τι θα “ γεννήσουν” οι κάλπες. Οι τουρκόφρονες, σε επίπεδο περιφέρειας πρόκειται να υποστηρίξουν το ΠΑΣΟΚ, ενώ σε επίπεδο Δήμων, θα επικεντρωθούν στην επίδειξη δύναμης, αλλά και στην δημιουργία ενός υπόβαθρου για το μέλλον.

Και αυτό θα το επιτύχουν μέσα από τους ανεξάρτητους μειονοτικούς συνδυασμούς (καθαρά εθνικιστικοί τουρκόφρονες) τους οποίους θα προσπαθήσουν να εμφανίσουν ως ιδιαίτερα δυναμικούς. Η Άγκυρα έχει αποφασίσει να παίξει “ στατιστικά” και όλα δείχνουν πως εάν δεν συμβεί κάτι, θα επιτύχει στον σκοπό της.

Το ΠΑΣΟΚ θα κερδίσει την περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ενώ οι τουρκόφρονες θα εμφανίσουν μία στατιστική υψηλή δυναμική (ποσοστιαία και όχι αριθμητικά) την οποία είναι βέβαιο πως θα την χρησιμοποιήσουν ως μοχλό πίεσης κατά της Ελλάδας στα διάφορα ευρωπαϊκά φόρουμ. Ταυτόχρονα, η Άγκυρα θα επιχειρήσει να αναδείξει νέα πρόσωπα, που θα μπορούν να μοιράσουν πολλές υποσχέσεις για το μέλλον. Και οι συμφωνίες (κάτω από το τραπέζι) με το ΠΑΣΟΚ, μάλλον θα ανοίξουν νέες “ προοπτικές” στις δράσεις του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής.

Με κοινό αποτελούμενο από τους ίδιους ανθρώπους που θέλουν με το ζόρι να αναδειχτούν ηγέτες της μειονότητας αντιμετωπίζοντας τους ψηφοφόρους ως άβουλα όντα και όχι ενσυνείδητους πολίτες, έγινε η κοινή συνάντηση μελών των δύο ανεξάρτητων μειονοτικών συνδυασμών δήμων Κομοτηνής και Ξάνθης στο ξενοδοχείο «Έλενα» της Ξάνθης.

Η Σιμπέλ Μουσταφάογλου επανέκαμψε μετά τον απρόσμενο θάνατο του πατέρα της και μπήκε ξανά στο προεκλογικό παιχνίδι. Πρώτη της κίνηση ήταν να ανοίξει το προεκλογικό της κέντρο επί της οδού Ιωαννίνων και μάλιστα απέναντι από την είσοδο του κτιρίου της «τουρκικής νεολαίας».

Τυχαία η επιλογή του χώρου, ίσως, αλλά το σίγουρο είναι ότι βρίσκεται σε ένα περιβάλλον οικείο και φιλικό για την ίδια και τους ανθρώπους της.
Επόμενη κίνηση η συνάντηση με το έτερο ανεξάρτητο της Ξάνθης, τον άγνωστο πολιτικά Χουσεΐν Αχμέτογλου, που αναδείχθηκε στην ηγεσία του συνδυασμού, όταν αποχώρησαν παλαιότεροι και εμπειρότεροι. Ο πρώην υποψήφιος με τους 86 ψήφους στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές καλείται σήμερα να συγκεντρώσει ως επικεφαλής την ψήφο της μειονότητας.

Στον αντίποδα η Σιμπέλ Μουσταφάογλου τακτοποιημένη χρόνια σε θέσεις που φρόντισε να της εξασφαλίσει το ΠΑΣΟΚ ξαφνικά έγινε ανεξάρτητη και θυμήθηκε ότι η μειονότητα αδικείται. Οι ομιλίες των δύο επικεφαλείς των συνδυασμών περιστράφηκαν γύρω από τις συνθήκες που οδήγησαν στην ίδρυση των ανεξάρτητων καταλόγων, ενώ σημείωσαν ότι είναι καιρός να σταματήσει η αδικία γι’ αυτό και περιμένουν μεγάλη υποστήριξη από όλους.
Η σύμπλευση στο πλευρό των συνδυασμών θα είναι προς όφελος της μειονότητας, τονίστηκε κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ενώ φρόντισαν να επαναφέρουν το σύνθημα «Η ψήφος του Τούρκου στον Τούρκο κι όχι στον Γκιαούρ».

Κλίμα της συνάντησης μετέφερε και ο εκδότης της εφημερίδας Θράκη στην Ξάνθη Τένης Καμαρίδης που μίλησε στο ράδιο Χρόνος 87,5 και στον Δήμο Μπακιρτζάκη λέγοντας: «Υπήρξε ένας έντονος προβληματισμός, φαινόταν από τις εκφράσεις των προσώπων των ανθρώπων ότι δεν είναι τόσο άνετα τα πράγματα, δεν έχουν τόσο αέρα όπως λέει και η έκφραση. Στην Ξάνθη φαίνεται ότι θα υπάρξει πρόβλημα στα τοπικά συμβούλια καθώς δεν φαίνεται να υπάρχει ενδιαφέρον από επίδοξους υποψήφιους. Κάτω υπό άλλες συνθήκες θα περίμενε κάποιος ότι η συνάντηση αυτή να τύχαινε κοσμοσυρροής, θα υπήρχαν πολλοί που θα στριμώχνονταν για να μπουν μέσα, έγινε ακριβώς το αντίθετο. Άρα εκτός από προβληματισμός στα στελέχη, υπάρχει προβληματισμός και στον κόσμο και ιδιαίτερα στους μειονοτικούς ψηφοφόρους».

Στο κοινό που παρακολουθήσαν τη συνάντηση ήταν ο επίτιμος πρόεδρος του ανεξάρτητου συνδυασμού Κομοτηνής και πρόεδρος του συλλόγου «Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης» Σαμή Τοραμάν, ο πρόεδρος του κόμματος Ισότητας, Φιλίας και Ειρήνης Μουσταφά Αλή Τσαβούς, ο ψευτομουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μετέ, ο βοηθός ψευτομουφτή Αχμέτ Χράλογλου, οι πρώην πρόεδροι του ανεξάρτητου μειονοτικού συνδυασμού Ξάνθης Χασάν Μαλκότς και Χουσείν Μπαντάκ, ο πρώην βουλευτής Ροδόπης Αχμέτ Φαίκογλου, ο πρόεδρος της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης» Αχμέτ Καρά, ο αντινομάρχης Ξάνθης Τουρκές Χατζημεμίς, οι κατά καιρούς υποψήφιοι Μπουρχάν Μπαράν, Ιρφάν Χατζηγενές, Τζελαετίν Δουλγέρ, γενική διευθύντριας της ΠΕΚΕΜ Περβίν Χαϊρουλά, ο δήμαρχος Μύκης Μουσταφά Αγά, ο υποψήφιος δήμαρχος Μύκης Τζεμίλ Καπζά, ο δήμαρχος Σελέρου Ξάνθης Μπιρόλ Ιντζέ Μεμέτ, εκπαιδευτικοί, ιμάμηδες.

Προτάσεις για την στελέχωση του συνδυασμού έγιναν και σε γνωστά άτομα του δημοσιογραφικού χώρου που κατά καιρούς έχουν απασχολήσει τον Τύπο με δηλώσεις τους σε μια προσπάθεια να φανεί πόσα καρπούζια κρατά η μασχάλη τους.

πηγή:xronos.gr

H αλήθεια για την Μακεδονία

Ενα βίντεο που αναφέρεται στη Μακεδονία και η ειλικρινής δήλωση του πρώην προέδρου των Σκοπίων, Κίρο Γκλιγκόροφ. Μέχρι και οι Σκοπιανοί πολιτικοί το παραδέχονται, ενώ στην Ελλάδα ΣΥΡΙΖΑ, Οικολόγοι Πράσινοι και "Ελληνικό" Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι συνεχίζουν το ανθελληνικό παραλήρημα παίζοντας θαυμάσια των παιχνίδι της Παγκοσμιοποίησης και των Μεγάλων Δυνάμεων. Ο μεγαλύτερος εχθρός των Ελλήνων είναι οι ίδιοι οι Ελληνες. Αν υπήρχε ομοψυχία και αλτρουισμός η κοινωνία μας θα ήταν πολύ καλύτερη.

88 χρόνια από την πυρπόληση της Σμύρνης!

Στις 31 Αυγούστου 1922, (με το παλαιό ημερολόγιο το οποίο και χρησιμοποιούσαν μεχρι το 1923, δηλαδή στις 13 Σεπτεμβρίου σύμφωνα με το νέο), ξεκίνησε η πυρπόληση της Σμύρνης από τους Τούρκους!

Είχε προηγηθεί ο κατά... Ρεπούση "συνωστισμός" όπως ανατριχιαστικά περιγραφόταν στο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ' τάξης του δημοτικού:
'Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα...'
Mαρία Ρεπούση, βιβλίο Ιστορίας ΣΤ' δημοτικού

Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο "ΤΑ ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ" της Διδούς Σωτηρίου, αφιερωμένο σε όσους... δεν ξεχνούν και δεν φοβούνται την αληθινή ιστορία. Παρακαλούμε τους υπόλοιπους, να μην μπουν στον κόπο να το διαβάσουν! Ετσι κι αλλιώς δεν θα καταλάβουν!

Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο "ΤΑ ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ" της Διδούς Σωτηρίου, αφιερωμένο σε όσους... δεν ξεχνούν και δεν φοβούνται την αληθινή ιστορία. Παρακαλούμε τους υπόλοιπους, να μην μπουν στον κόπο να το διαβάσουν! Ετσι κι αλλιώς δεν θα καταλάβουν!
"Το τούρκικο ιππικό περνούσε καμαρωτό από την παραλία. Κανείς δεν έβγαλε τσιμουδιά. Και τα μωρά κερώσανε. Μόνο μια πολύ ψιλή παιδική φωνούλα ρώτηξε:
'Τι θα μάς κάνουνε οι Τούρκοι; Τι θα μας κάνουνε;'
Αυτή 'ταν ολουνών η αγωνία, μα κανείς δεν τήν εξεστόμιζε. Από μερικά μπαλκόνια ξένων σπιτιών ακούστηκαν αδύναμα παλαμάκια και «γιασασίν». Σαν τέλειωσε ή παρέλαση, έγινε νεκρική ησυχία. Η δικιά μας μαούνα ήταν η τελευταία απ' τις εξήντα και βρισκότανε σιμά στην ξηρά. Σε λίγο ακούστηκε τελάλης.
-Μπρε σεις, τι λέει;
-Λέει, νά βγει ο κόσμος και νά πάει στις δουλειές του δίχως νά φοβάται. Κανένας δε θα κακοπάθει.
-Μπορεί ή νίκη νά μερώνει τσ' ανθρώπους, είπε ή μάνα μου .
-Οι Μεγάλες Δυνάμεις δώκανε εντολή νά μην ανοίξει ρουθούνι χριστιανικό.
-Αυτή 'ναι ή αλήθεια. Φτάνει το αίμα. Τί τα γενιτσαριά θα 'χουμε;
-Τόσοι στόλοι! Τόσα βασιλικά για τα μάτια ηθαρρέψατε πως στέκουνε δω χάμου ;
Ο αδερφός μου ο Κώστας με πλησίασε όλο χαμόγελα και φουσκώνοντας σαν διάνος, μού 'πε ειρωνικά:
-Τί γνώμη έχεις τώρα, Μανωλάκη, για το χτήμα π' αγόρασα; Έκανα καλά ή με πέρασε κορόιδο ο μπάρμπα-Θόδωρος;
Ήμουνα τόσο χαρούμενος πού θα του συγχωρούσα χίλιες τόσες κακοκεφαλιές κι άλλες τόσες ειρωνείες. Όλοι στη μαούνα γινήκαμε τώρα μιά παρέα. Βγάλαμε ό,τι φαγώσιμο είχαμε, παστά, αυγά, κονσέρβες. Αρχίσαμε τα τραταμέντα και τις τσιρεμόνιες. Ξάφνου, μέσα στη γενική χαρά, ακούστηκε μια φωνή κι ύστερα πολλές μαζί:
-Φωτιά! Φωτιά !
-Βάλαν φωτιά στη Σμύρνη!
Πεταχτήκαμε ορθοί. Κοκκινόμαυρες φλόγες τινάζονταν στον ουρανό, χοροπηδηχτές.
- Είναι κατά την Αρμενογειτονιά.
- Κατά κει φαίνεται νά 'ναι.
- Πάλι οι Αρμεναίοι θα τα πλερώσουνε!
-Αποκλείεται να κάψουνε ολόκληρη τη Σμύρνη. Ποιό συμφέρον έχουνε;
Αφού έγινε πια δική τους... Ποιο συμφέρον είχαμε μεις που καίγαμε τα τουρκοχώρια στην υποχώρηση; Η φωτιά απλωνόταν παντού. Ντουμάνιασε ο ουρανός. Μαύρα σύγνεφα ανηφορίζανε και μπερδευότανε το 'να με τ' άλλο. Κόσμος, εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος, τρελός από φόβο, αρχίνησε νά τρέχει απ' όλα τα στενοσόκακα και τούς βερχανέδες και να ξεχύνεται στην παραλία σαν μαύρο ποτάμι.
-Σφαγή ! Σφαγή !
-Παναγιά, βοήθα!
-Προφτάστε. Σώστε μας!
Η μάζα πυκνώνει, δεν ξεχωρίζεις ανθρώπους, μα ένα μαύρο ποτάμι που κουνιέται πέρα δώθε απελπισμένα, δίχως να μπορεί να σταθεί ούτε να προχωρήσει. Μπρος θάλασσα, πίσω φωτιά και σφαγή! 'Ένας αχός κατρακυλάει από τα βάθη της πολιτείας και σπέρνει τον πανικό.
-Τούρκοι!
-Τσέτες... Μας σφάζουνε!
Η θάλασσα δεν είναι πια εμπόδιο. Χιλιάδες άνθρωποι πέφτουνε και πνίγονται. Τα κορμιά σκεπάζουνε τα νερά σαν νά 'ναι μόλος. Οι δρόμοι γεμίζουνε κι αδειάζουνε και ξαναγεμίζουνε. Νέοι, γέροι, γυναίκες, παιδιά ποδοπατιούνται, στριμώχνονται, λιποθυμούνε, ξεψυχούνε. Τούς τρελαίνουν οι χαντζάρες, οι ξιφολόγχες, οι σφαίρες των τσέτηδων!
-Βούρ, κεραταλάρ!
Το βράδυ το μονοφώνι κορυφώνεται. Η σφαγή δε σταματά. Μόνο όταν τα πλοία ρίχνουνε προβολείς γίνεται μια πρόσκαιρη ησυχία. Μερικοί που καταφέρανε να φτάσουνε ζωντανοί ίσαμε τη μαούνα, μας ιστορούνε το τι γίνεται όξω, στις γειτονιές. Οι τσέτες του Μπεχλιβάν και οι στρατιώτες τού Νουρεντίν τρώνε ανθρώπινο κρέας. Σπάζουνε, πλιατσικολογούνε σπίτια και μαγαζιά.
Όπου βρούνε ζωντανούς, τούς τραβούνε όξω και τούς βασανίζουνε. Σταυρώνουνε παπάδες στις εκκλησιές, ξαπλώνουνε μισοπεθαμένα κορίτσια κι αγόρια πάνω στις 'Άγιες Τράπεζες και τ' ατιμάζουνε. Απ' τον Αι-Κωνσταντίνο και το Ταραγάτς ίσαμε το Μπαλτσόβα το τούρκικο μαχαίρι θερίζει.
Αχ, γκρέμισε ο κόσμος μας! Γκρέμισε ή Σμύρνη μας! Γκρέμισε ή ζωή μας! Η καρδιά, τρομαγμένο πουλί, δεν ξέρει πού να κρυφτεί. Ο τρόμος, ένας ανελέητος καταλυτής άδραξε στα νύχια του κείνο το πλήθος και το αλάλιασε. Ο τρόμος ξεπερνάει το θάνατο. Δε φοβάσαι το θάνατο, φοβάσαι τον τρόμο.
Ο τρόμος έχει τώρα το πρόσταγμα. Τσαλαπατά την ανθρωπιά. Αρχίζει από το ρούχο και φτάνει ίσαμε την καρδιά. Λέει: Γονάτισε, γκιαούρη ! Και γονατίζει. Ξεγυμνώσου Και ξεγυμνώνεται. Άνοιξε τα σκέλια σου! Και τ' ανοίγει. Χόρεψε! Και χορεύει. Φτύσε την τιμή σου και την πατρίδα σου! Και φτύνει. Απαρνήσου την πίστη σου! Και την απαρνιέται.
Αχ ο τρόμος! Όποια γλώσσα κι αν μιλάς, λόγια δε θα βρεις να τόνε περιγράψεις Τι κάνουν, λοιπόν, οι προστάτες μας; Τι κάνουν οι ναυάρχοι με τα χρυσά σιρίτια, οι διπλωμάτες κι οι πρόξενοι τής Αντάντ! Στήσανε κινηματογραφικές μηχανές στα καράβια τους και τραβούσανε ταινίες τη σφαγή και τον ξολοθρεμό μας! Μέσα στα πολεμικά οι μπάντες τους παίζανε εμβατήρια και τραγούδια τής χαράς για να μη φτάνουν ίσαμε τ' αφτιά των πληρωμάτων οι κραυγές της οδύνης και οι επικλήσεις του κόσμου. Και να ξέρει κανείς πώς μια, μόνο μια κανονιά, μια διαταγή, έφτανε για να διαλύσει όλα κείνα τα μαινόμενα στίφη. Κι η κανονιά δε ρίχτηκε κι η εντολή δε δόθηκε!

"Το βίντεο που ακολουθεί είναι ένα από τα πιο συγκινητικά που βρήκαμε στο youtube φτιαγμένο με αγάπη και μεράκι:

πηγή:ΠΕΝΤΑΠΌΣΤΑΓΜΑ

ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ - ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ: Η ΓΗ ΤΩΝ ΑΕΤΩΝ!

Η μαρτυρική Βόρειος Ήπειρος, είναι άγνωστη εντελώς στη μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνισμού! Η ιστορία, η κληρονομιά, η πορεία της, τα δίκαιά της, τα κεκτημένα της, οι εικόνες της, οι ήρωές της, οι Άγιοί της, οι άνθρωποί της, που εξακολουθούν ακόμη και τώρα, σήμερα, να υφίστανται την τρομοκρατία, τις αρπαγές και τις δολοφονίες των Αλβανών, που ακολουθούν πιστά και μεθοδικά το Σχέδιο Υφαρπαγής της, ώστε να αποτελέσει το έκτο αστέρι στη νέα κοινή Σημαία, στην Αλβανική Αστερόεσσα της Μεγάλης Αλβανίας! Ο Ελληνισμός μέσα και έξω από τη μαρτυρική, καταματωμένη γη, δεν θα το επιτρέψει!
To NOIAZOMAI δημιούργησε το Βίντεο αυτό, στα πλαίσια σειράς ιστορικών πρωτοβουλιών, όπως το Άνοιγμα του Βορειοηπειρωτικού Φακέλου, η Επιστολή για το Βορειοηπειρωτικό προς τον Πούτιν της Ρωσίας και η διαρκής ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης, επειδή τα Σχέδια που υπάρχουν είναι και εφιαλτικά και αληθινά και τα γνώριζε άριστα και τα αποκάλυψε ο αείμνηστος στένος συνεργάτης και συναγωνιστής του ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ, Δημοσιογράφος Λάμπρος Παπαντωνίου!

Οι τρείς αυτονομίες που δίνουν λύσεις στα Βαλκάνια

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων

Η γνωμοδότηση του Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαίου της Χάγης για την ανεξαρτησία του Κοσσόβου ( Ιούλιος 2010) και η δολοφονία του Βορειοηπειρώτη Αριστοτέλη Γκίκα στη Χειμάρρα από φανατικούς Αλβανούς (Αύγουστος 2010) αποτελούν δύο σημαντικά γεγονότα με έντονο ελληνικό ενδιαφέρον.
Στη Χάγη το Δικαστήριο έκρινε ότι η απόσχιση της περιοχής Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων από τη Σερβία και η δημιουργία ανεξαρτήτου κράτους υπό αλβανική διοίκηση δεν συγκρούεται με τη διεθνή νομιμότητα. Έτσι ανοίγει ο ασκός του Αιόλου για διάφορα αποσχιστικά κινήματα και δημιουργούνται ερωτηματικά για την αξία της εδαφικής ακεραιότητος των κρατών, την οποία υποτίθεται ότι προστατεύουν οι κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ και οι αποφάσεις των Διεθνών Δικαστηρίων. Η δε δολοφονία του ομοεθνούς μας έφερε και πάλι στο προσκήνιο την ξεχασμένη Βόρειο Ήπειρο και τα δεινά του εκεί Ελληνισμού, τα οποία συνεχίζονται και υπό «δημοκρατικό» καθεστώς, μετά από την εξοντωτική τυραννία των κομμουνιστικών καθεστώτων.

Υπό το φως αυτών των εξελίξεων και λαμβάνοντας υπ’ όψιν και άλλες ρευστές καταστάσεις στη Βαλκανική μας Χερσόνησο κρίνω σκόπιμο να επισημάνω τρεις περιφερειακές μορφές Αυτονομίας, οι οποίες μπορούν να δώσουν λύση στα σημερινά προβλήματα και να εκτονώσουν ειρηνικά τις δυναμικές διεκδικήσεις συγκεκριμένων εθνικών κοινοτήτων.

Ξεκαθαρίζω ότι όταν μιλώ για Αυτονομία εννοώ Ευρεία Τοπική, Εκπαιδευτική, Αστυνομική και Οικονομική Αυτοδιοίκηση χωρίς να αλλάζουν ή να κινδυνεύουν τα υφιστάμενα σύνορα. Πιστεύω ότι η γνωμοδότηση της Χάγης είναι λανθασμένη νομικά και επικίνδυνη πολιτικά, γι’ αυτό αξίζει να αναζητήσουμε εξισορροπητικές λύσεις, όπως οι τρεις Αυτονομίες τις οποίες προτείνω.

Πρώτον. Αυτονομία των Σέρβων του Κοσσόβου. Η Ελλάς, η Κύπρος, η Ρωσία, η Ισπανία και πολλές άλλες χώρες (ακόμη και μουσουλμανικές όπως το Αζερμπαϊτζάν) καλά κάνουν και δεν αναγνωρίζουν το Κόσσοβο ως ξεχωριστό κράτος, διότι η κάθε χώρα οφείλει να σκέπτεται τις πρακτικές συνέπειες στα δικά της εθνικά θέματα ( κατεχόμενη Κύπρος, Καταλωνία, Μουσουλμάνοι του Καυκάσου κ.λπ). Από τη στιγμή, όμως, που άλλες και μάλιστα ισχυρές χώρες , όπως οι ΗΠΑ, αναγνωρίζουν το Κόσσοβο, πρέπει όλοι να συμβάλλουμε στη αναζήτηση λύσεων για την επιβίωση της Σερβικής Ορθόδοξης μειονότητας στην περιοχή. Οι βομβαρδισμοί του 1999 έγιναν με στόχο δήθεν το πολυεθνικό Κοσσυφοπέδιο και κατέληξαν σε ένα μονοεθνικό αλβανικό προτεκτοράτο, όπου οι περισσότεροι Σέρβοι έχουν φύγει και οι λίγοι εναπομείναντες έχουν περιορισθεί στον βόρειο κυρίως θύλακα (Μητρόβιτσα). Η μόνη λύση για να επιβιώσουν και να μην αισθάνονται διωκόμενοι είναι να αποκτήσουν μία μορφή Αυτονομίας με δικό τους τοπικό Κοινοβούλιο, άνεση επικοινωνίας με την μητέρα Σερβία, εκκλησιαστικούς και εκπαιδευτικούς θεσμούς στο πλαίσιο της εθνικής τους παράδοσης, χωρίς παράλληλα να εμποδίζεται η συμμετοχή τους στους ευρύτερους θεσμούς του Κοσσόβου, εάν θέλουν και στον βαθμό που αυτή είναι εφικτή. Η Αυτόνομη αυτή περιοχή θα προστατεύεται από τον ΟΗΕ και την Ευρ. Ένωση ενώ ταυτόχρονα η ΟΥΝΕΣΚΟ θα πρέπει να προστατεύσει πιο αποτελεσματικά τους Ορθοδόξους Ναούς και τα σερβικά μοναστήρια που μένουν εκτός της Αυτόνομης περιοχής και έχουν ήδη δεχθεί επιθέσεις από Αλβανούς κατά τα τελευταία 11 χρόνια.

Δεύτερον. Αυτονομία των Αλβανών εντός των ορίων της ΦΥΡΟΜ. Από το 2001, που οι Αλβανοί των Σκοπίων πήραν τα όπλα, μέχρι σήμερα η περίφημη Συμφωνία της Αχρίδος αποτελεί πεδίο αντεγκλήσεων και αμφισβητήσεων μεταξύ των Σλάβων (ψευδομακεδόνων) και των Αλβανών που ανέρχονται στο 30% του συνολικού πληθυσμού. ΟΙ Αλβανοί έχουν αναθαρρήσει μετά την αμερικανική υποστήριξη στη απόσχιση του Κοσσόβου και οραματίζονται τη απόσχισή τους από τη ΦΥΡΟΜ και την ένωσή τους με τους ομοεθνείς τους, οι οποίοι ελέγχουν το Κόσσοβο. Η Μεγάλη Αλβανία έχει μετονομασθεί πιο διπλωματικά σε Φυσική Αλβανία, ενώ τα όπλα της εξεγέρσεως του 2001 παραμένουν σε κρύπτες για το ... επόμενο βήμα. Η μόνη λύση τουλάχιστον για το προσεχές μέλλον είναι η σαφής Αυτονομία των περιοχών με αλβανική πλειοψηφία εντός των ορίων του κράτους της ΦΥΡΟΜ. Έτσι το κράτος αυτό θα χάσει τον χαρακτήρα του μονοεθνικού «μακεδονικού», όπως προβάλλεται σήμερα. Επομένως θα είναι ευκολότερο να προβάλλει η Ελλάς τα επιχειρήματά της για το ζήτημα του ονόματος. Ένα δι-εθνικό ή ορθότερα πολυ-εθνικό κράτος δεν μπορεί να λάβει το όνομα που εκφράζει μία μόνον εθνότητα. «Μακεδόνες» αυτοαποκαλούνται οι Σλάβοι της ΦΥΡΟΜ. Οι Αλβανοί ήδη έχουν προτείνει το όνομα Δαρδανία που εξυπηρετεί και την Ελλάδα.

Τρίτον. Αυτονομία των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών εντός αλβανικών συνόρων. Όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν την Αλβανία από το 1990 μέχρι σήμερα απαιτούν από την Ελλάδα να συντηρεί πολυάριθμους Αλβανούς μετανάστες, αλλά ασκούν πολιτική γενοκτονίας «χαμηλών τόνων» κατά του αυτόχθονος Ελληνισμού. Αν δεν αποκτήσει μία μορφή Αυτονομίας η Β. Ήπειρος ο εκεί Ελληνισμός θα σβήσει τελείως. Μόνο με τη λύση της Αυτονομίας θα εξασφαλίσει εκπαιδευτικά, περιουσιακά και εκκλησιαστικά δικαιώματα και δίκαιη αστυνόμευση. Επιπλέον θα δημιουργηθεί μία ζώνη επενδύσεων με βοήθεια από την Ελλάδα για να επιστρέψουν πολλοί Βορειοηπειρώτες που εργάζονται σήμερα στον Ελλαδικό χώρο. Δυστυχώς οι αλβανικές ηγεσίες ενισχύουν τον ανθελληνισμό και πυροδοτούν την προπαγάνδα των Τσάμηδων (απογόνων των εγκληματιών πολέμου). Ας τούς θυμίσουμε την Αυτονομία , την οποία προβλέπει το Πρωτόκολλο της Κερκύρας του 1914 με την υπογραφή και της Αλβανίας!

Ελένη Φωκά: Η Δασκάλα των κατεχομένων της Κύπρου μιλάει για την "Οδύσσειά" της

Έδωσε μια σκληρή μάχη για 23 ολόκληρα χρόνια στην κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο. Υπέμενε ακλόνητη και θαρραλέα τα πάνδεινα και υπέφερε όσο λίγοι άνθρωποι για να προσφέρει μόρφωση...να διδάξει ελληνική παιδεία, ιστορία και χριστιανισμό στα λιγοστά φοβισμένα, εγκλωβισμένα Κυπριόπουλα και για να δίνει κουράγιο στους χιλιοταλαιπωρημένους συγχωριανούς της. Σήμερα, ζει με τις μνήμες της, σ' ένα προάστιο της Λευκωσίας όπου ακόμα και το προσφυγικό λιτό σπιτάκι της, το απαίτησε, ναι το απαίτησε, γιατί κυβερνητικοί παράγοντες της είπαν ότι δεν το δικαιούται!

Η Ελένη Φωκά, η ζωντανή ηρωίδα, μια πραγματική Κυρία, μεγάλωσε στην Αγία Τριάδα Γιαλούσας στο Ριζοκάρπασο. Ήταν η μεγαλύτερη από τα εννέα παιδιά της Λουκίας και του Λύσανδρου Φωκά (πέντε κορίτσια και τέσσερα αγόρια). Αγροτική οικογένεια, αγροτικές εργασίες, καπνά, ελιές, χαρούπια, σιτηρά. Τα παιδιά βοηθούσαν κάθε μέρα στις δουλειές αλλά ο πατέρας είχε μεγάλη επιθυμία να μορφώσει στα παιδιά του.

Μόνον η Ελένη και άλλη μια αδελφή της πρόλαβαν να σπουδάσουν . Όλα τα άλλα παιδιά τα πρόλαβε η εισβολή του 1974. Όταν οι τουρκικές βόμβες, όργωναν Αυγουστιάτικα το Ριζοκάρπασο, η Ελένη ήταν 24 ετών, πτυχιούχος οικιακής οικονομίας, Ελληνικού πανεπιστημίου. Από το 1973 είχε διοριστεί ως εκπαιδευτικός στο νησί.

Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου και η εισβολή της 20ης Ιουλίου του 1974, την βρήκε στο σπίτι της στην Αγία Τριάδα.

Θυμάται για εκείνη τη μέρα: «Βλέπαμε τα πλοία και τα αεροπλάνα με φόβο και τρόμο. Στη 2η εισβολή στις 15 Αυγούστου, οι Τούρκοι ήρθαν και στην Γιαλούσα. Νωρίτερα, είχαν αποκόψει τη χερσόνησο της Καρπασίας και έτσι δεν μπορούσαμε να φύγουμε.

Ακούσαμε τα νέα για την αποκοπή του δρόμου από το ραδιόφωνο. Τρομάξαμε. Φώλιασε ο φόβος μέσα μας. Εκείνη τη μέρα, ο πατέρας μου ήταν στους αγρούς. Έτρεξα με το ποδήλατο να του πω ότι έπρεπε να γυρίσει αμέσως στο σπίτι. Στο δρόμο έβλεπα κόσμο να τρέχει και να κλαίει.

Μόλις μπήκαν οι Τούρκοι στο χωριό, έκαναν κέρφιου (σ.σ. περιορισμό στην κυκλοφορία των ατόμων). Ρήμαξαν όλα τα καταστήματα. Μας μάζεψαν στην εκκλησία λίγο μετά το μεσημέρι. Μπήκαν με τα τανκς και οι προπομποί τους φώναζα με ντουντούκες ό,τι έπρεπε να μαζευτούμε στην εκκλησία.

Μάζεψαν όλους τους άνδρες. Από τον πατέρα μου που ήταν ηλικιωμένος έως τον μικρότερο αδελφό μου που ήταν μαθητής γυμνασίου. Όλους τους πήγαν στα Άδανα. Μόνον ο ένας αδελφός μου που ήταν στρατιώτης σώθηκε.
Τους πήραν με τα λεωφορεία. Όλα ήταν βαμμένα με μαύρη μπογιά. Ακόμα και τα τζάμια των αυτοκινήτων. Τους πήγαν στον ξενοδοχείο Ντόουμ στην Κερύνεια. Εκεί απελευθέρωσαν τον πατέρα μου γιατί ήταν ηλικιωμένος. Τα αγόρια τα πήραν.

Τα κορίτσια τα βίασαν.. πολλά κορίτσια βίασαν... Μακάρι να μη ζούσαμε... Ζήσαμε όμως και ο πόνος του κάθε συγχωριανού ήταν πόνος όλων των υπολοίπων. Οι Τούρκοι χρησιμοποιούσαν του βιασμούς για να σκορπίσουν τον φόβο. Τελικά δεν άφησαν άνθρωπο χωρίς να τον βασανίσουν».

Εγκλωβισμένες στο φόβο ζωές

Η Μεγάλη Δασκάλα της Κύπρου, αφηγείται όσα έζησε με το βλέμμα βυθισμένο στις πολύπικρες μνήμες. Δεν μιλάει ποτέ στους δημοσιογράφους. Σήμερα κάνει μια εξαίρεση, εκείνη ξέρει μόνον τον λόγο. Αφηγείται, μιλάει, κλείνει τα μάτια σαν να πνίγει έναν πόνο. Αφήνει τον θρήνο της νιότης της να πλανηθεί στο φτωχικό της. Είναι Κυριακή πρωί και από τη πόρτα της ο ήλιος δρασκελά το κατώφλι, λες και προσπαθεί να της ζεστάνει την καρδιά. Και η κυρία Φωκά συνεχίζει:

«Οι άνδρες έπρεπε να παρουσιαστούν τρεις και τέσσερις φορές την ημέρα στο κέντρο του χωριού. Με τα μάτια ακίνητα σαν άγαλμα. Αν κοίταζε κάποιος αλλού, τον κτυπούσαν βάναυσα.

Δεν μπορούσες να βγεις έξω από το σπίτι σου. Αν κάποιος έπρεπε να κινηθεί όπως ο πατέρας μου που είχε ζώα και έπρεπε να τα ταΐσει, έπρεπε να πάρει άδεια. Σε 10-15 μήνες μας πήραν κ αι τα σιτηρά και τα καπνά και τα χαρούπια και τα ζώα. Έφεραν και τους εποίκους που μας κτυπούσαν κάθε φορά που προσπαθούσαμε να αντιδράσουμε στις κλοπές τους.

Κτύπησαν τον πατέρα μου τρεις φορές όταν πήγαν να του κλέψουν τα προϊόντα της σοδιάς. Και όταν πήγε να διαμαρτυρηθεί, βρέθηκε στη φυλακή».

Η φωνή της Κυρίας Ελένης ακούγεται ραγισμένη: «Περιουσία δεν είχαμε, ασφάλεια δεν είχαμε, διακινδυνεύαμε κάθε στιγμή. Βίαζαν τα κορίτσια και φυλάκιζαν και κτυπούσαν τα αγόρια για να μας υποχρεώσουν να φύγουμε. Αν και υπήρχε απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας που προέβλεπε ότι μπορούσαμε να αποφασίσουμε που θα ζήσουμε, ωστόσο εκδιώχθηκε ο κόσμος υπογράφοντας μάλιστα εκβιαστικά ότι «δια της ιδίας θελήσεως» έφευγε. Δεν ξέρουμε τα μαρτύρια του καθ ενός. Ξέρω τα δικά μου. Αναγκαστικά ο κόσμος έφευγε. Κυρίως για να προστατεύσουν τα μικρά παιδιά τους».

Κλείνει τα μάτια. Σταματά την αφήγηση. Τα τελευταία της λόγια με κτυπάνε σαν χιλιάδες σφυριά τα μηνίγγια. Πως είναι δυνατόν να πονάς με μιαν αφήγηση; Κι όμως πονάς. Η καρδιά σφίγγεται. Το μυαλό πάλλεται σαν να απειλεί το κεφάλι με έκρηξη. Ποιος μπορεί να ξέρει τι έζησε αυτός ο άνθρωπος, αυτή η γυναίκα, στα χέρια των Τούρκων, όταν νέα κοπέλα ακόμα, αποφάσισε με μοναδικό της όπλο τον «τσαμπουκά» της, να πολεμήσει τους βάρβαρους κατακτητές για να προστατέψει τους μαθητές της αλλά και για να κρατήσει, να διατηρήσει την ελληνικότητα της τουρκοπατημένης πατρίδα της, με την ελπίδα ότι κάποια μέρα θα έρθει βοήθεια. Μα όσο ο Λεωνίδας περίμενε τη βοήθεια από τους Αθηναίους, άλλο τόσο και η Ελένη Φωκά, περίμενε και περίμενε.

Η κυρία Ελένη, με μάτια χαμένα στο χρόνο, βουρκωμένη, συνεχίζει, περιγράφοντας τα γεγονότα που έμειναν ανεξίτηλα χαραγμένα στο μυαλό και τη ψυχή της: «Και οι βιασμοί που ακούγαμε, ήταν συγκλονισμός, αλλά και να κτυπούν κάθε νύχτα το σπίτι του άλλου ήταν τρόμος. Ξαφνικά να κτυπούν την πόρτα σου μες τη νύχτα.»

Το γαϊδούρι ήξερε.
«Οι έποικοι μας πήρα τα ζώα μας. Πέντε βόδια, κατσίκες, πρόβατα, όλα. Ο πατέρας μου κράτησε ένα ζώ ο γιατί ένας αστυνομικός του ζήτησε να του το μεγαλώσει. Ξέχασε όμως ο ντερβίσης να έρθει και ο πατέρας μου τα αύξησε τα ζώα. Ήρθαν όμως οι έποικοι και του πήραν έξι από αυτά. Κι όταν ο πατέρας μου το κατήγγειλε, ο Τούρκος αστυνομικός του είπε ότι «εγώ θα σου βρω τον ένοχο ακόμα κι αν χρειαστεί να βρω τα κόκαλα των ζώων». Ακόμα και το γαϊδούρι μας έκλεψαν. Και το καημένο αφού άλλαξε δώδεκα χέρια, ξέφυγε και ήρθε μόνον του στο σπίτι μας. Είναι αστείο αλλά ο τούρκος που υποστήριζε ότι ήταν το ζώο δικό του, έφερε δώδεκα άτομα για να βεβαιώσουν την κυριότητα του γαϊδουριού. Εκείνο όμως ήξερε, και είχε πάει στο στάβλο του χωρίς υπόδειξη!

Μας έλεγαν: βλέπεις τι έπαθε η κόρη του τάδε; Έτσι θα πάθει και η κόρη σου. Κυρίως βίαζαν παιδιά πολυμελών οικογενειών. Κι εμένα προσωπικά.».

Σταματά. Σκύβει το κεφάλι. Κρύβει το πρόσωπό της μέσα στις χούφτες της και οργισμένη φωνή, «Ότι θέλεις σκέψου», μου λέει. Δεν θέλει να ανακαλέσει στη μνήμη της ό,τι από τους εισβολείς υπέστη η ίδια. Βρίσκει όμως τη δύναμη και συνεχίζει: «Πέρα από το θάνατο και το ανάθεμα δεν υπάρχει άλλος θάνατος. Έτσι αποφάσισα να παραμείνω στο κατεχόμενο χωριό μου. Ήξερα πια τι με περίμενε. Και οι Τούρκοι φρόντιζαν κάθε μέρα να μας θυμίζουν ότι ήμασταν ανεπιθύμητοι. Τον πατέρα μου τον βασάνιζαν πολύ. Εκείνος φώναζε και φώναζε και μαζί μου γιατί εγώ δεν ήθελα να φύγω. Είχε αγανακτήσει.

Έκλεψαν όλα τα πράγματα του σχολείου. Επέβαλλαν φόρους στον πατέρα μου αν και μας εκμεταλλεύονταν την περιουσία. Εκείνος δεν πλήρωσε και του έβαλαν πρόστιμο. Το πλήρωσε τελικά ένας Κύπριος για να μην τον πάρουν φυλακή. Ήταν ο οδηγός του λεωφορείου του χωριού. Φυσικά του επέστρεψα του ανθρώπου τα χρήματα.

Οι Τούρκοι βρώμιζαν το σχολείο
Πέρασε ο Αύγουστος του 1974 και τον Σεπτέμβρη άρχισαν τα σχολεία. Είχαν μείνει στα κατεχόμενα της Β. Κύπρου κι άλλοι εκπαιδευτικοί αν και οι Τούρκοι τους υποχρέωσαν να κάνουν αίτηση να φύγουν.

Ήταν εκεί η οικογένεια της διευθύντριας του σχολείου Θάλειας Καουτζιάνη. Συνέλαβαν τον άντρα της και ήταν αγν οούμενος. Κακοποιούσαν τον γιό της κάθε μέρα. Έμεινε εκείνη. Άρχισαν άλλα προβλήματα και αναγκάστηκε η διευθύντρια να φύγει. Κι άλλες εκπαιδευτικοί που είχαν μείνει, αναγκάστηκαν να φύγουν εξ' αιτίας των καθημερινών προβλημάτων. Έφυγαν όλοι. Έμεινα εγώ. Δεν μπορούσα να ζητήσω από τους Τούρκους να μου επιτρέψουν να μείνω. Ήρθαν όμως κάποιοι γονείς και με παρακάλεσαν: «Δεν θέλουμε να μάθουν γράμματα αλλά να τα αφήνουμε στα χέρια σας για ασφάλεια». Έτσι, μου είπαν να γράψω στο υπουργείο. Εκεί ήταν δύο ακόμα δασκάλες. Έστειλα την επιστολή στο Υπουργείο Παιδείας και μετά από ένα ολόκληρο χρόνο έδωσαν την άδεια να λειτουργήσει το σχολείο.

Ζήσαμε πολύ σκληρές συνθήκες. Καθημερινά στο σχολείο έρχονταν οι Τούρκοι και λέρωναν με ακαθαρσίες στη βεράντα του σχολείου. Πετούσαν στην πόρτα τις ακαθαρσίες τους. Ή τις κρεμούσαν στο πόμολο της πόρτας μέσα σε νάιλον σακούλα. Φώναζα τους στρατιώτες των Ηνωμένων Εθνών να τα δουν. Αισθανόμουν ικανοποίηση όταν αποκαλούσαν ζώα, γαϊδούρια τους Τούρκους. Τις τουαλέτες τις καθάριζα νωρίς το πρωί πριν έρθουν τα παιδιά γιατί αυτά δεν έφταιγαν..
Αλλά φυσικά όσο τα καταγγέλλαμε, τόσο ποιο πολλά γίνονταν. Ακόμα και μέσα στην εκκλησία λέρωναν.

Όταν ζητούσαμε υλικά, χλωρίνες κλπ τα έφερναν τα παιδιά απ τα πράγματα που έστελλαν οι συγγενείς των εγκλωβισμένων στις οικογένειες.

Μας έκοβαν το νερό. Έβγαζα το νερό από το πηγάδι και το μεταφέραμε σε δοχεία και με αυτό καθαρίζαμε το σχολείο. Άλλοτε έριχναν ψόφια ζώα μέσα στο ντεπόζιτο του νερού για να μη μπορούν τα παιδιά να το χρησιμοποιήσουν. Τα έδειχνα αυτά όλα στα Ηνωμένα Έθνη και γι αυτό θεωρήθηκα ενοχλητική από τους Τούρκους.

Τα παιδιά τα εκφόβιζαν ότι θα τα σκοτώσουν, ότι θα τα βιάσουν. Και βίασαν παιδιά κάτω των 14 ετών. Ζήτησα από τους γονιούς να τα φέρουν κοντά μας. Όταν κάποιος γονιός δεν μπορούσε, πήγαινα εγώ να τα πάρω. Έξω από την πόρτα της τουαλέτας του σχολείου, στεκόμουν πάντα κάθε φορά που ένα παιδί έπρεπε να κάνει χρήση ή έστελλα τα παιδιά δύο- δύο. Γιατί τα κακοποιούσαν, τα έδερναν οι Τούρκοι στρα τιώτες και οι έποικοι.



Όσο για τα βιβλία δεν μας έδιναν. Έστελλε το Υπουργείο αλλά τα κρατούσαν τα κατοχικά στρατεύματα. Και όταν μας έδιναν κάποια γύρω στο Φλεβάρη, δεν μας έδιναν τον τρίτο ή τον τέταρτο τόμο. Έτσι δυσκόλευαν το έργο μου ακόμα πιο πολύ. Γι αυτό και χρησιμοποιούσαμε τα παλιά βιβλία. Ήταν ένας συνεχής πόνος. Μια διαρκής αγανάκτηση. Αισθανόμασταν μετέωροι. Δεν είχαμε που να πιαστούμε, που να κρατηθούμε και η κυπριακή κυβέρνηση δεν μπορούσε να μας βοηθήσει.



Ακόμα και τα τζάμια, μας τα έσπαζαν, τα κεραμίδια μας τα έπαιρναν και έτρεχαν τα νερά μέσα στις αίθουσες. Όταν ζητούσαμε τζάμια ή κεραμίδια, η κυπριακή κυβέρνηση μας έστελλε ακόμα και τουρκοκύπριους να μας τα φτιάξουν. Την επόμενη μέρα όμως πάλι τα τζάμια έσπαγαν και τα κεραμίδια .έφευγαν. Μέχρι και τις λάμπες μας έκλεβαν».



Αν και νεαρή κοπέλα και η ίδια, η κ. Ελένη Φωκά, διατήρησε τότε αυξημένο το αίσθημα της ευθύνης έναντι των αθώων παιδιών.



«Κάποια στιγμή τα περίπου 200 Κυπριόπουλλα μου, βρέθηκαν στο ίδιο σχολείο με 200 παιδιά εποίκων, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να συμβιώσουν στο ίδιο προαύλιο. Τα Τουρκάκια κτυπούσαν τα παιδιά μας. Έτσι φρόντιζα να μη βγαίνουμε διάλειμμα ταυτόχρονα. Διαμαρτυρήθηκα και στα Ηνωμένα Έθνη και στις τουρκικές δυνάμεις αλλά ποιος να με ακούσει.
Τελικά κατάφερα να απομακρύνουν τα Τουρκάκια με τη βοήθεια των Ην. Εθνών».

Έγραψε στον Κόφι Ανάν - την εξαπάτησε ο Πρόεδρος της Κύπρου

Η κυρία Φωκά, θυμάται κάποιες φορές όπου τα Ηνωμένα Έθνη ή και οι κατοχικές δυνάμεις δεν της επέτρεπαν να διακινηθεί στα κατεχόμενα: «Έπρεπε να με ελέγξουν σε τρία-τέσσερα σημεία όταν έπρεπε να φύγω από το χωριό. Όταν με πήγαιναν στο νοσοκομείο στην Βόρεια Κύπρο, με έβαζαν από τη πίσω πόρτα. Αλλά τα φάρμακα που μου έδιναν φοβόμουν να τα πάρω. Κάνει ευσυνείδητα τη δουλειά του ο γιατρός; Σκεφτόμουν. Αναγκαστικά έστελλα τη συνταγή στις ελεύθερες περιοχές.

Στη Γιαλούσα πέθαναν και άτομα από την «ιατρική περιποίηση». Έγραψα στον Κόφι Ανάν, στην Κυπριακή Δημοκρατία, στα Ηνωμέν α Έθνη, λέγοντας ότι ήταν δικαίωμά μου να έχω ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Τέσσερις φορές μας ζήτησαν να βγάλω Τουρκική ταυτότητα. Έρχονταν μεσάνυχτα στα σπίτια μας. Το ρεύμα, μας το είχαν κόψει. Έβαζαν ένα πανί λευκό μέσα στο σκοτάδι για να μου βγάλουν φωτογραφία. Αυτό δεν το δέχθηκα ποτέ. Γι αυτό το λόγο δεν μου επέτρεπαν να έρθω στις ελεύθερες περιοχές.

Τελικά αφού είδαν οι τουρκικές Αρχές ότι δεν άλλαζα την απόφαση μου, ότι δεν ήθελα να βγάλω τουρκική ταυτότητα, μου έδωσαν μια επιστολή του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Γλαύκου Κληρίδη που μου έγραφε να έρθω στις ελεύθερες περιοχές και όταν αποθεραπευτώ να γυρίσω πίσω.

Ωστόσο από το 26 Μαΐου 1997 δεν μου επέτρεψαν να επιστρέψω στα κατεχόμενα. Έχασα έτσι το σπίτι μου, μου έκλεισαν και το σχολείο. Ήταν του Αγίου Συνεσίου, δεν θα το ξεχάσω. Πήγα στον Άγιο Συνέσιο στο Ριζοκάρπασο. Πήγα μαζί με τα παιδιά. Ήρθε Υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών γιατί πήρα τηλέφωνο στο ΡΙΚ και είπα ότι ζητούσα να έρθω στις ελεύθερες περιοχές για λόγους υγείας. Ήμουν τότε 46 ετών. Προηγουμένως ένας αξιωματικός των Ηνωμένων Εθνών είπε ότι η Φωκά δεν έχει κανένα πρόβλημα. Πήρα σβάρνα τα σπίτια των τουρκοκυπρίων και βρήκα τηλέφωνο και μίλησα στο ΡΙΚ. Έτσι όταν ήρθαν να μου πουν ότι θα πήγαινα στις ελεύθερες περιοχές χάρηκα πολύ. Μάλιστα ασπάστηκα και τους αξιωματικούς των Ηνωμένων Εθνών που τάχα με .βοήθησαν. Δεν είχα τότε αντιληφθεί το κρυφό παιχνίδι που έπαιξαν σε βάρος μου όλοι.

Όταν έφθασα στην ελεύθερη Κύπρο, ήρθε κάποιος αξιωματούχος και μου είπε: «Ε! μέχρι να ανοίξουν και τα σχολεία τον Σεπτέμβρη..»

Τότε κατάλαβα ότι υπήρξε συνέργεια των κυπριακών Αρχών και των Ηνωμένων. Εθνών για τον σιωπηλό εκτοπισμό μου.

Τέσσερις φορές προσπάθησα να επιστρέψω. Με κτύπησαν στο Λήδρα Πάλας (σ.σ. Ξενοδοχείο στην Πράσινη Γραμμή) οι Τουρκικές δυνάμεις. Επέμενα και για ένα μήνα πήγαινα κάθε μέρα στην «Πράσινη Γραμμή» αλλά δεν μου επέτρεπαν να συνεχίσω για τη Βόρεια Κύπρο. Με ταλαιπωρούσαν και καθυστερούσαν και τους εγκλωβισμένους που περίμεναν μέσα στα λεωφορεία γ ια να γυρίσουν στα σπίτια τους. Κάποια μέρα με παρακάλεσαν και οι εγκλωβισμένοι : «Ελένη λυπήθου μας κατέβα από το λεωφορείο».

Το «ευχαριστώ» της Κυπριακής Δημοκρατίας

Η ηρωίδα δασκάλα, δίδαξε επί 23 χρόνια τα σκλαβωμένα Κυπριόπουλα στην κατεχόμενη Κύπρο. Πώς εκφράστηκε άραγε το «Ευχαριστώ» της Κυπριακής Κυβέρνησης»γι αυτή της την προσφορά;

«Καμία προσοχή, καμία επικοινωνία. Από την ημέρα που ήρθα αντιμετώπισα την αδιαφορία. Ούτε κάποια υπηρεσία, ούτε κάποιος Υπουργός, ή Βουλευτής, ή Διευθυντής του Υπουργείου Παιδείας δεν ενδιαφέρθηκαν να ρωτήσουν για την περίπτωσή μου. Μάλιστα όταν μου ήρθε διορισμός από το Υπουργείο Παιδείας μου είπαν ότι ήμουν «οκνηρή» και γι αυτό δεν ήθελα να εργαστώ εδώ. Ενώ αυτή ήταν η διαμαρτυρία μου για την απομάκρυνσή μου από το δικό μου σχολείο.

Όταν εκτοπίστηκα, δεν είχα φέρει μαζί μου τίποτα από τα πράγματά μου. Όλα έμειναν εκεί στο Ριζοκάρπασο και τα έκλεψαν. Μόνο μια καλή κυρία πήγε στο σπίτι μου και βρήκε μία σημαία από τις δύο τις ελληνικές που είχα σπίτι και μου την έφερε. Την είχε τυλίξει μέσα σε μια νυχτικιά για να μη τη δούνε .. (σ.σ. κλαίει). .Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τίποτα.

- Κάποιο από τα παιδιά που διδάξατε εκεί, ήρθε να σας δει εδώ στην Αγλαντζιά;

- Δυστυχώς όχι.

- Κανένας;;

- Κανένας. Δεν έχω απαίτηση. Ξέρω ότι η ζωή είναι σκληρή για όλους όπως τη βιώνω κι εγώ. Εύχομαι βέβαια να είναι όλα τα παιδιά μου καλά.



Και από το σημείο αυτό, κάθε λέξη της Δασκάλας Ελένης Φωκά, κτυπάει προσβλητικά στην συνείδηση μας. Με μεγάλη δυσκολία προσθέτει: «Πρέπει να πω ότι ακόμα και τα μέλη της οικογένειάς μου δεν έτυχαν καμιάς βοήθειας. Και σήμερα, βιώνω τις χειρότερες καταστάσεις. (σ.σ. η φωνή της ηρωίδας κόβεται από λυγμούς) γιατί δεν θέλησα να προδώσω τις αρχές μου, τη πατρίδα μου.



Τη ρωτάμε γιατί η Κυπριακή Κυβέρνηση της γύρισε την πλάτη;

- Δεν θα ήθελα να τα βγάλω στα φόρα. Γι αυτό ζω έρημη.

Κάποτε λες «δεν αξίζει». Κάποτε πληγώνεσαι. Δεν είναι δυνατόν και δεν θέλω καμιά βοήθεια αλλά. (σ.σ. συνεχίζει να κλαίει σιωπηλά) .άμα τα θυμάσαι. Άφησαν την ευθύνη στους ανθρώπους που υπέφεραν, να ζουν μόνοι τους τις τραγικές συνέπειες της κατοχής. Εγώ τίποτε δεν θέλω. Εξάλλου βλέπεις και το ενδιαφέρον. Ξέρω ότι είναι απάνθρωπη κοινωνία που ζούμε.

Η κυπριακή κυβέρνηση εξάντλησε όλο το ευχαριστώ της μ' ένα σπίτι προσφυγικό. Και αυτό «κατά παραχώρηση» και με ευθύνη του Υπουργού, γιατί λένε ότι «δεν δικαιούμαι» διότι έπρεπε να ήμασταν δύο άτομα. Δεν μου δίνουν το δικαίωμα να ζήσω, έστω ακόμα δέκα χρόνια σαν άνθρωπος. Αυτοί που θησαυρίζουν σε βάρος του αδύναμου και απροστάτευτου λαού, που αγαπά τον τόπο του. Και η ευχή μας, η παράκλησή μας μία είναι προς τη διεθνή κοινωνία: Να βοηθήσουν τον τόπο μας. Και διερωτώμαι: πως δεν μας κατανόησε μέχρι σήμερα καμία χώρα. Ενταχθήκαμε στην ΕΕ και αντί να βοηθιέται η Κύπρος, επιβραβεύεται η Τουρκία. Φοβάμαι ότι στο τέλος θα αναζητούμε πατρίδα.
Όσα σας είπα είναι λόγια. Άλλη όμως η αίσθηση του βιώματος των 23 χρόνων. Τώρα μπορεί να μη ζω τον φόβο, αλλά ζω μακριά από τον παράδεισό μας. Η βεβήλωση των εκκλησιών μας φωνάζει, φωνάζουν οι πέτρες. αυτό δεν το αντέχω! Είναι ευθύνη των ηγετών μας, είναι ευθύνη δική μας.. .κάτι πρέπει να κάνουμε!»

Κρύβαμε το βιβλίο της ελληνικής ιστορίας

Οι μνήμες γυρίζουν πίσω στη διδασκαλική αίθουσα στο κατεχόμενο Ριζοκάρπασο: «Δεν μας επέτρεπαν οι Τούρκοι να χρησιμοποιούμε το βιβλίο της ιστορίας και των θρησκευτικών. Όμως επειδή τα παιδιά ζούσαν αυτές τις δύσκολες καταστάσεις ήθελαν να μάθουν. Γι αυτό κάποια βιβλία που βρήκαμε από τα προηγούμενα χρόνια, τα δίδασκα ψιθυριστά. Και είχαμε άλλα βιβλία αγγλικών, μαθηματικών πάνω στα θρανία για να σκεπάζουμε τα βιβλία της ιστορίας και των θρησκευτικών. Κάποιος που ήρθε από το Υπουργείο Παιδείας είπε ότι χρησιμοποιούμε το Αμερικάνικο σύστημα, προφανώς γιατί ήθελε να δείξει κάτι».

Έρχονταν τα παιδιά το πρωί και μου έλεγαν ότι έκλεψαν τον έναν ή τον άλλο και μου ζητούσαν να κάνω κάτι. Έτσι καλούσα τα Ην. Έθνη και όταν έκανα χειραψία, έδινα κρυφά χαρτί με αναφορά στο χέρι του αξι ωματικού. Έτσι μόνον περνούσα τα αιτήματα των κατοίκων στους ειρηνευτές. Τα έγραφα στα Ελληνικά γιατί δεν ήξερα πολύ καλά αγγλικά. Κάποιοι όμως πρόδιδαν τα χαρτάκια μου και τότε είχα επιπτώσεις από τους Τούρκους όπως και οι πολίτες που αφορούσαν.

Όταν θέλαμε να βγάλουμε καμιά φωτογραφία για πράγματα απαράδεκτα, κάναμε εξορμήσεις και τα ίδια τα παιδιά φωτογράφιζαν για να μην δουν εμένα οι Τούρκοι. Μου έλεγαν «μη φοβάσαι κυρία» δεν θα πούμε τίποτα.

Μια μέρα, ήρθαν Τούρκοι και αμερικάνοι δημοσιογράφοι. Ήθελαν για το λόγο αυτό να με απομακρύνουν. Μου είπαν ότι «πρέπει να σε πάμε στη Γιαλούσα». Τότε σηκώθηκαν όλα τα παιδιά και αντέδρασαν λέγοντας: «Θα πάμε μαζί με τη δασκάλα μας». Οι Τούρκοι άρχισαν αναγκαστικά τις διαπραγματεύσεις με τα παιδιά. Τελικά δέχθηκαν να έρθει μαζί μου ο μεγαλύτερος και ήρθε ο Παναγιώτης.

Και όπως μου είπαν μετά, οι δημοσιογράφοι πήραν συνέντευξη από τα παιδιά των εποίκων, τα οποία παρουσίασαν ως Κυπριόπουλλα που περνούσαν πολύ καλά στα κατεχόμενα.

Την ίδια ημέρα από εμένα που με πήγαν στον αστυνομικό σταθμό, μου έκαναν μια ψευτοανάκριση με περίεργες ερωτήσεις για τον καιρό, τις αποστάσεις και άλλες αδιάφορες ερωτήσεις. Κάποια στιγμή που ήμασταν μόνοι μας λέω στον Παναή: «Δεν φεύγουμε από εδώ»; «Όχι κυρία, που να πάμε, θα μας πιάσουν». Είχα όμως αγωνία για την ασφάλεια των παιδιών. Σκεφτόμουν αν θα περάσει κάποιος να δει ότι τα παιδιά ήσαν μόνα τους».

Είμαι εχθρός .

Η αφήγηση της Κυρίας Ελένης Φωκά, (σ.σ. Κυρία με κάπα κεφαλαίο πάντα) αναμφίβολα προβληματίζει κάθε Έλληνα και Ελληνίδα καθώς μόνον απορία για τη συμπεριφορά των Κυπριακών Αρχών και μια έντονη γεύση απογοήτευσης αφήνει.

«Δεν ζήτησα ποτέ τίποτα, από την κυπριακή κυβέρνηση. Για αυτό ζω τη δυστυχία μου. Εγώ σήμερα είμαι εχθρός της οικογένειάς μου, γιατί εξ αιτίας που ήμουν δασκάλα, κακοποιήθηκαν μέλη της οικογένειάς μου. Και αυτό μου το χρεώνουν. Και ότι συνέβη στα αδέλφια μου. που ψωμοζητούν., δεν έχουν βοήθεια από πουθενά. Ούτε υποστήριξη ούτε ψυχολογική βοήθεια. Οι πόρτες π ου κτύπησαν ήσαν όλες κλειστές. Είμαστε το μαύρο πρόβατο. Η μητέρα μου ζει στο Τσιακιλερό και είναι 88 ετών. Την βλέπω όσο πιο συχνά μπορώ. Είναι λίγο μακριά. Ζήτησα να μου δώσουν σπίτι εκεί. Δεν δικαιούμαι μου απάντησαν. Έζησα 23 χρόνια μακριά από τους δικούς μου και τώρα ζω και πάλι μακριά τους».

πηγή:tromaktiko

Τι συμβαίνει στο Αιγαίο τελικά;

• Μπορούν τα πολεμικά μας αεροπλάνα να πάνε στα νησιά του Αιγαίου κοντύτερα από τα 6 μίλια;
• Το απαγορεύει ναι ή όχι το ΝΑΤΟ; Κι εμείς το έχουμε αποδεχθεί;
• Το Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας από τις 12 Απριλίου σας το έχει επισημάνει

Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα που να μπορούν να ξεπεραστούν οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις της Κύρας Αδάμ στην «Ελευθεροτυπία», οι οποίες αφορούν περιορισμούς της εθνικής κυριαρχίας μας, με οργισμένες γενικόλογες απαντήσεις του υπουργού Άμυνας Βαγγέλη Βενιζέλου. Χρειάζονται ξεκάθαρες απαντήσεις στα σαφέστατα ερωτήματα που έχουν τεθεί και την ανησυχία μάλιστα επαυξάνει το γεγονός ότι και το Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας (ΑΤΑ), με το έγγραφό του της 12ης Απριλίου 2010, έχει τις ίδιες αγωνίες. Πρέπει να υπάρξει ευθεία και κατηγορηματική απάντηση, κύριε Βενιζέλο, ίσως και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, δεδομένου ότι είναι και υπουργός Εξωτερικών:

Ισχύει ή όχι ότι το ΝΑΤΟ απαγόρευσε στα ελληνικά αεροπλάνα να πετάνε εγγύτερα των 6 ναυτικών μιλίων από τις ακτές των ελληνικών νησιών στο Αιγαίο: Σαμοθράκη, Λήμνο, Λέσβο, Χίο, Σάμο, Ικαρία, Ρόδο, Κω, Κάλυμνο, Κάρπαθο, Χάλκη, Αστυπάλαια, Κάσο, Τήλο, Νίσυρο, Λέρο, Πάτμο, Λειψούς, Σύμη και Καστελλόριζο;

Το ΝΑΤΟ δηλαδή έχει αποδεχθεί τις απαιτήσεις της Τουρκίας, κύριε υπουργέ; Και έχει βάλει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο ράφι; Και τα νησιά μας είναι απροστάτευτα; Την ασφάλειά τους έχουν τα τουρκικά αεροπλάνα; Και το δεχόμαστε;
Δυστυχώς αυτό συμβαίνει... Το έγγραφο του ΑΤΑ στις 12/4/2010 είναι συγκλονιστικό, όμως δεν φαίνεται να τάραξε τα νερά ούτε στο Πεντάγωνο, ούτε στο πρωθυπουργικό γραφείο. Κρούει πραγματικά τον κώδωνα του κινδύνου, σημειώνοντας τα εξής:
«3. Το Αρχηγείο θεωρεί απαραίτητη την παρουσία ελληνικών Α/Φ στον ζωτικό χώρο του Αιγαίου υπό TACOM του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, η εκτέλεση των ανωτέρω αποστολών αέρος σύμφωνα με τους περιορισμούς της SHAPE Aegean Island Policy και της SOP, εξυπηρετεί πλήρως τα συμφέροντα της Τουρκίας και δείχνει αυτεπάγγελτα την αποδοχή από τη χώρα μας των διαλαμβανομένων σε αυτά, ενώ παγιώνονται “εθιμικά” τα ακόλουθα:

• α. Το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης και απαγόρευσης υπερπτήσης συγκεκριμένων νήσων.
• β. Η παρερμηνεία των σχετικών συνθηκών που συστηματικά και μεθοδικά δρομολογεί η Τουρκία και μονομερώς ενστερνίζεται το ΝΑΤΟ.
• γ. Η παρέμβαση φορέα της Συμμαχίας σε θέματα πολιτικής τα οποία σχετίζονται με κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.
• δ. Η έμπρακτη προσπάθεια ανατροπής του υφιστάμενου Status Quo».

Είναι λάθος οι παραπάνω επισημάνσεις του Αρχηγείου Τακτικής Αεροπορίας, κύριε Βενιζέλο; Ή καταγράφουν την αμείλικτη πραγματικότητα που βιώνει η Πολεμική μας Αεροπορία; Δεν μπορείτε να ισχυριστείτε ότι το ΑΤΑ με το έγγραφό του αυτό, που κινείται στο ίδιο μήκος κύματος των αποκαλύψεων της «Ε», βλάπτει τα εθνικά συμφέροντα. Αντίθετα, τα προστατεύει, περιγράφοντας τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν, αν δεν υπάρξουν άμεσες παρεμβάσεις.
Και φυσικά δεν αρκεί το γεγονός ότι οι θέσεις της χώρας μας «προβάλλονται» σταθερά στα αρμόδια όργανα του ΝΑΤΟ, όπως τονίζετε στην απάντησή σας. Θα πρέπει και να γίνονται και αποδεκτές, γιατί τότε μόνο, κύριε Βενιζέλο, διασφαλίζονται τα εθνικά μας συμφέροντα. Και σίγουρα δεν διασφαλίζονται από τη στιγμή που τα πολεμικά μας αεροπλάνα με «ΝΑΤΟϊκό καπέλο» απαγορεύεται να προσεγγίζουν νησιά μας στο Αιγαίο κοντύτερα των 6 μιλίων.
Το ΝΑΤΟ γι' άλλη μια φορά δείχνει το ανθελληνικό πρόσωπό του. Με το πρόσχημα της νέας δομής, εγκαθιστά την Τουρκία μέσα στη Λάρισα, στο εκεί υποστρατηγείο. Και αυτό, ενώ δηλώθηκε από τη νέα κυβέρνηση ότι δεν θα ίσχυε, παραμένει.
Προκαλεί εντύπωση ότι και η σημερινή κυβέρνηση και οι προηγούμενες δεν αντέδρασαν, ακόμα και με την απειλή βέτο, στην αποδοχή από την ηγεσία του ΝΑΤΟ –δυστυχώς και από τον νέο ανώτατο διοικητή, τον συμπατριώτη μας ναύαρχο Τζέιμς Σταυρίδη– των τουρκικών απαιτήσεων που δεν έχουν κανένα νομικό στήριγμα, αγνοώντας εντελώς τις δικές μας πάγιες θέσεις. Και μας έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια... Και εμείς δεν βγάλαμε άχνα... Ως συνήθως. Πολύ περισσότερο σήμερα, που τρέξαμε να παραιτηθούμε και διά της υπογραφής μας από την εθνική μας κυριαρχία.

πηγή:Άς μιλήσουμε επιτέλους

Απαγορεύουν της ανάρτηση της σημαίας σε… ελληνικό έδαφος ?

Την απαγόρευση ανάρτησης της ελληνικής σημαίας στη βραχονησίδα Ζουράφα από το Λιμενικό, καταγγέλλει ομάδα πολιτών από τη Βόρεια Ελλάδα, που θέλησε να αποβιβαστεί στη νησίδα. Όπως καταγγέλλουν οι πολίτες, με ειδικό σήμα, το Λιμενικό απαγόρευσε τη μετάβαση, με τη δικαιολογία ότι η ανάρτηση του ιστού της σημαίας ενδεχομένως να προκαλέσει ζημιές στο φάρο που υπάρχει στο έδαφος του νησιού.
Η Λαδόξερα (Ζουράφα) είναι το κρίσιμο έδαφος για τα πετρέλαια του Β.Αιγαίου.
Η Λαδόξερα οριοθετεί την ελληνική επικράτεια στο Βορειοανατολικό Αιγαίο. Είναι η Βορειοανατολικότερη των Θρακικών Σποράδων. Χάρη στην επί αυτής κυριαρχία , η Ελλάς επεκτείνει σημαντικά τις ζώνες θαλάσσιας κυριαρχία της (χωρικά ύδατα κ.ά.) στον κρίσιμο χώρο του Β.Α. Αιγαίου , προς τα Ανατολικά. Στο στενό μεταξύ της Ζουράφας και της Άκρας Γκρέμια ( σήμερα Boztepe Burnu, της Ανατολικής Θράκης) έχει εύρος 14 ν.μ. περίπου . Στο παρελθόν αρκετά πλοία , προσπαθώντας να αποφύγουν την προσέγγιση προς την Ζουράφα είχαν προσαράξει στα βραχώδη νησαίο εδάφη που περιβάλουν την άκρα Γκρέμια . Πόσοι Έλληνες γνωρίζουν την ύπαρξη της Ζουράφας ,που κείται Ανατολικά της Σαμοθράκης , Βόρεια της Ίμβρου και Νότια της Αλεξανδρουπόλεως και την οποία περιφρονητικώς παραλείπουν οι περισσότεροι από τους κυκλοφορούντες για το ευρύ κοινό (σχολικοί ,τουριστικοί κ.ά.) χάρτες μας , μολονότι σηματοδοτεί τα όρια της Ελληνικής Επικράτειας . Η νήσος Ζουράφα όμως, κατά τις ελληνικές αρχές, υπάγεται διοικητικά στον Νομό Έβρου και αποτελεί το βορειανατολικότερο νησάκι των Θρακικών Σποράδων. Το Γεωγραφικό του Πλάτος είναι: 40ο 28' 23' και Γεωγραφικό του Μήκος: 25ο 50' 18'. Η νησίδα είναι χαμηλής επιφάνειας και για αυτό εξαιρετικά επικίνδυνη, ιδίως με δυσμενείς συνθήκες ορατότητας, για όσους πλέουν κοντά της. Απέχει 6 ναυτικά μίλια περίπου από το βορειοανατολικό άκρο της Σαμοθράκης (Άκρα Άγκιστρο ή Σκεπαστό) και βρίσκεται βόρεια της Ίμβρου και νότια της Αλεξανδρούπολης. Η "ελληνικότητα" της βραχονησίδας, αμφισβητείται έντονα από την Άγκυρα. Η Ζουράφα περιλαμβανόταν στο εγχειρίδιο που δόθηκε στη δημοσιότητα από το Τουρκικό Γενικό Επιτελείο Ναυτικού το 1997, το οποίο την καταχώριζε μεταξύ των 130 βραχονησίδων που, σύμφωνα με τη γείτονα, τελούν υπό καθεστώς αμφισβήτησης και από τότε σημαίνονται με το χαρακτηρισμό "γκρίζες ζώνες".

πηγή:Ίχνος