Ο κολοσσός της επικοινωνίας Yahoo στηρίζει με μία φωτογραφία τη σημερινή ημέρα αλληλεγγύης στο δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό. Η φωτογραφία έχει κατακλύσει το διαδίκτυο μαζί με δεκάδες άλλες που είναι δημιουργίες ανώνυμων χρηστών από όλο τον κόσμο και.... κεντρικό μήνυμα τη στήριξη των Ελλήνων… Όλος ο κόσμος μια γροθιά λοιπόν! Το θέμα, όμως, είναι, ακούει κανείς;
Σοβαρή υστέρηση σε σχέση με πέρυσι εμφανίζουν οι τουριστικές κρατήσεις για την ερχόμενη τουριστική περίοδο. Τα μηνύματα που παίρνουν οι εκπρόσωποι του τουριστικού κλάδου είναι κάτι παραπάνω από ανησυχητικά, καθώς σε επίπεδο προκρατήσεων, η Ελλάδα υστερεί δραματικά έναντι προηγούμενων - ακόμα και κακών - ετών, ενώ σημαντική υστέρηση καταγράφεται και έναντι των βασικών ανταγωνιστών της.
Ως κύρια αιτία αυτής της αρνητικής εξέλιξης, προβάλλεται η πρωτοφανής οικονομική κρίση που πλήττει την Ελλάδα αλλά και τις χώρες-δεξαμενές για τον ελληνικό τουρισμό, ενώ το ρόλο τους παίζουν και οι εικόνες βίας-καταστροφών, που κάνουν τον γύρο του κόσμου κάθε φορά που εκδηλώνονται στο κέντρο της Αθήνας.
«Το αρνητικό κλίμα που καλλιεργείται από συγκεκριμένους κύκλους στον μέσο πολίτη των ευρωπαϊκών χωρών με πιστοληπτική αξιολόγηση "ΑΑΑ", οι οποίες καλούνται να συνεισφέρουν περισσότερο στη διάσωση της ελληνικής οικονομίας, αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες της σοβαρής κάμψης που εμφανίζουν οι τουριστικές κρατήσεις προς τη χώρα μας για την περίοδο του 2012», λέει ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) κ. Ανδρέας Ανδρεάδης.
Οπως ο ίδιος εξηγεί στα ΝΕΑ, «ενώ ως λαός εξακολουθούμε να έχουμε συμπάθειες σε κάποιες χώρες, υπάρχει αβεβαιότητα στους υποψήφιους τουρίστες να επιλέξουν κάποιο ελληνικό προορισμό, φοβούμενοι μήπως χάσουν τις διακοπές τους αν χρεοκοπήσει η χώρα ή μήπως αντιμετωπίσουν προβλήματα λόγω ταραχών».
Το ανησυχητικό σύμφωνα με τον κ. Ανδρεάδη, είναι ότι η ψαλίδα της μείωσης των προκρατήσεων προς τη χώρα μας δεν κλείνει, την ώρα που άλλοι προορισμοί της ευρωζώνης και κυρίως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία κερδίζουν έδαφος. Αυτό δε συμβαίνει, παρά το γεγονός ότι φέτος οι τιμές των ξενοδόχων έχουν μειωθεί περαιτέρω στις ξένες αγορές.
Οι αγορές Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, καθοδικά κινούνται οι προκρατήσεις από βασικές αγορές όπως είναι η Γερμανία, η Ολλανδία, η Αυστρία, το Βέλγιο και η Αγγλία.
Επίσης, σημαντική υστέρηση, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΞΕΕ) κ. Γ. Τσακίρη, εμφανίζουν και οι προκρατήσεις από τις σκανδιναβικές χώρες. Αντίθετα, ανοδικά κινούνται οι προκρατήσεις από τη Ρωσία, την Ιταλία και το Ισραήλ (+20%), ενώ στα ίδια επίπεδα με πέρυσι φαίνεται να κινείται και η γαλλική αγορά.
Ειδικότερα, όσον αφορά την Ιταλία, ο πρόεδρος της Ένωσης των Ιταλών Tour Operator (ASTOI) κ. Ρομπέρτο Κορμπέλα, στο πλαίσιο της τουριστικής έκθεσης BIT, στο Μιλάνο, παρουσία του υφυπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού Π. Αλιβιζάτου δήλωσε, ότι «οι Ιταλοί τουρίστες θα επιλέξουν και φέτος την Ελλάδα για τις διακοπές τους». Επισημαίνεται, ότι τη χώρα μας επισκέπτονται πλέον περίπου 1,3 εκατ. Ιταλοί κάθε χρόνο.
Πάντως, οι εκπρόσωποι της τουριστικής βιομηχανίας συμφωνούν πως «η κατάσταση είναι αναστρέψιμη» και ότι «ακόμη δεν έχει κριθεί τίποτα για την πορεία της φετινής σεζόν», μεταφέροντας το χρόνο για την εξαγωγή ασφαλέστερων εκτιμήσεων στα μέσα Μαρτίου, μετά την πραγματοποίηση της διεθνούς τουριστικής έκθεσης ΙΤΒ στο Βερολίνο, η οποία θεωρείται βαρόμετρο για τον παγκόσμιο τουρισμό.
«Εάν κλείσει το κομμάτι της ανασφάλειας που αφορά κυρίως το οικονομικό μέλλον της χώρας, η κατάσταση είναι αναστρέψιμη», λέει ο κ. Τσακίρης.
Αναρωτήθηκες «ποιος είναι ο Σόιμπλε;» χρησιμοποιώντας μία ρητορική ερώτηση που έχει υποτιμητικό περιεχόμενο και παραπέμπει στο «ποιός είναι αυτός που θα μου πει τούτο ή εκείνο», «ποιό είναι αυτό το ανθρωπάκι που θα σηκώσει το ανάστημά του σ’ εμένα» κ.ο.κ.
Να σου πω εγώ Κάρολε ποιός είναι ο κ. Σόιμπλε, αφού υποκρίνεσαι πως δεν γνωρίζεις.
Είναι ο εκπρόσωπος ενός λαού που το 1967 ανέστειλε μαζί με άλλους 5 τη συμφωνία σύνδεσης της Ελλάδος με την ΕΟΚ μέχρις ότου αποκατασταθεί η Δημοκρατία στη χώρα μας. Τότε τον ενδιέφερε η Δημοκρατία.
Είναι ο άνθρωπος που άκουσε τον πρώην πρωθυπουργό να διακηρύσσει ανά την οικουμένη ότι ο ελληνικός λαός είναι «διεφθαρμένος». Τότε δεν αναρωτήθηκες «ποιος είναι ο Γιωργάκης που θα πει τον ελληνικό λαό διεφθαρμένο;» και δεν τον κάλεσες να του πεις να τα μαζέψει, να ανασκευάσει και να πάψει να λέει ηλιθιότητες.
Είναι ο άνθρωπος που πληροφορήθηκε ότι η ελληνική Βουλή ψήφισε το σκληρό Μνημόνιο Ι και έστειλε στην ανεργία χιλιάδες Έλληνες προκειμένου να πληρωθεί το εξωτερικό χρέος μας, αλλά στη συνέχεια διαπίστωσε ότι το Μνημόνιο Ι δεν εφαρμόζεται για μικροπολιτικούς λόγους, με αποτέλεσμα να αδυνατεί και πάλι η χώρα να πληρώσει το χρέος προς τους δανειστές της.
Είναι ο άνθρωπος που πληροφορήθηκε ότι ενώ ο ελληνικός λαός δεινοπαθούσε υπό τον ζυγό του Μνημονίου Ι, έδωσε στο κόμμα του πρωθυπουργού του Μνημονίου, που τον αποκαλούσε διεφθαρμένο, την πλειοψηφία στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Είναι τότε που άκουσε τον πολύ Στρος Καν να εκθειάζει τον ελληνικό λαό που με την ψήφο του στις αυτοδιοικητικές εκλογές ενέκρινε για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητος ένα τόσο σκληρό πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης όσο το Μνημόνιο Ι.
Είναι ο άνθρωπος που άκουσε τον ομοεθνή του Ράιχενμπαχ να λέει ότι το πρόβλημα της χώρας μας είναι πρόβλημα εξόδων και όχι εσόδων, ότι δηλαδή αντί εν μέσω Μνημονίου να πάψει το κράτος να είναι σπάταλο, αυτό εξακολούθησε να σκορπά το χρήμα των Ελλήνων για μικροπολιτικούς σκοπούς με τον διορισμό, μεταξύ άλλων σπαταλών, 25.000 νέων υπαλλήλων.
Είναι ο άνθρωπος που διαπίστωσε ότι η ελληνική κυβέρνηση βάζει τη Βουλή να ψηφίζει νόμους, αλλά δεν τους εφαρμόζει για μικροπολιτικούς πάντοτε λόγους, με αποτέλεσμα να συνεχίσει να αδυνατεί να εξυπηρετήσει το εξωτερικό χρέος της χώρας.
Είναι ο άνθρωπος που έχει γαλουχηθεί, μεταξύ άλλων, με τις διδαχές των μεγάλων Γερμανών φιλοσόφων που δίδαξαν τον γερμανικό λαό και τη ρήση «χρήματ’ ανήρ» των αρχαίων προγόνων μας, αν δεν έχεις ενστερνισθεί τις επί του θέματος θέσεις των κ.κ. Δραγώνα, Φραγκουδάκη, Ρεπούση και των λοιπών της παρέας τους.
Είναι ο άνθρωπος, λοιπόν, που έδειξε ότι σε μία ένωση κρατών, όπως η ΕΕ, εκείνο που προέχει εν έτει 2012 είναι η περιουσία και όχι η Δημοκρατία σε αντίθεση με ό,τι επρέσβευε υποκριτικώς το 1967.
Είναι ο άνθρωπος που γνωρίζει από πρώτο χέρι ποιους Έλληνες πολιτικούς και με πόσα έχουν λαδώσει οι γερμανικές επιχειρήσεις εξ ου και γνωρίζει γιατί δεν πρέπει να τους έχει εμπιστοσύνη.
Είναι ο άνθρωπος που γνωρίζει ότι ούτε συ ούτε άλλος πολιτικός επεδίωξε ποτέ να χώσει στη φυλακή όσους πολιτικούς λαδώθηκαν.
Είναι ο άνθρωπος που πληροφορήθηκε πως όταν οι οικονομικοί Εισαγγελείς κινήθηκαν για να ξεβρωμίσει ο τόπος, τους κατεδίωξε ο υπουργός Δικαιοσύνης. Είναι ο ίδιος άνθρωπος που δεν σε άκουσε να λες ότι δεν μπορεί ο "προϊστάμενος" της Ελληνικής Δικαιοσύνης να παρεμβαίνει στο έργο της και να προσπαθεί να τη χειραγωγήσει.
Είναι ο άνθρωπος που γνωρίζει ότι δάνεισες στον πατέρα τού Γιωργάκη 10.000.000 δραχμών για να δικαιολογήσει πώς έχτισε το κωλόσπιτο της Εκάλης. Άρα, είναι και αυτός ένας από τους ανθρώπους που γνωρίζουν ότι συνέδραμες τον τέως πρωθυπουργό να παραβιάσει τον φορολογικό νόμο. Που γνωρίζει ότι είχες ασπασθεί σε ανύποπτο χρόνο τη Βουλγαράκειο ρήση «Το νόμιμον είναι και ηθικόν» πριν αυτός την εκστομίσει δημοσία. Άρα, ο Σόιμπλε σε θεωρεί εγκληματία, ο οποίος απλώς δεν λογοδότησε στη Δικαιοσύνη, όπως και χιλιάδες άλλοι, διότι έτσι επιτρέπει το Σύνταγμα της χώρας μας.
Είναι ο άνθρωπος που…..., που ………., που ………., που …………. Τόσα «που» που δεν έχω χρόνο να στα αραδιάσω. Πρέπει και να δουλέψω για να εισπράξω, ώστε να πληρώσω τα χαράτσια, για τα οποία και πάλι δεν μίλησες Κάρολε.
Κάρολε, γνώριζε και κάτι άλλο ο Σόιμπλε: όταν ένας απλός Έλληνας μαλάκας, όπως εγώ, που με καταδυναστεύουν τα πολιτικά όρνεα, χρωστάει στην Εφορία και θέλει να πουλήσει ακίνητό του, πρέπει να εξασφαλίσει την περίφημη φορολογική ενημερότητα. Επειδή, όμως, δεν του χορηγείται φορολογική ενημερότητα, διότι οφείλει, το κράτος τού επιτρέπει να πωλήσει το ακίνητό του υπό έναν όρο: από το τίμημα που θα εισπράξει, αφαιρείται επί τόπου από τον συμβολαιογράφο το ποσό της προς το κράτος οφειλής τού πωλητή και αποδίδεται στο κράτος.
Αυτό το γνωρίζει ο Σόιμπλε και θέλει να το εφαρμόσει και στο δάνειο που θα λάβουμε. Θα σας δώσουμε το δάνειο, λέει, αλλά το τίμημα κάθε κρατικού περιουσιακού στοιχείου που πουλάτε θα κατατίθεται απ’ ευθείας σε λογαριασμό των δανειστών. Και τούτο, διότι ουδεμία εμπιστοσύνη έχουμε στους λαδιάρηδες πολιτικούς σας που έχουν εξαθλιώσει τον ελληνικό λαό. Τι διαφορετικό μας ζητάει Κάρολε ο Σόιμπλε από ό,τι ζητάει το ελληνικό κράτος από κάθε Έλληνα πολίτη;
Αυτός είναι ο Σόιμπλε Κάρολε. Πες μου, λοιπόν, εσύ τώρα: είπες ποτέ δημοσία «ποιος είναι ο Γιωργάκης που λοιδορεί τη χώρα που αποκαλώντας διεφθαρμένο τον ελληνικό λαό;». Ή έστω, του τράβηξες το αυτί κατ’ ιδίαν;
Νομίζω Κάρολε ότι νομιμοποιείσαι να καλέσεις την ηγεσία της Δικαιοσύνης και να την ενθαρρύνεις να ξεκαθαρίσει το τοπίο προς πάσα κατεύθυνση. Να της δηλώσεις ότι έχει την ηθική στήριξή σου, ώστε να ξεβρωμίσει τον τόπο. Κι’ αν σου πει π.χ. ο κ. Μόσιαλος ότι το Σύνταγμα δεν στο επιτρέπει, υπάρχουν χίλιοι τρόποι να στείλεις το μήνυμα στήριξης στους άξιους δικαστές και εισαγγελείς που θέλουν να επιτελέσουν το καθήκον τους κατά συνείδηση, αλλά τους πνίγει το εργολαβοπολιτικό κατεστημένο.
Αυτός είναι ο Σόιμπλε Κάρολε. Θέλει να μας δανείσει, αλλά να είναι βέβαιος ότι θα εισπράξει τα δανεικά. Δεν μπορεί να αφήσει το χρήμα του στην τύχη ενός διεφθαρμένου λαού, του οποίου ηγείσαι.
O φυτογενής πλούτος της Σαντορίνης είναι αρκετά σημαντικός και ποικίλος όπως αναφέρεται στη πιο κάτω συνέντευξη που έδωσε πρόσφατα σε συνέντευξή του στο TV ΖΕΥΣ ο Μάρκος Ζώρζος.
Εδώ και αρκετά χρόνια ασχολείται εντατικά με τη χλωρίδα της Σαντορίνης και προσπαθεί να αναβιώσει είδη που δύσκολα αναπαράγονται όπως η κάπαρη κλπ, καθώς και την ανάδειξη χαμένων καλλιεργειών, όπως το Σαντορινιό πολυετές βαμβάκι, αλλά και άλλα σπάνια Σαντορινιά είδη όπως την βανίλια, 4 με 5 είδη γερανιού, θρίμπα (θρουμπί) και πολλά άλλα είδη.
Η μακρόχρονη αυτή προσπάθεια έχει ως αποτέλεσμα την αναβίωση σημαντικών ειδών της Σαντορινιάς χλωρίδας, και του ευχόμαστε καλή δύναμη και συνέχεια στο δύσκολο αυτό έργο που επιτελεί εδώ και μια δεκαετία.
Αναλογιστείτε προσεκτικά τα βίντεο που θα δείτε παρακάτω. Κατηγόρησε κανένας ποτέ στα μεγάλα κανάλια κάποιον λαθρομετανάστη για ρατσισμό εναντίον των Ελλήνων; Ποτέ! Θυμάστε ποτέ να κατηγορούν στα κανάλια κάποιον Εβραίο για ρατσισμό και για γενοκτονία ενάντια στους Παλαιστίνιους; Ποτέ! Είπε ποτέ κανένας στα μεγάλα κανάλια ότι η Αφρική πρέπει να γίνει πολυπολιτισμική γιατί κατοικείται μόνο απο μαύρους; Ποτέ!
"Ρατσιστής" – Μία λέξη που εφευρέθηκε από τον Λέον Τρότσκι
Του Dustin Stanley (The Unpopular Truth) / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ
Η λέξη «ρατσιστής» για μεγάλο χρονικό διάστημα έχει γίνει το πιο αποτελεσματικό λεκτικό όπλο δημιουργίας φόβου στο αριστερό και νεοσυντηρητικό (νεοφιλελεύθερο) οπλοστάσιο. Για δεκαετίες, έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία στην πολιτική αρένα για να συκοφαντήσει τους παραδοσιακούς (‘συντηρητικούς’), να τερματίσει κάθε συζήτηση, και να κάνει τον αντίπαλο να τρέχει να κρυφτεί. Στον κοινωνικό χώρο, έχει προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη ζημιά από τη χρήση της με το να την χρησιμοποιούν για να κάνουν πλύση εγκεφάλου στις ευαίσθητες παιδικές ηλικίες και τους νέους φοιτητές, και να διδάξουν τους ανθρώπους να μισούν το έθνος τους, τις πολιτιστικές παραδόσεις τους, και το χειρότερο απ’ όλα, τον ίδιο τους τον εαυτό.
Αυτό που εκπληκτικά παραμένει σχεδόν ολοκληρωτικά έξω από κάθε συζήτηση, ακόμα και στο σκληρό πυρήνα της παραδοσιακής Δεξιάς, είναι η προέλευση της λέξης. Μήπως προέρχονται από κάποιον φιλελεύθερο κοινωνιολόγο; Κάποιον Μαρξιστή καθηγητή Πανεπιστημίου του 60; Ίσως κάποιον πολιτικό του Δημοκρατικού κόμματος; Όχι. Αποδεικνύεται ότι η λέξη δεν επινοήθηκε από κανέναν άλλον, παρά από έναν από τους κύριους αρχιτέκτονες του 74χρόνου Σοβιετικού εφιάλτη, του ιδρυτή και πρώτου ηγέτη του περίφημου Κόκκινου Στρατού, τον Λέον Τρότσκι. ( Ο LeonTrotsky ήταν Εβραίος που γεννήθηκε στο μικρό χωριό Γιάνοφκα της Ουκρανίας, στις 7 Νοεμβρίου 1879. Το πραγματικό του όνομα ήταν Lev Davidovich Bronstein. Μετά τη διαγραφή του από το Κομμουνιστικό Κόμμα, εξορίστηκε από την Σοβιετική Ένωση και τελικά δολοφονήθηκε στο Μεξικό από τον Σοβιετικό πράκτορα Ραμόν Μερσάντερ).
Ρίξε μια ματιά σε αυτό το έγγραφο, εάν μπορείς…
Славянофильство, мессианизм отсталости, строило свою философию на том, что русский народ и его церковь насквозь демократичны, а официальная Россия -- это немецкая бюрократия, насажденная Петром. Марксзаметилпоэтомуповоду: "ВедьточнотакжеитевтонскиеослысваливаютдеспотизмФридриха II ит. д. нафранцузов, какбудтоотсталыерабыненуждаютсявсегдавцивилизованныхрабах, чтобыпройтинужнуювыучку". Этократкоезамечаниеисчерпываетдоднанетолькостаруюфилософиюславянофилов, ноиновейшиеоткровения "расистов".
Πρόκειται για το έργο του 1930 του Λέον Τρότσκι, «Η Ιστορία της Ρωσικής Επανάστασης», από όπου είναι το παραπάνω απόσπασμα. Η τελευταία λέξη σε αυτό το χωρίο είναι "расистов," που αν το μεταφέρουμε στην λατινική γραφή είναι "racistov" δηλαδή, "ρατσιστές". Στο έργο αυτό βλέπουμε για πρώτη φορά στην ιστορία να εμφανίζεται η συγκεκριμένη λέξη.
Οι πιο δύσπιστοι μπορούν να το ελέγξουν στο Διαδίκτυο, στην τοπική τους βιβλιοθήκη, καθώς και σε πολυάριθμα βιβλία που παρατάσσονται κατά μήκος των ραφιών εκεί, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να βρουν να χρησιμοποιείται νωρίτερα η λέξη «ρατσιστής», πριν από τον Τρότσκι που την χρησιμοποιεί εδώ.
Έτσι, το επόμενο λογικό ερώτημα είναι ποιος ήταν ο σκοπός του Λέον Τρότσκι στο να επινοήσει αυτή τη λέξη; Για να το μάθουμε, ας ρίξουμε μια ματιά σε μια μετάφραση της παραγράφου που είδαμε πριν.
"Η ‘Σλαβοφιλία’ (Slavophilism), ο μεσσιανισμός της καθυστέρησης, βασίζει τη φιλοσοφία της στην υπόθεση ότι ο ρωσικός λαός καιη εκκλησία τους, είναι ολωσδιόλου δημοκρατικοί, ενώ η Ρωσία είναι η επίσημη γερμανική γραφειοκρατία που τους έχει επιβληθεί από το Μεγάλο Πέτρο. Ο Μαρξ σχολίασε πάνω σε αυτό το θέμα:" Με τον ίδιο τρόπο οι Τεύτονες "ηλίθιοι" κατηγόρησαν τον δεσποτισμό του Φρειδερίκου του Β’ στους Γάλλους, σαν οι καθυστερημένοι σκλάβοι να μην είχαν πάντα ανάγκη τους πολιτισμένους σκλάβους να τους εκπαιδεύσουν. "Αυτό το σύντομο σχόλιο αποτελειώνει εντελώς όχι μόνο την παλιά φιλοσοφία των Σλαβόφιλων, αλλά επίσης, και τις τελευταίες αποκαλύψεις των «ρατσιστών». "
Οι ‘Σλαβόφιλοι’ στους οποίους αναφέρεται ο Τρότσκι, υπήρξαν ιστορικά μια ομάδα Σλάβων παραδοσιοκρατικών που εκτιμούσαν ιδιαιτέρως τον αυτόχθονα πολιτισμό και τον τρόπο ζωής τους, και ήθελαν να τον προστατεύσουν. Ο Τρότσκι από την άλλη τους έβλεπε, όπως και άλλους σαν κι αυτούς, ως ένα εμπόδιο στα διεθνιστικά κομμουνιστικά σχέδιά του για τον κόσμο. Αυτός ο άνθρωπος δεν νοιάζονταν ούτε στο ελάχιστο για τους Σλάβους Ρώσους του οποίους, υποτίθεται υπηρετούσε. Για αυτόν, οι ‘Σλαβόφιλοι’, δηλαδή οι Σλάβοι που διέπραξαν το «έγκλημα» να αγαπάνε το λαό τους και να προσπαθούν να προστατεύσουν τη δική τους παράδοση, ήταν απλά "καθυστερημένοι", και άλλοι σαν και αυτούς ήταν απλά "ρατσιστές".
Η πραγματικότητα της προέλευσης της λέξης είναι στην πραγματικότητα μια κραυγή από την αριστερή-φιλελεύθερη εκδοχή της ιστορίας: ότι η λέξη επινοήθηκε για ‘καλό σκοπό’ για τον εντοπισμό ανθρώπων που είναι προκατειλημμένοι εναντίον ορισμένων φυλετικών ομάδων και ως σύνθημα για τους καλούς Φιλελεύθερους που θέλουν να προστατεύσουν τις φυλετικές μειονότητες από τους φανατικούς. Αντίθετα, η πραγματική έννοια πίσω από τη λέξη – ότι οι εθνοκεντρικοί «καθυστερημένοι» πρέπει να αφήσουν την θέση τους για τους "φωτισμένους" διεθνιστές - συχνά χρησιμοποιήθηκε από τον Κομισάριο του Στρατού και του Ναυτικού, Τρότσκι ως σύνθημα για τους καλούς κομμουνιστές του Κόκκινου Στρατού να ξεκινήσουν δολοφονικές επιδρομές εναντίον των λαών που αντιστέκονταν θέλοντας να προστατεύσουν τον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους από το να αντικατασταθεί με έναν ξένο σύστημα.
Κάνοντας ένα άλμα στην σημερινή πραγματικότητα, θα δούμε ότι οι μόνες αλλαγές στη λέξη και τη βασική ιδέα της από το 1930, είναι ότι οι στόχοι της λέξης έχουν επεκταθεί από μόνο τους Σλάβους οι οποίοι δεν θα υποτάσσονταν στο μαρξιστικό διεθνιστικό σχέδιο να ξεριζώσουν και να καταστρέψουν τον πολιτισμό τους και τον παραδοσιακό τρόπο ζωής, σε όλους τους λευκούς ανθρώπους, Σλάβους ή όχι, οι οποίοι δεν υποτάσσονται στο ίδιο άθλιο μαρξιστικό σχέδιο. Επίσης, εκείνοι οι οποίοι εξοπλίζονται με τη λέξη αυτή έχουν επεκταθεί από μια χούφτα κομμουνιστές σε ολόκληρο το φιλελεύθερο και νεοσυντηρητικό κατεστημένο, σε όλα τα έθνη σε όλο τον κόσμο.
Ο Λέον Τρότσκι, αφού βοήθησε Λένιν στη δημιουργία της Σοβιετικής δολοφονικής μηχανής στην οποία ο ίδιος και ο Τρότσκι σκότωσαν1 έως 4 εκατομμύρια άτομα, βγήκε από την εξουσία και εκδιώχθηκε από τη Σοβιετική Ένωση το 1929, αφού έχασε τη μάχη για την εξουσία για να γίνει διάδοχος του Λένιν από τον Ιωσήφ Στάλιν.
Ωστόσο, πριν ξεθωριάσει μέσα στις σελίδες της ιστορίας, ο Λέον Τρότσκι, θα έκανε ένα τελευταίο πράγμα, το 1930, που θα προκαλούσε αναμφισβήτητα μεγαλύτερη ζημιά στη Δύση από τον Στάλιν και ολόκληρο το σοβιετικό πυρηνικό οπλοστάσιο των διαδόχων του. Εφηύρε μια λέξη που κυριολεκτικά θα έδινε δύναμη σε κάθε λογής εαυτοφοβική και εθνοπροδοτική φωνή μέσα στη Δύση για τον να επανακαθορίσει τους ανθρώπους που θέλουν να μείνουν πιστοί στο λαό τους, τις πολιτιστικές παραδόσεις τους και τον τρόπο ζωής ως τους «χειρότερους ανθρώπους», και μέσω της προπαγάνδας να επηρεάσουν την κυβέρνηση, το εκπαιδευτικό σύστημα, και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και σχεδόν τον κάθε ένα γύρω τους. Θα πρέπει να απεικονίζεται ο λευκός άνδρας ως ο μοναδικός δράστης κάθε γενοκτονίας και δουλείας στον κόσμο, και αυτό θα πρέπει να συνεχίζεται μέχρι η Δύση να υποταχθεί στην τροτσκιστική διεθνιστική ατζέντα, χωρίς να προβάλει την παραμικρή αντίσταση. Μπορούμε να δούμε τα αποτελέσματα αυτής της πρακτικής τώρα, με τα φυλετικά διπλά μέτρα και σταθμά που δημιουργήθηκαν εδώ στην Αμερική (σε βάρος των λευκών Αμερικάνων, φυσικά), με τη δημιουργία των «ρατσιστικών» εγκλημάτων και των εγκλημάτων «μίσους» στην Ευρώπη (με στόχο μόνο τον γηγενή πληθυσμό, φυσικά), με την καναδική και την αυστραλιανή κυβέρνηση να έχουν εφαρμόσει την «πολυπολιτισμικότητα» ως την επίσημη κρατική πολιτική (σε βάρος των γηγενών πολιτών), και πάνω απ’ όλα, με το τεράστιο κύμα τριτοκοσμικών μεταναστών στη Δύση, που υποστηρίζεται από όλες τις δυτικές κυβερνήσεις, κάτι που μεταβάλλει ριζικά τη σύνθεση και τον πολιτισμό των χωρών αυτών, και απειλεί τον αρχικό τους πληθυσμό, μετατρέποντάς τους σε μειοψηφία μέσα στη ίδια τους τη χώρα. Κι όλα αυτά μέσα σε μόλις λίγες δεκαετίες.
Η λέξη «ρατσισμός» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1933 από τον MagnusHirschfeld, ένα Γερμανό, εβραϊκής καταγωγής, ομοφυλόφιλο μαρξιστή και ιδρυτή του InstitutfürSexualwissenschaft (Ινστιτούτο Ερευνών για την Σεξουαλικότητα) στο Βερολίνο. Το ίδρυμα ήταν μέρος της Σχολής της Φρανκφούρτης που είχε ως πρότυπο το Ινστιτούτο Μαρξ- Ένγκελς της Μόσχας.
Το βιβλίο με το ίδιο όνομα (‘Ρατσισμός’) δημοσιεύθηκε το 1933 στα γερμανικά και αργότερα μεταφράστηκε στα αγγλικά το 1938 από τους μαρξιστές / κομμουνιστές φίλους του Hirschfeld, (MauriceEdenPaulκαι CedarPaul).
Είπα πως είχα αποκοιμηθεί χωρίς να το καταλάβω, τη στιγμή που εξακολουθούσα να σκέφτομαι τα ίδια πράγματα. Ξαφνικά, ονειρεύτηκα πως έπαιρνα το περίστροφο και πως, καθισμένος όπως ήμουνα, το πήγαινα ολόισια στην καρδιά μου - στην καρδιά και όχι στο κεφάλι. Κι' όμως, είχα αποφασίσει να χώσω μια σφαίρα στο αριστερό μου μηνίγγι. Αφού λοιπόν το ακούμπησα στο στήθος μου, περίμενα ένα - δυο δευτερόλεπτα και το κερί μαζί με το τραπέζι και τον απέναντι τοίχο αρχίσανε ξαφνικά να κουνιούνται σα να τρικλίζανε. Πυροβόλησα βιαστικά.
Πολλές φορές τυχαίνει να βλέπης στ' όνειρό σου πως πέφτεις από πολύ ψηλά, πώς σε πληγώνουν ή πως σε δέρνουνε. Μα ποτές δεν νοιώθεις πόνο, εκτός πια αν τύχη να κτυπήσης στο σίδερο του κρεβατιού, οπότε δεν μπορεί παρά να πονέσης.
Όμως εμένα μου φάνηκε πως ένοιωσα κάποιον κλονισμό απ' αυτήν την πιστολιά- και ξαφνικά όλα σβύσανε κι έμεινα βυθισμένος μέσα σε βαθύ σκοτάδι. Σαν να τυφλώθηκα και να βουβάθηκα. Ύστερα, είμαι ξαπλωμένος ανάσκελα κάτω από κάτι σκληρό, χωρίς να βλέπω τίποτα κι' ούτε να μπορώ να κάνω την παραμικρή κίνηση. Γύρω μου περπατάνε, φωνάζουνε, ο λοχαγός ουρλιάζει, η σπιτονοικοκυρά ωρύεται. Και πάλι, γίνεται μια ξαφνική, διακοπή και με μεταφέρουν ξέσκεπο μέσα σ' ένα φέρετρο. Νοιώθω το φέρετρο που σκαμπανεβαίνει, το συλλογιέμαι αυτό, και για πρώτη φορά μούρχεται στο νου μου η ιδέα πως είμαι πεθαμένος, πεθαμένος για τα καλά. Το ξέρω χωρίς καμμιά αμφιβολία, αφού ούτε βλέπω ούτε κουνιέμαι, κι' όμως αισθάνομαι και σκέφτομαι. Αλλά πολύ γρήγορα συνηθίζω, σύμφωνα με τη λογική των ονείρων παραδέχομαι ασυζητητεί την πραγματικότητα.
Και να που με κατεβάζουν μέσα στη γη. Όλοι φεύγουν, και γω μένω μόνος, ολομόναχος. Δεν κουνάω ούτε ένα μέλος μου. Πριν, στα νυχτέρια μου, όταν συλλογιώμουν πως θα ήμουν μέσα στον τάφο, η μόνη ιδέα που μου ερχόταν είτανε το αίσθημα της υγρασίας και του κρύου. Έτσι και τώρα, ένοιωθα πως κρύωνα πολύ, και προπαντός στην άκρη των δαχτύλων των ποδιών μου, μα δεν ένοιωθα τίποτε άλλο απ' αυτό.
Κειτόμουν, και, παράξενο πράγμα, δεν περίμενα τίποτα, και παραδεχόμουν χωρίς να το αμφισβητώ πως ένας πεθαμένος δεν πρέπει τίποτα να περιμένη. Μα είχε υγρασία. Δεν ξέρω πόσο έμεινα έτσι, μια ώρα, ίσως και μερικές μέρες, μπορεί και πολλές μέρες. Και να που ξαφνικά, πάνω στο κλειστό αριστερό μου μάτι, μέσ' από το σκέπασμα του φέρετρου, έπεσε μια σταγόνα νερό, κι' ύστερα μια άλλη, κι' έτσι συνέχεια, σε κάθε λεπτό της ώρας. Ένα βαθύ πείσμα μούκαψε την καρδιά, κι' ένοιωσα ένα αίσθημα φυσικής αδιαθεσίας: «Είναι από την πληγή μου, σκέφτηκα- είναι η πιστολιά που τράβηξα, και η σφαίρα βρίσκεται αυτού». Κι οι σταγόνες μαζεύονταν μια κάθε λεπτό. Πέφτανε ολόισια πάνω στο κλειστό μου μάτι. Και τότε, ξαφνικά φώναξα, όχι βέβαια με τη φωνή μου αφού ήταν παράλυτη, μα με όλο μου το είναι, τον αυθέντη εκείνον που ήμουν παίγνιό του.
«-Όποιος κι' αν είσαι, αν παρεδεχτώ ότι είσαι και πως υπάρχει κάτι το πιο λογικό απ' αυτά που είμαι παίγνιο του, κι άφησε να γίνη εδώ αυτό. Αν μου επιβάλλης αυτή τη γελοιοποίηση κι' αυτή τη βλακώδη επιβίωση για να με εκδικηθής για τη βλακώδη, αυτοκτονία μου, ποτέ, όσο μεγάλο κι' αν είναι το μαρτύριο που μπορεί να μου επιβληθή, δεν θα φτάση την σιωπηλή περιφρόνηση που θα νοιώσω, έστω κι' αν βαστάξη χιλιάδες χρόνια αυτό το μαρτύριο!»
Έτσι είπα, και σώπασα. Πέρασα κοντά ένα λεπτό μέσα σε βαθειά σιωπή, και μάλιστα έπεσε άλλη μια σταγόνα, μα ήξερα, ήξερα και πίστευα με απόλυτη κι' ακλόνητη βεβαιότητα πως όλα θ' αλλάζανε την ίδια στιγμή. Και να, που ξαφνικά άνοιξε ο τάφος μου. Δηλαδή, δεν ξέρω αν άνοιξε και άδειασε, μα με άρπαξε ένα σκοτεινό και άγνωστο ον και βρεθήκαμε μέσα στο διάστημα. Ξαφνικά, ξαναβρήκα το φως μου, η νύχτα είτανε βαθειά και ποτέ, ποτέ μου δεν είχα ξαναδή τέτοια σκοτάδια! Πηγαίναμε μέσα στο διάστημα κι' είχαμε κιόλας ξεμακρύνει πολύ από τη γη. Δε ρώτησα τίποτε αυτόν που με μετέφερε. Περίμενα, κλεισμένος αλαζονικά μεσ' στη σιωπή μου, ήμουν βέβαιος πως δεν φοβόμουνα, - κι' αναγάλλιαζα από ενθουσιασμό με τη σκέψη πως δε φοβόμουν. Δε θυμάμαι, κι' ούτε μπορώ να υπολογίσω πόσο καιρό πετούσαμε• ολ' αυτά γίνονταν όπως γίνεται πάντα στ' όνειρο όταν διασχίζουμε το χρόνο και το χώρο, παραβιάζωντας όλους τους νόμους του είναι και της λογικής, και δε στεκόμαστε παρά μόνο στα σημεία που ποθεί η καρδιά μας.
Θυμάμαι, πως ξαφνικά είδα εν' αστεράκι μέσ' στο σκοτάδια. - Είν' ο Σύριος; ρώτησα χωρίς να μπορώ να κρατηθώ, μ' όλο που τόθελα πολύ. -«Όχι, είναι τ' αστέρι που είχες δη μεσ' απ' τα σύννεφα, σα γύριζες σπίτι σου», μου απάντησε το ον που με μετέφερε. Ήξερα πως ήταν ανθρώπινης καταγωγής, μα περίεργο πράγμα, δεν το συμπαθούσα καθόλου αυτό το ον, και μάλιστα μου προκαλούσε βαθειά απέχθεια. Περίμενα πως θάβρισκα το απόλυτο μηδέν, και γι' αυτό έχωσα τη σφαίρα στην καρδιά μου. Και τώρα, να που βρισκόμουν στην αγκαλιά ενός όντος, όχι ανθρώπινου βέβαια, μα που ήταν και υπήρχε.
«Ώστε υπάρχει λοιπόν πέραν του τάφου ζωή!» σκέφτηκα μ' εκείνη την παράξενη ζαλάδα του ονείρου, μα ωστόσο, η καρδιά μου διατηρούσε κατά βάθος την ουσιαστική αρετή της: «αφού θα ξαναϋπάρξω, έλεγα μέσα μου, και θα ξαναζήσω επειδή το θέλει μια αδυσώπητη βούληση, δε θέλω ούτε να νικηθώ ούτε να ταπεινωθώ!»- «Ξέρεις πως σε φοβάμαι και γι' αυτό με περιφρονείς», είπα ξαφνικά στο σύντροφό μου μη μπορώντας να συγκρατήσω την ταπείνωση αυτής της ερώτησης όπου διαφαινόταν μια ολόκληρη ομολογία, και νοιώθοντας πως αυτή η δειλία μου τρυβέλιζε την καρδιά σα να με τσιμπούσε βελόνα. Εκείνος δεν απάντησε στην ερώτησή μου, μα ξαφνικά ένοιωσα πως δε με περιφρονούσε, πως δε με κορόιδευε κι ούτε καν με λυπόντανε, και πως το ταξείδι μας έτεινε σ' ένα μυστηριώδη κι' άγνωστο σκοπό που μόνο εμένα αφορούσε. Ο τρόμος μεγάλωνε μέσα στην καρδιά μου. Η σιωπή του συντρόφου μου μεταδόθηκε και σε μένα και με διαπότιζε, όχι χωρίς πόνο, με την σιωπηλή παρουσία του. Πηγαίναμε μεσ' από αβυθομέτρητα σκοτάδια. Από καιρό, δεν έβλεπα πια τους γνωστούς μου αστερισμούς. Ήξερα πως στο βάθος τ' ουρανού υπάρχουν αστέρια που οι αχτίνες τους φτάνουνε στη γης μόνο υστέρα από χιλιάδες κι εκατομμύρια χρόνια, ίσως να χαμε περάσει κιόλας αυτά τα χρονικά διαστήματα. Περίμενα κάτι, γεμάτος από ένα νοσταλγικό πόνο που μου ράγιζε την καρδιά. Και ξαφνικά ένα πολύ γνωστό συναίσθημα που μούφερνε βαθιές αναμνήσεις με συγκλόνισε ολόκληρο. Ξανάβλεπα τον ήλιο μας! Ήξερα πως δεν μπορούσε να είναι ο ήλιος μας, εκείνος που γέννησε τη γη μας, και πως βρισκόμαστε σε άπειρη απόσταση από τον ήλιο μας, μα μέσα μου καταλάβαινα πως ήταν ένας ήλιος απόλυσα όμοιος με τον δικό μας, κάτι σαν αντίλαλος και σαν σωσίας του. Μια απέραντη, τρυφερότητα πλημμύρισε την ψυχή μου, φέρνοντάς της ενθουσιασμό: Το φως εκείνου που με δημιούργησε αντιλαλούσε μεσ' στην καρδιά μου και την ανάσταινε, κι' ένοιωσα για πρώτη φορά από τότε που κατέβηκα στον τάφο το γυρισμό της ζωής, της παλιάς ζωής.
-Αφού είναι ο ήλιος, ακριβώς ο ίδιος ήλιος με τον δικό μας, τότε που είναι η γη;- Κι ο σύντροφος μου μου 'δειξε εν' αστέρι σα σμαράγδι που αστροφτοκόπαγε μέσα στη νύχτα.
Πετούσαμε ολόισια καταπάνω του. -Μα είναι δυνατόν να γίνωνται τέτοιες επιστροφές μέσα στο σύμπαν, είναι δυνατό να είν' αυτός ο φυσικός νόμος; Κι' αν είναι γης αυτό μπορεί νάναι η ίδια γης με τη δικιά μας;... Εντελώς όμοια, το ίδιο δύστυχη και το ίδιο φτωχιά, κι' όμως αγαπητή, αιώνια αγαπημένη, μια γης που ξέρει ν' αγαπιέται ακόμα και απ' τα πιο αχάριστα παιδιά της;... Φώναξα αναρριγώντας από αβάσταγη, αγάπη γι' αυτή τη γης που γεννήθηκα και που λιποτάχτησα απ' αυτήν. Και εμπρός μου, σαν αστραπή, πέρασε η εικόνα του μικρού κοριτσιού που είχα προσβάλλει.
-Θα τα μάθης όλα, μου απάντησε ο σύντροφός μου, και στα λόγια του, διαφαινόταν ένας θλιμμένος τόνος.
Μα γρήγορα ζυγώναμε στον πλανήτη. Μεγάλωνε μπρος στα μάτια μου, κι άρχισα κι όλας να διακρίνω τον ωκεανό και τα περιγράμματα της Ευρώπης, όταν ξαφνικά ένα παράξενο αίσθημα ζήλειας - μια ευγενική και άγια, ζήλεια - άναψε μεσ' στην καρδιά μου. Πως μπορεί να γίνεται μια τέτοια επανάληψη, είπα μέσα μου, και για ποιο σκοπό; Αγαπώ, και μόνο αυτή τη γης που άφησα μπορώ ν' αγαπήσω, που πάνω της έμμειναν οι στάλες απ' το αίμα μου, όταν, σαν αχάριστος γιός, έβαλα τέλος στη ζωή μου με μια πιστολιά πάνω στην καρδιά μου. Μα ποτέ, όχι, ποτέ δεν έπαψα να την αγαπώ αυτή τη γης, ακόμα και κείνη, τη νύχτα που την αποχαιρέτησα. Να υπάρχη τάχα ο πόνος πάνω σ' αυτή την καινούργια γης; Εκεί - πέρα, στη γης μας, μόνο με πόνο μπορούμε,ν' αγαπήσουμε, και μόνο ,μεσ' απ' τον πόνο. Δεν ξέρουμε ν' αγαπούμε διαφορετικά, κι' ούτε ξέρουμε άλλη αγάπη. Ζητώ τον πόνο για να μπορέσω ν' αγαπήσω, ποθώ, διψώ ν' αγκαλιάσω κλαίγοντας αυτή τη μοναδική γης που παράτησα, και δε θέλω να ζήσω, αρνιέμαι να ζήσω σ' οποιανδήποτε άλλη! ...
Μα κιόλας, ο σύντροφός μου μ' είχε παρατήσει. Ξαφνικά, χωρίς να το καταλάβω, βρέθηκα ,σ' αυτή την άλλη γη, μέσα στο εκθαμβωτικό φως μιας λιόλουστης μέρας, όμορφης σαν τον παράδεισο. Μου φαινότανε σα να βρισκόμουν σ' ένα από κείνα τα νησάκια του ελληνικού αρχιπέλαγου της γης μας ή κάπου αλλού στα ερείπια μιας ηπείρου, κοντά στο αρχιπέλαγο. Σ' εκείνα τα μέρη, όλα είτανε ακριβώς όπως και σε μας, κι' όμως όλα αχτινοβολούσανε με μια σοβαρή κι' επίσημη χαρά, πού έφτανε ως το υπέροχο. Μια σμαραγδένια θάλασσα έσκαζε απαλά στην ακρογιαλιά, χαϊδεύοντάς την με φανερή, σαρκική και σχεδόν συνειδητή αγάπη. Δέντρα με θαυμαστά κλωνάρια ορθώνονταν μ' όλο τον οργιώδη χυμό τους, και τ' αναρίθμητα φυλλαράκια τους, κι' είμαι βέβαιος πως με χαιρετούσανε με το γλυκό τους θρόισμα και μοιάζανε σα να ψιθυρίζανε ερωτόλογα. Το λιβάδι αστραφτοκοπούσε με τη φλογερή και χυμώδη άνθησή του. Τα πουλιά σκίζανε σμήνη - σμήνη τον αέρα, κι' έρχονταν άφοβα ν' ακουμπήσουνε στους ώμους και στα χέρια μου με χαρούμενα φτεροκοπήματα. Ύστερα, είδα επιτέλους και τους κατοίκους αυτής της μακάριας γης. Ήρθανε μόνοι τους κοντά μου, με περιτριγύρισαν και με φιλούσαν. Παιδιά του ήλιου, παιδιά του ήλιου τους - ω! τι ωραίοι που ήταν! Ποτές στη γης μας δεν είχα δει τόση, ομορφιά στον άνθρωπο! Μόνο στα παιδιά μας, και μάλιστα στα πρώτα παιδικά τους χρόνια, μπορούσες να διακρίνης κάτι σα μια μακρυνή ανταύγεια, μα πολύ εξασθενημένη, αυτής της ομορφιάς. Τα μάτια αυτών των μακάρων λάμπανε ολοκάθαρα. Τα πρόσωπα τους αχτινοβουλούσαν τη σοφία και τη συνείδηση, μια συνείδηση που είχε φτάσει στην υπέρτατη, γαλήνη, όμως, αυτά τα πρόσωπα μένανε χαρούμενα και μια παιδιάστικη χαρά αντηχούσε μέσα στα λόγια και στη φωνή αυτών των όντων! Ω! τα είχα καταλάβει όλα, όλα από την πρώτη ματιά! Εδώ ήταν η γης, προτού την μολύνη το προπατορικό αμάρτημα. Οι κάτοικοί της, μια και δεν ξέρανε το κακό, ζούσανε στον ίδιο εκείνο παράδεισο όπου, σύμφωνα με τις παραδόσεις της ανθρωπότητας, είχανε ζήσει κι' οι ένοχοι προπάτορές μας, με μόνη τη διαφορά πως εδώ η γης είτανε παντού ένας και ο αυτός παράδεισος. Αυτοί οι άνθρωποι με το χαρούμενο χαμόγελο με περιτριγυρίζανε και μου χάριζαν άφθονα χάδια. Με πήγανε στα σπίτια τους και όλοι τους θέλανε να με ξεκουράσουν. Δε μου κάναν ερωτήσεις, φαίνονταν πως τα ξέρανε όλα, και μόνο ένα πράγμα θέλανε, να διώξουνε το γρηγορώτερο αυτή την οδύνη που είτανε χαραγμένη πάνω στα χαρακτηριστικά μου.
Μην επηρεάζεστε από αυτά πού βλέπουν τα μάτια, επειδή τα μάτια βλέπουν επιφανειακά και δε βλέπουν το βάθος. Τα μάτια βλέπουν την εξωτερική ενδυμασία του ανθρώπου και δε βλέπουν τον χαρακτήρα του, βλέπουν τον ηθοποιό και δεν βλέπουν τον άνθρωπο. Τα μάτια βλέπουν τον άνθρωπο και δεν βλέπουν το Θεό. Μόνο ό ευλογημένος νους βλέπει εκείνο πού δεν μπορεί να δει το μάτι, βλέπει το βάθος κάτω από την επιφάνεια, τον χαρακτήρα κάτω από την εξωτερική εμφάνιση, τον άνθρωπο πίσω από τον ηθοποιό, τον Θεό πίσω από τον άνθρωπο. Οι ώριμοι άνθρωποι βλέπουν αυτό πού δεν φαίνεται, ενώ τα παιδιά βλέπουν μόνο αυτό πού φαίνεται. Το βάθος ενός όντος είναι αόρατο. Το βάθος και ή ουσία των πραγμάτων είναι αόρατα για το αισθητήριο όργανο του ματιού, είναι όμως ορατά για το εσωτερικό μάτι, το θεϊκό μάτι πού χάρισε ό Θεός στον καθένα μας, το νου. Εν συντομία θα έλεγε κανείς, πώς το αισθητήριο όργανο του ματιού βλέπει σύμβολα και εικόνες, ενώ ό νους βλέπει την ουσία, το βάθος των πραγμάτων, κοιτάζει πνευματικά. Πήγαν τότε οι μαθητές του και τον ρώτησαν: «Γιατί τούς μιλάς με παραβολές;» και εκείνος τούς απάντησε: «Γιατί σ' εσάς έδωσε ό Θεός να γνωρίζετε τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών, σ' εκείνους όμως όχι» (Ματθ. 13, 10-11).
Με τα μάτια του σώματος λοιπόν βλέπουμε μόνο τα υλικά πράγματα. Βλέπουμε την εξωτερική όψη των πραγμάτων, το χρώμα, τη μορφή, αλλά την ουσία και το βάθος δεν μπορούμε να τα δούμε. Γι' αυτό το λόγο ό Κύριος μας μιλά με τις παραβολές, δηλαδή με σύμβολα, με εικόνες και με περιγραφές της εξωτερικής μορφής των πραγμάτων, επειδή είναι ό μοναδικός προσιτός τρόπος για τα μάτια. Κάτι τέτοιο ανάλογο συμβαίνει και με την τροφή. Διαφορετική είναι ή τροφή για τα παιδιά και διαφορετική είναι ή τροφή για τούς μεγάλους, πού μπορούν να μασήσουν και σκληρή τροφή.
Έτσι, διαφορετικά βλέπει ό άνθρωπος πού δεν είναι ώριμος και διαφορετικά βλέπει ό ώριμος, αυτός πού αντιλαμβάνεται τα μυστήρια της ζωής, επειδή ό τελευταίος ασταμάτητα ασκείται, για να μάθει ποιό είναι το βάθος και ή ουσία των πραγμάτων. Οι παραβολές είναι για τα παιδιά και ό Θεός αγαπάει τα παιδιά. Ωραίο είναι να είναι κανείς παιδί και είναι φυσιολογικό για το παιδί να πηγαίνει εκεί πού τον οδηγούν τα μάτια του, επειδή το βλέμμα των παιδιών γλιστράει στην επιφάνεια των πραγμάτων.
Άσχημο είναι, όταν ό ηλικιωμένος άνθρωπος παιδιαρίζει, άσχημο και μη φυσιολογικό. Ό δυτικός κόσμος παιδιαρίζει και αυτό είναι άσχημο. Όταν ή Δύση ήταν ορθόδοξη έβλεπε τον κόσμο πνευματικά, με το νου. Όσο όμως περισσότερο απομακρυνόταν από την χριστιανική αλήθεια τόσο το πνευματικό της βλέμμα θόλωνε μέχρι πού στον εικοστό αιώνα το πνευματικό της βλέμμα σκοτείνιασε εντελώς. Τώρα της έμειναν μόνο τα μάτια του σώματος, της έμεινε ή αίσθηση της όρασης. Εξοπλίστηκε με πολλά και εξαιρετικά όργανα, για να βλέπει καλύτερα και πιο σωστά τον υλικό κόσμο, την μορφή, τα χρώματα, τα νούμερα, τα μέτρα και την απόσταση. Ό δυτικός κόσμος έρευνα μέσα από το μικροσκόπιο τα μικρόβια, όπως δεν τα ερεύνησε κανείς. Βλέπει μέσα από το τηλεσκόπιο τα αστέρια σαν να είναι εδώ πάνω από την καπνοδόχο, όπως δεν τα έβλεπε ποτέ κανένας. Όσον άφορα, όμως, την κρυμμένη ουσία των πραγμάτων, την κρυμμένη σημασία όλων των δημιουργημάτων στην οικουμένη, αδελφοί μου, οι δυτικοί σήμερα είναι τυφλοί, είναι πιο τυφλοί από την ισλαμική Αραβία, από την Ινδία πού πιστεύει στο θεό Μπράμα, από το βουδιστικό Θιβέτ και από την Κίνα. Ό Χριστός μας δεν γνώρισε τα τελευταία δύο χιλιάδες χρόνια μεγαλύτερη ντροπή από αυτή. Άνθρωποι βαπτισμένοι στο όνομα του Κυρίου να είναι πιο τυφλοί πνευματικά από μη βαπτισμένους ανθρώπους.
Ό απόστολος Παύλος στους δυτικούς, με την παιδαριώδη συμπεριφορά, θα έλεγε σήμερα, όπως είπε κάποτε στους Γαλάτες: Ανόητοι Γαλάτες, ποιος σας μάτιασε και δεν πιστεύετε στην αλήθεια, εσείς, μπροστά στα μάτια των οποίων ζωγράφισα με το κήρυγμα μου τόσο ζωντανά τον Ιησού Χριστό σταυρωμένο; Τηρώντας το νόμο δεχτήκατε το Πνεύμα ή ακούγοντας το κήρυγμα και πιστεύοντας; Τόσο ανόητοι είστε! Αρχίσατε με την εμπειρία του Πνεύματος. Πώς τώρα καταλήγετε να εμπιστεύεστε σ' ανθρώπινες δυνάμεις; (Γαλ. 3, 14). Ή Ευρώπη ξεκίνησε με το Πνεύμα, όμως τώρα ζει με την ύλη, δηλαδή με σαρκικούς λογισμούς, με σαρκικές επιθυμίες, με υλικές κατακτήσεις. Σαν να είναι ματιασμένη! Όλη ή πορεία της Ευρώπης στα χρόνια μας κινείται σε δύο μόνο διαστάσεις, στο πλάτος και στο μήκος των πραγμάτων. Ή Δυτική Ευρώπη δεν γνωρίζει ούτε το βάθος, ούτε το ύψος των πραγμάτων, γνωρίζει μόνο το πλάτος, το μήκος της γης και του εδάφους. Αγωνίζεται συνεχώς για την εξάπλωση του εδάφους, για το έδαφος και μόνο το έδαφος! Γι' αυτό το λόγο ξεσπούν οι πόλεμοι. Ό ένας πόλεμος ακολουθεί τον άλλο πόλεμο.
Ή μία φρίκη ακολουθεί την άλλη φρίκη. Ό Θεός όμως δεν δημιούργησε τον άνθρωπο για να ψάχνει μόνο έδαφος, αντιθέτως ό Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο για να είναι το όν πού με το νου του θα κατανοεί τα μυστήρια της ζωής, και με την καρδιά του θα καταφέρει να ανεβεί στο ύψος του Θεού. Ό πόλεμος για τα εδάφη, για περισσότερη γη είναι πόλεμος εναντίον της αλήθειας. Ό πόλεμος εναντίον της αλήθειας είναι πόλεμος εναντίον της θεϊκής και της ανθρώπινης φύσης. Τί απογοήτευση! Πιο πικρή και από την αψίνθιο! Πόσοι άνθρωποι καταστρέφονται και θυσιάζονται για το περαστικό, το παροδικό, το προσωρινό και ψεύτικο βασίλειο της γής! Αν οι άνθρωποι επιθυμούσαν να υπομείνουν λίγα βάσανα και θυσίες για το επουράνιο βασίλειο, ό πόλεμος στη γη δεν θα υπήρχε.
Οι Δυτικοί αφιερώνουν στο Χριστό με δυσκολία δύο λεπτά ενώ στην εκκλησία του διαβόλου δίνουν ολόκληρη την περιουσία τους και όλα τα παιδιά τους! Ή Ευρώπη ας κάνει το σταυρό της και ας επιστρέψει στο δρόμο του Χριστού. Ας προσευχηθεί στη Παναγία, ας θυμηθεί τούς δώδεκα αποστόλους και τότε τα λέπια από τα μάτια της θα πέσουν. Θα γίνει πάλι όμορφη όπως ήταν πριν από χίλια χρόνια. Θα γίνει πάλι ορθόδοξη Ευρώπη. Θα γίνει και αυτή ευτυχισμένη και εμείς μαζί της. Θα χαρούνε μαζί της οι δακρυσμένοι λαοί της Ευρώπης και θα ψάλλουνε μαζί τον αιώνιο ύμνο στο Θεό: Άγιος, άγιος, άγιος, Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ό ουρανός και ή γη της δόξης Σου. Αμήν.
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ
Μικρό σχόλιο: «Εγώ δεν είμαι βουλευτής της Τρόϊκας»… Εσείς συμφοιτητές του Χάρβαντ είσαστε; Φοβερά αποκαλυπτική για τα «ολοκληρωτικά» σχέδια της τρόικας. Εκθέτει και την ΕΕ!!!
Ομιλία E. Παναρίτη στην Επιτροπή Οικονομικών.11-02-2012.m4v
UP DATE,Σάββατο 18-02-2012, ώρα11.50: Το βίντεο της βουλευτίνας Έλ. Παναρίτη από χθές το απόγευμα – όπως μας πληροφόρησαν φίλοι – έχει “αποκρυφτεί” και έχει μετατραπεί – προσωρινά; – σε “Απόρρητο”. Στη σχετική ιστοσελίδα της, όπου και παραπέμπουμε έχει “κρυφτεί”. Η μεγάλη επισκεψιμότητητα εδώ και αλλού την οδήγησε στην τακτική της απόκρυψης από τη δημοσιότητα. Γιατί άραγε; Δειτε την σελίδα της με τα “ελεύθερα” ακόμα βίντεό της:http://www.youtube.com/user/epanariti/videos
ΠΗΓΗ: Μεταφορτώθηκε από το χρήστηepanariti την 14 Φεβ 2012. Η Ομιλία της Βουλευτού Επικρατείας στην Επιτροπή Οικονομικών κατά την επεξεργασία και εξέταση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Έγκριση των Σχεδίων Συμβάσεων Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Ε.Τ.Χ.Σ.), της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Τράπεζας της Ελλάδος, του Σχεδίου του Μνημονίου Συνεννόησης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Τράπεζας της Ελλάδος και άλλες επείγουσες διατάξεις για τη μείωση του δημοσίου χρέους και τη διάσωση της εθνικής οικονομίας».
Στις 25 Ιανουαρίου 2012 ο Ελληνορθόδοξος Ιερομόναχος Βασίλειος Νάσαρ πυροβολήθηκε από ένοπλη τρομοκρατική ομάδα στη Χάμα της Συρίας, κατά τη δεύτερη μέρα των εκεί σφοδρών συγκρούσεων. Ο π. Βασίλειος βρισκόταν στη Μητρόπολη όταν ενημερώθηκε από ένα τηλεφώνημα ότι ένας ενορίτης του είχε πυροβοληθεί και χρειαζόταν βοήθεια. Το Πατριαρχείο Αντιοχείας ανέφερε ότι ο 30χρονος ιερέας πυροβολήθηκε καθώς έδινε ιατρική βοήθεια στον τραυματισμένο άνδρα ο οποίος είχε προ ολίγου πυροβοληθεί. Ο π. Βασίλειος πυροβολήθηκε στο στήθος και στη δεξιά αμασχάλη. Αμέσως ένας άλλος ιερέας, ο π. Παντελεήμων Ίσα, ο οποίος ήταν μαζί του, έσυρε το αιμόφυρτο σώμα, σε ένα κοντινό κτίριο για να τον σώσει, αλλά ο μάρτυρας για τον Χριστό πατέρας Βασίλειος μέσα σε 30 λεπτά πέθανε από αιμορραγία. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στις 26 Ιανουαρίου, στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στη Χάμα. Ο μακαριστός π. Βασίλειος – κατά κόσμον Μάζιν – γεννήθηκε το 1982 στο χωριό Κφάρμπο της Χάμα. Ολοκλήρωσε τις θεολογικές του σπουδές στην Θεολογική σχολή του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού- Μπάλαμαντ, απ’ όπου πήρε και το μεταπτυχιακό. Υπηρετούσε στο χωριό του και στην πόλη Χάμα, ενώ δίδασκε την βυζαντινή μουσική στην μουσική σχολή Αγίου Κοσμά του Μελωδού την οποία είχε ιδρύσει ο ίδιος στην Μητρόπολη. Αιωνία του η μνήμη! π. Γεώργιος Μασούχ: O Βασίλειος Nάσαρ και το καλύτερο Τζιχάντ Ήταν μαχητής, αλλά δεν ήταν όπως τους άλλους μαχητές. Ήταν πολεμιστής, αλλά δεν έμοιαζε με κανένα άλλο πολεμιστή. Ήταν οπλισμένος, αλλά τα όπλα του δεν ήταν αυτού του κόσμου. Ήταν επαναστάτης, αλλά η επανάσταση του δεν ήταν αυτού του κόσμου, ακόμα κι αν ήταν σε αυτόν τον κόσμο. Ακολούθησε το παράδειγμα του Ιησού του. Η ηλικία του ήταν στο κατώφλι των τριάντα χρόνων. Το όνομά του ήταν Βασίλειος Νάσαρ και έχει γίνει ο μάρτυρας Βασίλειος Νάσαρ. Ήταν από το χωριό Κφάρμπαχομ της περιοχής της Χάμα. Μεγάλωσε στο χωριό του και σπούδασε θεολογία στην σχολή του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού στο Πανεπιστήμιο του Μπαλαμάντ. Απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη θεολογία και στη συνέχεια επέστρεψε για να υπηρετήσει την εκκλησία του χωριού του. Σκοτώθηκε από κακόβουλες σφαίρες την περασμένη εβδομάδα κατά την εκτέλεση ανθρωπιστικού έργου, προσπαθώντας να φέρει ανακούφιση σε ένα τραυματισμένο μέλος του ποιμνίου του. Το όπλο του πατέρα Βασιλείου ήταν το Ιερό Ευαγγέλιο και πανοπλία του ήταν ο Ζωοποιός Σταυρός. Το σπαθί του ήταν η απόλυτη αλήθεια και το βέλος του η δικαιοσύνη η και ευλάβεια. Το κάστρο του ήταν η Αγία Εκκλησία την οποία ο Κύριος μας απέκτησε με το άγιο αίμα Του. Κρατούσε την αγάπη ως λάβαρο που τον προστάτευε από το μίσος και την προκατάληψη. Σήκωσε την ελπίδα, ως ένα τείχος ενάντια στην καταπίεση και τον εξαναγκασμό. Δήλωσε την πίστη του σε ένα δάσκαλο ο οποίος δεν άφησε κανένα άλλο νόμο, εκτός από μια μόνο εντολή: «Να αγαπάτε αλλήλους, καθώς εγώ σας αγάπησα». Ο Βασίλειος πίστευε ότι «ο δούλος δεν είναι μεγαλύτερος από τον κύριό του». Αυτές τις λέξεις είπε ο Χριστός όταν έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του, τη νύχτα της σταύρωσης. Ο Βασίλειος πήρε τη ποδιά του και εξυπηρετούσε τους φτωχούς, τους άπορους, τους άστεγους, τους απόκληρους, τους αρρώστους, τις χήρες, τα ορφανά, τους ηλικιωμένους … Στο τελικό του ταξίδι, ήθελε να είναι σαν το Σαμαρείτη που νοιάστηκε για εκείνον που είχε «πέσει ανάμεσα σε ληστές», τραυματισμένος και να παλεύει με το θάνατο. Πήγε ένα βήμα πάρα πέρα από ό, τι έκανε ο Σαμαρείτης, αφού δεν του ήταν αρκετό μόνο να δώσει χρήματα για την περίθαλψη του τραυματισμένου ανθρώπου. Πλήρωσε τη λύτρωση με το αίμα του, για να σώσει έναν άνθρωπο από το θάνατο. Πέθανε έτσι ώστε κάποιος άλλος να μπορέσει να ζήσει και έτσι έφτασε στα όρια του μαρτυρίου. Όπως και τον εσταυρωμένο δάσκαλό του, ο Βασίλειος δεν πίστευε στη βία ως τρόπο υπεράσπισης των καταπιεσμένων. Πίστευε στο Λόγο της αλήθειας και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και της ελευθερίας που είναι η εικόνα του Θεού στην ανθρωπότητα. Δεν έφερε όπλο για να υπερασπιστεί τα παιδιά του ποιμνίου του, αλλά έφερε το άσπρο σάβανο του. Δεν έφερε λευκή σημαία με την οποία θα παραδιδόταν στο τυφλό μίσος και τη σύγκρουση που άναψε ανάμεσα σε παιδιά του ίδιου έθνους, της ίδιας πόλης και του ίδιου χωριού. Αντίθετα, έφερε το λάβαρο της αγάπης το οποίο είναι το μόνο που καταστρέφει το μίσος και το κατακτά. Ο άνθρωπος δεν κατακτά το μίσος με το μίσος. Αυτό είναι που Βασίλειος μας είπε με το μαρτύριο του. Ο Βασίλειος κατάγεται από μια Εκκλησία από την οποία προέρχονται χιλιάδες άγιοι μάρτυρες, από μια Εκκλησία που θεωρεί ότι η μαρτυρία με αίμα είναι το ποιο υψηλό μαρτύριο. Κατάγεται από μια Εκκλησία της οποίας η χρυσή εποχή δεν ήταν η εποχή της συμμαχίας της με το κράτος. Αντίθετα, η χρυσή εποχή της, ήταν όταν ζούσε και διέδιδε και ευαγγέλιζε στη σκιά του τυραννικού ρωμαϊκού κράτους που δίωκε τα παιδιά του. Κατάγεται από μια Εκκλησία της οποίας τα παιδιά λένε, «σ’ Αυτόν (δηλαδή, τον Κύριο), ζούμε και κινούμαστε και υπάρχουμε και σε κανέναν άλλο». Είναι σημαντικό για εμάς να γνωρίζουμε ποια πλευρά σκότωσε τον πατέρα Βασίλειο τον Νεομάρτυρα, ακόμη και αν αυτό είναι δύσκολο εν μέσω εμφυλίου πολέμου. Ωστόσο, είναι πιο σημαντικό για εμάς να μην κυκλοφορούμε μέσα στο καθαρό αίμα του και να μην επωφεληθούμε από αυτό στο παζάρι της εσωτερικής σύγκρουσης. Δηλώνοντας αυτό, η πικρή πραγματικότητα δεν παύει να δείχνει ότι ένας έντιμος Σύρος πολίτης σκοτώθηκε από συριακές σφαίρες που πυροβολήθηκαν από κάποιο πολίτη της Συρίας. Αυτό είναι το πιο οδυνηρό γεγονός, ότι «τα παιδιά του ίδιου έθνους επιτίθενται ο ένας στον άλλο με σφαίρες». Ευλογημένη είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία στην οποία ο αγαπημένος Βασίλειος ανήκει, στις τάξεις των δικαίων μαρτύρων της. Ευλογημένος να είναι, επειδή ολοκλήρωσε την αναζήτησή του και πολέμησε με καλό αγώνα. Υπάρχει κάτι περισσότερο ένδοξο από αυτό το τζιχάντ; Ο π. Γεώργιος Μασούχ είναι καθηγητής Ισλαμικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Μπαλαμάντ.
Οι αρμοδιότητες της Δημοτικής Αστυνομίας είναι να...
1) Ελέγχει την τήρηση των διατάξεων που αφορούν στην ύδρευση, στην άρδευση και στην αποχέτευση, όπως αυτές περιλαμβάνονται στην εκάστοτε κείμενη νομοθεσία, στις τοπικές κανονιστικές αποφάσεις που εκδίδουν οι δημοτικές και κοινοτικές αρχές και στις αποφάσεις των διοικητικών συμβουλίων των δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης.
2) Ελέγχει την τήρηση των .... όρων που προβλέπονται στην κείμενη νομοθεσία, στις τοπικές κανονιστικές αποφάσεις που εκδίδουν οι δημοτικές και κοινοτικές για τη χρήση των αλσών και των κήπων, των πλατειών, των παιδικών χαρών και των λοιπών κοινοχρήστων χώρων.
3) Ελέγχει την τήρηση των όρων που προβλέπονται στην κείμενη νομοθεσία, στις τοπικές κανονιστικές αποφάσεις που εκδίδουν οι δημοτικές και κοινοτικές για τη χρήση και λειτουργία των δημοτικών και κοινοτικών αγορών, των εμποροπανηγύρεων, των ζωοπανηγύρεων, των χριστουγεννιάτικων αγορών και γενικά των υπαίθριων δραστηριοτήτων.
4) Ελέγχει την τήρηση των διατάξεων, που αφορούν στο υπαίθριο εμπόριο και στις λαϊκές αγορές.
5) Ελέγχει την τήρηση των διατάξεων, που αφορούν στην υπαίθρια διαφήμιση, καθώς και τον έλεγχο της τήρησης ειδικότερων προδιαγραφών κατασκευής και προϋποθέσεων τοποθέτησης διαφημιστικών πλαισίων, που τυχόν έχουν τεθεί με τοπικές κανονιστικές αποφάσεις, από τις δημοτικές και κοινοτικές αρχές.
6) Ελέγχει την τήρηση της καθαριότητας σε κοινόχρηστους υπαίθριους χώρους της εδαφικής περιφέρειας του οικείου δήμου ή κοινότητας και γενικότερα την τήρηση των κανόνων που προβλέπονται από την κείμενη νομοθεσία και τις τοπικές κανονιστικές αποφάσεις που εκδίδουν οι δημοτικές και κοινοτικές αρχές για την αναβάθμιση της αισθητικής των πόλεων και των οικισμών.
7) Ελέγχει την τήρηση των μέτρων που επιβάλλονται για την πρόληψη πυρκαγιών σε κοινόχρηστους υπαίθριους χώρους.
8) Ελέγχει την τήρηση των διατάξεων, που αφορούν στην κυκλοφορία των πεζών και την στάθμευση των οχημάτων, στην επιβολή των διοικητικών μέτρων του άρθρου 103 του ν. 2696/1999, όπως ισχύει, για την παράνομη στάθμευση οχημάτων, καθώς και την εφαρμογή των διατάξεων, που αναφέρονται στην κυκλοφορία τροχοφόρων στους πεζόδρομους, πλατείες, πεζοδρόμια και γενικά σε χώρους που δεν προορίζονται για τέτοια χρήση και στην εκπομπή θορύβων από αυτά. Οι αρμοδιότητες αυτές ασκούνται, παράλληλα και κατά περίπτωση και από την (ΕΛ.ΑΣ.) και το Λιμενικό Σώμα. Όταν κατά την άσκησή τους επιλαμβάνονται η Δημοτική Αστυνομία και η Ελληνική Αστυνομία ή το Λιμενικό Σώμα, ταυτόχρονα, το συντονισμό έχει η Ελληνική Αστυνομία ή το Λιμενικό Σώμα, κατά περίπτωση.
9) Ελέγχει την τήρηση των διατάξεων, που αφορούν στη ρύθμιση της κυκλοφορίας με υποδείξεις και σήματα των τροχονόμων στο δημοτικό οδικό δίκτυο και στα τμήματα του εθνικού και επαρχιακού δικτύου που διέρχονται μέσα από κατοικημένες περιοχές. Η αρμοδιότητα αυτή εξακολουθεί να ασκείται, παράλληλα και κατά περίπτωση και από την (ΕΛ.ΑΣ.) και το Λιμενικό Σώμα. Όταν κατά την άσκησή της επιλαμβάνονται η Δημοτική Αστυνομία και η Ελληνική Αστυνομία ή το Λιμενικό Σώμα, ταυτόχρονα, το συντονισμό έχει η Ελληνική Αστυνομία ή το Λιμενικό Σώμα, κατά περίπτωση.
10) Ελέγχει την τήρηση των διατάξεων, που αφορούν τα εγκαταλελειμμένα οχήματα.
11) Ελέγχει την τήρηση των διατάξεων, που αφορούν στη σήμανση των εργασιών που εκτελούνται στις οδούς και στις υποχρεώσεις αυτών που εκτελούν έργα και εναποθέτουν υλικά και εργαλεία στο δημοτικό και κοινοτικό οδικό δίκτυο και ελέγχει για τη λήψη μέτρων ασφάλειας και υγιεινής σε εργασίες που εκτελούνται.
12) Ελέγχει την τήρηση των διατάξεων, που αφορούν στη λειτουργία παιδοτόπων.
13) Ελέγχει την τήρηση των διατάξεων, που αφορούν στη λειτουργία καταστημάτων, επιχειρήσεων, θεάτρων, κινηματογράφων και ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων, για τα οποία αρμόδιος για τη χορήγηση, ανάκληση και αφαίρεση αδειών ίδρυσης εγκατάστασης και λειτουργίας είναι ο οικείος δήμος ή κοινότητα, εκτός από τις περιπτώσεις εκείνες για τις οποίες έχουν ορισθεί άλλες αρχές αρμόδιες για το σχετικό έλεγχο.
14) Ελέγχει την τήρηση των διατάξεων για την ηχορύπανση, την κοινή ησυχία και τη λειτουργία μουσικής στα καταστήματα και στα δημόσια κέντρα.
15) Εκτελεί τις διοικητικές κυρώσεις, που αφορούν στη λειτουργία καταστημάτων και επιχειρήσεων, των οποίων την άδεια ίδρυσης και λειτουργίας χορηγούν οι δημοτικές και κοινοτικές αρχές.
16) Ελέγχει την τήρηση των διατάξεων, που αφορούν τους οργανωμένους από τους δήμους και κοινότητες χώρους προσωρινής εγκατάστασης μετακινούμενων πληθυσμιακών ομάδων.
17) Ελέγχει την εφαρμογή των μέτρων, που λαμβάνονται από τις δημοτικές και κοινοτικές αρχές για δραστηριότητες και καταστάσεις που εγκυμονούν κινδύνους για τη ζωή και την περιουσία των κατοίκων και ειδικότερα από τις επικίνδυνες οικοδομές, καθώς και την εφαρμογή των κανονιστικών πράξεων που τίθενται από αυτές για την προστασία της υγείας των κατοίκων από οχλούσες δραστηριότητες που αναφέρονται σε αυτές.
18) Ελέγχει την τήρηση των διατάξεων, που αφορούν στον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό.
19) Αφαιρεί την άδεια οικοδομής για οφειλόμενες ασφαλιστικές εισφορές στο Ι.Κ.Α.
20) Ελέγχει την τήρηση των μέτρων για την προστασία των μουσείων, μνημείων, σπηλαίων, αρχαιολογικών και ιστορικών χώρων της περιοχής του δήμου ή της κοινότητας και των εγκαταστάσεων αυτών, που λαμβάνονται από τις οικείες δημοτικές και κοινοτικές αρχές.
21) Συμμετέχει στην εφαρμογή στων σχεδίων πολιτικής προστασίας
22) Ελέγχει επιχειρήσεις τουριστικού ενδιαφέροντος, σχετικά με την εφαρμογή της τουριστικής νομοθεσίας (βεβαίωση παραβάσεων, εκτέλεση διοικητικών κυρώσεων, θεώρηση τιμοκαταλόγων των δωματίων των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων και καταλυμάτων) στις περιπτώσεις που αυτές λειτουργούν σε νομούς ή νησιά όπου δεν εδρεύουν υπηρεσίες του ΕΟΤ
23) Ελέγχει την τήρηση των διατάξεων για το ωράριο λειτουργίας των κέντρων διασκέδασης και των συναφών καταστημάτων, καθώς και των εμπορικών καταστημάτων και των καταστημάτων τροφίμων.
24) Ελέγχει την τήρηση των διατάξεων που αφορούν τα ζώα συντροφιάς.
25) Ελέγχει την τήρηση των διατάξεων που αφορούν τις κάθε είδους κανονιστικές αποφάσεις που εκδίδουν οι δημοτικές αρχές, καθώς και την επιβολή των πάσης φύσεων διοικητικών μέτρων που προβλέπονται από αυτές.
26) Προστατεύει τη δημοτική και κοινοτική περιουσία.
27) Διενεργεί αυτοψία για την εξακρίβωση των προϋποθέσεων που απαιτούνται για την έκδοση διοικητικών πράξεων από τα όργανα του δήμου ή της κοινότητας και, ιδίως, διενεργεί αυτοψία και συντάσσει έκθεση για την έκδοση πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής και για τη χορήγηση βεβαίωσης μόνιμης κατοικίας.
28) Επιδίδει τα πάσης φύσεως έγγραφα του οικείου Δήμου ή άλλων Δημοτικών Αρχών εντός των διοικητικών ορίων του οικείου Δήμου.
29) Το προσωπικό της Δημοτικής Αστυνομίας παρευρίσκεται σε εορτές και άλλες εκδηλώσεις που διοργανώνει ή συμμετέχει ο οικείος Δήμος ή Κοινότητα.
1. Είμαστε μια χώρα που ελέγχει μια χερσαία και θαλάσσια έκταση όση είναι η Γερμανία και η Αυστρία μαζί (450.000 τετρ. χιλιόμετρα), αφού εκτεινόμαστε από την Αδριατική ως τις ακτές του Λιβάνου (περιλαμβανομένης της Κύπρου μας) και από το τριεθνές στον Έβρο ως ανοιχτά της Λιβύης. Θέλεις ΔΥO ώρες ταξίδι με το αεροπλάνο για να πας από το πιο δυτικό (Κέρκυρα) στο πιο ανατολικό άκρο του Ελλαδικού χώρου (Λάρνακα). Σαν να πετάς δηλαδή από τις Βρυξέλλες προς τη Μασσαλία. 2. Στον κόσμο ζουν συνολικά 17.000.000 Ελλαδίτες, Κύπριοι, Βορειοηπειρώτες, Κωνσταντινουπολίτες, Ίμβριοι, Τενέδιοι κλπ. 3. Είμαστε 2οι στον κόσμο σε καταθέσεις στην Ελβετία. 4. Δεχόμαστε 16.000.000 τουρίστες τον χρόνο και διαθέτουμε μια σημαντική τουριστική βιομηχανία. 5. Έχουμε τρία πολύ μεγάλα ναυπηγεία που κατασκευάζουν κάθε είδος πλοίου . 6. Έχουμε βιομηχανίες αμαξωμάτων που κατασκευάζουν βαρέα φορτηγά, λεωφορεία, τρόλεϊ, βαγόνια τραίνων, επικαθήμενα, μπετονιέρες, βυτία κλπ. 7. Διαθέτουμε 2.400 υπερδεξαμενόπλοια και μεγάλα φορτηγά πλοία είμαστε έτσι 1οι στον κόσμο στην εμπορική ναυτιλία, ενώ άλλα 1.500 τεράστια τάνκερ και φορτηγά έχουν οι Κύπριοι πλοιοκτήτες -5οι στον κόσμο. 8. Είμαστε 2οι παγκοσμίως στο πρόβειο γάλα, 3οι στις ελιές, 3οι παγκοσμίως στον κρόκο, στα ακτινίδια, στα ροδάκινα. 9. Είμαστε 1οι στον κόσμο σε νικέλιο, 1οι σε λευκόλιθο, 1οι στον κόσμο σε υδρομαγνησίτη, 1οι στον κόσμο σε περλίτη, (1.600.000 τόννοι), 2οι παγκοσμίως σε μπετονίτη (1.500.000 τόννοι), 1οι στην ΕΕ σε βωξίτη (2.174.000 τόννοι), 1οι και σε χρωμίτη, 1οι και σε ψευδάργυρο, 1οι και σε αλουμίνα. 10. Έχουμε την 2η καλύτερη Πολεμική Αεροπορία στο ΝΑΤΟ (μετά τις ΗΠΑ, ενώ οι Τούρκοι είναι προτελευταίοι), ενώ έχουμε και το 2ο καλύτερο Πολεμικό Ναυτικό στο ΝΑΤΟ, με την Τουρκία να είναι ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ! 11. Έχουμε νοτίως της Κρήτης 175 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο, το 3ο μεγαλύτερο κοίτασμα παγκοσμίως. Εντωμεταξύ ο χρυσός που υπάρχει στην Θράκη μας αξίζει 38 δις ευρώ. Έχουμε εκεί, στην Μακεδονία και την Θράκη, τα 3 μεγαλύτερα κοιτάσματα χρυσού της Ευρώπης. Η αξία του πετρελαίου και του αερίου μας είναι – κρατηθείτε – 10.000.000.000.000 (10 ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΆΡΙΑ !) όπως αναφέρει τοΓεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ, το ΥΣΓΣ. Αυτή τη χώρα πάνε να ξεπουλήσουν για 340 δις;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; πηγή:1greek
Aίσθηση έχει προκαλέσει η αποκάλυψη πως η φωτογραφία του φόντου στην προεκλογική του αφίσα με σύνθημα "Η Γαλλία δυνατή" δεν τραβήχτηκε στη Γαλλία αλλά στην Ελλάδα!
Οι αντίπαλοι του έψαξαν και βρήκαν πώς η φωτογραφία ανήκει στο φωτογραφικό πρακτορείο Tetra Images με την λεζάντα "Ελλάδα- Σύννεφα πάνω από το Αιγαίο Πέλαγος".
Στόχος του Γάλλου προέδρου ήταν να χρησιμοποιήσει ένα ηλιοβασίλεμα σε μια ήρεμη θάλασσα προκειμένου να δείξει πως αν εκλεγεί η Γαλλία θα βρίσκεται υπό τον σωστό "καπετάνιο" που θα την κατευθύνει σε ήρεμα νερά εξασφαλίζοντας τη σταθερότητα.
Δυστυχώς όμως για τον Νικολά Σαρκοζί η αποκάλυψη της πραγματικής τοποθεσίας της φωτογραφίας προκάλεσε πικρόχολα σχόλια τόσο για το ότι δεν επιλέχθηκε ένα τοπίο της Γαλλίας όσο και για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε το θέμα της Ελλάδας.
Έτσι λοιπόν δημιουργήθηκαν αφίσες παρωδία όπως το "La France morte" (η Γαλλία νεκρή) όπου δείχνει στη θάλασσα το ναυάγιο του Costa Concordia καθώς και το "La Franc Fort" στο οποίο έχουν προστεθεί δύο λουκάνικα ενώ έχει απαλοιφθεί το γράμμα «e» παραπέποντας έτσι ηχητικά στα λουκάνικα Φρανκφούρτης.
Μέσα στην ιδιαίτερη μέριμνά της για τους κεκοιμημένους η αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας, έχει καθορίσει ξεχωριστή ημέρα της εβδομάδος γι’ αυτούς.
Όπως η Κυριακή είναι η ημέρα της αναστάσεως του Κυρίου, ένα εβδομαδιαίο Πάσχα, έτσι το Σάββατο είναι η ημέρα των κεκοιμημένων, για να τους μνημονεύουμε και να έχουμε κοινωνία [=επικοινωνία, ενότητα] μαζί τους. Σε κάθε προσευχή και ιδιαίτερα στις προσευχές του Σαββάτου ο πιστός μνημονεύει τους οικείους, συγγενείς και προσφιλείς, ακόμη και τους εχθρούς του που έφυγαν από τον κόσμο αυτό, αλλά ζητά και τις προσευχές της Εκκλησίας γι’ αυτούς.
Στο δίπτυχο, που φέρνουμε μαζί με το πρόσφορο για τη θεία Λειτουργία, γράφονται τα ονόματα των ζωντανών και των νεκρών, τα οποία μνημονεύονται.
Σε ετήσια βάση η Εκκλησία έχει καθορίσει δύο Σάββατα, τα οποία αφιερώνει στους κεκοιμημένους της. Είναι τα μεγάλα Ψυχοσάββατα·το ένα πριν από την Κυριακή της Απόκρεωκαι το άλλοπριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής.
Με το δεύτερο Ψυχοσάββατο διατρανώνεται η πίστη μας για την καθολικότητα της Εκκλησίας, της οποίας την ίδρυση και τα γενέθλια (στη γη) γιορτάζουμε την Πεντηκοστή. Μέσα στη μία Εκκλησία περιλαμβάνεται η στρατευόμενη, εδώ στη γη, και η θριαμβεύουσα στους ουρανούς.
Το Ψυχοσάββατο πριν από την Κυριακή της Απόκρεω έχει το εξής νόημα: Η επόμενη ημέρα είναι αφιερωμένη στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, εκείνη τη φοβερή ημέρα κατά την οποία όλοι θα σταθούμε μπροστά στο θρόνο του μεγάλου Κριτή. Για το λόγο αυτό με το Μνημόσυνο των κεκοιμημένων ζητούμε από τον Κύριο να γίνει ίλεως, να σπλαχνισθεί, και να δείξει τη συμπάθεια και τη μακροθυμία του, όχι μόνο σε μας αλλά και στους αδελφούς μας που έχουν φύγει, και όλους μαζί να μας κατατάξει μεταξύ των υιών της Επουράνιας Βασιλείας Του.
Κατά τα δύο μεγάλα Ψυχοσάββατα η Εκκλησία μας καλεί σε μία παγκόσμια ανάμνηση «πάντων των απ’ αιώνος κοιμηθέντων ευσεβώς επ’ ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου». Μνημονεύει:
* Όλους εκείνους που υπέστησαν «άωρον θάνατον» (ξαφνικό), σε ξένη γη και χώρα, σε στεριά και σε θάλασσα.
* Εκείνους που πέθαναν από λοιμική ασθένεια (επιδημίες), σε πολέμους, σε παγετούς, σε σεισμούς και θεομηνίες.
* Όσους κάηκαν ή χάθηκαν.
* Εκείνους που ήταν φτωχοί και άποροι και δεν φρόντισε κανείς να τους τιμήσει με τις ανάλογες Ακολουθίες και τα Μνημόσυνα.
Ο Θεός δεν περιορίζεται από τόπο και χρόνο. Γι' Αυτόν είναι γνωστά και συνεχώς παρόντα όχι μόνο όσα εμείς αντιλαμβανόμαστε σήμερα, αλλά και τα παρελθόντα και τα μέλλοντα. Το διατυπώνει λυρικότατα μία προσευχή της Ακολουθίας της θείας Μεταλήψεως, που αποδίδεται στον άγιο Ιωάννη Δαμασκηνό ή στον άγιο Συμεών το νέο θεολόγο: « Επί το βιβλίον δε σου και τα μήπω πεπραγμένα γεγραμμένα σοι τυγχάνει».
Ο Θεός έχει γραμμένες στο βιβλίο της αγάπης του και τις πράξεις που θα γίνουν στο μέλλον,άρα και τις προσευχές που αναπέμπουμε τώρα για πρόσωπα που έζησαν στο παρελθόν. Ως αιώνιος και πανταχού παρών ο πανάγαθος Κύριος μας Ιησούς Χριστός αγκαλιάζει με τη θεία του πρόνοια το άπειρο σύμπαν και τους ατέρμονες αιώνες. Όλους τους ανθρώπους που έζησαν, ζουν και θα ζήσουν τους νοιάζεται η αγάπη Του· «η γαρ αγάπη του Χριστού συνέχει ημάς» (Β´ προς Κορινθίους 5, 14).
Με αυτή την πίστη αναθέτουμε στην αγάπη και στην αγαθότητα του Θεού «εαυτούς και αλλήλους», τους ζωντανούς αλλά και τους κεκοιμημένους μας.
Επιβεβαιώνει πλήρως το υπουργείο Εθνικής Άμυνας το αποκαλυπτικό δημοσίευμα του defencenet.gr για την δημιουργία επιτροπής επιτάξεων. Η απόφαση υπογράφηκε στις 23 Ιανουαρίου, αλλά δημοσιεύθηκε μόλις την Τρίτη στην ΔΙΑΥΓΕΙΑ, δύο ημέρες μετά την υπογραφή του Μνημονίου και δίνει την δυνατότητα στο κράτος να προχωρά σε αναγκαστικά απαλλοτριώσεις κινητής και ακίνητης περιουσίας των πολιτών βάζοντας κατ’αυτό τον τρόπο το σύνολο της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, κινητής και ακίνητης, υπό επίταξη, δηλαδή αναγκαστική απαλλοτρίωση με κάποια αποζημίωση.
Η διαδικασία είναι πολύ συγκεκριμένη: Θα συνεδριάζει η Επιτροπή, θα αποφασίζει ότι το τάδε ακίνητο πρέπει να επιταχθεί και να τεθεί στην κυριότητα του κράτους, έναντι μιας συμβολικής αποζημίωσης. Εν συνεχεία και αν κάτι «έχει πάει στραβά» και δεν υπάρχει δυνατότητα εξόφλησης του χρέους (να είμαστε όλοι σίγουροι ότι θα φροντίσουν «να μην πάει καλά» για να αναλάβει έργο η τρόϊκα), ενεργοποιείται το Μνημόνιο και οι δανειστές που έχουν δικαίωμα επί της δημόσιας περιουσίας, απαιτούν από το δημόσιο, το οποίο ούτως άλως θα ελέγχουν απόλυτα, να προχωρά σε αναγκαστική επίταξη "Για εθνικούς λόγους" συγκεκριμένης κινητής ή ακίνητης περιουσίας και να αποκτούν στην κυριότητα του ακινήτου ή της κινητής περιουσίας η οποία θα είναι πλέον δημόσια! Και όταν λέμε κινητής εννοούμε π.χ. πλοία! Πιστεύει κανείς ότι «Όλα θα πάνε καλά» και θα έχουμε από το 2014 ρυθμούς ανάπτυξης της Οικονομίας της τάξεως του 4-7% ετησίως για να μην υπάρξει ο κίνδυνος των αναγκαστικών κατασχέσεων; Η απάντηση του υφυπουργού Εθνικής Άμυνας στο δημοσίευμα μεταξύ άλλων ότι «Η προστασία των περιουσιακών δικαιωμάτων των ιδιοκτητών των επιτασσόμενων κινητών και ακινήτων εντάσσεται στις αρμοδιότητες των Διοικητικών Επιτροπών Στρατιωτικών Επιτάξεων, μεταξύ των οποίων και στην Διοικητική Επιτροπή Στρατιωτικών Επιτάξεων Πρωτεύουσας του Κράτους (ΔΕΣΕΠΚ). Η θητεία των μελών της προαναφερόμενης Διοικητική Επιτροπή Στρατιωτικών Επιτάξεων Πρωτεύουσας του Κράτους (ΔΕΣΕΠΚ) είναι ετήσια και τα μέλη της ορίζονται με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας ή του Υφυπουργού σε περίπτωση μεταβίβασης της αντίστοιχης αρμοδιότητας». Δηλαδή απλά εναπόκειται στο κράτος – το οποίο βέβαια θα ελέγχεται πλήρως από την τρόϊκα βάσει του νέου Μνημονίου – να επιλέξει ποια κινητή η ακίνητη περιουσίας θα κατάσχει για να περιέλθει εν συνεχεία στις αποζημιώσεις της τρόϊκας! Καταληκτικά η ανακοίνωση προσπαθεί αδέξια να διαψεύσει ότι υπάρχει κάποιος κίνδυνος με τα εξής λόγια: «Κατόπιν των ανωτέρω, είναι ανάγκη να διευκρινιστεί ότι οποιαδήποτε απόπειρα να συνδεθεί μια τετριμμένη γραφειοκρατική διαδικασία, που επαναλαμβάνεται ετησίως τα τελευταία περίπου εκατό χρόνια, με την οικονομική συγκυρία, φανταστικούς κινδύνους και φαντάσματα του παρελθόντος, θεωρείται από την Πολιτική Ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και εμένα προσωπικά, τουλάχιστον αμελής, αν όχι και ατυχής». Φυσικά απόλυτα ηθελημένα παρακάμπτει την ουσία του δημοσιεύματος, η οποία δεν είναι η σύσταση της Επιτροπής Επιτάξεων, αλλά ο συνδυασμός της Επιτροπής Επιτάξεων και το νέο Μνημόνιο. Γιατί μέχρι τώρα, η Επιτροπή αφορούσε επίταξη-απαλλοτρίωση σε καιρό πολέμου. Μπορεί η επιτροπή να υπάρχει πολλά χρόνια, αλλά τώρα μπορεί α μετατραπεί ανά πάσα στιγμή σε εργαλείο αρπαγής της ακίνητης περιουσίας των Ελλήνων. Το Μμημόνιο πλέον είναι εδώ και αλλάζει τα πάντα, από την στιγμή που έχει αλωθεί το δημόσιο! Τώρα αφορά σε περίοδο Μνημονίου, που δίνει την δυνατότητα στους ξένους δανειστές να κατάσχουν επί τόπου με απόφαση του δικαστηρίου του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, την οποία η ελληνική Πολιτεία είναι 100% υποχρεωμένη να αποδεχθεί, να κατάσχουν περιουσία του δημοσίου σε περίπτωση που δεν αποπληρωθούν εγκαίρως τα νέα δάνεια. Και οι ξένοι θα έρθουν να πάρουν συγκεκριμένα πράγματα, τα οποία έχουν στοχοποιήσει από τώρα: Ακίνητα-φιλέτα, δίκτυα που ανήκουν σε ιδιώτες, ακτοπλοϊα κλπ. Και αυτή η επιτροπή μπορεί ανά πάσα στιγμή να προχωρήσει σε κατάσχεση ιδιωτικής περιουσίας την οποία προηγουμένως θα έχει επιτάξει «για τις ανάγκες της πατρίδας»! Όλα αυτά τα ψήφισε την Κυριακή ο υφυπουργός κ. Κ.Σπηλιόπουλος. Ή μήπως δεν διάβασε, ούτε αυτός, τις 600+ σελίδες του Μνημονίου πριν τις ψηφίσει;
«Εχω στον νουν μου, πίσκοπε, να σφάξω, να κρεμμάσω, τζι' αν ημπορώ που τους Ρωμιούς την Τζιύπρον να παστρέψω, τζι' ακόμα αν ημπόρεια τον κόσμον να γυρίσω, έθεν να σφάξω τους Ρωμιούς, ψυσιήν να μεν αφήσω!»
Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός
«Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου, κανένας δεν εβρέθηκεν για να την-ι-ξηλείψη, κανένας, γιατί σιέπει την που τάψη ο Θεός μου. Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψη! Σφάξε μας ούλους τζι' ας γενή το γαίμαν μας αυλάτζιν, κάμε τον κόσμον ματζιελλειόν τζιαι τους Ρωμιούς τραούλλια, αμμά ξέρε πως ίλαντρον όντας κοπή καβάτζιν τριγύρου του πετάσσουνται τρακόσια παραπούλια. Το 'νιν αντάν να τρώ' την γην τρώει την γην θαρκέται, μα πάντα τζιείνον τρώεται τζιαι τζιείνον καταλυέται.»
9η Ιουλίου 1821--Βασίλης Μιχαηλίδης
Ποιητικά και ευωδιαστά
(κλίκ) στην εικόνα
Ένωση Λεμβούχων Θήρας
Η μεγάλη απάτη! ΟΧΙ στην υποκρισία!
Διαδηλώνουμε εναντίον της βλακείας, εναντίον της μαζικής ψυχολογικής τρομοκρατίας που θέλουν να μας επιβάλουν.
Αρνούμαστε την υποκρισία αυτών που κερδοσκοπούν ρυπαίνοντας, ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στις πολιτικές που μας θέλουν υπηκόους των ΜΜΕ και των πολιτικών τους, είμαστε ενεργοί πολίτες κι όχι κοπάδι!
Ο πλανήτης θα σωθεί όταν πληρώσουν και τιμωρηθούν οι κλέφτες του μόχθου, αυτοί που εκμεταλεύονται και κερδοσκοπούν σε ζητήματα οικολογίας:
Οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη!
Σαντορινιός
Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης, που σημαίνει το δικαίωμα να μην υφίσταται δυσμενείς συνέπειες για τις γνώμες του, και το δικαίωμα να αναζητεί, να παίρνει και να διαδίδει πληροφορίες και ιδέες, με οποιοδήποτε μέσο έκφρασης, και από όλο τον κόσμο.
Αυτόγια όσους έχουν τυχόν αμφιβολίες για το τι θαπρέπει να λέμε και πως.
Αναζητηση δημοσιευμένων θεμάτων απο τον Σαντορινιό
Φόρτωση...
Κάθε υπόδειξη, τεκμηριωμένη διόρθωση ή έγγραφη συμπαράσταση είναι ευπρόσδεκτη. Κάθε άρθρο στο τέλος συνοδεύεται από την λέξη πηγή κάνοντας εκεί (κλικ) σας παραπέμπει στην αρχική του διεύθυνση. Για τα ενυπόγραφα άρθρα την ευθύνη φέρουν οι δημιουργοί τους .Εάν, δίχως την πρόθεσή μας θίγουμε πνευματικά δικαιώματα, παρακαλούμε για την άμεση ενημέρωσή μας στο mail sa_ntorinios@yahoo.gr