Διαδικτυακή επανάσταση εναντίον της παρακμής και της βλακείας!

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

Πακιστάν – Στοκχόλμη αεροπορικώς: 300 ευρώ… Γιατί, λοιπόν, έρχεσαι Ελλάδα με 10.000 ευρώ το κεφάλι; (Εαν «πράγματι» έχεις προορισμό την Στοκχόλμη)

Γραφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος
Πόσο «ηλίθιος» μπορεί να νοιώσει κάποιος (ότι τον θεωρούνε «κάποιοι άλλοι») διαβάζοντας τον παραπάνω τίτλο;

«Απλέ Έλληνα καθημερινέ Πολίτη», είσαι σίγουρος ότι αντέχεις την Αλήθεια;


– Αρχηγοί μας, θέλουμε να μας λέτε την αλήθεια.

Τόλμα ν’ ακούσεις όμως – με τα «εσωτερικά σου αυτιά» – την απάντησή τους:

– Ώστε θέλετε την Αλήθεια…. Ποιος από σας καλοί μου υπήκοοι αντέχει την αλήθεια όμως;
Αφήστε να σας πούμε καλύτερα ένα ψέμα ν’ αποκοιμηθείτε…Πιστέψτε μας, θα νοιώσετε πολύ καλύτερα…(Το εγκόλπιο του καλού Πολιτικού Χαμαιλέοντα)

(Θες απόδειξη σ’ αυτό; Διάβασε πάλι τον τίτλο του άρθρου και νοιώσε για λίγο ακόμη το πόσο ηλίθιο σε θεωρούν).

Κι αφού τόση πολλή έλξη σου ασκεί η «μαγευτική Σειρήνα της Αριστεράς Προστάτιδας των Λαθρομεταναστών», άκου τι πίστευε «περί αληθείας» και ο Μέγας Επαναστάτης των Μπολσεβίκων, ένας από τους «Υλιστικούς Θεούς» τους. Πόσο «αδίστακτος» ήταν με τον «χειρισμό των χρήσιμων ηλιθίων γύρω του»:

 «Την αλήθεια;» ρώτησε ο άνδρας με τα γυαλιά με τον ατσάλινο σκελετό και το υπογένειο. Ένα κυνικό χαμόγελο χαράχτηκε στο πρόσωπό του. «Όχι! Αυτό που πρέπει να δημιουργήσουμε είναι μια ψευδαίσθηση της αλήθειας! Η επανάσταση είναι μια τέχνη και όπως όλες οι τέχνες έχει τους κανόνες της» (Λένιν, προ της Ρωσικής Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917-(Έρικ Ντούρσμιντ, «Το Σφύριγμα της Λεπίδας», εκδ. Ενάλιος)

Όσο για τους Μαρξ και Ένγκελς, έτρεχαν στα λιμάνια, με τους εργάτες της Διεθνούς Ένωσης Εργατών και με το ίδιο καράβι έδιωχναν τους αλλοδαπούς που έφερνε το κεφάλαιο, νόμιμα ή παράνομα (δεν έκανε «διάκριση» ο Κάρολος), ως «απεργοσπάστες» και τους καλούσαν να αγωνιστούν εκεί, στη χώρα τους, για να ανατρέψουν τους καπιταλιστές, αντί να τους ευνοούν με την εισαγωγή τους σε άλλη χώρα.
Η Ελληνική Αριστερά λοιπόν γιατί δεν ακολουθεί τις «ιδεολογικές κατευθύνσεις» των «θεωρητικών της Ιστορικών Ηγετών»;

Τι «διεθνή (νεοταξίτικα) παιγνίδια» εξυπηρετεί;

Τώρα που μπήκες στο «πνεύμα Καθημερινέ μου Πολίτη» πάμε και στο δια ταύτα:

Ας υποθέσουμε πως είσαι Αφγανός, Πακιστανός, Αφρικανός ή ότι άλλο θέλεις (που δεν θα ήθελες, αλλά «θυσιάσου» χάριν του κειμένου).
Ας πούμε ότι διαθέτεις κάμποσες χιλιάδες δολάρια (αδιάφορο αν πούλησες τη σπηλιά σου, τις κατσίκες σου, την αδερφή σου, ναρκωτικά, αν σκότωσες ή σου τά’ δωσε ο πλούσιος άραβας νονός σου) και λες:

 «ρε συ δεν πάω στην πολιτισμένη Δύση να γλιτώσω τις διώξεις εδώ και να βρω και την τύχη μου; Απόλεμοι βουτυρομπεμπέδες είναι αυτοί οι άπιστοι εκεί στη Δύση, θα κάνω ότι γουστάρω…»

 Εκεί επάνω που το συζητάς – γιατί δεν είσαι και τόσο μαλάκας, κάποιες κουβέντες θα κάνεις με κάποιους πιο «εγκεφαλικούς» της κενωνίας σου εκεί κάτω στο Africa ή εκεί μέσα στα βάθη της Σαμαρκάνδης – σου «εξηγεί» το «όνειρο» ο «αρχι» της φυλής σου, ότι δηλαδής,  «άλλο Δύση», «άλλο Βορράς» και (προς Θεού) «άλλο Νότος». Μπροστά απ’ όλα αυτά βεβαίως σου έχει βάλει και το «προσδιοριστικό Ευρω» (για να βεβαιωθεί ότι «κατανόησες» πως μιλάτε για το «Ευρώπη» και όχι για κάτι άλλο)…
Αφού το «εμπέδωσες» λοιπόν, κατέληξες πως ο ΑΝΣΚ σου (μάθε και καμιά στρατιωτική ορολογία φιλειρηνιστή μου αν δεν την γνωρίζεις, θα σου χρειαστεί «εκεί που πάμε» (θες δε θες, εσύ «οδηγείς» μην το ξεχνάς ούτε λεπτό), «Αντικειμενικός Σκοπός» σημαίνει) είναι ο «Πλούτος» και όχι η Φτώχεια». Τέτοια έχεις κι εκεί που είσαι. Γιατί να σπάσεις τα πόδια σου και πιθανόν τα «νώτα» σου για άλλη μια «φτώχεια»; Ε, δεν είσαι και τόσο ηλίθιος. Κι ας λένε οι «λευκοί».
Βάζεις λοιπόν στόχο τον πλούσιο Βορρά. Στο έδειξαν στο χάρτη, στο «τόνισαν» και το τονίζεις κι εσύ διαρκώς στον εαυτό σου για να «μην το ξεχάσεις». Δεν σ’ ενδιαφέρει ο «υπανάπτυκτος Ευρωπαϊκός Νότος». Ηλίθιος είσαι να πας στον φτωχό Νότο; Από φτώχεια σε φτώχεια θα πας;
Κόβεις λοιπόν Αζιμούθιο για ΒΟΡΡΑ….ΚΑΙ ΜΟΝΟ….
Φυσικά, αν έχουν δίκαιο οι «κακές γλώσσες» και τελείς «εκπαιδευμένος κι εν αποστολή», δεν το συζητάμε καθόλου, «ξέρεις πάρα πολύ καλά το τι σου γίνεται, που και γιατί πας»….υπερ το δέον καλά θα λέγαμε…
Αλλά είπαμε, αυτά τα λένε οι «κακές γλώσσες»….

Αφού είσαι ένας «καλοπροαίρετος μεταναστάκος» λοιπόν, τι σε εμποδίζει, με «τόσα λεφτά» στο πουγγί, να πας στην πρεσβεία πχ της Βρετανίας, Γερμανίας, Γαλλίας, Σουηδίας ή όποια άλλη χώρα κάνεις κέφι (καλοντυμένος εννοείται) και να ζητήσεις «τουριστική βίζα»;

Ωπ! Τόσο απλό «απλέ Πολίτη» μου!

(Στρατολογικό – ουπς, συγγνώμη,
Διαφημιστικό ήθελα να πω – της Air Mutzahedin)
Πλένεσαι καλά καλά, βάζεις τα ρούχα σου σε μια πολιτισμένη δυτική βαλίτσα, παίρνεις το αεροπλάνο της γραμμής, απολαμβάνεις τις ευγενείς υπηρεσίες και χαμόγελα της όμορφης αεροσυνοδού, της λες κι ένα μεγαλόπρεπο ευχαριστώ (ευκαιρία να το «παίξεις και κάποιος» για πρώτη φορά στη ζωή σου) και ….αποβιβάζεσαι μια χαρά και χωρίς προβλήματα, άνετος, κεφάτος, καθαρός και προπάντων ασφαλής μέσα σε λίγες ώρες, στην «γη της επαγγελίας». Στην καρδιά της Στοκχόλμης! Και βρίσκεσαι κύριος, με 9.000 ευρώ στην τσέπη (πρόσεξε, το εισόδημα ενός ολόκληρου έτους για εκατομμύρια Ευρωπαίους), να περιφέρεσαι ανάμεσα σε χιλιάδες δίμετρες ξανθιές υπέροχες υποψήφιες σουηδέζες χανούμισές σου (βλέπεις, δεν έχεις σκοπό ν’ αφήσεις πίσω στο patrida και τις θρησκευτικές σου αντιλήψεις, όλα κι όλα).
Όλο κι όλο το κόστος, χμμμ 20 τα ρούχα + χμμ 20 το φαγητό + χμμ 100 ο ύπνος + χμμ + ….+ 300 το πολύ το εισιτήριο charter της τελευταίας στιγμής, χμμμ…άντε και 500 επιπλέον απρόβλεπτα….ωπ, νάτο, το πολύ 1.000 ευρώ το συνολικό κόστος του «μαγικού ταξιδιού».
Αφού λήξει η τουριστική βίζα παραμένεις εκεί ως λαθρομετανάστης.
 Αυτό δεν ήθελες;

Σε τι σε χαλάει αυτό ρε λαθρο-πονηρέ που μας κοροϊδεύεις κατάμουτρα κι εσύ και οι εγχώριοι υποστηρικτές σου;

Αφού και τον «άλλο δρόμο», τον «δύσκολο» (των 10,000 δολαρίων το «κεφάλι», μόλις ως την Ελλάδα παρακαλώ) να επιλέξεις, αν φτάσεις στον προορισμό σου (την Σουηδία) και πάλι λαθρομετανάστης θα είσαι.
Ποιός ο λόγος λοιπόν να επιλέξεις την «δύσκολη κι επικίνδυνη διαδρομή» μέσα απο βουνά και πολέμους, κλεφτρόνια και φονιάδες και να πληρώσεις κι από πάνω κάμποσες χιλιάδες ευρώ;
Υπατία,ηγετική φυσιογνωμία ο «λαθρο-δράκος» της Πάρου
 Κι όλα αυτά για να έρθεις στην «υπανάπτυκτη Ελλάδα»;
Όπου γνωρίζεις ότι θα ζήσεις στην μιζέρια και πάλι και δεν πρόκειται να «ξεκολλήσεις» απο εδώ με τίποτα;
Μα τόσο ηλίθιος θα ήσουν; Ε, δεν λέει….κάποιο «λάκκο έχει η φάβα»….
Με το συμπάθειο, αλλά μάλλον «κάποιοι» μας «δουλεύουν σε ψιλό γαζί» εδώ πέρα…

Τι έχουν να πουν οι πολυπολιτισμικοί εγχώριοι προστάτες τους γι’ αυτά; Κι αυτό τυχαία ανθρώπινη ηλιθιότητα (ουπς, συγγνώμη κύριοι, «απρονοησία» ήθελα να πω) από μέρους των «καημένων λαθρο» είναι;

Κι άντε και επιλέγουν αυτή την δύσκολη διαδρομή. Πες ότι είναι «μαζόχες». Γουστάρουν τα «δύσκολα». Ή είναι …. «άνοες» (όλο «περίεργες και δύσκολες λέξεις» θα με κάνετε να βρίσκω σήμερα για να μην «σας τους κακοποιήσω λεκτικά» – που το βρήκα αυτό πάλι;)…
Γιατί μωρέ επιμένουν ως προς την Ελλάδα σαν προορισμό;

 Γιατί πχ δεν πάνε και στην «ομόδοξή» τους Ισλαμική Αλβανία; Εκτός του ότι μια χαρά πάει εκεί η «αλβανοισλαμικοουτσεκάδικη μαφία» και δεν θα δυσκολεύονταν να «αποβιβαστούν από τα πλοία» και να πάρουν κατόπιν τον «ορεινό δρόμο για τας Ευρώπας δια μέσω «φιλικών Ισλαμικών κρατών» – βλ. Κόσοβο, Βοσνία), ποιά Αλβανική κυβέρνηση θα τολμούσε να δυσαρεστήσει την Ισλαμική Διεθνή μη δεχόμενη τους μουσουλμάνους λαθρομετανάστες; Ευκολότατα θα έβγαζαν «αλβανικά, κοσοβάρικα ή βοσνιακά χαρτιά» σε λίγο καιρό και θα μετακινούνταν άνετα «διευρωπαϊκώς».
UCK – UCC

Και γιατί τάχα δεν μοιράζονται σε πολλούς προορισμούς πέριξ της κεντρικής Ευρώπης για να μην «καρφώνονται» κιόλας;
 Γιατί αυτή η «εμμονή» με τον Μεσογειακό Νότο (και κυρίως με την Ελλάδα);

 Μήπως επειδή στον αναμενόμενο Πόλεμο αυτή θα είναι η Πρώτη Ζώνη Πυρός των Μουσουλμανικών κρατών και επιθυμούν σφόδρα να έχουν πλήθη ετοιμοπόλεμων Μουτζαχεντίν μέσα σε Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Μάλτα, Πορτογαλία, Κύπρο για να πλήξουν εκ των μετόπισθεν τις Ευρωπαϊκές αμυντικές δυνάμεις της Πρώτης Ευρωπαϊκής Γραμμής; Και κυρίως Ελλάδα, ξανατονίζεται. Διότι πάλι εδώ θα γίνει το μεγάλο ιστορικό μπαμ….Η Τουρκία να είναι καλά που φροντίζει γι’ αυτό «επιστάμενα».
Κι ακόμη περισσότερο, εαν ήθελαν, υπάρχουν κι άλλες διαδρομές που το «χρήμα των πετρελαίων» εύκολα «θα τους άνοιγε». Οι τοπικές μαφίες να είναι καλά.
Υπάρχει η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Ουκρανία, η Μολδαβία. Και κατόπιν βεβαίως θα μπορούσαν να «πιέσουν απ’ ευθείας» στην Κεντρική Ευρώπη. Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία.
Γιατί δεν το κάνουν λοιπόν;
Γιατί αυτή η «Ισλαμική Εμμονή» με τον Ευρωπαϊκό Νότο και δη κυρίως με την Ελλάδα (και την Κύπρο βεβαίως – ξανατονίζεται).

Άστο το Δουβλίνο 2 Πατριώτη…Παγίδα κι αυτό το ρημάδι….

Όσον αφορά στο Δουβλίνο 2….Την περιβόητη συμφωνία που τους απαγορεύει να φύγουν από την Ελλάδα με προορισμό την ΕΕ.
Από παντού ακούγεται το αίτημα να «αρθεί» αυτή η συμφωνία ώστε να πάρουν χαρτιά οι λαθρο και να ξεκουμπιστούν να πάνε στην ΕΕ.
Κατ’ αρχήν, αν ήθελαν πραγματικά να πάνε εκεί θα είχαν πάει εύκολα και άνετα βάσει του πιο πάνω σκεπτικού.
Κατά δεύτερον, ακόμη κι αν εφοδιαστούν με χαρτιά απο την Ελλάδα δεν θα πάρουν ποτέ βίζα από τις χώρες της ΕΕ. Άρα και πάλι εδώ, σ’ αυτόν τον έρμο τόπο θα «κολλήσουν».
Κατά τρίτον, αντε και τους δόθηκε βίζα απο τους «βόρειους» και πήγε εκεί το πρώτο μεγάλο κύμα λαθρομεταναστών από την Ελλάδα.
Άντε και «άδειασε» η Ελλάδα από τους λαθρο.
Τι «μήνυμα» θα περάσει προς τις «χώρες προέλευσής» τους;

«Μάγκες, άνοιξε ο δρόμος, ελάτε»...

Τα καραβάνια ετοιμάζονται
Τότε είναι που πραγματικά θα γεμίσουμε λαθρομετανάστες στην Ελλάδα.

Είμαστε αναγκασμένοι να αναγνωρίσουμε μια αδήριτη, στυγνή πραγματικότητα:
Η «απαγόρευση εισόδου» λαθρο στην ΕΕ έχει δύο σκέλη:
Το ένα λέγεται «Δουβλίνο2» και απαγορεύει το «πέρασμά τους από τον Νότο στο Βορρά». Από μόνο του είναι μια «δυνατή Αποτροπή Μετανάστευσης» που για να «λειτουργήσει όμως» πρέπει να «συνλειτουργήσει και το δεύτερο μέρος του έργου».
Αυτό το άλλο, λέγεται «Ελληνική Πολιτική Βούληση» να διώξει όλους τους λαθρο από την χώρα και να μην επιτρέψει την είσοδο σε κανέναν άλλον.
 Το πως θα τα επιτύχει αυτά είναι ένα άλλο θέμα.
Κυρίως δικό μας. Που απαιτεί όμως πολύ βαριά…. «κότσια»…για να «θωρακίσεις» τα σύνορα και να πεις «ΤΕΛΟΣ ΕΔΩ»….

«…Λαθρομετανάστη μείνε στην Τουρκία, κακό του κεφαλιού σου που δεν πήρες το αεροπλάνο από την πατρίδα σου για Σουηδία με το 1/10 των εξόδων και το 1/1000 των κινδύνων που έκανες και υπέστης ως εδώ από την διαδρομή που επέλεξες (ή που επέλεξαν «άλλοι» για σένα) πονηρέ….»
Γκρίζοι Λύκοι: πανταχού παρών «ανάδοχος έργου»
Το μόνο σίγουρο πάντως, είναι πως δεν είναι θεμιτό (sic! Για να μην πω τίποτα «βαρύτερο», κρατιέμαι ακόμη) να γεμίσουμε την Ελλάδα (και κυρίως τη Μεθόριο) κέντρα Λαθρομεταναστών που θα πλημμυρίσουν τα σύνορά μας με μια πολυάριθμη Πέμπτη Ισλαμική εχθρική (φιλοτουρκική) φάλαγγα.
Μια πανίσχυρη (ΕΧΘΡΙΚΗ το ξαναλέω) δύναμη που την ώρα του Ελληνοτουρκικού πολέμου θα την λιανίσει αυτή την έρμη τη χώρα μας.
Άσε που πριν καν σκάσει ο πόλεμος, όλα αυτά τα μιλιούνια (νομιμοποιημένων συν τω χρόνω και με την βοήθεια ισλαμικών «επενδυτικών» κεφαλαίων) λαθρομουσουλμάνων θα δηλώσουν όλοι «Έλληνες Τούρκοι» και θα σηκώσουν «Παντιέρα Αυτονομίας» (πχ Θράκη, Αιγαίο).
Η Ελλαδική (λαθρομεταναστολάγνα) Πολιτική είναι πλέον ιδιαζόντως επικίνδυνη για
την ίδια την Εθνική Ασφάλεια της Χώρας.
Αρνείται να παραδεχτεί ότι όχι μόνον έχουμε μπροστά μας έναν Μεγάλο Πόλεμο αλλά πρωτίστως ότι αυτός έχει ήδη αρχίσει κι εκτυλίσσεται (καταστροφικά, φθοροποιά, θανάσιμα κι αιματηρά) μέσα στις ίδιες τις γειτονιές μας.
 Καθημερινά.
 Εναντίον Ελλήνων.
 Και με μεγάλους και ισχυρούς «εγχώριους» συμμάχους δυστυχώς στο πλευρό του(ς) εναντίον των Ελλήνων.

Κι όμως! Η Ελλαδική «Αρμοστεία» αντί να προστατεύει τους Έλληνες, τους «διώκει»

Συκοφαντημένοι «φιλειρηνικοί μουσουλμάνοι»
Η κυβέρνηση, αντί να καταργήσει το επαίσχυντο λαθρονομοσχέδιο του ΠΑΣΟΚ, ετοιμάζει και νέο «φιλολαθρο-νομοθετικό οπλοστάσιο» που άρχισε ήδη να το αποκαλεί «ρατσιστικό ιδιώνυμο».
Και σε αδρές πλην σαφείς γραμμές προδιαγράφει το τι θα είναι αυτό.

Κάθε  Πατριώτης που τολμάει να «εξεγερθεί δια του λόγου» κατά του εθνικού εγκλήματος της «λαθρομετανάστευσης» θα θεωρείται πως «καλεί τον Ελληνικό (το γένος) πληθυσμό σε βιαιότητες κατά των λαθρομεταναστών» και θα διώκεται σε βαθμό κακουργήματος.

Αυτό μας επιφυλάσσουν οι κύριοι Πολιτικοί.
Κι αυτό προαναγγέλουν.
Κάθε φορά, δηλαδή,  που θα τολμάει Έλληνας Πατριώτης να αντιδράσει δια του λόγου στο διαδίκτυο ή σε κάποια συγκέντρωση κατ’ αυτού του Εθνικού Εγκλήματος της λαθρομετανάστευσης, αυτομάτως και αυτεπαγγέλτως θα κινείται η διαδικασία του αυτοφώρου εναντίον του για κακουργηματική πράξη.

 Υποκίνηση σε ταραχές, ηθική συναυτουργία σε έγκλημα κατά ζωής…

Να μερικοί «ευφάνταστοι» και «προκλητικοί» χαρακτηρισμοί που περιμένουν από μέρα σε μέρα τον Έλληνα Πατριώτη που τόλμησε να διαμαρτυρηθεί ενάντια στους λαθρομετανάστες εξοργισμένος από την ωμή εγκληματικότητά τους, θυμωμένος πραγματικά απ’ την εισβολή τους στην Πατρίδα του.
Όχι.
Αυτός ο άνθρωπος, για τους Κυβερνήτες μας δεν είναι Εθνικός Αγωνιστής, δεν είναι Πατριώτης. Είναι ένας εγκληματίας Φασίστας που πρέπει να κυνηγηθεί μέχρις εξοντώσεως. Ψυχικής, κοινωνικής, οικονομικής, φυσικής.

Εκεί που «άλλοι καταρρέουν» κι «άλλοι ανδρειεύουν» – ο Άνδρας κάμει την Γενιά κι όχι η Γενιά τον Άνδρα
Θυμάστε την αστεία φράση του GAP «το όπλο είναι γεμάτο πάνω στο τραπέζι»;
Ε, λοιπόν τώρα οι κυβερνήτες μας μ’ αυτή την εξαγγελία προανήγγειλαν ουσιαστικά πως είναι έτοιμοι να «τραβήξουν το όπλο».
Θα πρέπει όμως κάποιος να τους θυμίσει πως στον «κόσμο των Όπλων» βασιλεύει ένας κυρίαρχος κανόνας:

«…εαν τραβήξεις το όπλο θα πρέπει να είσαι και έτοιμος να το χρησιμοποιήσεις. Αλλιώς, καλύτερα να μην το τραβήξεις καθόλου»….

Εν κατακλείδι:

Ιδού η αμετανόητη Ελλαδική Πολιτεία των λαθρομεταναστόφιλων Πολιτικών.
Ιδού οι Πράξεις της, ιδού η Απραξία της, ιδού ο ανθελληνικός Βίος της….
Δοξάστε τους εσείς που τους στηρίζετε…

Όσο για «εσας εκεί έξω» που έχετε την «Θεσμική Δύναμη» να κάνετε «Εθνικά Πράγματα» και επιλέγετε την Σιωπή και το Περιθώριο της «Αδράνειας» φοβούμενοι την «Δαμόκλειο Σπάθη» των Πολιτικών, σκεφτείτε αυτό: 

«…Όταν παραδώσετε το κεφάλι μου στον Ροβεσπιέρο, ποιος θα βρίσκεται εκεί για να προστατεύσει το δικό σας;…»
 (Φουσέ, Γαλλική Επανάσταση)
πηγή:katohika

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Σαντορίνη: ατίθαση ομορφιά

Στο νησί η θάλασσα δεν ήταν ποτέ το όριο ενός γνωστού μικρόκοσμου, αλλά η αφετηρία της περιπέτειας 
Γραφει ο Μαστροπαύλος Νίκος Γ.
Η Σαντορίνη είναι µια ζωγραφιά που ταξιδεύει αδιάκοπα στη θάλασσα των χιλιετιών. Πανέμορφη, δυναμική, πρωτότυπη, συναρπαστική. Οι άνθρωποι που ζούσαν στις οικίες του Ακρωτηρίου ανάμεσα σε αυτά τα υπέροχα έργα τέχνης - τις πιο πρώιμες, μεγάλες ζωγραφικές συνθέσεις στον ευρωπαϊκό χώρο - πρέπει να ήσαν ευτυχείς. Οχι απλώς ευτυχείς, αλλά και ελεύθεροι, γιατί η ευτυχία είναι πάνω απ' όλα ομορφιά και ελευθερία. Η ευτυχία σε πλημμυρίζει και σήμερα, εδώ, στο χείλος της Καλντέρας, όταν τα μάτια σου γεμίζει ένα πρωτόγνωρο τοπίο απίστευτης δύναμης.

Στο Αιγαίο το ταξίδι μάς έκανε ανθρώπους· ελεύθερους ανθρώπους. Η θάλασσα δεν ήταν ποτέ το όριο του γνωστού μικρόκοσμού μας, αλλά η αφετηρία για να κάνουμε τα σύνορα του Σύμπαντός μας απέραντα. Το ταξίδι είναι εμπειρία, είναι γνώση. Γεωγραφία, αστρονομία, αεροδυναμική, υδροδυναμική, χημεία, αντοχή των υλικών. Το φρέσκο της Νηοπομπής στη Δυτική Οικία του Ακρωτηρίου, όπου εικονίζονται εντυπωσιακά ρεαλιστικά τα πλοία να ταξιδεύουν ανάμεσα στους δελφίνες από το ένα λιμάνι στο άλλο, μοιάζει πολύ με τους μεσαιωνικούς πορτολάνους των περιηγητών. Στο μεσιανό κατάρτι ανεμίζει η παντιέρα της ιδεολογίας των πρωτοκυκλαδιτών. Δεν είναι μόνο η ελευθερία του ταξιδιού και η ελευθερία του καλλιτέχνη, αλλά και το μέτρο του, ο άνθρωπος. Μου το περιέγραψε πολύ παραστατικά ο ζωγράφος Αλέκος Φασιανός. Στο Ακρωτήρι ζούσαν πέρα από την εξουσία του Θεού. Αλήθεια, ποιος μπορεί να ξέρει - καθώς λέει ο σεβαστός μας καθηγητής Χρίστος Ντούμας - αν οι πρόγονοι αυτής της λαμπερής τέχνης, τα «πάντα μοντέρνα» κυκλαδικά ειδώλια, παριστάνουν άνθρωπο ή θεό;

«Για πολλές από τις κατακτήσεις του ανθρώπινου μυαλού, τις οποίες πολλούς αιώνες αργότερα συστηματοποίησαν οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι της Ιωνίας, οι αρχές πρέπει να αναζητηθούν στους πρώιμους ναυτικούς, στους νησιώτες» λέει ο ανασκαφέας του Ακρωτηρίου. Και πώς ταξίδευαν αυτοί οι πρώιμοι ναυτικοί, φωτισμένε δάσκαλε, σε θάλασσες και περάσματα που ακόμη και σήμερα με τα μεγάλα και τεχνολογικά άρτια σύγχρονα πλοία είναι μια δοκιμασία ναυτοσύνης; Μελετούσαν τα σημεία και περίμεναν τις καλύτερες προϋποθέσεις για καλότυχο πλου. Περίπου όπως κάνουν και σήμερα οι νησιώτες. Λες στο ταξί να έρθει να σε πάρει στις 3, έρχεται πριν ή μετά, όποτε τον βολεύει... Υπάρχει μέσα μας το χρωμόσωμα του αιγαιοπελαγίτη.

Και µεµιάς η αίθουσα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου στην Αθήνα γέμισε άνοιξη. Οι σκληροί βράχοι ανθίζουν και καταλήγουν σε κόκκινα κρίνα. Ερωτευμένα χελιδόνια πετούν ζευγαρωτά στον ουρανό και διασταυρώνονται με άλλα, μοναχικά. Η ζωή ήταν ωραία το 1600 π.Χ. στο Ακρωτήρι. Και ενδιαφέρουσα - οι δύο έφηβοι ζωντανεύουν ένα στιγμιότυπο της ζωής στην «Τοιχογραφία των Πυγμάχων», ίσως δύο πριγκιπικά αδέλφια, καμάρι και κοινωνική καταξίωση της οικογένειάς τους. Και εξωτική, όπως η αίσθηση που αποπνέει η «Τοιχογραφία των Αντιλοπών» - κι αυτές ζευγάρι μέσα σε ερωτική ατμόσφαιρα. Και από εκεί στο Μουσείο της Προϊστορικής Θήρας στα Φηρά, λες και συνεχίζεται ο εξωτισμός του πρωτοκυκλαδικού πολιτισμού, στην τοιχογραφία με τους γαλάζιους πιθήκους που μοιάζουν να ψηλαφούν τους βράχους.

Και ο περίφημος «Ψαράς»... Ο προϊστορικός ζωγράφος είχε έγνοια να φαίνεται η ηλικία των προσώπων που ζωγράφιζε. Και αυτός εδώ είναι πολύ νέος. Σε αντίθεση με τον Γιώργη τον ψαρά από το Πάνω Κουφονήσι, που είναι ηλικιωμένος. Αλλά χιλιάδες χρόνια μετά, έτσι θα αρμαθιάσει κι αυτός την ψαριά του αν δεν του βρίσκεται πλαστική σακούλα να τη βάλει. Απειρους αιώνες, η τοιχογραφία αυτή βρισκόταν σφραγισμένη μέσα στη λάβα του ηφαιστείου και όταν την έφερε στο φως ο Σπυρίδων Μαρινάτος, ο καπετάν Γιώργης δεν πήγε στα μουσεία να τη δει. Απλώς συνέχιζε να κάνει αυτό που έκανε ο προϊστορικός συνάδελφός του. Από ένστικτο ή συλλογική μνήμη και εμπειρία.

Από τα Φηρά ο δρόμος τρέχει στο χείλος της Καλντέρας και στο ύψος της στροφής προς το λιμάνι του Αθηνιού η θέα προς την Καλντέρα, τη Νέα και την Παλιά Καμένη και τα αραγμένα κρουαζιερόπλοια, είναι εκπληκτική. Μετά είναι το Μεγαλοχώρι (5 χλμ. από τα Φηρά) και 2 χλμ. πιο κάτω, η διακλάδωση δεξιά τραβά για το χωριό Ακρωτήρι (3 χλμ.). Στην άκρη του χωριού, ο δρόμος αριστερά κατεβαίνει στον αρχαιολογικό χώρο (2 χλμ.) και καταλήγει στη θάλασσα, από όπου μπορεί κανείς να πάει στην περίφημη Κόκκινη παραλία.

Κι έξω από το στέγαστρο που σκεπάζει την προϊστορική πόλη της Θήρας η ζωή συνεχίζει να κάνει τους κύκλους της επάνω στη θηραϊκή γη, υποψιασμένη από το παρελθόν της. Το μουσείο είναι ζωντανό και πάλλεται. Δεν καταλαγιάζουν τον χτύπο του οι αιώνες, ούτε το ποδοπατούν οι μυριάδες άνθρωποι που θέλουν να δουν και να ζήσουν το θαύμα. Μέσα στο μουσείο στα Φηρά υπάρχει η τοιχογραφία από την Οικία των Γυναικών, επάνω στην οποία ο Σπυρίδων Μαρινάτος αναγνώρισε το παγκράτιον, το κρινάκι της άμμου. Τι όμορφες γυναίκες, με ρουζ στα μάγουλά τους. Τι όμορφα κρινάκια της άμμου στην πίσω όψη της Καλντέρας, μετά τον Κολούμπο που αναπαριστά σε μικρή κλίμακα την ένταση της Σαντορίνης, πριν από τη στροφή για Φοινικιά, επάνω στον δρόμο που τραβάει για την Οία. Ενα ολάνθιστο λιβάδι από κρινάκια, χαμόγελο της σκληρής πέτρας, χώρος άσκησης και εκτέλεσης λυρικών θρησκευτικών χορών αυστηρών και βαρέος ρυθμού, κατά τον Γιώργο Σεφέρη στη Γυμνοπαιδία A'. Σαντορίνη:

«Βρεθήκαμε γυμνοί πάνω στην αλαφρόπετρα
κοιτάζοντας τ' αναδυόμενα νησιά
κοιτάζοντας τα κόκκινα νησιά να βυθίζουν
στον ύπνο τους, στον ύπνο μας».

πηγή:vima

Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2015

«Ο τρομακτικότερος βράχος του κόσμου»

Στη σκιά της διάσημης Σαντορίνης, βρίσκεται ένα από τα ομορφότερα νησιά της άγονης γραμμής, που κλέβει την παράσταση με την αγριάδα του τοπίου του , την απλότητά του και τις παρθένες παραλίες του. Η Ανάφη, που αποτελεί το νοτιοανατολικότερο νησί των Κυκλάδων, απευθύνεται σε μποέμ τύπους, μοντέρνους χίπηδες και κατασκηνωτές που αναζητούν γαλήνιες διακοπές, μακριά από την πολυκοσμία.
Σύμφωνα με τη μυθολογία, η Ανάφη «ξεπετάχθηκε» ξαφνικά από το βάθος της θάλασσας προκειμένου να αποτελέσει το καταφύγιο των θαλασσοδαρμένων Αργοναυτών, όταν αυτοί γύριζαν από την Κολχίδα. Οι Αργοναύτες διασχίζοντας το Κρητικό Πέλαγος για να μπουν στο Αιγαίο, έπεσαν πάνω σε σφοδρή κακοκαιρία. Η άγρια θάλασσα και οι δυνατοί άνεμοι οδηγούσαν την Αργώ στην καταστροφή. Τότε ο Ιάσων σήκωσε τα χέρια στον ουρανό και παρακάλεσε τον Απόλλωνα να τους σώσει . Ο θεός έριξε ένα βέλος μπροστά τους και μέσα από μία δυνατή λάμψη άρχισε να αναφαίνεται ένα μικρό νησί, όπου και προσάραξαν. Το νησί ονομάστηκε Ανάφη γιατί αναφάνηκε μέσα στη θάλασσα και έκτοτε ο θεός λατρεύτηκε ως Αναφαίος ή Αιγλήτης.
xwra
Η Χώρα, ο μοναδικός οικισμός του νησιού
Προσεγγίζοντας την Ανάφη ο επισκέπτης έρχεται σε επαφή με το λιμάνι του Αγίου Νικολάου. Από εκεί ο δρόμος οδηγεί στον έναν και μοναδικό οικισμό του νησιού, τη Χώρα. Τα μικρά, θολωτά σπιτάκια, τα στενά, ασβεστωμένα και λαβυρινθώδη δρομάκια που οδηγούν στο περήφανο ενετικό κάστρο του νησιού, συνθέτουν το τοπίο του οικισμού. Η Χώρα θυμίζει τη συνοικία «Αναφιώτικα» κάτω από την Ακρόπολη της Αθήνας, η οποία κτίστηκε από κατοίκους της Ανάφης που μετοίκησαν εκεί τις δεκαετίες του 1860 και ’70. Στα αξιοθέατα της Χώρας ανήκουν οι γραφικοί ανεμόμυλοι που βρίσκονται στην πλαγιά του λόφου, ενώ σήμα κατατεθέν είναι οι μικρές εκκλησίες, οι οποίες είναι διάσπαρτες στον οικισμό και μετά βίας ξεχωρίζουν από τα σπίτια. Πιο ενδιαφέρουσες είναι οι εκκλησίες του Αγίου Νικολάου με τέμπλο και εικόνες του 18ου αιώνα, του Τιμίου Σταυρού με την εικόνα της Κοίμησης της Θεοτόκου του 10ου αιώνα, του Αγίου Σπυρίδωνα και των Αγίων Αναργύρων.
xwra2
Το Καστέλλι
Στο ανατολικό τμήμα του νησιού, υψώνεται ο λόφος Καστέλλι σε ύψος 327 μέτρων πάνω από τη θάλασσα, όπου εκεί βρίσκονται ερείπια της αρχαίας πόλης των Αναφαίων που υπήρξε μια από τις πιο σημαντικές πόλεις-κράτη της αρχαιότητας. Η πόλη-κράτος των Αναφαίων ιδρύθηκε πιθανότατα τον 8ο π.Χ. αιώνα από Δωριείς αποίκους. Σήμερα είναι ορατή η οχύρωση και ένα μέρος του παλαιού νεκροταφείου, ενώ τα ευρήματα της ρωμαϊκής περιόδου είναι πλούσια και διάσπαρτα σε όλη την περιοχή....
Νοτιότερα από το Καστέλι, στον όρμο Καταλυμάτσα, βρίσκεται το επίνειο της αρχαίας πόλης, το οποίο δεν έχει ανασκαφεί καθώς μεγάλο μέρος του είναι βυθισμένο στη θάλασσα. Επιτύμβια γλυπτά, πολλά από τα οποία σώζονται σε καλή κατάσταση και άλλα ευρήματα βρίσκονται στην Αρχαιολογική Συλλογή στη Χώρα.
JPG
Το «Γιβραλτάρ» του Αιγαίου
Το κυριότερο αξιοθέατο του νησιού όμως, βρίσκεται στην νοτιοανατολική άκρη της Ανάφης. Πρόκειται για ένα πελώριο βράχο, που αποτελεί τον δεύτερο ψηλότερο μονόλιθο της Ευρώπης μετά από αυτόν του Γιβραλτάρ. Ο Γάλλος περιηγητής του 18ου αι., Τουρνεφόρ, τον αποκαλεί τον πιο τρομακτικό βράχο του κόσμου. Στην κορυφή του Καλάμου (460μ.), όπως ονομάζεται ο βράχος, βρίσκεται η μονή της Παναγίας της Καλαμιώτισσας, που κτίσθηκε το 1715, δίπλα σε ερείπια μεσαιωνικού οχυρού. Το μοναστήρι, που απολαμβάνει την εντυπωσιακότερη θέα της περιοχής, προσελκύει τους λάτρεις της αναρρίχησης, οι οποίοι ανεβαίνουν τον βράχο το απόγευμα και διανυκτερεύουν στην κορυφή με σκοπό να απολαύσουν την ανατολή του ήλιου.
  kalamiwtissa
Οι παραλίες
Το δυνατό «χαρτί» της Ανάφης είναι οι παράλιες της. Το Κλεισίδι, που συγκεντρώνει και τους περισσότερους επισκέπτες, είναι μια χρυσαφένια ακρογιαλιά με πεντακάθαρα κρυστάλλινα νερά. Η δημοφιλέστερη παραλία του νησιού είναι ο Μεγάλος Ρούκουνας, με μήκος που ξεπερνά τα 400 μέτρα. Την απέραντη αμμουδιά προτιμούν οι ελεύθεροι κατασκηνωτές, με εκατοντάδες σκηνές να καλύπτουν το φυσικό τοπίο της παραλίας τους καλοκαιρούς μήνες.
agioi anargyroi
Μικρή και σχετικά δύσβατη αμμουδιά, είναι οι Άγιοι Ανάργυροι με το ομώνυμο κάτασπρο ξωκλήσι στην κορυφή της, η οποία προτιμάται από τους γυμνιστές και τους «ερημίτες». Το ίδιο «εναλλακτική» και απομονωμένη είναι και η διπλανή βοτσαλωτή παραλία του Μέγα Ποταμού. Βοτσαλωτές παραλίες εξίσου όμορφες, είναι το Καλαγκάθι, το Κυπαρίσσι, τη Βαγιά και τα Πράσσα με λίγο περισσότερο δρόμο και με μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας η πρόσβαση σε αυτές.

Τρίτη, 18 Αυγούστου 2015

Μια ματιά στη Σαντορίνη 26 Αυγούστου 1939

 έκρηξη 1939 
26 Αυγούστου 1939, Δημήτρης Ψαθάς, Εφ. ΑθηναΪκά Νέα.
Εθαύμασα την γραφικότητα του νησιού. Εθαύμασα τους απόκρημνους πανύψηλους και κοφτούς βράχους του . […] Εθαύμασα την φοβερή απόσταση της κρεμαστής πόλης από την αποβάθρα και ύστερα εγύρισα στο Σαντορινιό που επερίμενε με προεισαγωγικά χαμόγελα υπερηφάνειας τις εντυπώσεις μου:
-          Λοιπόν;
-          Ωραίο νησί
-          Ε; δεν είναι ;
-          Είναι είπαμε. Αλλά εκεί κύριε. Εκεί ψηλά σε αυτά τα σπίτια που είναι έτοιμα να γκρεμοτσακισθούν στην άβυσσον, πως θα ανεβούμε ;
-          Με τα μουλάρια κύριε, μου απάντησε.
-          Αλλοίμονον! Επρόκειτο να αρχίσω το στάδιο μου ως ιππεύς υπό τας πλέον  δύσκολας συνθήκας.
Εκύτταξα τον σοβαρόν και εμβρυθή ημίονον που επρόκειτο να με οδηγήσει σε αυτή την επικίνδυνη διαδρομήν με βλέμμα μελαγχολικόν. Μου ανταπέδωσε ένα βλέμμα γεμάτο αδιαφορία.
Ανέβηκα τρέμων και προσπαθών να κρύψω τον τρόμο μου από το τετράποδον κηδόμενος του ανθρώπινου γοήτρου. [….] Αλλά μόλις έφτασε εκεί στα μισά του δρόμου άρχισε να εκδικήται. Εννοούσε να πηγαίνει έξω έξω εκεί στο χείλος του γκρεμού. Κι όσο αισθανόταν την ψυχραιμία μου να παραλύει τόσο επέμενε σε αυτό το τρομαχτικό παιχνίδι της ισορροπίας.
-          Ε κουμπάρε!!!
-          Τι θες αφεντικό…
-          Θα με γκρεμοτσακίση τούτο δω
-          Δεν έχεις φόβο!!!
Έχω σχηματίσει την φρικτοτέραν ιδέαν για τους ημιόνους. […[] Επάνω στην πόλιν με επερίμενε μία έκπληξις. Αυτή που περιμένει κάθε επισκέπτην που σκαρφαλώνει για πρώτη φορά στα Φηρά. Από κάτω φαντάζεται κανείς ότι η πόλις είναι μία στενή λωρίδα από σπίτια που ισορροπούν επικινδύνως στην κορυφή ενός γκρεμού. Αλλά μόλις ανέβει, βρίσκεται μπροστά σ έναν ολόκληρο κάμπο γεμάτο από φυτείες. Το θέαμα που εμφανίζεται από την πανύψηλη αυτή ταράτσα, είναι πράγματι μοναδικό.  […] απέναντι στο βάθος η Θηρεσία. Απόκρημνη και αυτή, με βράχοους σχεδόν κατακόρυφους. Ανάμεσα, η γαλανή θάλασσα που κάποτε κατάπιε όλο τον κάμπο που συνέδεε την Θήρα με την Θηρεσία.
Στο κέντρο περίπου της Θάλασσας είναι το νησί των Ηφαιστείων. Φαντάζει ξηρό, κατάμαυρο, φτιαγμένο από τις λάβες που κατά καιρούς εβγήκαν από τα έγκατα της θάλασσας. […] Ο άνθρωπος όμως, δεν έχει μόνον μάτια. Έχει και στόμαχον. Κάνει υπομονή αυτός ούτε συζήτησις. Δείχνει διακριτικότητα. Σ αφήνει και περιφέρεσαι στους κατάλευκους δρόμους, στα κατάλευκα σπίτια, σε αφήνει να γοητεύεσαι κάτω από τις παλιές καμάρες, σου επιτρέπει να ανέβεις όλο και ψηλότερα και να μην χορταίνεις….να θαυμάζεις. Κι έξαφνα σε μισή στιγμή σε πιέζει, διεκδικεί τα δικαιώματά του  και σε κάνει να απασχοληθείς με την πιο φρικαλέα πεζότητα:
-          Θα φάμε;
-          Εμ …κάτι θα γίνει …
-          Ψάρι ;
Στην ερώτηση αυτή, όλοι οΙ Σαντορινιοί γίνονται μυστηριώδεις, αινιγματικοί. Επιφυλακτικοί. Είναι αδύνατο  να σου απαντήσουν καθαρά. Ναι μεν αλλά….βέβαια νησί είναι πρέπει να έχει ψάρι όμως ελπίζουν ότι τέλοσπάντων κάτι θα βρεθεί. Στο τέλος δεν βρίσκεται τίποτε.  Όταν εζήτησα σχετικές πληροφορίες από τον ξενοδόχον μου, είδα την αποφασιστικότητα στα μάτια του . Εξεκίνησε από όρθρου βαθέος γεμάτος αισιοδοξίαν. Και επέστρεψε το μεσημέρι… κάθιδρος καταπτοημένος, λαχανιασμένος και μου συνέστησε να βγω έξω στην ταράτσα να θαυμάσω μία ωραίαν έκρηξη!!!
-          Κύριε, του εξήγησα, την έκρηξη την είδα. Και σε βεβαιώ  πως τόσο ωραίο θέαμα δεν αντίκρυσα άλλο στη ζωή μου. Αλλά τα ψάρια ; τι έγιναν;
-          Ψάρια δεν έχει !!!
-          Ντιπ;;;
-          Έφαγα το νησί!!
-          Κύριε…Πεινώ!!!
-          Έννοια σας θα σας φτιάξω δυο αυγουλάκια, θα σας βάλω και λίγο σαλαμάκι και λίγο  κρασάκι λίγα σταφύλια και θα σαστε εντάξει.
Εγύρισα όλα τα εστιατόρια. Είχαν τραπέζια, καρέκλες, πιάτα, τετζερέδες, φωτιές τα πάντα. Πλην του φαγητού. Γιατί; Διότι ξένοι δεν υπάρχουν στο νησί. Κάθε χρόνο κατά το καλοκαίρι, το νησί επλημμύριζε από περιηγητές. Εφέτος, λόγω της διεθνούς κρίσεως δεν έρχονται παρά ελάχιστοι. Έτσι τα μαγερικά προβλέπουν πάντοτε για την τακτική τους πελατεία.
Από τουριστικής απόψεως το ενδιαφέρον είναι μέγα. Ξενόγλωσσες επιγραφές μας καλούν σε κάθε στενό να επισκεφτούμε την έκθεση.[1] Όταν ανέβει κανείς στο κτήριό της δεν χρειάζεται να πάη πουθενά αλλού. Για τους βιαστικούς τουρίστες που θέλουν να πληροφορηθούν για όλα μ ένα γλήγορο βλέμμα, είναι ακριβώς ότι χρειάζεται. Την οργάνωσαν οι κ. κ. Δον Ζαχαρίας  και Σαν Αντώνιος, άνθρωποι εξαιρετικά προοδευτικοί  και μορφωμένοι που αγαπούν το νησί τους. Εκεί συγκεντρώνεται ότι παράγει το νησί. Τα μεταλλεύματα, η ελαφρόπετρα, η θηραϊκή γη των οποίων μεγάλες ποσότητες εξάγονται στο εξωτερικό, τα θαυμάσια κρασιά της Σαντορίνης, τα όσπρια, η λαική χειροτεχνία, αντιπροσωπεύονται σε μικρά περίπτερα.  Υπάρχουν και απεικονίσεις εκ του φυσικού με τι και πως κτίζεται ένα σπίτι της Θήρας, πως γίνεται η εξαγωγή της θηραϊκής γης, πως γίνεται η εργασία στα ορυχεία κ.λ.π. Ακόμη στο κάτω μέρος της έκθεσης υπάρχει πλήρες θηραϊκό σπίτι με όλα τα έπιπλα και τα διαμερίσματά του.
-          Ωραίο το νησί μας κύριε, συνεπάρε ένας από τους φανατικούς εραστάς του. Ωραίο αλλά φτωχό. Ο Θεός μόνο γραφικότητες και ηφαίστεια μας έδωσε εν αφθονία
Και δεν είχε άδικο…..




[1] Aναφέρεται στην Έκθεση Προιόντων του Δον Ζαχαρία Δουράτσου, για την οποία ετοιμάζεται ξεχωριστή αναφορά
Επιτρέπεται η αντιγραφή και ιεραποστολική αξιοποίηση των κειμένων πού θα βρείτε εδώ, είτε ημετέρων ή αντεγραμμένων από άλλους ιστοχώρους, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ από ορθόδοξα ή φιλορθόδοξα ιστολόγια με υποχρέωση την αναφορά πηγής και συγγραφέως του κειμένου και την μη περικοπή αυτού για οποιονδήποτε λόγο.Τα ανυπόγραφα άρθρα και όσα δεν αναφέρουν πηγή ανήκουν στο υποφαινόμενο ιστολόγιο.
Συνήθως οι εικόνες πού χρησιμοποιούμε, παρέχονται από την αναζήτηση google.Αν νομίζετε ότι η ανάρτηση τους θίγει δικαιώματα σας, ειδοποιήστε να τις κατεβάσουμε.

Ευχαριστούμε