Διαδικτυακή επανάσταση εναντίον της παρακμής και της βλακείας!

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Νέα ταινία της Ι. Μονής Προφήτη Ηλία για το Ραντάρ δίπλα της..

Η Ιερά Μονή Προφήτη Ηλία Θήρας, στα πλαίσια του μακροχρόνιου αγώνα της να αποκατασταθεί το περιβάλλον της από την οχληρή και καρκινογόνο εγκατάσταση του Ραντάρ του Πεδίου Βολής Κρήτης (Π.Β.Κ.), σας παρουσιάζει ένα βίντεο- αφιέρωμα, το οποίο επιχειρεί εκ νέου την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης.
Καλούμε ιδίως τους Θηραίους πολίτες να μας συμπαρασταθούν σε περίπτωση που οι υπεύθυνοι του Ραντάρ Π.Β.Κ. επιχειρήσουν την αναμενόμενη αναβάθμιση με την εγκατάσταση του ραδιοθόλου.

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Από πού πήραν την ονομασία τους τα ελληνικά νησιά

Για να βρούμε την ετυμολογία των ονομάτων των ελληνικών νησιών θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μια σειρά παραγόντων όπως η ορθογραφία, η γραμματική, η μυθολογία των λαών της Ελλάδας, αλλά και τη γεωμορφολογία του κάθε τόπου.
«Η τελευταία μάλιστα φαίνεται να έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς κατά την αρχαιότητα υπήρχαν περίοδοι μεγάλων γεωλογικών αναταράξεων. Έτσι οι ονομασίες των νησιών εξυπηρετούσαν και την ανάγκη καταγραφής των αναταράξεων αυτών.
Για παράδειγμα το Αγκίστρι, ονομαζόταν Κεκρυφάλεια, και έτσι ο αρχαίος καταλάβαινε ότι επρόκειτο για ύφαλο», επισημαίνει ο κ. Γιώργος Λεκάκης, συγγραφέας του βιβλίου «Αιγαίο-ετυμολογίες νήσων», το οποίο κυκλοφόρησε ως ένθετο της Ελευθεροτυπίας. «Όποιος μπορεί και διαβάζει πίσω από τις λέξεις, θα γνωρίσει την προϊστορία της Ελλάδας. Το όνομα κρύβει μνήμη», προσθέτει.

Η ετυμολογία των ονομάτων τους δεν είναι μοναδική και οι εκδοχές είναι αρκετές.


Κεφαλονιά: Η Κεφαλονιά πήρε το όνομα της από τον ήρωα Κέφαλο, τον πρώτο ηγεμόνα του νησιού, ο οποίος ήταν Αθηναίος αρχηγός και γιος του Διονύσου. Ο Κέφαλος εκδιωχθείς από την Αθήνα για κάποιο φόνο, εξορίστηκε και εγκαταστάθηκε το νησί. Γι’ αυτό μάλιστα και η ορθή ονομασία είναι Κεφαλονιά με ένα λάμδα.

Χίος: Το νησί απέκτησε το όνομά του από την Χιόνη, η οποία ήταν κόρη του Ποσειδώνα. Όταν γεννήθηκε στο νησί έπεσε χιόνι γι’ αυτό το μωρό ονομάστηκε έτσι και εξ’ αυτού το νησί Χίος. Λένε μάλιστα ότι όταν έφτασε ο Ποσειδώνας στο νησί ήταν έρημος και με το χιόνι που έπεσε το έδαφός του έγινε γόνιμο.



Σάμος: Το όνομα προκύπτει από την μηκυναϊκή λέξη «σάμη» ή «σάμος», η οποία σημαίνει ύψωμα δίπλα στην ακτή. Η γεωμορφολογία της Σάμου επιβεβαιώνει αυτήν την ονομασία, αφού το νησί έχει αρκετά βουνά και υψώματα.

Λευκάδα: Το όνομα της νήσου Λευκάδας μας το παραδίδει ο Όμηρος και προέρχεται από το «λευκάς» γιατί ήταν λευκογαία, είχε δηλαδή άσπρο χώμα.



Κως: Από το «Κωfoς» (το f αντιπροσωπεύει το αρχαίο δίγαμμα), το οποίο σημαίνει νήσος με πολλά σπήλαια. Από το «κωfoς» προκύπτει η λέξη cave, στα αγγλικά, καθώς επίσης και το όνομα του καβουριού, το καβούκι του οποίου θυμίζει σπήλαιο.

Τήνος: Το όνομά της προκύπτει από την αρχαία ελληνική ρίζα «ταν», η οποία μας έδωσε το «ταναός» που σημαίνει μακρύς, λόγω του σχήματός του νησιού. Αν και η λέξη «ταναός» δεν χρησιμοποιείται πλέον, παρ’ όλα αυτά από αυτή τη λέξη προκύπτει η «ταινία».



Ιθάκη: Από το «ιθύς», που σημαίνει ευθύς, ίσιος, μακρύς. Η μακρόστενη νήσος. Από το «ιθύς» προκύπτει και ο ιχθύς, το ψάρι, επειδή είναι κι αυτό μακρόστενο.

Σίφνος: Πήρε το όνομά της από τον ήρωα Σίφνο, ο όποιος ήταν γιος του ήρωα Σουνίου και πρωτοκατοίκησε το νησί.

Παξοί: Το όνομά τους το πήραν από τη λέξη «πάθος», το ερωτικό πάθος. Ο Ποσειδώνας έχοντας ερωτευτεί παράφορα τη νύμφη Αμφιτρίτη, μπορούσε να την κάνει δική του μόνο αν της χάριζε μια δική της γη, όπως εκείνη του ζήτησε. Έτσι σήκωσε την κοσμική του τρίαινα, έκοψε ένα κομμάτι από την Κέρκυρα, το οποίο… μετακίνησε λίγο νοτιότερα και εκεί, στους Παξούς, στέγασε τον έρωτά του με τη νύμφη.

Αγκίστρι: Στα αρχαία χρόνια το νησί λεγόταν Κεκρυφάλεια, που σήμαινε κορυφή υφάλου, γιατί πρόκειται για ένα μικρό νησάκι σαν εξοχή υφάλου. Σήμερα ονομάζεται Αγκίστρι γιατί είναι αγκιστρωμένο στην Αίγινα.

Πόρος: Ο Πόρος είναι στην ουσία δύο νησιά. Το ένα λεγόταν Σφαιρία από τον Σφαίρο, ηνίοχο του άρματος του Πέλοπα (ο οποίος σημειωτέον υπήρξε ονοματοδότης της Πελοπονήσου) ο οποίος Σφαίρος πέθανε και τάφηκε στο ένα νησί. Το άλλο νησί ήταν η Καλαυρία και ονομάστηκε έτσι επειδή είχε καλή αύρα. Τα δύο αυτά νησάκια γίνανε ένα και ονομάστηκαν Πόρος γιατί εκεί υπάρχει ένας μικρός πόρος, ένα πέρασμα δηλαδή που χωρίζει το νησί από τον Γαλατά.


Φολέγανδρος: Αρχικά ονομαζόταν «Πολύκανδρος» γιατί είχε πολύ μεγάλο πληθυσμό. Ο πρώτος οικιστής της ήταν ο Φολέγανδρος, γιος του Μίνωα, ο οποίος έφερε στο νησί μεγάλο πληθυσμό Κρητών, χαρίζοντας παράλληλα το όνομά του σε αυτό.

Σέριφος: Το όνομα προκύπτει από τη ρίζα «σερ», η οποία μας έχει δώσει το σέριφον, θαλάσσιο φυτό και διάφορα άλλα ονόματα βοτάνων. Σε συνδυασμό με το άφθονο χρυσάφι που είχε στην αρχαιότητα, σήμαινε ότι αυτά τα βότανα ήταν ισχυρά και ιαματικά. Επομένως, το όνομα Σέριφος, δηλώνει την πλούσια σε ιαματική χλωρίδα νήσο, με πλούσιο υπέδαφος.

Αίγινα: Το κοντινό στην Αττική νησί, οφείλει την ονομασία του στην ελληνική μυθολογία και στην κόρη του Θεού Ασωπού Αίγινα, την οποία ερωτεύτηκε ο Δίας και την… ξεμονάχιασε στο νησί Οινώνη, το οποίο και μετονομάστηκε σε Αίγινα.

Αλόννησος: Το όνομά της προκύπτει από την αρχαία ελληνική λέξη « αλς» (=θάλασσα) συν τη λέξη νησί. Πρόκειται δηλαδή για ένα νησί καταμεσής της θάλασσας. Το αρχαίο της όνομα ήταν Ίκος, ενώ το σύγχρονο της το πήρε επί Όθωνα, το 1838.

Άνδρος: Από τον ήρωα Άνδρο ή Ανδρέα, ο οποίος ήταν περίφημος μάντης, τόσο σπουδαίος που του χάρισε το νησί ο Ραδάμανθης, αδελφός του Μίνωα. Ο Ραδαμάνθης θεωρείτο ο πιο δίκαιος άνθρωπος του κόσμου και όταν πέθανε συνέχισε να είναι δίκαιος γι’ αυτό και έγινε ο κριτής του Κάτω Κόσμου. Αυτός έκρινε ότι ο περιφημότερος μάντης της εποχής ήταν ο Άνδρος και έτσι αποφάσισε να του χαρίσει ένα ολόκληρο νησί.


Αστυπάλαια: Ονομάστηκε έτσι γιατί υπήρξε ένα από τα παλαιότερα άστεα, δηλαδή πόλεις του Αιγαίου. Είναι το νησί που ενώνει τα Δωδεκάνησα με τις Κυκλάδες και βρισκόταν σε κομβικό σημείο για τους ναύτες. Γι’ αυτόν τον λόγο ιδρύθηκε στο νησί μια ολόκληρη πόλη, η οποία μάλιστα ήταν από τους πρώτους ναύσταθμους στο Αιγαίο. Μια άλλη εκδοχή υποστηρίζει ότι το νησί πήρε το όνομα του από την κόρη του Φοίνικα και της Περιμήδης, η οποία υπήρξε αδελφή της Ευρώπης.

Αμοργός: Το όνομά του ατμοσφαιρικού αυτού νησιού προκύπτει από την αμόργη, ένα φυτό από το οποίο οι αρχαίοι έφτιαχναν ένα εξαιρετικό λινάρι, ένα διάφανο λινό ύφασμα. Εξ ου και στην αρχαιότητα ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή τα αμοργινά ιμάτια, από τα οποία έφτιαχναν τους καλύτερους χιτώνες.

Εύβοια: Η χώρα με τα καλά βόδια, από τις πολλές αγέλες βοδιών που είχε εκεί. Ως γνωστόν τα βόδια καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες φαγητού και δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν σε μικρό νησάκι. Μάλιστα στα νομίσματα της Εύβοιας στην αρχαιότητα, σύμβολο ήταν η αγελάδα.

Ζάκυνθος: Από τον Ζάκυνθο ο οποίος ήταν γιος του πρίγκιπα Τρώα, γενάρχη των Τρώων. Όταν τέλειωσε η τρωική εκστρατεία, ο Ζάκυνθος με τον λαό του έφυγε από την Τροία και κατοίκησαν σε ένα νησί που πήρε το όνομά του.


Κύθηρα: Το όνομά τους σημαίνει «τα κρυφά» γιατί σε αυτά γεννήθηκε εν κρυπτώ η Αφροδίτη (κεύθω =κρύβω, επομένως Κύθηρα = τα καλά κρυμμένα). Ο μύθος λέει ότι η θεά γεννήθηκε στα κύματα κοντά στην Κύπρο, όμως την έβαλαν σε ένα κοχύλι για να κρατηθεί μυστική η γέννα της και την «έκρυψαν» σε ένα άλλο νησί μέχρι να μεγαλώσει. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε ότι τα Κύθηρα στην αρχαιότητα ήταν ο… top προορισμός για γαμήλια ταξίδια, ένα νησί βαθιά… αφροδισιακό ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο.

Λήμνος: Για το όνομά της υπάρχουν δύο ερμηνείες. Η μία ότι προκύπτει από το ρήμα λείβω που σημαίνει «πλήρης υδάτων», αυτός δηλαδή που έχει πολλά ύδατα (λίμνη, λημνιώνας σήμερα) και η άλλη από το λήιον πεδίον, δηλαδή την πολύ πλούσια πεδιάδα, φράση που πραγματικά αντικατοπτρίζει τη Λήμνο, η οποία ήταν και είναι ο σιτοβολώνας του Αιγαίου. Σήμερα η λέξη «λήιον» έχει αφήσει τα… απομεινάρια της στην λέξη «ληστής», αυτός δηλαδή που πάει να κλέψει κάποιον που έχει λήη, πλούτο.

Μήλος: Πήρε το όνομά της από τον ήρωα Μήλο, ο οποίος κατοίκησε πρώτος το νησί. Ο Μήλος κάποτε πήγε στην Κύπρο, όπου γνώρισε τον Άδωνι και οι δυο νέοι έγιναν φίλοι με παροιμιώδη φιλία. Όταν πέθανε ο Άδωνις, ο Μήλος αυτοκτόνησε κάτω από ένα δέντρο το οποίο έκτοτε ονομάστηκε μηλιά. Αυτός ο Μήλος ήταν και ο πρώτος διδάξας της κουράς των προβάτων, ο πρώτος κτηνοτρόφος θα λέγαμε σήμερα, γι’αυτό και στα ομηρικά έπη «μήλος» σημαίνει πρόβατο.


Νάξος: Στα αρχαία χρόνια το νησί λεγόταν Δία, γιατί είναι η μεγαλύτερη των Κυκλάδων και ως τέτοια πήρε το όνομα του μεγαλύτερου των Θεών. Όταν την αποίκησε ο ήρωας Νάξος, Γιος του Ενδημίωνα του εραστή της Σελήνης, ονομάστηκε από τον ήρωα με το σημερινό της όνομα.

Πάρος: Το όνομα του νησιού σημαίνει «παραλία». Πάρος, λοιπόν, ένα νησί με ωραίες παραλίες. Αμφιβάλλει κανείς;

Σκιάθος: Το όνομά της προκύπτει από την σκιά επειδή είναι πολύ σκιερή νήσος με πολλά δέντρα. Μία άλλη ερμηνεία αναφέρει ότι το όνομα προκύπτει από τη σκιά του Άθου, η οποία «πέφτει» πάνω στο νησί.

Σαντορίνη:Πριν από την μεγάλη προϊστορική ηφαιστειακή καταστροφή το 1613 π.Χ το νησί ονομαζόταν Στρογγύλη και αργότερα πήρε το όνομα Καλλίστη. H Σαντορίνη και τα γύρω νησάκια της Θηρασίας και το Ασπρονήσι είναι τα απομεινάρια της Στρογγυλής. Η έκρηξη του ηφαιστείου το 1613 π.Χ που έγινε στο νησί της Στρογγυλής δημιούργησε την καλντέρα της Σαντορίνης και είχε σαν αποτέλεσμα την καταστροφή του προϊστορικού πολιτισμού της Κρήτης και του ιδίου του νησιού. Ο Θήρας ήταν ο πρώτος Σπαρτιάτης άποικος του νησιού και το νησί πήρε το όνομα του. Αργότερα οι Φράγκοι Σταυροφόροι την ονόμασαν Σαντορίνη (Σάντα Ιρενε) προς τιμή της εκκλησίας της Αγίας Ειρήνης. Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σχετικά με την θέση της εκκλησίας, η μια είναι ότι πρόκειται για το εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης που υπήρχε στη Θηρασιά και η άλλη είναι ότι πρόκειται για την παλαιοχριστιανική εκκλησία της Αγίας Ειρήνης ερείπια της οποίας ανακαλύφθηκαν το στην περιοχή της Περίσσας τη δεκαετία του 20.

Ο Μάρκος Σανούδος με έδρα το νησί της Νάξου δημιούργησε το Δουκάτο του Αιγαίου που περιλάμβανε τα νησιά της Μήλου, την Κίμωλο, την Νιό, την Ανάφη, τη Σύρα και την Σαντορίνη. Η Σαντορίνη και η Θηρασία χορηγούνται στον Ιάκωβο Μπαρότσι και παρέμεινε σε αυτή την οικογένεια, με σύντομα διαλείμματα, έως το 1480. Στη συνέχεια η Σαντορίνη χρησιμοποιήθηκε σαν προίκα από τους Δούκες του Αιγαίου στις κόρες τους.

Κατά τη διάρκεια του 16 αιώνα η Σαντορίνη και άλλα νησιά του Αιγαίου, δέχτηκαν τις επιδρομές τούρκων πειρατών με αρχηγό τον Μπαρμπαρόσα που ανάγκασε τους Φράγκους να δεχτούν την επικυριαρχία του Τούρκου Σουλτάνου. το νησί της Σαντορίνης τελικά καταλήφθηκε οριστικά από τους Τούρκους το 1566, εκτός από το κάστρο στο Ακρωτήρι, που το κατέλαβαν οι Τούρκοι το 1617. Ο σουλτάνος Μουράτ ο Γ το 1580, χορήγησε σημαντικά προνόμια τα νησιά των Κυκλάδων γεγονός που βοήθησε την ανάπτυξη του εμπορίου και την αυτοδιοίκηση των νησιών.


 
Ικαρία: Πήρε το όνομά της από τον Ίκαρο, ο οποίος προσπαθώντας να πετάξει με κέρινα φτερά, έπεσε στη θάλασσα και τα κύματα ξέβρασαν το σώμα του στο νησί.


Κρήτη: Το όνομά της σημαίνει κραταιή, αυτή που είναι κράτος. Κραταιή σημαίνει ισχυρή, δυνατή. Η Κρήτη υπήρξε η μεγαλύτερη θαλασσοκράτειρα του κόσμου και οι πρώτοι της φύλακες ήταν οι Κουρήτες από τους οποίους πήραν το όνομά τους οι Κρήτες.


Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

«Ιερά» Σύνοδος ανίερης σύμπραξης



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
 «Οι κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι και ασεβέστεροι των όλων». Κοσμάς ο Αιτωλός
Με οδυνηρή έκπληξη διαβάσαμε την «άχρωμη», (το λιγότερο που θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε), ανακοίνωση της ιεράς συνόδου για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Ειλικρινά το πολιτικό κατεστημένο που κατέστρεψε αυτή την δύσμοιρη χώρα δεν θα έβρισκε καλύτερο «σπόνσορα» από την σημερινή ιεραρχία της εκκλησίας της Ελλάδας,  στον ανελέητο πόλεμο που έχει εδώ και καιρό εξαπολύσει κατά της Ορθοδοξίας υπακούοντας στις εντολές των αφεντάδων του της Νέας Τάξης,. Έκπληξη βέβαια για την ανακοίνωση όχι για όλους, γιατί πολλοί δεν περίμεναν κάτι καλύτερο από ένα αρχιεπίσκοπο που έχει ταυτιστεί απόλυτα με την κατοχική κυβέρνηση, που αδιαφορεί σκανδαλωδώς για την καταστροφή της χωράς, την διάλυση της ελληνικής κοινωνίας και την αποορθοδοξοποίηση του ελληνικού λαού που επιχειρείται με κάθε μέσο από τους κυβερνώντες.


Στην «χλιαρή» αυτή ανακοίνωση για το αντιρατσιστικό, η ιερά σύνοδος επαναλαμβάνει τα αυτονόητα και μάλιστα με «ευγενικό» τρόπο μήπως και «ενοχληθούν» οι εθνοκτόνοι και ορθοδοξοκτόνοι κυβερνώντες, για την αναγνώριση της γενοκτονίας των χριστιανών της Μικράς Ασίας. Το «δόλωμα» που έχουν βάλει με πονηρό τρόπο αυτοί που συνέταξαν το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, έσπευσε να το αρπάξει και να το προβάλλει σαν κύριο θέμα του νομοσχεδίου η ίδια η ιερά σύνοδος. Έδωσε έμφαση με πολύ πονηρό τρόπο σε αυτό στο σημείο για να μην αναφερθεί καθόλου για όλα τα άλλα που προβλέπονται με αυτό το νομοσχέδιο που αν επαληθευτούν, (ω μη γένοιτο), αύριο θα κλείνουν στην φυλακή όσους πάσχουν από ομοφοβία, δηλαδή όσους… διαβάζουν και κηρύττουν την Αγία Γραφή. Αλήθεια κύριοι ιεράρχες, όταν ψηφιστεί το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο θα καταργήσετε το κεφάλαιο της Βίβλου που αναφέρεται  π.χ. στα… Σόδομα και στα Γόμορρα, γιατί θα είναι παράνομο ; Θα πάψετε να αναφέρεστε στις δαιμονικές διαστροφές της ανθρώπινης φύσης που έχει καταδικάσει η διδασκαλία που υποτίθεται πως πρέπει να κηρύττετε ;  Θα συναινέσετε να κλείνονται στην φυλακή όσοι αναφέρονται στην υπεράσπιση της ελληνορθόδοξης ταυτότητας μας, όσοι ακόμα χαρακτηρίζουν λαθρομετανάστες τους χιλιάδες μουσουλμάνους που εισβάλουν καθημερινά στην χώρα μας βάσει οργανωμένου σχεδίου  καταστροφής  του ελληνισμού και της ορθόδοξης παράδοσης μας ;
Από πού να αρχίσει και από που να τελειώσει κανείς. Η θρησκευτική ιεραρχία, (πλην κάποιων φωτεινών και αξιοθαύμαστων εξαιρέσεων), χέρι χέρι με το διεφθαρμένο πολιτικό κατεστημένο, βαδίζουν πλέον μαζί σφιχταγκαλιασμένοι για την ολοκληρωτική καταστροφή του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. «Οι κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι και ασεβέστεροι των όλων», είχε πει προφητικά πριν από δυόμισι αιώνες περίπου ο Κοσμάς ο Αιτωλός, που αυτές τις μέρες γιορτάσαμε την μνήμη του και σήμερα επαληθεύεται με τόσο τραγικό τρόπο τα λόγια του. Ιεράρχες που επιδίδονται σε ανίερες συνάξεις, σε σκανδαλώδεις συμπροσευχές, συμπράττουν με ένα νεοταξικό καθεστώς κατά του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας στο μεγάλο έγκλημα με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που δεν έχει παρόμοιο του στην ιστορία αυτού του τόπου.
Αλήθεια τι έχουμε πια να περιμένουμε από όλους αυτούς που με «ένδυμα ποιμένος» έχουν γίνει ένα και το αυτό με την μασονία της Νέας Τάξης που κυβερνά με δικτατορικό τρόπο την χώρα, κουρελιάζοντας το σύνταγμα, καταπατώντας με δικτατορικό τρόπο όλα τα στοιχειώδη  δικαιώματα αυτού του λαού, πυρπολώντας τον κοινωνικό ιστό, στέλλοντας την νεολαία σε οδυνηρή εξορία σε άλλες χώρες και κατεδαφίζοντας ότι ιερό και όσιο κράτησε τον ελληνισμό εν ζωή επί τόσους αιώνες! Το επόμενο βήμα τους θα είναι αύριο να ευλογούν γάμους ομοφυλοφίλων, κατάργηση του μυστηρίου του γάμου, ανοχή στις εκτρώσεις και ότι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί χάριν της «προόδου» και της «εξέλιξης» τους!
«Ἴδετε ὅτι ἐκτετύφλωνται πάντες, οὐκ ἔγνωσαν φρονῆσαι, πάντες κύνες ἐνεοί, οὐ δυνήσονται ὑλακτεῖν, ἐνυπνιαζόμενοι κοίτην, φιλοῦντες νυστάξαι» (Ἡσ. νστ´ 10).

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Γέροντας Παϊσίος ο Αγιορείτης: Αν δεν αντιδράσουμε, θα σηκωθούν οι πρόγονοί μας από τους τάφους


AAA_alexandros

Είχε έρθει στο Καλύβι ένας άθεος μέχρι το κόκκαλο.

Αφού είπε διάφορα, μετά μού λέει: «Εγώ είμαι εικονομάχος».

Από εκεί πού δεν πίστευε τίποτε, ύστερα έλεγε ότι είναι εικονομάχος.


«Βρε αθεόφοβε, τού λέω, εσύ αφού δεν πιστεύεις σε τίποτε, τι μού λες ότι είσαι εικονομάχος;

Τότε, τον καιρό τής Εικονομαχίας [2], μερικοί Χριστιανοί από υπερβολικό ζήλο έπεσαν σε πλάνη, έφθασαν στην άλλη άκρη, και μετά ή Εκκλησία τοποθέτησε το θέμα· δεν είναι ότι δεν πίστευαν».

Υποστήριζε εν τω μεταξύ όλη την σημερινή κατάσταση.

Μαλώσαμε εκεί πέρα.
«Καλά, του λέω, κατάσταση είναι αυτή;

Δικαστικοί να φοβούνται να δικάσουν, να κάνουν μηνύσεις για εγκληματίες και να τους απειλούν ό ένας και ό άλλος και να αναγκάζονται να τις αποσύρουν;

Και τελικά ποιοί κυβερνούν;

Σε αναπαύει αυτή ή κατάσταση;

Υποστηρίζεις αυτούς;

Εσύ είσαι εγκληματίας.

Γι’ αυτό ήρθες;

Άντε, φύγε Από εδώ!».

Τον έδιωξα. - Γέροντα, δεν φοβάστε έτσι πού μιλάτε;
- Τι να φοβηθώ;

Τον τάφο μου τον έχω ανοίξει.

Αν δεν τον είχα ανοίξει, θα με απασχολούσε πού θα κουραζόταν ό άλλος να σκάψει.

Τώρα θα χρειασθεί να ρίξει μόνο λίγους τενεκέδες χώμα…
‘Έχω ύπ’ όψιν μου έναν άλλον άθεο, έναν βλάσφημο, πού τον αφήνουν στην τηλεόραση και μιλάει, ενώ έχει πεί τά πιο βλάσφημα λόγια για Τον Χριστό καί την Παναγία.

Δεν παίρνει καί ή Εκκλησία μιά θέση να αφορίση μερικούς. Αυτούς έπρεπε να τους αφορίζη ή Εκκλησία.

Λυπούνται

Τον αφορισμό! - Γέροντα, τι θα καταλάβουν με τον αφορισμό, αφού τίποτε δεν παραδέχονται;
- Τουλάχιστον να φανεί ότι ή Εκκλησία παίρνει μιά θέση.
- Ή σιωπή της, Γέροντα, είναι σαν να τά αναγνωρίζει;
– Ναι. Έγραψε ένας κάτι βλάσφημα για την Παναγία καί κανείς δεν μίλησε. Λέω σε κάποιον: «εν είδες τι γράφει εκείνος;».

«Έ, τι να τους κάνης, μού λέει. Θα λερωθείς, αν ασχοληθείς μαζί τους».

Φοβούνται να μιλήσουν. - Τι είχε να φοβηθεί, Γέροντα;

- Να μη γράψουν τίποτε γι’ αυτόν καί εκτεθεί, καί ανέχεται να βλασφημήται ή Παναγία!  Να μη θέλουμε να βγάλει ό άλλος το φίδι από την τρύπα, για να έχουμε εμείς την ησυχία μας. Αυτό είναι έλλειψη αγάπης.

Ύστερα αρχίζει ό άνθρωπος να κινείται από συμφέρον.

Γι’ αυτό βλέπεις ένα πνεύμα σήμερα: «Με τον τάδε να έχουμε σχέσεις, για να μας λέει καλά λόγια.

Με τον άλλο να τά έχουμε καλά, για να μη μας διασύρει κ.λπ.

Να μη μας πάρουν για κορόϊδα, να μη γίνουμε θύματα».
Άλλος αδιαφορεί και δεν μιλάει.

«Να μη μιλήσω, λέει, για να μη με γράψουν οι εφημερίδες».

1111

Οι περισσότεροι δηλαδή είναι τελείως αδιάφοροι.

Τώρα άρχισε λίγο κάτι να γίνεται – τόσον καιρό δεν έγραφε κανένας τίποτα.

Είχα βάλει τις φωνές πριν από χρόνια σε κάποιον στο Άγιον Όρος.

«Πολύ πατριωτισμό έχεις», μού λέει.

Πριν από λίγο καιρό ήρθε και με βρήκε: «Όλα τά διέλυσαν, μού λέει, οικογένεια, παιδεία…».

Τού λέω καί εγώ με την σειρά μου: «Πολύ πατριωτισμό έχεις!» Όλη αυτή ή κατάσταση έχει κάνει ένα κακό καί ένα καλό.

Το κακό είναι ότι καί εκείνοι πού είχαν κάτι μέσα τους, άρχισαν να αδιαφορούν, γιατί λένε: «Εγώ θα σιάξω την κατάσταση;».

Το καλό είναι ότι πολλοί άρχισαν να προβληματίζονται καί να αλλάζουν.

Μερικοί έρχονται καί με βρίσκουν καί  προσπαθούν να δικαιολογήσουν ένα κακό πού έκαναν προηγουμένως, γιατί έχουν προβληματισθεί. - Δηλαδή, Γέροντα, πρέπει πάντα να ομολογούμε το «πιστεύω» μας;
- Χρειάζεται διάκριση.

Είναι φορές πού δεν πρέπει να μιλήσουμε καί άλλες φορές πού πρέπει να ομολογούμε με παρρησία το «πιστεύω» μας, γιατί φέρουμε ευθύνη, αν δεν μιλήσουμε.
Σ’ αυτά τά δύσκολα χρόνια ό καθένας μας πρέπει να κάνη ότι γίνεται ανθρωπίνως καί ότι δεν γίνεται ανθρωπίνως να το αφήνει στον Θεό.

Έτσι θα έχουμε ήσυχη την συνείδηση μας ότι κάναμε εκείνο πού μπορούσαμε.

Αν δεν αντιδράσουμε, θα σηκωθούν οι προγονοί μας από τους τάφους.

Εκείνοι υπέφεραν τόσα για την πατρίδα και εμείς τι κάνουμε γι’ αυτήν;

Ή Ελλάδα, ή Ορθοδοξία, με την παράδοση της, τους Αγίους και τους ήρωες της, να πολεμήται από τους ίδιους τους Έλληνες και εμείς να μη μιλάμε! Είναι φοβερό!

Είπα σε κάποιον.

«Γιατί δεν μιλάτε;

γεροντας+παισιος

Τι είναι αυτά πού κάνει ό τάδε;».

«Τι να πεις, μού λέει, αυτός όλος βρωμάει». «Αν βρωμάει όλος, γιατί δεν μιλάτε; Χτυπήστε τον».

Τίποτε, τον αφήνουν.
Έναν πολιτικό τον έφτυσα. «Πες, τού λέω, “δεν συμφωνώ μ’ αυτό”.

Τίμια πράγματα. Θέλεις να εξυπηρετηθείς εσύ καί να ρημάξουν όλα;».

Αν οι Χριστιανοί δεν ομολογήσουν, δεν αντιδράσουν, αυτοί θα κάνουν χειρότερα.

Ενώ, αν αντιδράσουν, θα το σκεφθούν. ‘

Αλλά και οι σημερινοί Χριστιανοί δεν είναι για μάχες.

Οι πρώτοι Χριστιανοί ήταν γερά καρύδια· άλλαξαν όλο τον κόσμο.

Καί στην βυζαντινή εποχή μιά εικόνα έβγαζαν από την Εκκλησία καί αντιδρούσε ό κόσμος.

Εδώ ό Χριστός σταυρώθηκε, για να αναστηθούμε εμείς, καί εμείς να αδιαφορούμε!

Αν ή Εκκλησία δεν μιλάει, για να μην έρθει σε ρήξη με το κράτος, αν οι μητροπολίτες δεν μιλούν, για να τά έχουν καλά με όλους, γιατί τους βοηθάνε στα ιδρύματα κ.λπ., οι Αγιορείτες πάλι αν δεν μιλούν, για να μην τους κόψουν τα επιδόματα [3], τότε ποιος θα μιλήσει;

Είπα σε κάποιον ηγούμενο: «Αν σας πουν ότι θα σάς κόψουν τα επιδόματα, να πείτε: “Θα κόψουμε καί εμείς την φιλοξενία”, για να προβληματισθούν».

Οι καθηγητές της Θεολογίας κ.λπ. δεν φωνάζουν, γιατί λένε: «Είμαστε υπάλληλοι· θα χάσουμε τον μισθό μας, καί μετά πώς θα ζήσουμε;».

Τά μοναστήρια εν τω μεταξύ τά έπιασαν με τις συντάξεις.

Γιατί εγώ δεν θέλω να πάρω ούτε αυτήν την ταπεινή σύνταξη τού Ο.Γ.Α.;

Ακόμη και ασφαλισμένο σε μιά ασφάλεια τού Ο. Γ. Α. να τον έχουν τον μοναχό, και αυτό δεν είναι τίμιο. Να τον έχουν ασφαλισμένο ως άπορο, Ναι· αυτό τον τιμά.
“Αλλά να τον έχουν ασφαλισμένο στον Ο.Γ.Α., γιατί;

Ό μοναχός άφησε μεγάλες συντάξεις, έφυγε από τον κόσμο και ήρθε στο μοναστήρι, και να πάρει πάλι σύνταξη!
Και να φθάνουμε για την σύνταξη να προδώσουμε Τον Χριστό! - Δεν εννοείτε, Γέροντα, αν λ.χ. μιά μοναχή δούλεψε ως δασκάλα μερικά χρόνια καί δικαιούται κάποια σύνταξη;
- Καλά, αυτή τέλος πάντων.

Τώρα όμως να σού πω, αν καί αυτήν την σύνταξη την διάθεση κάπου, θα πάρει μία γερή σύνταξη από Τον Χριστό.

1 Ειπωθήκαν το 1992

2  Θρησκευτική έρις που συντάραξε επί έναν αιώνα και πλέον την Βυζαντινή Αυτοκρατορία (726-843) και έληξε αρχικά με την Ζ’ Οικουμενική Σύνοδο το 787.

Την αναζωπύρωση της έριδος από τον Λέοντα Ε’ τον Αρμένιο κατέπαυσε ο Πατριάρχης Μεθόδιος το 843. Εικονομάχοι ονομάζονταν οι Χριστιανοί που αρνούνταν την απόδοση τιμής στις εικόνες.

3 Ο Γέροντας εννοεί την οικονομική χορηγία (η τα μετοχιακά μισθώματα), δηλαδή ένα ποσό χρημάτων το οποίο το Ελληνικό κράτος ανέλαβε την υποχρέωση από το 1924 να δίνη κάθε χρόνο στις Ιερές Μονές του Αγίου Όρους, επειδή οι Μονές έδωσαν στους πρόσφυγες τα μετόχια τους, από τα οποία είχαν το λάδι, το σιτάρι, το κρασί κ.λπ. της χρονιάς.

πηγή: amethystosbooks

Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

Αρχιμ. Βασιλείου Γοντικάκη: Η Ελλάς, η Ευρώπη και η Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία



Οπότε, δεν στέκουν οι απόψεις ότι υπάρχουν κάποιοι πλούσιοι και δυνατοί που αδικούν ε μας, τους φτωχούς και λίγους «της θρησκευτικής και πολιτιστικής μειονότητος».
Είναι ψέμμα αυτό. Είμαστε οι πλούσιοι, οι δυνατοί και πολιτισμένοι, που αδικούμε τον εαυτό μας και όλους τους άλλους. 
Έχομε την ισχύ του Πνεύματος και κληρονομιά ακατάλυτη, που μας καθιστά υπεύθυνους για την προστασία της ανθρωπίνης ελευθερίας και αξιοπρέπειας.
Τα κροκοδείλια δάκρυά μας δεν θα μας απαλλάξουν από την ευθύνη. Είμαστε οφειλέται. Καί θα μας ζητήσουν λόγο οι άνθρωποι, οι χιλιάδες, τα εκατομμύρια, που αδικήθηκαν, κάηκαν, σάπισαν στα κάτεργα, και αυτοί που σήμερα ζούν μέσα στον λιμό της ευμαρείας και στην ειρκτή της «ελευθερίας», που τους οδηγεί στη νάρκωσι και τους πνίγει.
Δεν θα μας σώση κανένα άλλοθι, όταν σταθούμε στην τελική κρίσι, όταν θα προσπαθούμε και δεν θα μπορούμε να δικαιολογήσωμε το γιατί δεν ζήσαμε και δεν δώσαμε τη μαρτυρία της Παραδόσεώς μας, που προσφέρει σαρκωμένη και έμπρακτη λύσι στο πρόβλημα του ανθρώπου και της κοινωνίας του· στο πρόβλημα του νοήματος της ζωής και της συνεχείας της.
Ἂν οἰκονομικὰ εἴμαστε ὑποδεέστεροι, συγκρινόμενοι μὲ ἄλλους λαούς, καὶ ἂν δὲν διαθέτωμε τὰ κεφάλαια τῆς Εὐρωπαϊκῆς Τραπέζης, ὅμως ἔχομε κάποια ἄλλα, μοναδικά, ἀδαπάνητα λειτουργικὰ κεφάλαια κάποιας ἄλλης Ἁγίας Τραπέζης, ποὺ εἶναι ἱκανὴ νὰ θρέψη τὴν οἰκουμένη μὲ τὴ χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως ποὺ νικᾶ τὸν θάνατο:
«Ἡ τράπεζα γέμει, τρυφήσατε πάντες. Ὁ μόσχος πολύς, μηδεὶς ἐξέλθῃ πεινῶν. Πάντες ἀπολαύσατε τοῦ συμποσίου τῆς πίστεως. Πάντες ἀπολαύσατε τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος» ( Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Λόγος κατηχητικὸς τοῦ Πάσχα).
Τὸ χρέος μας εἶναι μεγάλο, συγκεκριμένο καὶ οἰκουμενικό. Καὶ τὸ ὅτι ἡ ἐλάχιστη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἡ μικρὴ ἀριθμητικὰ καὶ ἀδύνατη ἀνθρωπίνως, προκαλεῖ κάποια ἀντίδρασι –γιατὶ αὐτὴ σώζει τὸν ἄνθρωπο– φανερώνεται καὶ στὶς ἐκδηλώσεις καὶ ἐνέργειες ἀνθρώπων «δυνατῶν καὶ ὑπευθύνων», ποὺ κανονικά, ἂν ἦταν ἀμελητέα ποσότης, ἔπρεπε ἁπλῶς νὰ τὴν ἀντιπαρέρχωνται διὰ τῆς σιωπῆς. Ἐνῷ συμβαίνει τὸ τελείως ἀντίθετο: Ἀπὸ τὴ μιὰ μεριά, ἀπὸ τὰ κέντρα ἐξουσίας καὶ ἀπὸ τοὺς «δοκοῦντας ἄρχειν τῶν ἐθνῶν» (πρβλ. Μάρκ. 10, 42) ἐκφράζεται μιὰ ἀνησυχία.
Ὁ κ. Χάντινγκτον μὲ τοὺς ἐπιτελεῖς του στὸ Χάρβαρντ ἐπισημαίνει ὅτι ἡ παρουσία τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῆς ξένης λογικῆς της συνιστᾶ ἐπικίνδυνη ἀνωμαλία στὴν ἀνατολικὴ περιοχὴ τῆς Μεσογείου.
Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ὁ πολιὸς μελετητὴς καὶ γνώστης τῆς ἱστορίας καὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας σὲρ Στῆβεν Ράνσιμαν δηλώνει ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία ἔχει τὴ δύναμι νὰ ἐπιζήση κατὰ τὸν ἐρχόμενο αἰώνα. Ὁ Ρωμαιοκαθολικισμὸς καὶ ὁ Προτεσταντισμὸς ἔχουν τὴν ἴδια λογικὴ καὶ κινοῦνται στὸ ἴδιο πλαίσιο καὶ στὴν ἴδια ὁλοκληρωτικὴ τακτική, ὅπου ὁ ἄνθρωπος ἀγνοεῖται, ὑποτιμᾶται.
Καὶ οἱ δύο πλευρὲς ἔχουν δίκιο. Ἂν καὶ ξεκινοῦν ἀπὸ διαφορετικὲς προϋποθέσεις, καταλήγουν στὸ ἴδιο: ἐντοπίζουν τὴν ἴδια πραγματικότητα, ποὺ εἶναι γιὰ ἄλλους ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν, καὶ γιὰ ἄλλους ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον (βλ. Β΄ Κορ. 2, 16). Οἱ Ὀρθόδοξοι πρέπει νὰ εἴμαστε εὐγνώμονες καὶ πρὸς τὶς δύο πλευρὲς (προπαντὸς πρὸς τὴν πρώτη), γιατὶ μᾶς στέλνουν τὸ ἴδιο μήνυμα: δὲν μποροῦμε ἀτιμωρητὶ νὰ κοιμώμαστε. Τὸ συμπέρασμα:
– Δὲν εἴμαστε λίγοι, εἴμαστε πολλοί. Τὸ πλῆθος καὶ ἡ δύναμίς μας βρίσκονται στὸν δυναμισμὸ τοῦ προζυμιοῦ τῆς ἐλευθερίας τοῦ Πνεύματος.
– Δὲν θὰ μᾶς φᾶνε. Ὀφείλομε νὰ φαγωθοῦμε, γιὰ νὰ δώσωμε στοὺς πεινασμένους «τὸν οὐράνιον ἄρτον, τὴν τροφὴν τοῦ παντὸς κόσμου» (Εὐχὴ τῆς Προθέσεως τῆς θείας Λειτουργίας τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου), ποὺ μελίζεται καὶ δὲν διαιρεῖται· ἐσθίεται καὶ οὐδέποτε δαπανᾶται (βλ. ὀπισθάμβωνο εὐχὴ τῆς θείας Λειτουργίας τοῦ Μ. Βασιλείου). Ἔτσι, βρίσκομε τὸν ἑαυτό μας, ἀποκτοῦμε δύναμι καὶ ἐξοφλοῦμε τὸ χρέος μας.
– Δὲν φοβόμαστε καὶ δὲν τὰ χάνομε. Ὄχι ἐπειδὴ εἴμαστε δυνατοί, ἀλλ’ ἐπειδὴ εἶναι δυνατὸς Αὐτὸς ποὺ μᾶς ἀγαπᾶ, καὶ ἀγαπᾶ τὸν κάθε ἄγνωστο καὶ ἀνώνυμο ἄνθρωπο μὲ τὴν ἀγάπη ποὺ ἀγαπᾶ τὴν οἰκουμένη.
– Ἡ ἐποχή μας εἶναι κρίσιμη, ἄρα καλή, ἂν τὴ δοῦμε μέσα ἀπὸ τὸ μυστήριο τῆς θείας Λειτουργίας, τῆς ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως· εἶναι μία ἀφορμὴ μετανοίας καὶ σωτηρίας ὅλων μας. Ἂν ἤμασταν καλὰ κατὰ φαντασίαν καὶ ἀνθρωπίνην ἐπίνοιαν, ἂν δὲν εἴχαμε προβλήματα ἢ νομίζαμε ὅτι δὲν εἴχαμε· θὰ ἤμασταν σὲ κατάστασι ἐπικινδύνου νάρκης, ὕπνου καὶ ψευδαισθήσεως.
– Δὲν ἀμυνόμαστε. Κάνομε ἐπίθεσι. Καὶ ἡ ἐπίθεσι γίνεται πρὸς ὄφελος ἐκείνων πρὸς τοὺς ὁποίους ἐπιτιθέμεθα. Καὶ ἂν θέλετε γιὰ τὴ Συνθήκη τοῦ Σένγκεν καὶ τὸ φακέλωμα: τὸ «ὄχι» ἔρχεται ἀπὸ μόνο του. Καὶ τὸ «ὄχι» αὐτὸ λέγεται ἀπὸ ἀγάπη καὶ γιὰ τὸ καλὸ περισσότερο τῶν Εὐρωπαίων (ἐκείνων ποὺ νομοθετοῦν καὶ παίρνουν ἀποφάσεις – ὅπως τὶς παίρνουν – καὶ ἐκείνων ποὺ τὶς ὑφίστανται).
Ὄχι τόσο γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους· αὐτοὶ εἶναι δοκιμασμένοι καὶ παρηγορημένοι μέσα στὰ ἀτελείωτα ἱστορικά τους μαρτύρια καὶ στὴν οὐράνια παράκλησι τῆς θείας Λειτουργίας. Ἔτσι, καὶ οἱ πιὸ μεγάλες ἐλευθερίες εἶναι ἀνεπαρκεῖς γιὰ τὶς ἀπαιτήσεις τους, καὶ ἡ βαρύτερη σκλαβιὰ ἀνίκανη νὰ θίξη τὴν ἐλευθερία τους. νὰ θίξη τὴν ἐλευθερία τους.
ΠΗΓΗ : ΑΡΧΙΜ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΙΒΗΡΙΤΗΣ, ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ, εκδ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΙΒΗΡΩΝ, 2000.

Εκ νέου αφηγήσεις από την έκρηξη του 1866

Α) Απόσπασμα από την καταγραφή της έκρηξης  του 1866 από τον Βρετανό Πλοίαρχο Tyson.
To πλοίο «Surprise» έφτασε στην Μάλτα για επιδιορθώσεις μετά τη βοήθεια που προσέφερε στους κατοίκους της Σαντορίνης. Γράφει ο Πλοίαρχος : Ήμασταν ιδιαίτερα ευνοημένοι με τα ακόλουθα ενδιαφέροντα στοιχεία από την πρόσφατη έκρηξη του ηφαιστείου . Μόλις πλησίασε το Surprise στη Σαντορίνη, μία πυκνή λευκή μάζα καπνού παρατηρήθηκε στη θάλασσα, η οποία φαίνεται να βράζει από κάποια άγνωστη αιτία και όσο πλησιάζαμε, η θάλασσα έβραζε και ένα λευκότερο στρώμα καπνού έβγαινε προς τα πάνω σαν μια τεράστια χιονοστιβάδα. Κάτι μαύρο είχε αρχίσει να βγαίνει σιγά σιγά από τη θάλασσα, το οποίο στη συνέχεια αποδείχτηκε ότι δεν είναι τίποτα λιγότερο από το αναδυόμενο νησί .Φαίνεται ότι δεν υπήρχαν σεισμοί  τότε αλλά συσπάσεις της φύσης προερχόμενες από ηφαιστειακή έκρηξη η οποία είχε ήδη πραγματοποιηθεί και οι κάτοικοι είχαν ήδη ανησυχήσει πολύ.  Η θάλασσα για αρκετά χιλιόμετρα φαινόταν παράξενη. Γύρω από το ηφαιστειακό νησί που αναδυόταν η θάλασσα έβραζε σε απόσταση 100 μέτρα από την ακτή. Ο ατμός αυξήθηκε, το νησί έβγαζε καπνο και θειούχες αναθυμιάσεις που χρωματίζονταν από τις φλόγες. Σε κάποιο σημείο το νησί ράγισε και εμφανίστηκε μια ζεστή κόκκινη λάβα που φαινόταν σε όλο το νησί.   
Την επόμενη μέρα, τα πλοία ‘ Phoebe και Tyrian προσέλκυσαν το νησί. Το 2ο βράδυ, άλλη μία έκρηξη συνέβη. Ο βρυχηθμός ήταν πολύ άγριος, ο καπνός έβγαινε βίαια από το ηφαίστειο με τεράστια μανία και μεγάλοι βράχοι και πέτρες πεταγόντουσαν στον αερα. Το «Surprise» μετακίνηθηκε ύστερα από εντολή πλέοντας προς τα έξω…
Β) Σύρος  15-2 -1866: το νησί της Σαντορίνης βρίσκεται σε έκρηξη ηφαιστειακή εδώ και 6 μέρες. Είναι περίπου 60 μίλια από εδώ και η θάλασσα σε μεγάλη απόσταση γύρω από το νησί κοχλάζει. Ένα νησί εμφανίστηκε πάνω στην επιφάνεια της θάλασσας όχι μακρυα από τη Σαντορίνη, το οποίο είναι 500 πόδια πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, γεμάτο άνθρακα και λάβα. Ένα ειδικό καίκι έπλευσε προς το νέο νησί με επιστήμονες μέσα. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ένας κύριος που έφερε 5 αυγά ένος καημένου πουλιού το οποίο τα είχε αφήσει στην επιφάνεια του νησιού που εμείς ονομάσαμε «Φαινόμενο».
 The daily mountaineer. 15 May 1866

πηγή:Καλλ-ιστορώντας

Στο ρατσιστικό «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο έχουμε πέσει σε ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΓΙΔΑ...

alt
ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ!
Διαβάζουμε για τις αντιδράσεις των ποντιακών συλλόγων:
Διαμαρτυρία της ΠΟΕ για το αντιρατσιστικό
...και φοβάμαι πως έχουμε πέσει σε μεγάλη παγίδα:
ενώ θα έπρεπε να εστιάσουμε τις αντιδράσεις μας στο γεγονός ότι αυτός ο νόμος κατά βάση φιμώνει την έκφραση της σκέψης και την ίδια την σκέψη, εμείς πέφτουμε στην παγίδα και αντιδράμε στο να συμπεριληφθεί και η ποντιακή γενοκτονία στον κατάλογο των γενοκτονιών στις οποίες κανείς απαγορεύεται να έχει διαφορετική γνώμη για οποιονδήποτε λόγο...
Περνώντας αυτήν την απαγόρευση, ακόμη και με την συμπερίληψη της γενοκτονίας των ποντίων, επιτρέπουμε ταυτόχρονα, με το ίδιο νομοσχέδιο, την απαγόρευση της έκφρασης διαφορετικής άποψης για την ομοφυλοφιλία όπως αυτή εκφράζεται από τους συντάκτες, οι οποίοι προσπαθούν να την επιβάλλουν σαν κάτι φυσιολογικό και τους ομοφυλόφιλους σαν το ...τρίτο φύλο...
Κι έτσι ανοίγει ο δρόμος, αύριο-μεθαύριο και με τα φιντάνια του ΣΥΡΙΖΑ ποιος ξέρει για ποια άλλην απαγόρευση...

πηγή:hggiken

Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2014

Το Υψηλής Τεχνολογίας Φαρμακείο της Σαντορίνης

"Αντιρατσιστικό" νομοσχέδιο: "Καραμπινάτη" περίπτωση εγκλήματος εθνικής προδοσίας

Γράφει ο Νέστορας Νικηφορίδης
Νόμοι μέ ἔλλειμμα δικαιοσύνης. Οἰκονομικά μέτρα μέ ἔλλειμμα οἰκονομικῆς λογικῆς. Ἀντιρατσιστικός νόμος μέ περίσσευμα ρατσισμοῦ - κατά τῶν Ἐλλήνων καί δή τῶν ἐκ Μικρᾶς Ἀσίας. "Μά ἐπί τέλους, ποιός κυβερνᾶ αὐτόν τόν τόπο;"

Διάβασα τό ἄρθρο μέ τίτλο " Η συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου βεβηλώνει την μνήμη των θυμάτων των γενοκτονιών του Πόντου και της Μικράς Ασίας" (στήν ἰστοσελίδα  http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/08/blog-post_323.html#more). Πρόκειται, ὅπως ἀναφέρεται στό ἄρθρο, γιά τό περιβόητο «ἀντιρατσιστικό» νομοσχέδιο.
Νά ὑπενθυμίσουμε μέ δυό λόγια τί λέγεται στό ἄρθρο αὐτό, πρίν περάσουμε στόν σχολιασμό μας:
«Είναι το πρώτο νομοσχέδιο που θα εισαχθεί προς συζήτηση στο Θερινό Τμήμα, αμέσως μετά τις ολιγοήμερες διακοπές. Πρόκειται για ένα επαίσχυντο νομοθέτημα, που ποινικοποιεί την σκέψη και την έκφραση, αφήνοντας παράλληλα ανοιχτό το πεδίο στους ανθέλληνες, να ασχημονούν, αρνούμενοι τις Γενοκτονίες που υπέστη ο Ελληνισμός. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που έχει ήδη κριθεί αντισυνταγματικό από την Κεντρική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή της Βουλής, η οποία έκρινε ότι «υπάρχουν αόριστες έννοιες όπως π.χ. «παροτρύνει, προκαλεί ή διεγείρει σε βιαιοπραγίες ή μίσος.», που επιτρέπουν στο νομοσχέδιο να χρησιμοποιείται κατά το δοκούν,..... Υπάρχει ειδική διάταξη (στο εν λόγω νομοθέτημα), περί της ποινικοποίησης  της άρνησης ή  εγκωμιασμού εγκλημάτων γενοκτονίας. Η διάταξη αυτή, κατόπιν διαταγής Ερντογάν και σχετικού ηλεκτρονικού μηνύματος της Βουλευτού της ΔΗΜΑΡ, Μαρίας Ρεπούση, δεν περιλαμβάνει την Γενοκτονία των Ποντίων, των Αρμενίων και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας".
Στό προαναφερθέν ἄρθρο ἀναφέρεται καί τό ἑξῆς  ἀπόσπασμα ἄρθρου του Σάββα Καλεντερίδη:
«Δηλαδή, επί της ουσίας, αν ψηφιστεί αυτός ο νόμος, όποιος στην Ελλάδα εγκωμιάζει ή αρνείται το Ολοκαύτωμα των Εβραίων και τη γενοκτονία των Τούτσι από τους Χούτου, που αναγνωρίστηκαν από διεθνές δικαστήριο, θα τιμωρείται από το συγκεκριμένο νόμο, ενώ οι κεμαλιστές και ισλαμιστές φασίστες με τους εν Αθήναις και Θεσσαλονίκη συνοδοιπόρους τους, θα είναι ελεύθεροι να λοιδωρούν τα θύματα και τους απογόνους της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας και των Αρμενίων και των Ασσυρίων, αφού οι γενοκτονίες αυτές δεν έχουν αναγνωριστεί από ελληνικό ή διεθνές δικαστήριο!.... ».


Ο ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΑΣ:
Κανονικά, ἄν ἐνεργήσουνε ὅπως πρέπει καί πολύ προσεκτικά οἱ ἁρμόδιοι Εἰσαγγελεῖς καί δικαστές, πρέπει νά δοῦν ὅτι αὐτό το νομοσχέδιο, πού ἀγνοεῖ ἐπιδεικτικά καί μετά προθέσεως τίς γενοκτονίες πού ἔχουν γίνει σέ βάρος των Ἑλλήνων καί ἐπιδιώκει τήν καταστροφή τῆς ἐλευθερίας ἐκφράσεως τῶν Ἐλλήνων, ἐπιβάλλοντας την αὐτολογοκρισία, δέν εἶναι ἁπλῶς ἀντισυνταγματικό, ἀλλά εἶναι ἐθνική μειοδοσία πού ἀγγίζει -και νομίζω ὅτι ξεπερνᾶ - τά ὅρια τῆς ποινικά κολαζόμενης ἐθνικῆς προδοσίας. Τό ἴδιο καί ἄν ψηφισθῆ, διότι μέ τήν ψήφιση αὐτοῦ δέν ἀλλάζει ἡ ποινική φύση του.


Γιατί λοιπόν ἐθνική προδοσία;
Διότι, παραχωρεῖται μέ τό λεγόμενο ἀντιρατσιστικό νομοσχέδιο, ἡ ἐθνική κυριαρχία ὅλου τοῦ περί κοινωνικῆς, οἰκονομικῆς καί ἐθνικῆς ἀμύνης λόγου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καί τοῦτο, ἐνῶ συνεχίζουν νά εἰσρέουν μεταξύ τῶν οἰκονομικῶν μεταναστῶν καί πολιτικῶν προσφύγων στήν πατρίδα μας, οὐσιαστικῶς σχεδόν ἀκωλύτως, ἡ Σάρα καί ἡ Μάρα καί τό κακό συναπάντημα τοῦ ἐγκλήματος καί τοῦ πανισλαμιστικοῦ ἤ τουρκικοῦ τζιχαντισμοῦ.
Σέ ποῖον παραχωρεῖται δέ μέ τό "αντιρατσιστικό" νομοσχέδιο αὐτό, ὁ λόγος τῶν Ἑλλήνων περί ἀμύνης, δεμένος χειροπόδαρα; Στούς ἀφανεῖς καί ἡμι-ἐμφανεῖς διακρατικούς πολιτικο-οἰκονομικούς ἡγέτες  τῆς παγκοσμιοποιήσεως, οἱ ὁποῖοι:
α) ἔχουν ἀπαγορεύσει νά γίνεται λόγος περί αὐτῶν καί κριτική περί τῶν σχεδίων τους, καταδικάζοντας ἐξόντωση, τοὐλάχιστον ἠθική, ὅποιον παραβιάσει τόν νόμο τῆς σιωπῆς (ὡς "συνομωσιολόγο"), και
β) χρειάζονται τούς ἀντιρατσιτικούς νόμους χωρίς καθόλου ἐθνική χροιά (τήν ὁποία κανονικά θά ἔπρεπε νά εἶχε ὁ δικός μας ἀντιρατσιστικός νόμος), ὥστε διά τῶν μεταναστῶν νά καταστραφοῦν οἱ ἐθνικές ταυτότητες καί νά ἐκμηδενισθοῦν οἱ κοινωνικές καί ἐθνικές ἀντιστάσεις, στήν ἀσύδοτη οἰκονομική ἐκμετάλλευση.
Ἑπομένως, ἀφοῦ παραχωρεῖται ὄχι ἁπλῶς ἔδαφος, ἀλλά ὁ ἴδιος περί κοινωνικῆς, οἰκονομικῆς καί ἐθνικῆς ἀμύνης λόγος τοῦ Ἑληνικοῦ λαοῦ, σέ ξένα κέντρα λήψεως πολιτικο-οικονομικῶν ἀποφάσεων, δηλαδή υπερκρατικούς και διακρατικούς φορεῖς κρατικῆς ἐξουσίας,  καί ἀφοῦ καλοῦνται τά ὄργανα τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους νά συμβάλλουν - διώκοντας τόν ἐλεύθερο καί καίριο γιά τήν ἄμυνα τῆς πατρίδος λόγο τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ - στήν ἐγκατάσταση τῆς ἰσχύος τῶν ἐν λόγῳ διακρατικῶν κέντρων, μέσα στήν Ἑλληνική Ἐπικράτεια, ἔχουμε "καραμπινάτη" περίπτωση τοῦ ποινικοῦ ἐγκλήματος τῆς ἐθνικῆς προδοσίας.
Ὄχι λοιπόν μόνον "οι κεμαλιστές και ισλαμιστές φασίστες με τους εν Αθήναις και Θεσσαλονίκη συνοδοιπόρους τους, θα είναι ελεύθεροι να λοιδωρούν τα θύματα και τους απογόνους της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας και των Αρμενίων και των Ασσυρίων", ἀλλά καί ὅποιος μιλήσει γιά ἐθνικούς κινδύνους π.χ. ἀπό τήν Τουρκία γιά τήν Θράκη, θά κινδυνεύῃ νά διωχθῆ ἀπό μουσουλμάνους τούρκους τῆς Θράκης, μέ τήν κατηγορία ὅτι διεγείρει ἀντικειμενικά (!!!) σέ μίσος ή πράξεις ρατσιστικές σέ βάρος τῶν τούρκων τῆς Θράκης!
Ὅποιος θά εἰπῆ, ὅτι οἱ εὐκαιρίες ἐργασίας τῶν ἀλλοδαπῶν εἶναι καλλίτερες ἀπό τίς εὐκαιρίες ἐργασίας τῶν Ἑλλήνων στήν ἴδια τήν  πατρίδα μας, σίγουρα διεγείρει ἀντικειμενικά σέ μίσος καί μισαλλοδοξία τούς ἄλλους ἐργαζόμενους!
Ὅποιος θά εἰπῆ ὅτι "ὁ Πάπας, ὅπως λέγει ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, εἶναι ὁ Ἀντίχριστος", θά κινδυνεύῃ μέ ὅλο τό βάρος τῶν μηχανισμῶν τοῦ Βατικανοῦ ἐπάνω του, νά διωχθῆ γιά τό ὅτι διεγείρει , πάλι ἀντικειμενικά, σέ πράξεις μισαλλοδοξίας σέ βάρος τῶν καθολικῶν-παπικῶν!
Ὅποιος εἰπῆ  δημόσια, π.χ. σέ μία τάξη Λυκείου, καθηγητής ἤ  μαθητής,  ἤ στήν καφετέρια, ὅτι "δέν μπορῶ νά ἐξηγήσω πῶς γίνεται καί οἱ περισότεροι ἄνδρες πού καλοῦνται νά συμμετέχουν στά τηλεοπτικά πάνελ εἶναι θηλυπρεπεῖς",  θα κινδυνεύῃ νά συλληφθῆ ἀπό τήν ἀστυνομία πού θα κληθῆ πρός τοῦτο ἀπό  ἕναν παριστάμενο ὁμοφιλόφυλο...

"Μά ἐπί τέλους, ποιός κυβερνᾶ αὐτόν τόν τόπο;" 
Ἡ ἀπάντηση εἶναι πλέον ἁπλῆ, ὅσο καί ἀπογοητευτική - ἀλλά καί   ἀφορμή γιά ἀφύπνιση: Τόν κυβερνᾶ ἤ ἔχει ἀξιώσεις νά τήν κυβερνᾶ, ὅποιος προδότης, γράφοντας στά παλαιότερα τῶν ὑποδημάτων του κάθε δέσμευσή του ἀπό τό Σύνταγμα, ἀποδέχεται νά εἶναι ἡ πατρίδα μας ἕνα μικρό καί οὐσιαστικά ὑπεξούσιο κράτος, παλαιότερα τῆς "Δύσεως" ἤ τοῦ "Παραπετάσματος", τώρα τῆς λεγομένης παγκοσμιοποιήσεως.
Τό κλειδί παλαιότερα γιά τέτοια ἐπαίσχυντη κυριαρχία ἐπί τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, γιά τόν κάθε τυχοδιώκτη, ἰδεολόγο ἤ μή, πού γινόταν ὄργανο τῶν ξένων, ἦταν τό παλάτι μέ τίς εὔκολες ξένες ἐπηροές του, ἡ ἐπίκληση ἐθνικῶν ἀναγκῶν καί ἡ ἐλεύθερη οἰκονομία, ἤ  ἀντίθετα τό Κόμμα, ἡ ἐπίκληση τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης καί μία κομματο-κρατικοποιημένη οἰκονομία.
Σήμερα, τό κλειδί γιά τόν κάθε τυχοδιώκτη , ἰδεολόγο ἤ μή, πού θέλει καί γίνεται ὄργανο τῶν ξένων, εἶναι ἡ δουλική του ὑποτέλεια στήν παγκοσμιοποίηση καί τήν ἡμι-ἀφανῆ ἡγεσία της (βλέπουμε μόνο τό προσωπεῖο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως), ἡ ἐπίκληση ἐκτάκτων δημοσίων ἀναγκῶν καί ὁ στοχευμένος κατά τῆς ἐλευθερίας τοῦ λαοῦ "ἀντιρατσισμός" σέ ὅλα τά ἐπίπεδα, κοινωνικό, οἰκονομικό, ἐθνικό.
 "Ἀντιρατσισμός", ὁ ὁποῖος, ἀρχίζοντας ἀπό τήν ὑποδούλωση τοῦ δημοσίου λόγου τοῦ λαοῦ περί κοινωνικῆς, οἰκονομικῆς καί ἐθνικῆς ἀμύνης (ἀλλά καί τοῦ ἰδιωτικοῦ ἕως καί τοῦ ἐσωτερικοῦ λόγου τοῦ ἀτόμου πού θά αὐτολογοκρίνεται), θα γίνεται ὁλονένα περισσότερο, σάν τό τσιμέντο πού πήζει, τό θεμέλιο γιά τήν οἰκοδόμηση τῆς κοινωνικῆς, οἰκονομικῆς καί ἀντεθνικῆς ὑποδουλώσεως τοῦ λαοῦ καί τοῦ ἔθνους, ἀλλά καί τοῦ κάθε πολίτου ἀτομικῶς, μέ πράξεις καί δόλιες παραλείψεις τῆς πολιτικῆς καί τῆς οἰκονομικῆς έξουσίας, κατά τῶν ὁποίων πράξεων καί παραλείψεων, οὐδείς θά δικαιοῦται νά ὁμιλεῖ ἐπί τῆς οὐσίας, διότι ἡ κριτική θά ἐνέχῃ "ρατσισμό".
Ὕστερα λοιπόν ἀπό τό "ἀντιρατσιστικό νομοσχέδιο", ἑπόμενο εἶναι ὅτι θά δημιουργηθῆ τέτοια δυναμική περί πολιτικῆς ὀρθότητας, ὥστε ἡ ἡμι-ἀφανής ἡγεσία τῆς παγκοσμιοποιήσεως, θά ἔχῃ τήν ἀπόλυτη ἄνεση νά ὀργανώσῃ καί ἐνεργήσῃ ὅποιας ἐκτάσεως ἐθνοκάθαρση ἐπιθυμεῖ.


Τότε, ἡ ἀντίληψη περί ἐσχάτης προδοσίας θά ἀντιστραφῆ! Ἕνα παράδειγμα τέτοιας δυναμικῆς τῆς "πολιτικῆς ὀρθότητας" τοῦ δημοσίου λόγου, βλέπουμε στήν ἐπιχειρούμενη στήν Οὐκρανία ἐθνοκάθαρση τῶν Ρώσων (οὐκρανόφωνων καί ρωσόφωνων), ἀπό μία κυβέρνηση πού ὑποτίθεται ὅτι δέν κάνει διακρίσεις τῶν "οὐκρανῶν" μέ βάση τό ἔθνος, τήν  γλῶσσα καί τήν θρησκεία, καί ἄρα ἐπιτίθεται σέ ὅσους Ρώσους (οὐκρανόφωνους ἤ ρωσόφωνους) θέλουν νά τά διατηρήσουν! (τήν ἐθνική ρωσική τους συνείδηση, μέ τήν ὀρθόδοξη χριστιανική ταυτότητά της, καί τήν ρωσική γλῶσσα τους, εἴτε μόνη, εἴτε ὡς βάση τῆς οὐκρανικῆς διαλέκτου τους).
Ἡ Εἰσαγγελική Ἀρχή καί ἡ δικαστική ἐξουσία, θά ἀντιληφθοῦν τί διακυβεύεται πίσω ἀπό τίς λέξεις τοῦ προδοτικά ἀντεθνικοῦ καί ἀντι-κοινωνικοῦ "ψευδο-ἀντιρατσισμοῦ" τοῦ "ἀντιρατσιστικοῦ νομοσχεδίου" ἤ νόμου; Καί, θά μπορέσουν νά σταθοῦν στό ὕψος τῶν περιστάσεων;

πηγή: infognomonpolitics

Στο στέγαστρο του Ακρωτηριού

Γράφει η Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου




Περίμενα με μεγάλη ανυπομονησία να ξανανοίξει ο αρχαιολογικός τόπος στο Ακρωτήρι. Εκτός από το επιστημονικό ενδιαφέρον ο χώρος έχει έναν ιδιάζοντα μυστικισμό, που θυμίζει την εκδίκηση της μούμιας στην Αίγυπτο,  αφού έχει συνδεθεί με το θάνατο, τόσο του καθηγητή Μαρινάτου, όσο και του άτυχου τουρίστα που καταπλακώθηκε από το αρχικό στέγαστρο.
δες και http://mariasot.blogspot.gr/2012/03/blog-post_09.html
Έζησα από κοντά τον πυρετό της ανακάλυψης. Τότε που το Ακρωτήρι συνδεόταν με την άσφαλτο μόνο με το χωματόδρομο και το λεωφορείο έκανε δρομολόγιο μόνο μια φορά τη βδομάδα.
Τα πρώτα δημοσιεύματα, που διαφήμιζαν με έκπληξη την ανακάλυψη μινωικού «παλατιού», κρίνοντας από την τοιχοποιία, που πηγαίναμε και θαυμάζαμε από κοντά, ενώ όλοι οι Ακρωτηριανοί άρχισαν να μιλούν για γνωστή σε αυτούς κατάσταση, αφού όχι σπάνια  σε μεγάλη περιοχή τα γαϊδούρια βούλιαζαν πέφτοντας σε «σπηλιές με πολλά κιούπια». Πρόσφατα στο
  http://kallistorwntas.blogspot.gr/  διάβασα με ενδιαφέρον την επιστολή του ιατροφιλοσόφου Ιωσήφ Δεκιγάλλα, όπου διαπιστώνουμε ότι η ύπαρξη αρχαιολογικού χώρου στο Ακρωτήρι ήταν από τότε γνωστή.
«…Εσχάτως δε γενομένων νέων ανασκαφών εν Ακρωτηρίω Θήρας, αναλώμασι μεν της Γαλλικής Κυβερνήσεως, επιμελεία δε των πολυμαθών και αξιέπαινων κ.κ. H. Gorceix και Η. Μamet ανευρέθησαν έτερα κτίρια όμοια τους εν Θηρασία αλλά τουθόπερ νομίζω πολλού λόγου άξιον εστί το εν τω γηπέδω του αξιοτίμου κ Γ. Κανακάρη, ανακαλυφθέν οίκημα, ου ο εσωτερικός τοίχος εστί κεχρισμένος εκ πηλού δι’ ασβέστου, το δε εν λόγω επίχρισμα κεχρωματισμένον δια βαφής, ερυθρού ζωηράτου χρώματος. Ευρέθησαν προς τούτοις διάφορα πήλινα αγγεία και συν αυτοίς συντρίμμτα αγγείων κεχρωματισμένων  τέχνης αρίστης και τα μάλιστα ομοιαζόντων τοις καλουμένοις Τυρρηνικοίς. Ευρέθη επι τέλους και μικρός τις εξ ορεχάλκου πριών, εκτός άλλων λίθινων εργαλείων, άτινα πάντα αποδεικνύουσι σαφώς τον πολιτισμό του ποιήσαντος ταύτα λάου….αλλα ποιος τις ο λαος ούτος;…
Το κατ’ εμέ επερειδόμενος επι των γεωλογικών γεγονότων διστάζω να πιστεύσω ότι ούτος εστίν εκ των ήδη γνωστών τη ιστορία λαών…και αν αγαθή τύχη ευρεθώσιν επιγραφαί, όπερ ου νομίζω δύσκολον, καθότι λαός τοσούτω εις τας τέχνας προβεβηκώς φαίνεται μοι απίθανον να εστερείτο πάντη γραμμάτων, τουλάχιστον ιερογλυφικών, θέλει διαλυθεί η απορία ημών.
Ευελπιστώ  δε ότι μετά το πέρας των ανωτέρω ανασκαφών, οι ειρημένοι κ. κ. Gorceix και Mamet θέλουν φωτίσει το κοινόν δια λεπτομερούς περιγραφής των ανακαλυφθέντων αντικειμένων και δι εμβριθών επ αυτών σχολίων….
1/13 Ιουν 1870
Πηγή: Περιοδικό Πανδώρα: τόμος 21 ( Απρ 1870 – Απρ. 1871) σ. 80
στον αη Νικόλα το Μαύρο Ραχίδι 1982

Για μας τους μεγαλοχωριανούς η περιοχή είναι οικεία αφού ο αη Νικόλας το Μαύρο ραχίδι ανήκει στη Μεγαλοχωριανή οικογένεια του Μπαντζάνη, έχει συνδεθεί με διηγήσεις από τα χρόνια της Κατοχής, που στο ξωκλήσι έκρυβαν από πράκτορες μέχρι ασυρμάτους και ήταν αγαπημένος προορισμός ημερήσιων εκδρομών με τα γαϊδούρια. Έτσι μετά την έναρξη των ανασκαφών συχνά πηγαίναμε καταγράφοντας τις αλλαγές από χρόνο σε χρόνο και καταλήγοντας για ψαράκι στην τότε μοναδική ταβέρνα.
εκμαγεία των κρεβατιών

Αυτό που μάγευε ήταν τ’ ότι σεργιανούσες στα σκονισμένα  στενά και κρυφοκοίταζες τη ζωή του προϊστορικού οικισμού, όπως την εγκατέλειψαν οι κάτοικοι, όπως στοργικά τη συντήρησε η καταστροφή. Θαυμάζαμε τις μπανιέρες και το τρεχούμενο νερό που τουλάχιστον μέχρι τη δεκαετία του 1990 δεν είχαμε στο νησί και την πολυτέλεια των σπιτιών, που μόνο πρόσφατα χάρη στον τουρισμό γνωρίσαμε. Μας έδειχναν τον τρόπο μεταφοράς των περίφημων τοιχογραφιών και την επανάκτηση κάθε ξύλινου αντικειμένου. Οι υποτυπώδεις συνθήκες προστασίας του αρχαιολογικού τόπου συντελούσαν σε μιαν αίσθηση μαγευτικής συνέχειας. Λες και γευόμαστε το κρασί και το λάδι στα πιθάρια, λες και θα μπορούσαμε να σπείρουμε τους προϊστορικούς σπόρους, ή ν’ αναστήσουμε τους αχινούς απ’ τα κελύφη τους.


Χθες πρωτομπήκα στο νέο στέγαστρο που επιτέλους καλύπτει με όλες τις σύγχρονες προδιαγραφές την συνεχιζόμενη ανασκαφή. Πολύ τυχερή. Σχεδόν μόνη επισκέπτρια. «Ξεκινήστε από δεξιά» μου πρότειναν οι φύλακες και ακολούθησα τον ξύλινο υπερυψωμένο διάδρομο κυκλικά.  Κάτω μου πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμένοι. Πάνω και δίπλα μου η εντυπωσιακή μοντέρνα κατασκευή να κλέβει την παράσταση. Η απογοήτευση με πονούσε.  Η μαγεία του χώρου είχε διαλυθεί. Ευτυχώς κοντά στην έξοδο βρήκα τα σκαλιά, που οδηγούν στα στενά και την πλατεία που θυμόμουν.
Η αίσθηση της Πομπηίας ζωντάνεψε επιτέλους. Επίτηδες καθυστέρησα φωτογραφίζοντας την αναλλοίωτη γνώριμη περιοχή με τα θρυμματισμένα σκαλιά, τις κοντές πόρτες και τα θαρρείς σημερινά παράθυρα. Πάντα αστειευόμαστε για το ύψος εκείνων των ανθρώπων κρίνοντας από τις πόρτες, τις μπανιέρες ή τα κρεβάτια τους. Κι έπειτα μαγεμένοι από τις ζωντανές τοιχογραφίες ταυτιζόμαστε με τις αιώνιες μορφές, γινόμαστε γοητευτικές κυρίες, παιδιά που παλεύουν ή ψαράδες της αφθονίας.
Η Σαντορίνη πάντα δοξολογούσε την αλήθεια της στιγμής κι έβγαζε τη γλώσσα στη βεβαιότητα του θανάτου. Σήμερα με την οικονομική κρίση όλη η Ελλάδα κατανόησε την ανασφάλεια κάθε αποκτήματος στην ανθρώπινη ύπαρξη. Το στέγαστρο ήταν αναγκαίο και μακάρι κάποτε η Σαντορίνη να μετατρέψει τον αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηριού σε μιαν έκταση ζωντανή και τεράστια, όπως στην Πομπηία.  Όσο ζω θα επισκέπτομαι ξανά και ξανά τους αρχαιολογικούς τόπους της γενέθλιας γης ιχνηλατώντας τις ρίζες και τη συνέχεια και της δικής μου ύπαρξης. Γιατί η Σαντορίνη δε θα πάψει ποτέ να με εκπλήσσει με τα πολλά της πρόσωπα.


Κυριακή, 17 Αυγούστου 2014

Ν.Οικονομίδης-Κ.Σπανού:Η μουσική τους πορεία

Ο δεξιοτέχνης βιολιστής Νίκος Οικονομίδης και η τραγουδίστρια Κυριακή Σπανού μιλούν  για την πορεία τους στη μουσική και τα νησιώτικα τραγούδια.
πηγή:Πεμπτουσία

Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014

Θεοτόκε Παρθένε Ελλήνων και Χριστιανών η Προστάτις: Η Κοίμηση της Υπερμάχου Στρατηγού του Γένους των Ορθοδόξων

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΚΑΙ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΗΣ ΕΟΡΤΗΣ

(†Ιωάννου Φουντούλη, Καθηγητού Πανεπιστημίου, από το βιβλίο "Λογική Λατρεία", εκδ. Αποστολικής Διακονίας, Αθήνα 1984)  

 Η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που εορτάζει στις 15 Αυγούστου ο Ορθόδοξος Χριστιανικός κόσμος, είναι η μεγαλύτερη από τις εορτές που καθιέρωσε η Εκκλησία προς τιμήν της Μητρός του Κυρίου, τις θεομητορικές εορτές. Ίσως είναι και η παλαιοτέρα από όλες. Τις πρώτες μαρτυρίες έχομε γιʼ αυτήν κατά τον Ε' αιώνα, γύρω στην εποχή που συνεκλήθη η Γ' Οικουμενική Σύνοδος της Εφέσου (451), που καθόρισε το θεομητορικό δόγμα και έγινε αιτία να αναπτυχθεί η τιμή στο πρόσωπο της Θεοτόκου.Τις πρώτες μαρτυρίες έχομε γιʼ αυτήν κατά τον Ε' αιώνα, γύρω στην εποχή που συνεκλήθη η Γ' Οικουμενική Σύνοδος της Εφέσου (451), που καθόρισε το θεομητορικό δόγμα και έγινε αιτία να αναπτυχθεί η τιμή στο πρόσωπο της Θεοτόκου.Για πρώτη φορά φαίνεται ότι συνεστήθη στα Ιεροσόλυμα την 13 Αυγούστου και λίγο αργότερα μετετέθη στις 15 του ιδίου μηνός. Είχε δε γενικότερα θεομητορικό χαρακτήρα, χωρίς ειδική αναφορά στο γεγονός της Κοιμήσεως.
Ονομάζετο «ημέρα της Θεοτόκου Μαρίας». Κέντρο του πανηγυρισμού αναφέρεται στην αρχή ένα «Κάθισμα», ναός επʼ ονόματί της, που ευρίσκετο έξω από τα Ιεροσόλυμα στο τρίτο μίλιο της οδού που οδηγούσε στην Βηθλεέμ.
Η σύνδεση της εορτής αυτής προς την Κοίμηση της Θεοτόκου, έγινε στον περίφημο ναό της Παναγίας που βρισκόταν στην Γεσθημανή, το «ευκτήριο του Μαυρικίου», όπου υπήρχε και ο τάφος της.
Αυτός ο ναός πολύ σύντομα πήρε τον χαρακτήρα του μεγαλυτέρου θεομητορικού προσκυνήματος και η ακτινοβολία του έγινε αιτία η πανήγυρίς του κατά την 15η Αυγούστου γρήγορα να διαδοθεί σʼ ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο και κατά τον ΣΤ' με Ζ' αιώνα να επικρατήσει σε ανατολή και δύση σαν εορτή της Κοιμήσεως, του θανάτου, της Θεοτόκου.
Αργότερα εξήρθη η εορτή με την προπαρασκευαστική νηστεία και την παράταση το εορτασμού μέχρι της 23ης ή και μέχρι τέλους του Αυγούστου και έγινε όχι μόνο η μεγαλυτέρα θεομητορική εορτή, αλλά και μία από τις σπουδαιότερες εορτές του εκκλησιαστικού έτους.
Αυτό βέβαια ήταν φυσικό να γίνει, γιατί η Θεοτόκος είναι το προσφιλέστερο και ιερότερο πρόσωπο μετά τον Κύριο και γιʼ αυτό συνεκέντρωσε την τιμή και την ευλάβεια όλων των χριστιανικών γενεών.
Αναρίθμητοι ναοί και μονές έχουν κτισθεί προς τιμήν της Κοιμήσεώς της, θαυμάσιες τοιχογραφίες παριστάνουν σε κάθε ναό πίσω από την κεντρική είσοδο σε εκπληκτικές συνθέσεις την ιερά της κηδεία, ύμνοι εκλεκτοί έχουν διακοσμήσει την ακολουθία της και λόγοι λαμπροί και εγκώμια εκφωνήθηκαν από τους Πατέρες και νεωτέρους κληρικού άνδρες κατά την ημέρα της μνήμης της.
Όλες οι ανθρώπινες γενεές συναγωνίσθηκαν στην προσφορά ό,τι εκλεκτοτέρου είχαν να παρουσιάσουν για να μακαρίσουν έργω και λόγω την Παρθένο Μαρία. «Ιδού γαρ από του νυν μακαριούσι σε πάσαι αι γενεαί».
Για την κατανόηση του εορτολογικού περιεχομένου της εορτής της Κοιμήσεως, όπως και των άλλων θεομητορικών εορτών, της Συλλήψεως, της Γεννήσεως και των Εισοδίων, πρέπει να κάνουμε μία μικρά αναδρομή στις πηγές, από τις οποίες αντλήθηκαν τα θεομητορικά αυτά θέματα.
Διαφορετικά είναι αδύνατο να ερμηνεύσει κανείς ότι συνδέεται με τον εορτασμό αυτόν, τα συναξάρια, την υμνογραφία και την εικονογραφία των.
Οι αυθεντικές ιστορικές πηγές, τα Ευαγγέλια και τα άλλα βιβλία της Καινής Διαθήκης, δεν μας διέσωσαν πληροφορίες για το ευαγγελισμού και για τον μετά την ανάληψη του Κυρίου βίου της Θεοτόκου.
Πρόθεση των Ιερών συγγραφέων ήταν να αφηγηθούν τον βίο και το σωτηριώδες έργο του Χριστού και ότι άμεσα συνεδέετο με αυτόν και όχι να ικανοποιήσουν την ευλαβή περιέργεια ή τα ιστορικά ενδιαφέροντα των αναγνωστών των.
Η παράδοση όμως της Εκκλησίας διέσωσε από στόματος εις στόμα διάφορες πληροφορίες που αφορούσαν στον βίο της Θεοτόκου προ συλλήψεως του Κυρίου και μετά την ανάστασή Του.
Αργότερα διάφοροι ευλαβείς, κατά το πλείστον, συγγραφείς περιέλαβαν τις πληροφορίες αυτές και τις ανέπτυξαν με την φαντασία των και για να έχουν περισσότερο κύρος έθεσαν στους τίτλους των έργων των μεγάλα αποστολικά ονόματα.
Η Εκκλησία απέρριψε και κατεδίκασε τα βιβλία αυτά και τα ονόμασε «Απόκρυφα» και «Ψευδεπίγραφα». Σε μεταγενεστέρα εποχή πολλές από τις διηγήσεις αυτές, τουλάχιστον στις βασικές των γραμμές, έδωσαν θέματα στην διαμόρφωση εορτών, στην σύναξη συναξαρίων, στην ποίηση ύμνων και στην εικονογραφία.
Εξʼ άλλου καθώς είπαμε, ο πυρήν των διηγήσεων αυτών είχε ως βάση του παμπάλαιες ιστορικές παραδόσεις γύρω από το πρόσωπο της Θεομήτορος.
Ειδικά το γεγονός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου αφηγείται, εκτός των άλλων, και μια απόκρυφος διήγησις, που φέρεται υπό το όνομα του ηγαπημένου μαθητού του Κυρίου, του Ιωάννου.
Μία περίληψη του εκτενούς αυτού κειμένου θα παρουσιάσομε εδώ. Σε κάθε σημείο ο αναγνώστης του θυμάται αντίστοιχες φράσεις από τους ύμνους και το συναξάριο της εορτής και λεπτομέρειες από την εικόνα της Κοιμήσεως, που εφιλοτέχνησαν βυζαντινοί ζωγράφοι: Η Παναγία μετά την ανάληψη του Χριστού καθημερινώς πήγαινε στο ζωοδόχο μνήμα και προσεύχεται.
Μια Παρασκευή ο αρχάγγελος Γαβριήλ παρουσιάζεται μπροστά της και την χαιρετά∙ «Χαίρε, η γεννήσασα Χριστόν τον Θεόν ημών. Ο Κύριος άκουσε την προσευχή σου και θα πορευθείς εις την ζωήν την αληθινήν και αδιάδοχον».
Η Θεοτόκος επιστρέφει στον οίκον της, θυμιά και προσεύχεται στον Χριστό να της στείλει τον Ιωάννη και τους λοιπούς αποστόλους για να παρασταθούν στον θάνατό της.
Η προσευχή της εισακούεται και πρώτος φθάνει, αρπαγείς από νεφέλη, ο Ιωάννης και σε λίγο επί νεφελών και οι λοιποί απόστολοι οι διεσπαρμένοι στα πέρατα του κόσμου.
Την Κυριακή έρχεται με την απαστράπτουσα δόξα Του και με χιλιάδες αγγέλους ο Κύριος να παραλάβει την ψυχή της μητρός του.
Εκείνη ευλογεί τους αποστόλους και τον κόσμο, δέεται για την σωτηρία όλων και αφού λαμβάνει την υπόσχεση ότι «πάσα ψυχή επικαλούμενη το όνομά της ου μη καταισχυνθή, αλλʼ εύρη έλεος και παράκλησιν και αντόληψιν και παρρησίαν και εν τω νυν αιώνι και εν τω μέλλοντι», παραδίδει την αγία της ψυχή στα χέρια του Yιού της.
Οι απόστολοι περιπτύσσονται το σκήνος και ψάλλοντες, μεταφέρουν την κλίνη με το σώμα για ταφή.
Ένας Εβραίος ονόματι Ιεφωνίας ορμά και επιχειρεί «κατά της κλίνης», αλλʼ άγγελος Κυρίου με «ξίφος πυρός» αποκόπτει τα χέρια του από των ώμων, που μένουν κρεμασμένα στην κλίνη.
Αυτός μετανοεί και κολλώνται και πάλι τα χέρια του, ενώ οι απόστολοι ανενόχλητοι συνεχίζουν την εκφορά. Το σκήνος θάπτεται σε καινό μνημείο στην Γεσθημανή, την Τρίτη όμως ημέρα «μετετέθη… εν Παραδείσω».

Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ ΚΑΙ Η… ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Φαίνεται πως οι Νεοέλληνες είναι οι πιο «ευτυχισμένοι» πολίτες όλου του κόσμου! Και γιατί να μην είναι ; Πίνουν αμέριμνοι το πρωί τα φρέντο τους, απολαμβάνουν το αυγουστιάτικο φεγγάρι με γιορτές και πανηγύρια, τρώνε τα σουβλάκια τους και τις πίτσες τους σε περίοδο νηστείας έστω και υπερτιμημένα, τσαλαβουτούν στα ρηχά γιατί οι πιο πολλοί δεν ξέρουν να κολυμπούν και στήνονται σε μεγάλες ουρές στις εισόδους των πλοίων που θα τους μεταφέρουν ομαδικά στα πανέμορφα νησιά αυτού του ευλογημένου τόπου, για να κάνουν τις διακοπές τους, ρίχνοντας μαύρη πέτρα πίσω στις έρημες πολιτείες όπου το καυσαέριο και το τράφικ τους ταλαιπωρούσαν τους προηγούμενους μήνες. Αυτή η έξοδος είναι, όπως την έχουν χαρακτηρίσει με μεγάλο στόμφο οι «μέντορες» που πληροφορούν τους Νεοέλληνες για το τι γίνεται σε όλο τον κόσμο, (χα, χα), η… μεγάλη «Έξοδος των Διακοπών»!!
Θλιβερή αντίθεση σε όλο αυτό το πανέμορφο τοπίο, μια μικρή μειοψηφία που κάπως ανησυχεί γιατί τα γεγονότα τρέχουν και δεν μπορεί να τα παρακολουθήσει. Στην γειτονική χώρα ανατέλλει το άστρο του νέου σουλτάνου που αγναντεύει λαίμαργα προς τα δυτικά, γιατί από την άλλη μεριά καίνε φωτιές που δεν μπορεί να τις σβήσει. Πιο νότια μαίνονται φρικτές πολεμικές συγκρούσεις. Φανατικοί μουσουλμάνοι τζιχαντιστές υπερηφανεύονται για το «θεάρεστο» έργο τους και αρέσκονται να φωτογραφίζονται με τα αποκεφαλισμένα χριστιανικά θύματα τους. Ακόμα νοτιότερα το αίμα έρεε στην λωρίδα της Γάζας από τους «ευσπλαχνικούς» βομβαρδισμούς των Ισραηλινών. Πιο βόρεια εκτυλίσσεται το μεγάλο δράμια της Ουκρανίας, αλλά και το μεγάλο θέατρο μιας γκροτέσκο Ευρώπης. Μια Ευρώπη, που το μεγαλύτερο κατόρθωμα της των τελευταίων ετών ήταν να εγκαταστήσει στην Αθήνα κυβερνήσεις ανδρείκελων που τις προβάλει και τις διαφημίζει σαν το μοντέλο της επιτυχίας της. Αυτές οι κυβερνήσεις, που τα «κατάφεραν» όλα τόσο «καλά», τώρα εκτελούν με μεγάλη επιτυχία το νέο τους «κατόρθωμα»! Να σπρώξουν την Τουρκία στις αγκαλιές της Ρωσίας και αφού «κάψουν» τα προϊόντα των δικών τους ανθρώπων, να προωθήσουν με μεγάλο ζήλο τις τουρκικές εξαγωγές γιατί η… «σύμμαχος» μας Τουρκία είχε πληγεί ανεπανόρθωτα από τους πολέμους στην Μέση Ανατολή και είχε αρχίσει να έχει σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Έτσι, σαν από μηχανής θεός για τους Τούρκους και τον νέο τους σουλτάνο, ήρθε η Αθήνα να τους αφήσει ελεύθερο το πεδίο να γεμίσουν το ρωσικό τραπέζι με αγροτικά προϊόντα, made by Turkey, όπως πολύ χαρακτηριστικά το έγραψε και η τουρκική εφημερίδα, Sabah. Πραγματικά είμαστε οι «υπερήφανοι ευεργέτες» των Τούρκων!!!
Αλήθεια τι φοβερή κυβέρνηση έχουμε σε αυτή την χώρα όπου οι κάτοικοι της ευτυχισμένοι κάνουν τις διακοπές τους στα καταγάλανα νερά της υπό την «υψηλή εποπτεία» των τουρκικών φρεγατών που κάνουν κρουαζιέρες στο Σούνιο! Υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα των Αμερικανών και των Γερμανών, διαλύοντας ότι ακόμα έχει απομείνει από την ελληνική οικονομία. Διώχνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τους Ρώσους, τους μόνους που είχαν ενδιαφερθεί σοβαρά να βοηθήσουν την ελληνική οικονομία. Πραγματικά είμαστε μια πολύ «τυχερή» χώρα που τώρα προσβλέπει στην μεγάλη «σωτηρία» της από κάποιους πάμπτωχους βαλκάνιους τουρίστες που έχουν κατακλύσει τις ακτές μας γεμίζοντας τες με τα σκουπίδια τους.
Πέρα όμως από όλα αυτά τα «ανούσια» κάντε… ησυχία γιατί οι Νεοέλληνες κάνουν διακοπές και συνεχίζεται η μεγάλη έξοδος του Αυγούστου του 2014. Έχουμε όμως μεγάλη προϊστορία στις μεγάλες εξόδους. Μια από αυτές ήταν και η μεγάλη έξοδος του Μεσολογγίου. Τότε οι Έλληνες με μια ηρωική έξοδο έπεσαν ηρωϊκά γιατί δεν ήθελαν να παραδοθούν στους Τούρκους. Σήμερα, οι ημίγυμνοι Νεοέλληνες, με μια νέα μεγάλη έξοδο «πέφτουν ηρωϊκά», (αλήθεια κανείς δεν μας πληροφορεί πόσες αυτοκτονίες έχουν γίνει μέχρι σήμερα από την έναρξη των μνημονίων), σαν λαός γιατί δεν θέλουν να χάσουν την… καλοπέραση τους! «Αυτοκτονούν», γιατί έχουν την «καλλίτερη» κυβέρνηση εδώ και πολλές δεκαετίες! «Αυτοκτονούν», γιατί ξεπουλούν όσο όσο τα εθνικά τους θέματα και χαμογελούν ευτυχισμένοι για τις νέες «επιτυχίες» της φοβερής εξωτερικής πολιτικής τους που διώχνει τους Ρώσους, ανεβάζει τους Τούρκους και υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τους «συμμάχους» και «ευεργέτες» μας Ευρωπαίους, που «έσωσαν» αυτή την χώρα! Από την μια η ιστορική Έξοδος του Μεσολογγίου και από την άλλη η Έξοδος των χρυσών διακοπών μας! Τι φοβερή, ίσως για κάποιους αιθεροβάμονες άστοχη σύγκριση!
Αλήθεια τις ευτυχία να ζει κανείς σήμερα στην Ελλάδα του 2014! Αλήθεια τι ευτυχία να είσαι αγρότης, ελεύθερος επαγγελματίας, νέος επιστήμονας ακόμα και ένστολος στην Ελλάδα του σήμερα και να κάνεις αμέριμνος τις διακοπές σου στα κάτασπρα πανέμορφα νησιά της! Μόνο, που τι να κάνουμε, κάποτε οι διακοπές τελειώνουν και κάπου θα πρέπει να προσγειωθούμε, αλλά που ;; Το Μεσολόγγι μετά την έξοδο ήταν ένα θλιβερό αιματοβαμμένο ερείπιο αλλά έγραψε με χρυσά γράμματα την δική του ένδοξη ιστορία. Η Ελλάδα μετά την έξοδο θα είναι το ερείπιο της νέας εθνικής μας τραγωδίας. Εμείς ποια ιστορία θα γράψουμε και τι θα παραδώσουμε για το μέλλον αυτού του τόπου ;

Σάββατο, 9 Αυγούστου 2014

Ἔλα νὰ πέφτῃ ἐπὶ τέλους τὸ χρῆμα…

Καλά… Σήμερα εἶναι μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἡμέρες γιὰ τοὺς Ἕλληνες!!! Σήμερα κλείνουν οἱ λογαριασμοί μας μὲ τρόικες, μὲ ΔΝΤ, μὲ τράπεζες, μὲ Εὐρωπαϊκὲς Ἑνώσεις, μὲ τοκογλύφους καὶ ξεκινᾶμε μίαν νέα πορεία… Ἀπὸ σήμερα, θεωρητικῶς πάντα (γιὰ νὰ μὴν δένουμε καὶ πολλοὺς γαϊδάρους…!!!) σωνόμαστε!!!
Τί; Δέν τά μάθατε; Μά ποῦ ζεῖτε; Ξεχάσατε ἤδη; 9 Αὐγούστου 2014 σήμερα!!! Ἡ μεγάλη ἡμέρα ξημέρωσε… Πέρασε καὶ ἡ 12η μεσημβρινή… Συνεπῶς; Τί; Δέν περιμένουμε τήν …ἀνάστασίν μας;
 

Ἄ… Γιὰ νὰ σᾶς πῷ… Ἐδῶ ποὺ φθάσαμε, καὶ μὲ τόσα τρισεκατομμύρια ποὺ μᾶς προέκυψαν, γνωρίζω πὼς ἐλάχιστοι καταπιάνονται μὲ ἐτοῦτα τὰ …ψιλά!!! Μὰ ἐτοῦτα τὰ …ψιλά, συμπτωματικῶς, εἶναι στὸ περίπου τὰ χρήματα ποὺ μᾶς …«χρεώνουν». (Τὸ ἐὰν χρωστᾶμε, πόσα καὶ ποῦ εἶναι ἄλλη ἱστορία!!!) Τί κάνουμε λοιπόν; Δέν πρέπει νά ξεκινήσουμε ἀπό κάπου; Γιατί δέν πανηγυρίζουμε ἤδη ΟΛΟΙ στούς δρόμους; Γιατί δέν πιάσαμε τούς χορούς καί τά πανηγύρια; Γιατί δέν ξεκίνησε ἤδη τό γλέντι;

Ἐν τάξει… Αὔγουστος μήνας εἶναι… Κανονικὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ῥίξουμε στοὺς μπάλλους… Ἡ Ἰτιὰ εἶναι κάπως πιὸ …χειμωνιάτικη!!!



Ἤ… ἀκόμη πιὸ …θαλασσινά:


Ἄν τέ… Τί κάθεστε; Ἀκόμη δέν ξεκινήσαμε τό γλέντι καί τόν χαλασμό; Ἤ μήπως δέν τό πιστεύετε; Μπᾶ… Ἀμφιβάλλετε… Μά γιατί;
Βρέ μήπως νά τοῦ ἔχουν τελειώσει τά λεφτά; Διότι αὐτὸς ἔπιασε σκοινὶ κορδόνι τὶς χρηματοδοτήσεις…
Μέ τόσες χρηματοδοτήσεις λέτε νά φαγώθηκε τό χρῆμα καί νά μείναμε ἐμεῖς μέ τούς τροϊκανούς, τό ἀντωνάκιον καί τά μπιμπίκια; Ἄ πὰ πά… Τρομερὸ καὶ φοβερό!!! Λέτε νά πάθαμε τέτοιαν λαχτάρα;; 


Δὲν θέλω οὔτε νὰ τὸ φανταστῷ!!! Ἄ πὰ πά… Δὲν τὸ πιστεύω… Ὅλο καὶ κάτι θὰ περίσσεψε… Πόσοι εἶναι οἱ Μαορί πιά; Δέν θά ἔχη κάνει τό κουμάντο του ὀ ἐθνο-«σωτήρας»;

πηγή: 

Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2014

Ο Κεφαλικός Φόρος από την Τουρκοκρατία στην σημερινή ξένη οικονομική κυριαρχία


Γράφει ο Κωνσταντίνος Αθ. Οικονόμου
Η ΠΡΩΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ: "Ο φέρων το παρόν έχει την άδειαν να φέρη επί έν έτος την κεφαλήν επί των ώμων του"!! Τα λόγια τούτα αναγράφονταν στην απόδειξη του ατιμωτικού Κεφαλικού φόρου επί Τουρκοκρατίας. Στα δύσκολα χρόνια της σκλαβιάς, οι Οθωμανοί είχαν επινοήσει τον φόρο, γνωστό σε όλους ως Χαράτσι που ο Σουλτάνος επέβαλε στους Χριστιανούς Έλληνες υπηκόους.
Μάλιστα όσα περισσότερα παιδιά είχε η οικογένεια τόσο αυξανόταν το Χαράτσι. [Θυμίζει τίποτε αυτό;] Ήταν η αποζημίωση για την παραχώρηση του δικαιώματος να ζει κάποιος και να λατρεύει τον Άγιο Τριαδικό Θεό. Οφειλή που έπρεπε να εξαγοράζουν οι πρόγονοί μας κάθε έτος μέχρι το τελευταίο της ζωής τους. Λόγος επινόησης η οικονομική εξόντωση των Ελλήνων ώστε να παραμείνουν υπόδουλοι μέχρι τον πλήρη αφανισμό τους. Κάτι ανάλογο επιβάλλουν σήμερα οι Τζιχαντιστές στο Ιράκ και στη Συρία στους ελάχιστους εναπομείναντες πιστούς του Χριστού που δεν εξισλαμίζονται!

Η ΑΛΛΗ ΣΚΛΑΒΙΑ: Σήμερα, πάλι, το χαράτσι επανήλθε από σκληρότερο κατακτητή, τον Ραγιαδονενέκο Πολιτικό, που προσπαθεί έκων ή άκων, δεν έχει σημασία, να φέρει εις πέρας ότι δεν κατόρθωσαν οι εχθροί των Ελλήνων στο παρελθόν. Τότε η υποδούλωση επετεύχθη με την άλωση της Βασιλεύουσας, σήμερα η υποδούλωση έγινε με οργανωμένο σχέδιο πολλών δεκαετιών τώρα, για την ακρίβεια μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο! Τότε θεμελιώθηκαν οι αρρωστημένες πελατειακές σχέσεις πολιτευτών και ψηφοφόρων οι οποίες γιγαντώθηκαν στα χρόνια της “Αλλαγής”. Έτσι, κάναμε ρουσφέτι και “τσατσιλίκι” και λοβιτούρα και μίζα και “παράκαμψη σειράς”, εθνικά μας αθλήματα. Και οι ηγέτες μας, ημών κοιμωμένων ή καλύτερα αποχαυνωμένων στις απολαύσεις της επίπλαστης ευμάρειας, ξερίζωσαν οτιδήποτε αγαθό από την Ελληνική κοινωνία, δημιουργώντας νέα ήθη και έθιμα ατιμίας. Όρισαν σαν σκοπό ζωής την πρόσληψη του οκνού τέκνου μας στο δημόσιο και μας προέτρεψαν να αμφισβητήσουμε πίστη και πατριωτικά ιδανικά και να ασπαστούμε τον άκρατο υλισμό και το νεοπλουτισμό ανέξοδα [καλύτερα με δάνεια που θα πληρώνουν και τα δισέγγονά μας], μ΄αντάλλαγμα την ψήφο μας. Άλλωστε ”Έλλην” πρωθυπουργός δεν δήλωσε ξεκάθαρα πως: “Πρέπει να ξεριζώσουμε ό,τι συντηρητικό και οπισθοδρομικό από την κοινωνία μας, όπως, εμμονές σε εθνικισμούς και θρησκευτικές προκαταλήψεις!”; Τώρα, όμως, όλα τα απλόχερα χαρισμένα τα παίρνουν πίσω, νομίμως ανέντιμα, αλλά και με την δικιά μας ανοχή.
Μια ανοχή αντάξια του μαλθακού μας χαρακτήρα που διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια. Αρπάζουν τα σπίτια μας, αλλά ξεχνάμε ότι εμείς τους δώσαμε το κλειδί. Έτσι, μας τιμωρούν με τις δικές μας σφαίρες, αυτές που απλόχερα τους δίναμε σε κάθε εκλογές. Τα όπλα τους γεμάτα σημαδεύουν την οικογένεια μας, απαγορεύοντας, ουσιαστικά με ποινή έσχατης πτωχείας και ένδειας, όποιον αποτολμά να κάνει περισσότερα από ένα παιδία(!) και πάλι δεν αντιδράμε. Τα παιδιά μας πώς θα αντιδράσουν όταν πλήρως συνειδητοποιήσουν την εκχώρηση των δικαιωμάτων τους για δουλειά, ασφάλεια και ελπίδα σε ξένους τοκογλύφους; Και εκείνοι ... εκείνοι, προσυπογράφουν τον αφανισμό των Ελλήνων και πουλούν στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα τις ψυχές των παιδιών μας. Ψυχές χρεωμένες, καταδικασμένες και υπόδουλες πριν ακόμα γεννηθούν! Και πάλι δεν αντιδράμε. Κι εκείνοι ξεπουλούν αιγιαλούς, δάση, δημόσια γη, την Πατρίδα μας ολάκερη, την Γη των προγόνων μας, τα Ιερά μας χώματα ποτισμένα με τόνους αίμα ηρώων και μαρτύρων στους παγκόσμιους τοκογλύφους. Κι όμως εμείς σιωπούμε....
Τότε, όμως, στην πρώτη σκλαβιά, μια χούφτα υπερήφανων Ελλήνων, μετά από αμέτρητους αγώνες, θυσίες και υπερπροσπάθειες ξεσήκωσε τον κοιμισμένο ραγιά και κατόρθωσε το ακατόρθωτο. Να αποτινάξει την σκλαβιά που λύγιζε τις πλάτες τους και να απελευθερώσει την Πατρίδα. Την Πατρίδα που ο Πλάτωνας αναφέρει ως Ιερότερο και Τιμιότερο όλων.
Σήμερα, όσοι πιστεύουμε σε Πατρίδα, Γένος και Χριστό, έχουμε ιερό καθήκον να υπερασπιστούμε την Πατρίδα με όλη την δύναμη της Ελληνικής Ψυχής μας. Κι αυτό ισχύει για τους απόγονους του Λεωνίδα και του Κολοκοτρώνη και όχι του Εφιάλτη. Του Τουρκοφάγου κι όχι του Νενέκου, του Καποδίστρια κι όχι του πολιτικάντη. Ας μην ξεχνάμε πως: “Χρωστάμε σ' όσους ήρθαν, πέρασαν, θα 'ρθούν, θα περάσουν. Κριτές, θα μας δικάσουν, οι αγέννητοι και οι νεκροί”. [Κ. Παλαμάς].

Γουρούνες στα νησιά: Ζην επικινδύνως!

Όπως το μαγιό έτσι και η γουρούνα δεν φτιάχτηκαν για να κυκλοφορείς στο δρόμο...Όπως το μαγιό έτσι και η γουρούνα δεν φτιάχτηκαν για να κυκλοφορείς στο δρόμο...

Γράφει ο  Τάκης Πουρναράκης

 Χρειάζεται άμεση παρέμβαση του νομοθέτη για να διορθωθεί αυτή η εκρηκτική κατάσταση.

Τις προηγούμενες μέρες επισκέφτηκα για πολλοστή φορά τη Σαντορίνη, πολλά έχουν αλλάξει στο νησί από τα μέσα της δεκαετίας του '90 που ξεκίνησα να πηγαίνω εκεί. Άλλα προς το καλύτερο άλλα προς το χειρότερο, άλλα έμειναν ίδια. Π.χ. η Σαντορίνη προσφέρει υψηλό επίπεδο υπηρεσιών, έχει άριστα καταλύματα, άρτια εκπαιδευμένο προσωπικό που εξυπηρετεί τους τουρίστες, πολλές επιλογές για όλα τα γούστα αλλά δεν έχει, ούτε πρόκειται να αποκτήσει καλές παραλίες.

Όπως δεν έχει καλό οδικό δίκτυο, οι δρόμοι φτιάχτηκαν από το 1960 έως το 1980 και η σχεδίαση αφορούσε τις τότε ανάγκες. Σήμερα το οδικό δίκτυο δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες μετακίνησης των χιλιάδων τουριστών που φτάνουν καθημερινά στο νησί. Η πρόσβαση στην Οία είναι προβληματική ειδικά τις ώρες αιχμής (ηλιοβασίλεμα) ενώ η διάβαση από τα Φηρά απαιτεί χρόνο και υπομονή.




Ο παράγοντας που έχει χειροτερέψει δραματικά τα κυκλοφοριακά δρώμενα
είναι η αθρόα ενοικίαση και κυκλοφορία μικρών Quad 50cc. Οι λόγοι που ευδοκιμούν τα συγκεκριμένα τετράτροχα είναι: Κοστίζουν λίγο (20 - 25 ευρώ ημερησίως), δίνουν μια αίσθηση διαφορετικού, είναι αξιόπιστα, νοικιάζονται με δίπλωμα αυτοκινήτου και δείχνουν εύκολα στη χρήση. Δεν είναι όμως και εκεί ξεκινούν τα προβλήματα...

Πρώτον δεν έχουν καμία ευελιξία γιατί δε σχεδιάστηκαν για ελιγμούς στον αστικό ιστό.
Δεύτερον είναι πολύ αργά με το ζόρι φτάνουν τα 35km/h γιατί δε σχεδιάστηκαν για να κινούνται στην άσφαλτο αλλά στο χώμα. Γι' αυτό και φέρουν χωμάτινα ελαστικά.
Τρίτον είναι εξαιρετικά ασταθή στο φρενάρισμα και στο στρίψιμο γιατί δεν έχουν φτιαχτεί για να φρενάρουν και να στρίβουν στην άσφαλτο, αλλά να ξεπερνούν εμπόδια σε χώμα, άμμο, λάσπη.
Τέταρτον
οι χρήστες μη έχοντας στη συντριπτική τους πλειοψηφία, κουλτούρα αναβάτη, τα χρησιμοποιούν άσκεφτα και άμετρα. Είδαμε καλλίπυγες τουρίστριες με μικροσκοπικά μαγιό να τα χρησιμοποιούν ως κινητή πασαρέλα, φοβισμένα ζευγαράκια να έρπουν στη μέση του δρόμου στραγγαλίζοντας την κυκλοφορία, θερμόαιμους νεαρούς να ακροβατούν στις δυο ρόδες, δε βάζει ο νους του ανθρώπου τι γίνεται. Αυτά πριν δύσει ο ήλιος γιατί μετά, ευτυχώς ο Θεός ξαγρυπνά. Πιωμένοι, αγριεμένοι, κουρασμένοι νεαροί και νεαρές προσπαθούν εις μάτην να βρουν το δρόμο για το χωριό - κάτσε να δεις πως το λένε - όπου μοιράζονται ένα δωμάτιο σε μια πανσιόν - τώρα θα την θυμηθώ... κάτι σε Volcano - είναι το όνομά της.

Φέτος το καλοκαίρι είναι δροσερό, τα βράδια στη Σαντορίνη έχει υγρασία
οπότε οι σικάτοι νέοι  και νέες χρησιμοποιούν ως αξεσουάρ φουλάρια, εσάρπες και άλλα συναφή. Τα οποία καθοδόν ανεμίζουν άναρχα, είδαμε τουλάχιστον 3 φορές να πιάνεται το φουλάρι στη ρόδα ή τον άξονα, με ότι αυτό συνεπάγεται. Δεν ήταν ατυχές γεγονός ο στραγγαλισμός της τουρίστριας πέρυσι στη Μύκονο απ' αυτό το λόγο, καθαρή εύνοια της τύχης είναι ότι δε θρηνούμε καθημερινά απ' αυτό και μόνο.



Όταν ανεβαίνεις με το μαγιό στη γουρούνα χωρίς κανένα προστατευτικό
, ένα έντομο να τσιμπήσει τον οδηγό αρκεί για να γίνει το κακό. Ή ακόμη να τον χτυπήσει στο μάτι. Ή ένα πετραδάκι να πεταχτεί από αντίθετα διερχόμενο όχημα.  Απερίγραπτη σκηνή στο δρόμο από Φηρά προς Οία, το λεωφορείο της γραμμής να προσπαθεί να περάσει μια σειρά γουρούνες που κινούνται με 20km/h. Φύλαξε ο Θεός αλλά ως πότε; Σκηνές απείρους κάλλους στους δρόμους που ενώνουν τα χωριά με τις παραλίες με τα αυτοκίνητα να κάνουν επικίνδυνους ελιγμούς για να απεγκλωβιστούν από τις χωμάτινες γουρούνες που σέρνονται στραγγαλίζοντας την κυκλοφορία. Δεν προσπερνάνε όμως όλοι με την ίδια ευχέρεια συχνά κάποιος δεν τολμά και εκεί δημιουργείται ένα ακόμη κομβόι υπομονής, αφήνοντάς σε με δυο επιλογές. Ή να ρισκάρεις ή να φτάσεις αύριο...

Προσεγγίζοντας τα Φηρά έχει πάντα μποτιλιάρισμα που δημιουργείται από την προσπάθεια των άσχετων να μανουβράρουν τις γουρούνες, οι οποίες επαναλαμβάνουμε δεν έχουν σχεδιαστεί για ελιγμούς εντός πόλης. Προσθέστε και την μυϊκή ικανότητα μιας μέσης 20χρονης και έχετε ένα εκρηκτικό αποτέλεσμα.

Στη Σαντορίνη δε μιλούν Ελληνικά!

Είναι γεγονός πως οι Έλληνες τουρίστες αποτελούν το 5%, σε αντίθεση με παλιότερες εποχές. Σίγουρα η πρόσβαση στο νησί έχει αυξημένο κόστος, από κει και πέρα όμως υπάρχουν επιλογές για όλα τα βαλάντια και σε διατροφή και σε διαμονή. Επιπλέον υπάρχουν πολλές επιμορφωτικές δραστηριότητες από μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους ως οινοποιεία και εργοστάσια ντομάτας. Η βραδινή ζωή στα Φηρά έχει ατονήσει, λογικά, αφού λείπουν οι Έλληνες. Όπως και να έχει η εικόνα με τα Quad αποτελεί σοβαρό πρόβλημα και απαιτείται άμεση παρέμβαση του νομοθέτη, κατά την άποψή μας η απαγόρευση θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα απ' όσα θα λύσει. Η οριοθέτηση όμως π.χ. δεν μπορείς να κινείσαι με χωμάτινα ελαστικά στην άσφαλτο, σίγουρα θα βοηθήσει.


πηγή:Θέμα