Διαδικτυακή επανάσταση εναντίον της παρακμής και της βλακείας!

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Τα πνεύματα των Νεκρών και εμείς

Γράφει ο Θεόδωρος Ι. Ρηγινιώτης

Ενότητες
1. Εισαγωγή
2. Ο Χριστός και οι νεκροί
3. Οι κεκοιμημένοι άγιοι
4. Οι ψυχές και εμείς
5. Μιλώντας στο Θεό για τις ψυχές
6. Φοβόμαστε τις «κακές» ψυχές; Υπάρχουν φαντάσματα;
7. Η μελέτη και στα Αγγλικά

1. Εισαγωγή
Οι χριστιανοί έχουμε μια πολύ σοβαρή σχέση με τους νεκρούς μας. Συχνά μιλάμε μαζί τους και συνεχώς μιλάμε στο Θεό γι’ αυτούς.
Για την ακρίβεια, για μας, αυτοί που έχουν αφήσει το σώμα τους δεν είναι νεκροί αλλά ζωντανοί (μεταφορικά τους ονομάζουμε «κεκοιμημένους» = αυτοί που έχουν κοιμηθεί) και έτσι τους αντιμετωπίζουμε, ως ζωντανούς, που απλά έχουν φύγει και μένουν σε ένα άλλο μέρος. Τον τόπο, στον οποίο θάβουμε τα σώματά τους, τον ονομάζουμε «κοιμητήριο» (χώρο ύπνου).

Αντίθετα, νεκρούς θεωρούμε τους ανθρώπους που έχουν βγάλει έξω από την καρδιά τους το Θεό, την αγάπη Του και τη χάρη Του, είτε ζουν ανάμεσά μας είτε έχουμε μετακομίσει στον τόπο των ψυχών. Αυτός είναι ο πραγματικός θάνατος, η έξωση του Θεού από την καρδιά μας, ενώ, όταν Του επιτρέπουμε να μπαίνει στην καρδιά μας, είμαστε εντελώς ζωντανοί, είτε εδώ είτε στον τόπο των ψυχών.

Όταν λέμε ότι ο Θεός μπαίνει στην καρδιά μας δεν εννοούμε ότι μας καταλαμβάνει και διώχνει το πνεύμα μας και καταργεί την ελευθερία μας (αυτό ποτέ δεν το κάνει ο Θεός, το κάνουν μόνο ύποπτα πνεύματα). Εννοούμε ότι μπαίνει μέσα μας η χάρη του Θεού (η ζωοποιός αδημιούργητη, αιώνια και φωτεινή ενέργειά Του) και μας μεταμορφώνει φέρνοντάς μας πιο κοντά Του. Η μεταμόρφωση αυτή σχετίζεται άμεσα με τα μυστήρια της χριστιανικής Εκκλησίας, όπως θα δούμε παρακάτω.
Θα δούμε παρακάτω, Θεού θέλοντος, τι ξέρουμε για τους κεκοιμημένους.

2. Ο Χριστός και οι νεκροί
ta-pneymata-twn-nekrwn-kai-meis-riginiwtis«Aenai-EpAnastasi(AllSouls)
Ο Χριστός στον κόσμο των νεκρών, ανάμεσα στις ψυχές.

Όταν ο Χριστός πέθανε πάνω στο σταυρό, η ανθρώπινη ψυχή Του μεταφέρθηκε στον τόπο των νεκρών (στα ελληνικά «Άδης»), όπου μίλησε στους νεκρούς, όπως είχε κάνει και στους ζωντανούς (δες γι’ αυτό την ορθόδοξη εικόνα «Εις Άδου κάθοδος», αλλά και τη μαρτυρία του μεγάλου και αγίου αποστόλου Πέτρου, μαθητή του Χριστού, στην πρώτη επιστολή του, που βρίσκεται μέσα στην Καινή Διαθήκη, (κεφ. 3, στίχοι 19-20).

Τότε πήρε τις ψυχές των νεκρών από τον Άδη και τις έφερε στον τόπο όπου πηγαίνουν οι ψυχές τώρα, τόπο που τον ονομάζουμε «ουρανό». Εκεί οι ψυχές των προ Χριστού νεκρών και οι ψυχές των ανθρώπων που έζησαν μετά το Χριστό, μαζί, περιμένουν την ανάσταση, για να ζήσουν στη βασιλεία του Θεού παίρνοντας πάλι τα σώματά τους, αλλά ως αθάνατα και φωτεινά πλέον σώματα.

Οι άνθρωποι που έζησαν σ’ αυτό τον κόσμο έχοντας προχωρήσει προς το Χριστό με καθαρή καρδιά, στον ουρανό, τον τόπο των ψυχών, προγεύονται την απερίγραπτη ευτυχία που προκαλεί η σχέση με το Χριστό, η θέα του ουράνιου κάλλους Του και του άκτιστου Φωτός Του. Η ευτυχία αυτή είναι ανάλογη με την καλοσύνη τους και θα ολοκληρωθεί μετά την ανάσταση όλων των ανθρώπων. Την ονομάζουμε «παράδεισο».

Αντίθετα, εκείνοι που έζησαν σ’ αυτό τον κόσμο περιορίζοντας την αγάπη τους στον εγωιστικό εαυτό τους, στον ουρανό προγεύονται την οδύνη που προκαλεί η σχέση με το Χριστό (τον οποίο δεν αγαπούν), η θέα του ουράνιου κάλλους Του και του άκτιστου Φωτός Του. Η οδύνη αυτή είναι ανάλογη με την παραμόρφωση που έχει προκαλέσει ο εγωισμός τους και θα ολοκληρωθεί μετά την ανάσταση όλων των ανθρώπων. Την ονομάζουμε «κόλαση».

Μια αναφορά στην ανάσταση και την τελική κατάσταση, στην οποία θα ζουν όλοι οι άνθρωποι, όλων των λαών και των εποχών, αλλά και όλων των θρησκειών, βρίσκουμε στα λόγια του ίδιου του Χριστού, στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, κεφ. 25, 31-46. Την περιγραφή αυτή πρέπει να την κατανοήσουμε μέσα στα πλαίσια της αγάπης του Θεού προς όλους τους ανθρώπους και προς όλα τα πλάσματα. Ο Θεός δεν «στέλνει στην κόλαση» τους αμετανόητους αμαρτωλούς, αλλά η ίδια η κατάσταση της ψυχής τους είναι η κόλαση. Η κατάσταση, που δεν τους επιτρέπει να γευτούν την απερίγραπτη ευτυχία του παραδείσου.

3. Οι κεκοιμημένοι άγιοι

Ο σύγχρονος άγιος Ιωσήφ Βατοπεδινός (μονής Βατοπεδίου που έγινε διάσημη στα ΜΜΕ για λάθος λόγους), νεκρός. Μετά την κοίμησή του στο πρόσωπό του σχηματίστηκε το χαμόγελο  


Με το να γίνει άνθρωπος, ο Χριστός ενώθηκε με την ανθρώπινη φύση και πρόσφερε σε κάθε άνθρωπο τη δυνατότητα να ενωθεί με Αυτόν. Επειδή όμως ο Χριστός είναι και Θεός, ο άνθρωπος που ενώνεται μαζί Του ενώνεται συγχρόνως και με το Θεό. Γι’ αυτό η ένωση με το Χριστό κάνει τον άνθρωπο «θείο πλάσμα», δηλαδή άγιο.

Ξέρουμε από την πείρα όλων των γενεών του χριστιανισμού, και ιδίως από την πείρα των αγίων διδασκάλων μας, ότι η ένωση με το Χριστό δεν γίνεται μόνο με το να είμαστε «καλοί άνθρωποι», αλλά προϋποθέτει τη θεία χάρη, γι’ αυτό μας δόθηκαν τα άγια μυστήρια της Εκκλησίας (βάπτισμα, εξομολόγηση, θεία Μετάληψη κ.λ.π.), με τα οποία ο άνθρωπος προετοιμάζει τον εαυτό του κατάλληλα και καλεί το Θεό να του στείλει τη χάρη Του.

Κάθε απλός άνθρωπος, που δέχεται μέσα του τη χάρη του Θεού και ανταποκρίνεται σ’ αυτήν αγαπώντας το Θεό και το συνάνθρωπό του και συγχωρώντας εκείνους που θέλουν να του κάνουν ή του έχουν ήδη κάνει κακό, πλησιάζει το Θεό τόσο, όσο έχει προοδεύσει σ’ αυτό το δρόμο. Γίνεται δηλαδή «λίγο άγιος». Ενώ εκείνοι που έχουν προχωρήσει πολύ σ’ αυτό το δρόμο και φτάνουν να αγαπούν το Θεό και τους άλλους, μέχρι και τους εχθρούς τους, πολύ περισσότερο από τον εαυτό τους, είναι οι κατ’ εξοχήν άγιοι, εκείνοι που συχνά αποκτούν από το Θεό το χάρισμα να κάνουν ακόμη και θαύματα.

Οι θερμές, ειλικρινείς και επίμονες προσευχές των ανθρώπων προς τον αληθινό Θεό εισακούονται, στο χρόνο και με τον τρόπο που Εκείνος θέλει. Οι προσευχές των αγίων εισακούονται περισσότερο, όχι μόνο όταν ζουν εδώ, ανάμεσά μας, αλλά κι όταν οι ψυχές τους έχουν φύγει για τον ουρανό και προγεύονται τον παράδεισο. Γι’ αυτό, όταν ο Θεός αποκαλύψει ότι ένας χριστιανός που κοιμήθηκε είναι άγιος, μιλάμε σ’ αυτόν (μέσω της προσευχής μας αλλά και με τις εκκλησιαστικές τελετές που γίνονται την ημέρα της μνήμης του) και τον παρακαλούμε να μεσιτεύει στο Θεό για μας και για όλο τον κόσμο. Επίσης, απευθυνόμαστε σ’ αυτόν ζωγραφίζοντας την εικόνα του ή αφιερώνοντας ένα ναό στο όνομά του. Υπάρχουν αναρίθμητες περιπτώσεις, που φανερώνουν ότι οι άγιοι ανταποκρίνονται από τον ουρανό και απαντούν στις προσευχές μας. Αυτό εννοούσα πριν, λέγοντας ότι συχνά μιλάμε με τους νεκρούς μας.

Ο Θεός αποκαλύπτει ότι ένας άνθρωπος είναι άγιος με διάφορους τρόπους: για παράδειγμα, τα οστά του μπορεί να ευωδιάζουν ή και να αναβλύζουν άρωμα (μύρο) ή να γίνονται θεραπείες ασθενειών ή άλλα θαύματα μέσω αυτών. Μπορεί να εμφανίζεται ο άγιος σε όνειρα ή οράματα ανθρώπων με καθαρή καρδιά κ.λ.π. Πάντα βέβαια προσέχουμε, ώστε να είναι αληθινές αυτές οι αποκαλύψεις, γιατί μπορεί να πρόκειται για απάτη ή για παγίδα του εχθρού, δηλαδή πονηρών πνευμάτων, που θέλουν να παραπλανήσουν τους ανθρώπους και να τους κάνουν οπαδούς τους. Όταν είναι σίγουρο πως πρόκειται για αληθινή αποκάλυψη ενός αγίου, η Εκκλησία κατατάσσει τον άγιο και επίσημα στο ημερολόγιο και ορίζει μία μέρα αφιερωμένη στη μνήμη του. Συνήθως είναι η ημέρα της κοίμησής του και ονομάζεται «γενέθλιος ημέρα», γιατί εκείνη την ημέρα σα να γεννήθηκε στον ουρανό.

Η ύπαρξη των αγίων και οι παρεμβάσεις τους στη ζωή μας από τον ουρανό αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει μετενσάρκωση, ούτε και κάποτε θα «αφανιστούν» οι ψυχές, αλλά οι ψυχές των ανθρώπων είναι αιώνιες και παραμένουν πάντα οι ψυχές των συγκεκριμένων ανθρώπων, με το συγκεκριμένο όνομα, προσωπικότητα, αναμνήσεις, συναισθήματα κ.τ.λ. Και θα παραμένουν έτσι μέχρι να αναστηθούν και να ξαναπάρουν, άφθαρτο και αιώνιο, το σώμα τους, για να ζήσουν αιώνια ως ψυχοσωματικά όντα, χωρίς να ξαναπεθάνουν ποτέ πια.

Ακόμη κι ένας άνθρωπος που δεν είναι μεγάλος και θαυματουργός άγιος, αλλά που όμως η ψυχή του είναι καθαρή και προγεύεται τον παράδεισο, μπορεί να βοηθήσει τους ζωντανούς μεσιτεύοντας στο Θεό γι’ αυτούς. Μια τέτοια περίπτωση καταγράφεται στον Ευεργετινό, ένα αρχαίο ορθόδοξο βιβλίο, όπου ένας άγνωστος κεκοιμημένος άντρας (προφανώς ευρισκόμενος στην πρόγευση του παραδείσου) εμφανίστηκε και θεράπευσε το χτυπημένο πόδι ενός ταξιδιώτη, που είχε βρει το πτώμα του στο δρόμο και το είχε θάψει. Οι άνθρωποι που προγεύονται τον παράδεισο βλέπουν το δικό μας κόσμο, επειδή ο παράδεισος είναι η πιο στενή σχέση με όλα τα πλάσματα. Όμως οι άνθρωποι που προγεύονται την κόλαση δε βλέπουν το δικό μας κόσμο, επειδή η κόλαση είναι μια κατάσταση μοναχική, αφού ο εγωισμός των ανθρώπων εκείνων ουσιαστικά τους απομόνωσε αιώνια στον εαυτό τους.

4. Οι ψυχές και εμείς

Τις ψυχές των κεκοιμημένων δεν τις λατρεύουμε, γιατί ξέρουμε ότι λατρεία πρέπει να αποδίδουμε μόνο στον Τριαδικό Θεό. Οι ψυχές των ανθρώπων, όπως μας διδάσκει η Αγία Γραφή και όλοι οι άγιοι χριστιανοί διδάσκαλοι, δεν είναι από την ίδια ουσία με το Θεό, αλλά είναι δημιουργήματα του Θεού, δημιουργημένες από το μηδέν, όπως και τα σώματά μας και όλος ο υλικός και πνευματικός κόσμος. Μόνο η Αγία Τριάδα είναι αδημιούργητη. Ο Πατέρας προαιώνια γεννά τον Υιό και εκπορεύει το Άγιο Πνεύμα –Τους φέρνει σε ύπαρξη μέσα από την ουσία Του, δεν Τους δημιουργεί. Αντίθετα, τις ψυχές τις δημιουργεί, όταν ο άνθρωπος συλλαμβάνεται μέσα στη μήτρα της μητέρας του.

Οι ψυχές λοιπόν δεν είναι θεϊκές. Είναι ό,τι κι εμείς, που ζούμε εδώ: δημιουργήματα του Θεού, που κι αυτές λατρεύουν το Θεό και μόνον Αυτόν. Τους ανθρώπους τους αγαπάμε, είτε είναι εδώ είτε στον ουρανό, προσευχόμαστε στο Θεό γι’ αυτούς ή απευθυνόμαστε σ’ αυτούς, αν έχει αποκαλυφθεί από το Θεό ότι είναι άγιοι, αλλά δεν τους λατρεύουμε. Ούτε τους αγίους λατρεύουμε. Μόνο το Θεό.

Όταν λοιπόν ένας άνθρωπος φύγει από αυτό τον κόσμο για τον ουρανό, αρχίζουμε αμέσως να μιλάμε στο Θεό γι’ αυτόν. Προσπαθούμε έτσι να βοηθήσουμε την κατάσταση της ψυχής του, ώστε, αν δεν ήταν τόσο καλή ώστε να προγεύεται τον παράδεισο, ίσως την ανακουφίσουμε με τις προσευχές μας. Επειδή η κόλαση συνδέεται με πλήρη μοναξιά, δεν είναι παράξενο που το ενδιαφέρον των ζωντανών για τις ψυχές μπορεί, αν είναι θερμό, ειλικρινές και επίμονο, να προκαλέσει ρωγμές σ’ αυτή τη μοναξιά και ανακούφιση στην κατάσταση των ψυχών αυτών.

Το όραμα του αγίου Μακάριου του Αιγύπτιου



Το όραμα του αγίου Μακάριου του Αιγύπτιου, που είναι γραμμένο στο Γεροντικό (ένα αρχαίο βιβλίο που παραθέτει τις ιστορίες των αγίων ασκητών της ερήμου), το αποδεικνύει αυτό. Ο άγιος Μακάριος, βαδίζοντας στην έρημο, ξέθαψε κατά λάθος με το ραβδί του ένα κρανίο. Έσκυψε λοιπόν, το έθαψε με σεβασμό και προσευχήθηκε για τον άνθρωπο, στον οποίο ανήκε. Τότε του εμφανίστηκε η ψυχή και τον πληροφόρησε ότι, όταν ζούσε, ήταν λάτρης των δαιμόνων (ιερέας της Ίσιδος) και τώρα βρισκόταν στην κόλαση. «Και πώς είναι εκεί;» ρώτησε ο άγιος. «Τα πάντα βρίσκονται μέσα στη φωτιά» απάντησε η ψυχή. «Κι εμείς είμαστε δεμένοι πλάτη με πλάτη. Όμως, όταν εσύ προσεύχεσαι για μας, βλέπουμε λίγο ο ένας τον άλλο, όση ώρα διαρκεί η προσευχή».

Ξέρουμε από τους αγίους χριστιανούς διδασκάλους ότι η φωτιά, που ανέφερε η ψυχή, είναι το Φως του Θεού, στο οποίο λούζονται τα πάντα στον άλλο κόσμο. Η αίσθηση που βιώνουν από Αυτό το Φως εκείνοι που το βλέπουν μέσα από την παραμόρφωση του εγωισμού είναι αυτό που περιγράφεται ως «πυρ της κολάσεως».

Ο άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος ήταν τόσο καλός, ώστε, όταν μια νέα γυναίκα που είχε μείνει έγκυος από κάποιον κρυφό εραστή, τον συκοφάντησε ότι το παιδί ήταν δικό του, εκείνος το δέχτηκε, υπέμεινε κάθε είδους προσβολές από τον πληθυσμό εκείνου του τόπου και άρχισε να δουλεύει διπλάσια, για να συντηρήσει και τη γυναίκα με το παιδί της. Και, όταν αργότερα αποκαλύφθηκε η συκοφαντία, έφυγε κρυφά και δε ζήτησε ποτέ το δίκιο του.

Επίσης η περίπτωση του αγίου Γρηγορίου του Διαλόγου (καθώς και άλλες περιπτώσεις) αποδεικνύει ότι η θερμή, ειλικρινής και επίμονη προσευχή των ζωντανών για τους νεκρούς μπορεί ακόμη και να μετατρέψει την κατάσταση μιας ψυχής από κόλαση σε παράδεισο, τουλάχιστον αν η συγκεκριμένη ψυχή έχει τις προϋποθέσεις για τη μετατροπή αυτή (αν δηλαδή δεν είναι απόλυτα διεφθαρμένη). Ο άγιος προσευχήθηκε θερμά, «χύνοντας ποταμούς δακρύων», για τη σωτηρία της ψυχής του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τραϊανού, όταν πληροφορήθηκε μια πράξη φιλανθρωπίας που είχε κάνει. Και αργότερα πληροφορήθηκε από το Θεό ότι οι προσευχές του εισακούστηκαν.

5. Μιλώντας στο Θεό για τις ψυχές

Όλοι βέβαια ελπίζουμε ότι οι ψυχές των αγαπημένων μας προσώπων βρίσκονται στην κατάσταση της πρόγευσης του παραδείσου, αλλά μόνο για τους αγίους μπορούμε να είμαστε σίγουροι. Έτσι, όπως είπαμε, όταν η ψυχή ενός ανθρώπου φύγει από αυτό τον κόσμο, αρχίζουμε αμέσως να μιλάμε στο Θεό γι’ αυτόν. Δηλαδή να προσευχόμαστε.


Για μας, όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, επομένως τα παρακάτω ισχύουν για όλους, άντρες, γυναίκες ή παιδιά, ανεξάρτητα από την κοινωνική τους θέση.

Αν ο άνθρωπος αυτός δεν είναι ορθόδοξος χριστιανός, το μόνο που μπορεί να γίνει είναι η προσωπική ή ομαδική προσευχή μας γι’ αυτόν, που μπορεί και να συνοδεύεται από νηστεία ή άλλη μικρή ή μεγάλη θυσία, που θα κάνει την καρδιά μας πιο καθαρή και επομένως πιο κατάλληλη για να εκτοξεύσεις τις προσευχές μας προς το Θεό. Δεν κάνουμε γι’ αυτόν κάποια «επίσημη» τελετή στους ναούς μας, γιατί το πρώτο βήμα και η απαραίτητη προϋπόθεση, για να έχουν αποτέλεσμα αυτές οι τελετές, είναι το άγιο βάπτισμα στο όνομα της Αγίας Τριάδας. Αυτό «κεντρίζει» τον άνθρωπο στην «καλή ελιά», στην «αληθινή άμπελο», στο Χριστό. Αν λοιπόν δεν υπάρχει το βάπτισμα, υπάρχει από πλευράς μας η αγάπη, η προσευχή, με όση θέρμη και δύναμη ψυχής έχει ο καθένας, η νηστεία πιθανόν ή κάποια άλλη θυσία, αλλά δεν υπάρχουν εκκλησιαστικές τελετές. Δεν έχουν αποτέλεσμα.

Αν ο άνθρωπος που φεύγει για τον ουρανό είναι ορθόδοξος χριστιανός, το πρώτο πράγμα που κάνουμε μετά την αναχώρησή του είναι μια εκκλησιαστική τελετή, με τη συμμετοχή όλων μας, που ονομάζεται «κηδεία» (=φροντίδα) του σώματος του ανθρώπου. Σ’ αυτήν παρακαλούμε πρώτη φορά το Θεό (όλοι μαζί, ως Εκκλησία, δηλαδή σύσσωμοι) να αναπαύσει την ψυχή του αδελφού μας «στο Φως του προσώπου Του».

Στη συνέχεια θάβουμε το σώμα μέσα στο χώμα και τοποθετούμε στο σημείο της ταφής του ένα σταυρό, το σύμβολο της νίκης του Χριστού κατά του θανάτου. Δεν το καίμε, γιατί, για μας, δεν είναι βέβαια ιερό, ώστε να το λατρεύουμε, αλλά είναι άξιο σεβασμού. Αξίζει το σεβασμό μας, διότι:

α) ο Χριστός, ο προαιώνιος Θεός Υιός του Θεού Πατρός, πήρε ακριβώς ίδιο σώμα με το δικό μας («ομοούσιο», από την ίδια ουσία) και, επειδή ήταν Νέος Αδάμ, η χάρη που πήρε το δικό Του ανθρώπινο σώμα πέρασε σε ολόκληρη την ανθρωπότητα,
β) κάθε χριστιανός έλαβε ειδικά στο δικό του σώμα τη χάρη του Θεού, αφού βαπτίστηκε στο όνομα της Αγίας Τριάδας, χρίστηκε με το άγιο Μύρο και κοινώνησε το άγιο σώμα και αίμα του Χριστού, κατά το μυστήριο της θείας Μετάληψης,
γ) αν ο άνθρωπος εκείνος έχει πλησιάσει πολύ το Χριστό, η θεία χάρη είναι έντονη στα λείψανά του, τα οποία γίνονται «ιερά λείψανα» – αν κάψουμε το σώμα, θα στερήσουμε τον εαυτό μας, την κοινωνία, τον κόσμο ολόκληρο, από μια πηγή θείας χάριτος, ενώ πιθανόν να μην αντιληφθούμε ποτέ ότι ο άνθρωπος αγίασε, αφού συχνά η αγιότητα αποκαλύπτεται μέσω των ιερών λειψάνων (που ευωδιάζουν, μυροβλύζουν και θαυματουργούν).

Μετά την ταφή αρχίζει μια σειρά από εκκλησιαστικές τελετές, που ονομάζονται «μνημόσυνα» (=αναμνήσεις) και σ’ αυτές επίσης παρακαλούμε το Θεό για την ανάπαυση του αδελφού μας. Κατά τα μνημόσυνα, μια μικροσκοπική μερίδα από τον ιερό άρτο της θείας Μετάληψης αφιερώνεται ονομαστικά στον κεκοιμημένο αδελφό μας, ο οποίος έτσι μνημονεύεται στο «εσωτερικό» του ιερού μυστηρίου. Μνημόσυνα τελούνται τρεις ημέρες μετά την κοίμηση, οκτώ ημέρες, σαράντα ημέρες, στη συνέχεια κάθε τρεις μήνες και, μετά τη συμπλήρωση ενός έτους, κάθε χρόνο στην επέτειο της κοίμησής του.

Ένα εξαιρετικό βιβλίο για όποιον θέλει να μάθει τη διδασκαλία 
των ορθόδοξων αγίων για τη ζωή μετά.


Εκτός από τα μνημόσυνα, οι χριστιανοί συνηθίζουμε να προσφέρουμε τα ονόματα των κεκοιμημένων προγόνων και αδελφών μας στον ιερέα, ώστε να τα μνημονεύσει εντός της θείας Μεταλήψεως κατά τη θεία λειτουργία που θα τελέσει την Κυριακή [λεπτομέρειες εδώ]. Μηνύματα που έχουν δώσει, με άδεια του Θεού, κεκοιμημένοι στα όνειρα ζωντανών, φανερώνουν ότι η μνημόνευση αυτή προσφέρει σημαντική ωφέλεια στην κατάσταση της ψυχής. Ιδιαίτερα όταν γίνεται σε σαράντα λειτουργίες κατά σειρά, πράγμα που ονομάζεται «σαρανταλείτουργο».

Μια από τις αμέτρητες μαρτυρίες, που φανερώνουν πόσο ωφελεί τις ψυχές η μνημόνευση κατά τη θεία λειτουργία, είναι η περίπτωση του αγίου Θεοδοσίου του Τσερνιγκώφ (Ρωσία). Ο άγιος εμφανίστηκε στον όσιο ιερομόναχο Αλέξιο, που είχε πραγματοποιήσει με αγάπη την ανακομιδή των λειψάνων του, και του είπε: «Σ’ ευχαριστώ που κοπιάζεις για μένα, αλλά σε παρακαλώ να μνημονεύεις στη λειτουργία τους γονείς μου, που τα ονόματά τους είναι πατήρ Νικήτας και Μαρία». Ο π. Αλέξιος απόρησε και τον ρώτησε: «Εσύ, που είσαι άγιος και πρεσβεύεις απευθείας στο Θεό για όλους, ζητάς από εμένα να μνημονεύω τους γονείς σου;». Ο άγιος απάντησε: «Έχεις δίκιο, αλλά η ωφέλεια που θα έχουν από τη μνημόνευσή τους στη λειτουργία είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που έχουν με τις δικές μου προσευχές».

Όταν αργότερα ανακαλύφθηκε το βιβλίο μνημοσύνων της μονής, όπου ο άγιος Θεοδόσιος ήταν ηγούμενος, αποδείχτηκε ότι τα ονόματα των γονιών του ήταν ακριβώς αυτά που είπε στον π. Αλέξιο (άγνωστα προηγουμένως).

Η Εκκλησία, εκτός από τις προσευχές για τους κεκοιμημένους που στέλνει στο Θεό σε κάθε χριστιανική τελετή, έχει θεσπίσει και μία ημέρα της εβδομάδας ειδικά αφιερωμένη στη μνημόνευση των κεκοιμημένων (δηλαδή την προσευχή υπέρ αναπαύσεως των ψυχών τους) και η ημέρα αυτή είναι το Σάββατο. Έχει θεσπίσει επίσης κάποια ιδιαίτερα Σάββατα, αφιερωμένα στη μνημόνευση όλων των κεκοιμημένων, από την αρχή της ύπαρξης του ανθρώπου πάνω στη Γη μέχρι σήμερα. Τα Σάββατα αυτά ονομάζονται «ψυχοσάββατα». Επίσης διαβάζεται ειδική ευχή για τους κεκοιμημένους στη σπουδαία εκκλησιαστική τελετή του Εσπερινού της Γονυκλισίας κατά την Κυριακή της Πεντηκοστής.

Εκτός από τα παραπάνω, οι χριστιανοί συνηθίζουμε ιδιωτικά να ανάβουμε καντήλι με λάδι ως σύμβολο της προσευχής μας προς το Θεό, για να βιώνουν με ευχαρίστηση το Φως Του οι κεκοιμημένοι πρόγονοι και αδελφοί μας. Καίμε επίσης θυμίαμα, ως σύμβολο της προσευχής μας, που ανεβαίνει στον ουρανό όπως ο καπνός του θυμιάματος και που πρέπει να ευωδιάζει (δηλαδή να γίνεται με αγνή καρδιά, καθαρή από κακίες, μίση, εγωισμούς και διάθεση εκμετάλλευσης των άλλων ανθρώπων), όπως ευωδιάζει κι εκείνος. Καντήλι και θυμίαμα αφιερώνουμε στους κεκοιμημένους μας όχι μόνο στο σπίτι μας (κοντά στις φωτογραφίες τους) αλλά και στον τάφο τους, τον οποίο επισκεπτόμαστε όποτε θέλουμε. Ενίοτε μάλιστα καλούμε τον ιερέα στον τάφο και τελεί μία μικρή τελετή («τρισάγιο») για την ανάπαυση των κεκοιμημένων.

6. Φοβόμαστε τις «κακές» ψυχές; Υπάρχουν φαντάσματα;

Όπως είπαμε παραπάνω, οι ψυχές που προγεύονται τον παράδεισο, δηλαδή έχουν εντός τους τη θεία χάρη και διαθέτουν κάποια αγιότητα, μικρή ή μεγάλη, μπορούν να μεσιτεύουν στο Θεό για την προστασία των ζωντανών. Το όραμα του αγίου Μακάριου όμως φανερώνει ότι στην πρόγευση της κόλασης οι ψυχές νιώθουν εντελώς απομονωμένες. Επομένως, δεν είναι δυνατόν να επιστρέψουν με κανένα τρόπο στη γη και να επηρεάσουν τη ζωή των ζωντανών. Γι’ αυτό το λόγο, οι χριστιανοί δεν πιστεύουμε ότι οι «κακές» ψυχές είναι απειλητικές για μας. Δεν τις φοβόμαστε, απλά λυπόμαστε για την οδύνη και τη δυστυχία τους και προσευχόμαστε στο Θεό γι’ αυτές.


Παρόλα αυτά, φαίνεται ότι πράγματι υπάρχουν κάποια μέρη, που κακές πνευματικές δυνάμεις τα έχουν «τυλίξει» με τη σκοτεινή και απειλητική ενέργειά τους. Τέτοια μέρη είναι κυρίως εκεί όπου γίνονται, ή γίνονταν παλιότερα, μαγικές τελετές, με επίκληση δαιμονικών πνευμάτων. Τα πνεύματα εκείνα δεν είναι ψυχές νεκρών, ακόμη κι αν μερικές φορές εμφανίζονται με τέτοια μορφή.

Ομοίως, δεν είναι ψυχές νεκρών, ούτε «καλές» ούτε «κακές», τα πνεύματα που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια «πνευματιστικών» τελετών, σε επικλήσεις πνευμάτων από μάγους, μέντιουμ και πνευματιστές κάθε είδους. Μόνο με την προσευχή, μέσα στη ζωή της Εκκλησίας, οι ζωντανοί απευθύνονται στους κεκοιμημένους – και πάντα σε αγίους. Οι υπόλοιπες περιπτώσεις «επικοινωνίας» νεκρών με ζωντανούς, που συνέβαιναν και συμβαίνουν εδώ και χιλιάδες χρόνια σε πολλούς πολιτισμούς και θρησκείες, είναι τουλάχιστον ύποπτες. Ξέρουμε από την πείρα των αγίων διδασκάλων μας ότι τα πνεύματα που εμφανίζονται σ’ αυτές δεν είναι οι ψυχές των νεκρών και γενικά δεν είναι «αυτό που φαίνεται», αλλά σκοτεινές υπάρξεις που ζητούν να παραπλανήσουν τους ζωντανούς λέγοντας ψέματα.

Μια απόδειξη του παραπάνω είναι ότι τα πνεύματα αυτά μπορεί να γίνουν επικίνδυνα για τους ανθρώπους που τα προσκαλούν. Αλλά και ότι, σε μέρη όπου γίνονται κατ’ εξακολούθησιν τέτοιες επικλήσεις, συσσωρεύεται σκοτεινή ενέργεια που κάποια στιγμή εκβάλλει στις ζωές των ανθρώπων.

Για τις περιπτώσεις αυτές η διδασκαλία της Εκκλησίας και η πείρα των χριστιανών λέει τα εξής:

α) Όταν ο άνθρωπος εντάξει τον εαυτό του και τη ζωή του στο παγκόσμιο «Σώμα του Χριστού», την Εκκλησία, και λάβει τη χάρη του Θεού μέσα από το άγιο βάπτισμα, τα ιερά μυστήρια και τη χριστιανική ζωή (ζωή που δεν περιέχει μόνο συμμετοχή στις θρησκευτικές τελετές, αλλά και αγάπη προς το συνάνθρωπο και ιδιαίτερα τη συγχώρηση των εχθρών μας), τότε μπορεί με τη βοήθεια του Θεού να νικήσει τις κακοποιές πνευματικές δυνάμεις και να εκτοπίσει την επιρροή τους από τη ζωή του και τη ζωή των δικών του.

β) Υπάρχουν ειδικές πνευματικές άμυνες της Εκκλησίας για το σκοπό αυτό, όπως η θερμή προσευχή με την επίκληση του Ιησού Χριστού, η τοποθέτηση του σταυρού (διά του οποίου ο Χριστός νίκησε το θάνατο) στον τόπο με την κακή ενέργεια, η τέλεση ειδικών τελετών, όπως ο εξορκισμός, ο αγιασμός (ευλογία νερού και στη συνέχεια ραντισμός με αυτό), το ευχέλαιο (αγιασμένο λάδι) κ.λ.π. Όλα αυτά όμως δεν είναι «μαγικά», ώστε να τα πράξουμε και να έχουν αυτόματο αποτέλεσμα.

Πρέπει να τα εντάξουμε στη σωστή σχέση με το Θεό: είναι παρακλήσεις προς το Θεό να έρθει αυτοπροσώπως και να βοηθήσει, και αυτό θα το κάνει όταν εμείς θα είμαστε πνευματικά έτοιμοι να δεχτούμε τη θεραπευτική και σωτήρια άκτιστη χάρη Του. Γι’ αυτό πρέπει να έχουμε υπομονή, επιμονή, εμπιστοσύνη στο Θεό και, ακόμη, μετάνοια για τα ελαττώματα που σίγουρα έχουμε, και να Του ζητάμε όχι μόνο να μας βοηθήσει αλλά και να μας συγχωρήσει για ό,τι πράττουμε, αισθανόμαστε ή σκεφτόμαστε ενάντια στο φιλάνθρωπο θέλημά Του.

Σκοπός της Εκκλησίας, των χριστιανών ιερέων και των χριστιανικών τελετών δεν είναι να εξυπηρετήσουν επίγειες ανάγκες των ανθρώπων (όπως να εξορκίσουν τις κακές πνευματικές δυνάμεις από τη ζωή μας). Σκοπός τους είναι να μας βοηθήσουν να γνωρίσουμε το Θεό και να οδηγηθούμε στην αιώνια ζωή κοντά Του, που είναι ο παράδεισος. Μέσα στα πλαίσια αυτού του σκοπού όμως δίνεται και η βοήθεια όλων των παραπάνω στα επίγεια προβλήματά μας, αφού κι αυτά συχνά εμποδίζουν τη σωτηρία μας.

Κλείνω αυτή την αναφορά, υπενθυμίζοντας ότι όλα τα πνεύματα είναι λιγότερο δυνατά από το Χριστό (αφού Εκείνος τα δημιούργησε, κι αυτά στη συνέχεια επέλεξαν αν θέλουν να είναι καλά [άγιοι άγγελοι] ή κακά) και πιο δυνατά από τους ανθρώπους. Έτσι, η ένωση του ανθρώπου με το Χριστό είναι η κατάλληλη συμμαχία για την προστασία του ανθρώπου από κάθε κακοποιό πνευματική δύναμη.


Ο χαιρετισμός του αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ (1833).

7. Το άρθρο και στα Αγγλικά

Το παρόν γράφτηκε και μεταφράστηκε στα αγγλικά για τις ανάγκες της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ταϊβάν (http://theological.asia). Για την ιεραποστολή σε αυτή τη χώρα βλ. το ιστολόγιο asian-aroma.com.





ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ 

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Ημερίδα : «Οπλοκατοχή - Μύθοι και Πραγματικότητα» Σχόλια για ένα πολύ σοβαρό θέμα.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου
θα πραγματοποιηθεί Επιστημονική Ημερίδα με θέμα

«Οπλοκατοχή - Μύθοι και Πραγματικότητα»

που διοργανώνει ο Σύλλογος «Ε.Υ.ΟΠΛΟ.» (Έλληνες Υπέρ ΟΠΛΟκατοχής)
στον πολυχώρο «Δεσμοί Ελλήνων»
Πασαλίδη 29, Κ. Τούμπα, Θεσσαλονίκη
περιοχή αγ. Φανουρίου.


Πρόγραμμα Ημερίδας:

11.00´: Έναρξη
11.10´: Παρουσίαση του βιβλίου
«Οπλοκατοχή, οπλοφορία, οπλοχρησία και ένοπλες συμπλοκές με πυροβόλα όπλα. Μύθοι και αλήθειες που πρέπει να γνωρίζετε»
από τον συγγραφέα του Ευάγγελο Αθανασόπουλο πρώην εκπαιδευτή ασφαλείας πυροβόλων όπλων μέλος ΔΕΠ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
12.00´: Διάλειμμα
12.15´: ΟΜΙΛΟΣ ΙΔΕΩΝ με τους Δημήτριο Γ. Κανδύλη, Καθηγητή Ψυχιατρικής Α.Π.Θ.
Ευθύμη Τουρτίδη, εκπαιδευτής στρατιωτικών τακτικών μάχης
Κώστας Αμασόγλου, δικηγόρος
Ευάγγελος Αθανασόπουλος, συγγραφέας
Ραξής Επιτρόπου, blogger, ειδικός στα λειόκαννα
12.50΅: Συζήτηση με το κοινό, με συντονιστή τον πρόεδρο του ΕΥΟΠΛΟ, Ανδρέα Ζαπουνίδη.

Είσοδος ελεύθερη





Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός:



«Θα σας ζητήσουν όπλα. Νά χετε διπλά, να δώσετε το ένα και να κρατήσετε το άλλο. 

Ενα τουφέκι 100 ψυχές θα γλυτώσει» (πηγή)






Η Ιερά Σύνοδος αφοπλίζει τους κληρικούς – κυνηγούς!
Κυνήγι τέλος από φέτος για τους κληρικούς, καθώς τέθηκε σε ισχύ παλαιότερη απόφαση της Ιεράς Συνόδου, με την οποία απαγορεύεται η οπλοφορία για την εν λόγω ενασχόληση.
Η κυνηγετική περίοδος άρχισε στις 20 Αυγούστου και μεταξύ αυτών που πήγαν να ανανεώσουν την άδεια θήρας ήταν και αρκετοί κληρικοί. Βρέθηκαν όμως προ εκπλήξεως όταν ενημερώθηκαν ότι κάτι τέτοιο δεν ήταν δυνατό.
Η Ιερά Σύνοδος πήρε την απόφαση να απαγορεύσει την οπλοφορία για το κυνήγι το 2006, όταν ένας ιερέας ενεπλάκη σε ατύχημα και μετά από ερώτημα της αστυνομίας. Πιο αναλυτικά, είχε πλήρως απαγορεύσει την οπλοκατοχή και οπλοχρησία στους κληρικούς, και της θήρας συμπεριλαμβανομένου, τόσο γιατί δεν συνάδει με το ιερατικό σχήμα όσο και για την προστασία των ίδιων να μην καταστούν υπαίτιοι φόνου και εκπέσουν της ιεροσύνης τους.
Στην πράξη η συγκεκριμένη απόφαση δεν είχε εφαρμοστεί, ωστόσο ένα νέο κυνηγετικό ατύχημα πέρσι, στο οποίο ενεπλάκη κληρικός, οδήγησε τις αστυνομικές αρχές να την ενεργοποιήσουν.
Η κίνηση αυτή έχει προκαλέσει αντιδράσεις στις τάξεις των ιερέων-κυνηγών, καθώς υποστηρίζουν ότι τηρούν πιστά όλους τους κανόνες στα χρόνια που ασχολούνται με τη θήρα.


Σχόλιο:
Πράγματι αν ένας ιερέας γίνει αιτία να σκοτωθεί κάποιος, οφείλει να πάψει να λειτουργεί. 
Και από που κι ως που, οι "αστυνομικές αρχές" εφαρμόζουν απόφαση της Ιεράς Συνόδου;!!
Αμφιβάλουμε λοιπόν αν αυτό ήταν η αιτία της απόφασης. Με το ίδιο σκεπτικό θα έπρεπε να έχουν απαγορεύσει στους ιερείς και να οδηγούν γιατί επίσης μπορεί να γίνουν αιτία -προκαλώντας τροχαίο δυστύχημα- να εκπέσουν της ιεροσύνης τους. Αλλά φυσικά τέτοια απαγόρευση δεν υπήρξε. Δεν είδαμε αστυνομικούς να ανακαλούν τα διπλώματα οδήγησης των ιερωμένων!

Οι ιερείς ως επί των πλείστων εμφορούνται από εθνικά και ορθόδοξα ιδεώδη. Μήπως αυτή είναι η πραγματική αιτία του αφοπλισμού τους; 


Άραγε τι θα συνέβαινε πριν ένα μήνα στη Χίο, αν ο ιδιοκτήτης του καφενείου στο λιμάνι, δεν είχε στο αυτοκίνητο την κυνηγετική του καραμπίνα; Ποια θα ήταν η κατάληξη απέναντι σε
εκατοντάδες απειλητικούς λαθρομετανάστες; (δείτε εδώ το περιστατικό και την απόφαση του δικαστηρίου - δικαίωση του "δράστη")

Είναι αυτονόητο ότι ο Θεός μας έδωσε μυαλό να αντιλαμβανόμαστε τα "σημεία" που έρχονται. 
Η επιλογή είναι δική μας.


ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΑΔΕΙΑΣ 
ΚΑΤΟΧΗΣ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΥ ΟΠΛΟΥ



Η Άδεια Κατοχής Κυνηγετικού Όπλου χορηγείται από το Αστυνομικό Τμήμα Ασφαλείας της περιοχής μόνιμης κατοικίας του κατόχου. Η διαδικασία είναι η ακόλουθη:

1. Ο ενδιαφερόμενος κάνει αίτηση στο Αστυνομικό Τμήμα Ασφαλείας της περιοχής του για να του χορηγηθεί πρώτα Άδεια Αγοράς Κυνηγετικού Όπλου.  
Για την αίτηση απαιτείται η αστυνομική ταυτότητα και ένα πιστοποιητικό από Νευρολόγο, Ψυχίατρο ή Παθολόγο.
Μετά την προσκόμιση των ανωτέρω στο αστυνομικό τμήμα ασφαλείας, ζητείται υπηρεσιακά το πιστοποιητικό ποινικού μητρώου τύπου Α του ενδιαφερόμενου.

2. Όταν εκδοθεί η Άδεια Αγοράς Κυνηγετικού Όπλου, την παραλαμβάνει και πηγαίνει στο κατάστημα για την αγορά κυνηγετικού όπλου (ή και σε ιδιώτη αν πρόκειται για μεταχειρισμένο)

3. Πηγαίνει και πάλι στο Αστυνομικό Τμήμα και υποβάλλει:

α. Δύο φωτογραφίες
β. Την Άδεια Αγοράς Κυνηγετικού Όπλου
γ. Το Τιμολόγιο Αγοράς του Κυνηγετικού Όπλου (ή – σε περίπτωση που το όπλο αγοράζεται μεταχειρισμένο – σχετική Υπεύθυνη Δήλωση του Πωλητή με θεωρημένο το γνήσιο της υπογραφής και η προηγούμενη Άδεια Κατοχής του όπλου)
δ. Παράβολο 3 € του Μετοχικού Ταμείου Στρατού (από τη Γενική Τράπεζα)

Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα – διαφορετικό ανάλογα με το αστυνομικό τμήμα – ο ενδιαφερόμενος παραλαμβάνει την Άδεια Κατοχής Κυνηγετικού Όπλου.


Επιλογή παράθεσης των 4 αποσπασμάτων (Αγ. Κοσμά και απόφασης Ιεράς Συνόδου, περιστατικό στη Χίο, δικαιολογητικά έκδοσης άδειας κυνηγετικού όπλου), σχολιασμός : 

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2017

Κάτω τα χέρια από την αθωότητα των παιδιών

Γράφει μιαΕλληνίδα μητέρα
Αποτέλεσμα εικόνας για κάτω τα χέρια από την αθωότητα των παιδιών
Ανθρωποδαίμονες!
Σκοτώσατε την εθνική συνείδηση μέσα στα παιδιά της Ελλάδος, ώστε να μην αναγνωρίζουν πατρίδα. Καταργήσατε τις εθνικές γιορτές στα σχολεία -τύποις υπάρχουν, όπου υπάρχουν. 


Κατεβάσατε τις φωτογραφίες των ηρώων του '21 που κοσμούσαν τους τοίχους σε όλα τα σχολεία και όλα τα αρχαία ρητά “Αιέν αριστεύειν”, “Εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρης” και τόσα άλλα.
Ξαναγράψατε την πρόσφατη Ιστορία των Ελλήνων κατά τα κελεύσματα των αφεντάδων σας. Τώρα προσπερνάτε διδακτικά επί τροχάδην και την ευκλεά αρχαία Ιστορία μας, μέχρις ότου την καταργήσετε και αυτήν.
Εξαϋλώσατε τον “Επιτάφιο” και την “Αντιγόνη”, τα πήρατε όλα σβάρνα και δεν αφήσατε τίποτα όρθιο. 
Θάψατε τη γλωσσική συνείδηση των παιδιών μας, ώστε ο Έλληνας να μην μπορεί να σκέφτεται, αφού γλώσσα και σκέψη είναι αδέρφια δίδυμα.
Διαστρέψατε την ελληνική γλώσσα, μέχρι να γίνει αγνώριστη, (όπως αυτήν που ακούμε από τις τηλεοπτικές περσόνες).
Καταργήσατε την πολυτονία, τη γραμματική, το συντακτικό, πετάξατε τα διαμάντια της δημοτικής μας ποίησης από τα σχολεία και αξιόλογα κείμενα Ελλήνων συγγραφέων. Αντ' αυτών, τα παιδιά μαθαίνουν ανάγνωση και “κατανόηση”, διαβάζοντας δαιμονικά σκουπίδια: “Ο Αη-Βασίλης που απλώνει τα εσώρουχά του να στεγνώσουν...” 
Αυτό και τα παρόμοια κείμενα στα σχολικά βιβλία αναδεικνύουν όλη τη γελοιότητά σας και το μίσος σας εναντίον του σύνολου Ελληνισμού. Ο Μέγας Άγιος Βασίλειος απλώνει τα εσώρουχά του! Αλλά θέλετε να ταυτίσετε μέσα στη συνείδηση των παιδιών τον Μέγα αυτόν με μια γενειοφόρο, ασπροκόκκινη καρικατούρα.
Σκοτώνετε τη θρησκευτική συνείδηση στα παιδιά μας. Σας ενοχλεί ακόμα και να ξεκινήσουν τη μέρα τους με Θεό και καταργήσατε την πρωινή προσευχή. Αλλά αν η μέρα δεν ξεκινάει με Θεό, αν η ζωή δεν ξεκινάει με Θεό, τότε ξεκινάει με δαίμονες σαν τα μούτρα σας, στους οποίους προσπαθείτε να παραδώσετε όλη την ελληνική κοινωνία.
Τώρα προσπαθείτε να σκοτώσετε την αθωότητα μέσα στα παιδιά, την αυθόρμητη και υγιή ψυχικά ταύτιση με το εκ γενετής φύλο τους, επιχειρώντας να τα διδάξετε την “ελευθερία” επιλογής του φύλου τους, γιατί εκεί τελικά το πάτε, εσείς, εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας και των Ελλήνων.
Έχοντας σκοτώσει όλες τις ταυτότητες που σταθεροποιούν την προσωπικότητα του παιδιού (του μελλοντικού ανθρώπου), τώρα επιτίθεστε στην τελευταία που του έχει απομείνει: την ισχυρή, την πηγαία, την αυθεντική ταυτότητα του φύλου του.
Και δεν κινδυνεύουν μόνον να γίνουν οι αυριανοί κίναιδοι και αρσενοκοίτες, όπως τους χαρακτηρίζουν οι Απόστολοι του Χριστού ή αμφίφυλα “παρδαλά” υβριδικά “μη-όντα”, κινδυνεύουν να διαταραχθεί ολόκληρη η προσωπικότητά τους. Όχι κινδυνεύουν, είναι σίγουρο ότι θα διαταραχθεί. 
Επειδή το παιδί για να αναπτύξει σωστά την προσωπικότητά του έχει ανάγκη από “στηρίγματα”, από ισχυρές ταυτότητες. 
Από την ταυτότητα που του δίνει η οικογένειά του, το “επώνυμό” του, οι πρόγονοί του και η ιστορία τους. Όσο πιο “καθαρή” και δυνατή είναι αυτή η ταυτότητα και κάθε άλλη, τόσο καλύτερα για το παιδί. Η “θολούρα” το βλάπτει!
Από την ταυτότητα που του προσφέρει η σχέση του με το Θεό, όπως του την δίνει η οικογένεια, το περιβάλλον (ως ομόθρησκη συνάθροιση/συλλογικότητα), το σχολείο, έστω και...λειψά. Αν υπάρχει ρίζα, μπορεί ως ενήλικας ν' αναζητήσει την ολοκλήρωση ή και την απόρριψη αυτής της ταυτότητας, είναι δικό του θέμα. Ο “άρριζος” όμως ούτε αυτό δεν μπορεί να κάνει, αφού του είναι εντελώς ξένες οι έννοιες του Θείου και του Ιερού.
Από την ταυτότητα που του δίνει η πατρίδα του με όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της θετικά ή αρνητικά, δεν κρίνουμε την ποιότητα αλλά την ισχυρή εθνική ταυτότητα ως τέτοια. Αυτή γεννάει και την αγάπη προς την Πατρίδα και συνεπώς την έφεση προς ολοκλήρωση του εθνικού προτύπου, απαλείφοντας τα αρνητικά στοιχεία. Γι' αυτό και τα παιδιά έχουν ανάγκη από τα μεγάλα εθνικά Πρότυπα.
Από την ταυτότητα, όσο κι αν ακούγεται παράξενο, της γλώσσας. Όσες γλώσσες και αν μιλήσει ο άνθρωπος, με μία είναι ταυτισμένος εσωτερικά, με τη μητρική του γλώσσα. Κι όσοι δεν έχουν ισχυρή αυτήν την ταυτότητα, δεν μπορούν να πάνε “πολύ μακριά” στη ζωή, για το λόγο ότι και η σκέψη τους είναι αδύναμη. Δεν μπορούν να ανέβουν στις κορυφές κυρίως του Στοχασμού και της Τέχνης ή και της επιστήμης. 
Νεοταξίτικα ανθρωπάρια, αφού τσακίσατε μέσα στο παιδί όλες αυτές τις ταυτότητες, έρχεσθε τώρα να μπείτε στο πιο άδυτο οχυρό της προσωπικότητάς του: στην ταυτότητα του φύλου του. Κι αν μπορέσετε να εφαρμόσετε το πρόγραμμά σας, το παιδί θα αιωρείται χωρίς “βεβαιωμένη” ταυτότητα φύλου και θ' αναρωτιέται: τι είμαι; είμαι αγόρι, είμαι κορίτσι, είμαι και τα δύο;
Είναι ο ασφαλέστερος δρόμος να οδηγήσετε τα παιδιά στην τρέλα. Κι αν όχι στην τρέλα, οπωσδήποτε σε αστάθεια προσωπικότητας, με όλες τις ψυχο-σωματικές διαταραχές που αυτό συνεπάγεται. 
Ανθρωποδαίμονες, κάτω τα χέρια από την αθωότητα και την ψυχική υγεία των παιδιών των Ελλήνων. Αρκετά σας ανεχτήκαμε. Κι αν εσείς είστε τέκνα του σκότους, υπάρχουν και τέκνα Φωτός σ' αυτή τη χώρα και ώρα είναι να σας νικήσουμε.
Καλούνται , ως εκ τούτων, να λάβουν θέση επί του θέματος:
Α. Ο Αρχιεπίσκοπος , η Ιερά Σύνοδος και οι επίσκοποι ένας προς ένας, ώστε να γνωρίζει το ποίμνιό τους ποια θέση πήραν -ή δεν πήραν!
Σεβαστοί πατέρες (συγγνώμη, αλλά το “άγιος” το κρατώ μόνον για τον Θεό και τους κεκοιμημένους αγίους Του), δεν είναι μόνον το μάθημα των θρησκευτικών “Θρησκεία”. Θρησκεία για το παιδί είναι τα πάντα: πώς αναπτύσσεται, τι μαθαίνει, πώς στεριώνει μέσα στη Θεία Χάρη και μέσα στην κοινωνία. Μπορείτε να μην διδάξετε ούτε μια αράδα “θρησκευτικών μαθημάτων” κι όμως να εκμαιεύσετε μέσα στο παιδί την πηγαία θρησκευτικότητα και την έφεση προς το αγνό και το άγιο, που από την παιδική φύση του έχει.
Ο Ιησούς Χριστός έστησε ένα παιδί στη μέση και είπε: “Αν δε γίνετε σαν αυτό, δεν μπορείτε να μπείτε στην βασιλεία των Ουρανών”.
Τώρα οι ανθρωποδαίμονες επιχειρούν το αντίστροφο: να βάλουν το παιδί μέσα στην κόλαση μέσα στην οποία οι ίδιοι ζουν και την οποία προορίζουν για όλη την ανθρωπότητα.
Δεν θα αντιδράσετε σε αυτό; Αν όχι, τα αποτελέσματα δεν θα είναι ευχάριστα για κανέναν και θα τα υφιστάμεθα “ες αεί”...
Έχετε την εντύπωση ότι αν τους επιτρέψουμε να αρχίσουν, θα σταματήσουν πριν εκφυλίσουν (βγάλουν από το φύλο τους) αμετάκλητα τα Ελληνόπαιδα; Και τι ποίμνιο θα έχετε τότε καλοί ποιμένες; Το μεν εκφυλισμένο, το δε με τέτοια μομφή προς εσάς ώστε να διαρρηγνύεται η αμοιβαία σχέση εμ-πιστ(η/ο)-σύνης, που ήδη παραπαίει, ιδίως στους νέους ανθρώπους.
Β. Όλοι οι θεολόγοι της Ελλάδος, είτε διδάσκουν είτε όχι.
Γ. Όλοι οι εκπαιδευτικοί σύλλογοι της πατρίδος μας.
Δ. Όλοι οι σύλλογοι γονέων. 
Ε. Οι σύλλογοι εισαγγελέων και δικαστών και οι νομικοί σύλλογοι,  επειδή αυτό που επιχειρείται από τον Γαβρ-όγλου (“αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψης” ) είναι αντισυνταγματικό και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί. (Και ο Γαβρ-όγλου δεν είναι βουλευτής!).
Ζ. Καλείται τέλος κάθε άνθρωπος, που κρατάει μέσα του ζωντανή έστω λίγη από την Ελλάδα που μας παρέδωσαν οι γονείς και οι προ-γονείς μας, να χρησιμοποιήσει ή να διαδώσει αυτό το κείμενο με όποιον τρόπο επιθυμεί.
Η. Θα πρόσθετα τους βουλευτές, αλλά τι να περιμένει κανείς από “πουλημένες ψυχές”; (και να πεις ότι ζήτησαν κάποιο σπουδαίο τίμημα, ένα μισθούλη των 6χιλ. Ευρώ, άντε 20 μαζί με τα τυχερά). Τίποτα δεν μπορεί να περιμένει το καλό, το υψηλό , το ευγενές, το ωραίο... Σκύβαλα, κοπριά μόνον!
“Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα”... αλλά η σωτηρία της ψυχής των παιδιών μας -η ψυχική τους υγεία εν προκειμένω- ακόμα μεγαλύτερο! Ας δώσουμε όλοι μαζί τον αγώνα για χάρη τους.
Υ.Γ. Επειδή πιο σημαντική από όλες θεωρώ την αντίδραση της Εκκλησίας της Ελλάδος και των δικαστών-εισαγγελέων, θα στείλω αυτό το κείμενο προς τον Αρχιεπίσκοπο, την Ιερά Σύνοδο και τους συλλόγους δικαστών και εισαγγελέων. 

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

Τι συμβαίνει με τον χρυσό; - Έρχεται νέα παγκόσμια οικονομική κρίση;

Διαχρονικά, ο άνθρωπος που έχει στα χέρια του μόνο χρήματα, έχει αέρα κοπανιστό. Ο άνθρωπος που έχει χρυσό, καλλιεργήσιμη γη, σπόρους & πόσιμο νερό, κρατά την τύχη στα χέρια του.
Ο χρυσός… πλέον έχει συσσωρευτεί στα χέρια της ελίτ της γήινης πυραμίδας. Είναι συγκεντρωμένος στα παγκάρια των ¨ιδιωτών¨. Η ανθρωπότητα έχει στην κατοχή της το χάρτινο αντίκρισμα του χρυσού, δηλαδή τα χαρτονομίσματα, τα οποία ουδεμία αξία έχουν σε σχέση με τον πραγματικό πλούτο και τα υλικά αγαθά πρώτων αναγκών.
Ακόμη και ο χρυσός των κρατών, δεν βρίσκεται στην κατοχή των κυβερνήσεων τους, αλλά σε άγνωστα ιδιωτικά χέρια. Όσο και αν σας φαίνεται περίεργο, ούτε η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει πρόσβαση στον χρυσό της. Υποτίθεται ότι φυλάσσεται στους χώρους των ομοσπονδιακών αποθεμάτων, και διοικείται από ένα 7μελές συμβούλιο στο ποιο τα 5 μελή είναι ιδιώτες και μόνο τα 2 διορίζονται από την εκάστοτε ομοσπονδιακή κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών! Τέρμα ο χρυσός από τα χέρια μας, η κατοχή του πρέπει να δηλώνεται, αλλιώς είναι παράνομος και κατάσχεται. Άρα μόνο (άχρηστα) χαρτονομίσματα…
Η καλλιεργήσιμη γη… είναι πλέον ταμπού για την νέα τάξη πραγμάτων, και συμφώνα με την ¨πράσινη ανάπτυξη¨ που πρέπει να επιβληθεί στον πλανήτη, δεν πρέπει κανείς να καλλιεργεί οτιδήποτε τρώγεται διότι μειώνεται ο υδροφόρος ορίζοντας του πόσιμου νερού, μολύνονται τα νερά από τα φυτοφάρμακα και παράγεται πολύ co2 (από την κτηνοτροφία) που επιβαρύνει την ατμόσφαιρα. Ήδη επιβάλλονται ποινές σε ερασιτεχνικές καλλιέργειες τύπου ¨κήπος σπιτιού¨. Τέρμα τα βότανα, η φρέσκια διατροφή και η αυτονομία του κήπου. Άρα μόνο από (πολυεθνικές) σουπερ μάρκετ και φαρμάκια...
Οι σπόροι… είναι ο αληθινός πλούτος της ανθρωπότητας. Η καλλιέργεια τους ανέθρεφε χιλιάδες χρόνια τώρα τους πολιτισμούς και εξευγένιζε τους βαρβάρους. Τώρα έχουν αποσυρθεί πάνω από 90% των αρχέγονων σπόρων και έχουν αντικατασταθεί με υβριδικούς σπόρους που διαλύουν το dna των ανθρώπων και μεταλλάσουν το ανθρώπινο είδος σε αχυράνθρωπο. Η πρόφαση είναι ότι οι νέοι σπόροι με γονίδια σκορπιού, κατσαρίδας ή ακόμη και ανθρώπινα, είναι ανθεκτικά στα βαρέα μέταλλα, όπως το αλουμίνιο και αναπτύσσονται πιο γρήγορα, ενώ αποδίδουν περισσότερη σοδιά. Αυτό που δεν ξέρουν οι περισσότεροι είναι ότι οι σπόροι αυτοί είναι στείροι. Δηλαδή αν κρατήσεις έναν νέο σπόρο που έβγαλες από το φυτό που φύτεψες, για να τον ξανά φυτέψεις την επομένη χρονιά, τότε θα διαπιστώσεις ότι δεν πρόκειται να φυτρώσει τίποτα. Πρέπει πάλι να αγοράσεις σπόρους από τις πολυεθνικές εταιρείες. Άρα είσαι εξαρτημένος από τους έμπορους – δολοφόνους της φύσης...
Το πόσιμο νερό… είναι το υπέρτατο δημόσιο αγαθό σε όλη την φύση. Είναι όμως έτσι; Συμφώνα με τον γενικό διευθυντή της nestle, το νερό δεν αποτελεί πλέον δημόσιο αγαθό, και όλα τα κράτη κατ΄εντολή του ΟΗΕ, στο όνομα της ¨πράσινης ανάπτυξης¨ ιδιωτικοποιούν πόσιμο νερό, εν αγνοία των πολιτών! Αν τολμήσεις να μαζέψεις νερό της βροχής, αυτό είναι ήδη παράνομο και θα διώκεσαι ποινικά. Άρα μόνο ελεγχόμενο νερό με 1000% περισσότερο χλώριο από τα επιτρεπόμενα ποσοστά... Ας υποθέσουμε τώρα ότι παίζουμε ένα παιχνίδι…. ας πούμε μονόπολη, και έχουμε για πιόνια του παιχνιδιού … χαρτονομίσματα, χρυσό, γη, σπόρους και νερό. Εάν το παιχνίδι τέλειωνε ξαφνικά και ο ένας έχει στα χέρια του μόνο τα χαρτονομίσματα και ο άλλος όλα τα υπόλοιπα, ποιος θα είναι ο νικητής με διάφορα; Μα ασφαλώς αυτός που έχει τα λοιπά αγαθά πλην των χαρτονομισμάτων.
Ε λοιπόν σας λέω ότι η μονόπολη παίζεται από την δεκαετία του 60 έως και σήμερα και το παιχνίδι θα λήξει σύντομα και ξαφνικά. Η ανθρωπότητα θα έχει στα χέρια της λίγα ταλαιπωρημένα χαρτονομίσματα και η ελίτ θα έχε
όλα τα υπόλοιπα. Όχι πως έχουν ανάγκη τα υπόλοιπα αγαθά, πλην του χρυσού που τους ενδιαφέρει άμεσα, άπλα τα πήραν για να μην τα έχεις εσύ στα δικά σου χέρια και γίνεις ΑΥΤΟΝΟΜΟΣ, άρα ανεξέλεγκτος!
Τώρα κατάλαβες γιατί τα τελευταία 50 έτη θεσπιστήκαν χιλιάδες νόμοι & διατάξεις παγκοσμίως γύρω από την στέρηση της γης, του νερού και των σπόρων προς τους ανθρώπους; Για να είσαι εξαρτημένος από αυτούς, άρα και υποχείριο τους.
Ακόμη και τώρα υπάρχει χρόνος αυτονομίας και αυτοδυναμίας. Ακόμη και τώρα που δεν υπάρχουν χρήματα πλέον στις τσέπες σου. Μην πολεμάς το σύστημα με όπλα, ανακοινώσεις, λόγια και θυμό προς τους συνάνθρωπους σου επειδή νιώθεις ότι δεν σε καταλαβαίνουν, γιατί έτσι γίνεσαι μέρος του συστήματος και το συντηρείς. Πολέμησε το σύστημα με την απομάκρυνση σου από αυτό, όσο πιο μακριά φεύγεις τόσο πιο πολύ το πολεμάς και το αποδυναμώνεις, όσο πιο αυτόνομος και ανεξάρτητος γίνεσαι τόσο πιο πολύ ισχυρός γίνεσαι απέναντι σου.
Το παιχνίδι με το χρυσό έχει γίνει πολλές φόρες στο παρελθόν και μιλώ για χιλιάδες χρονιά πίσω. Το χρυσό κόσμημα που έχεις, κάποτε ήταν χρυσός των ναϊτών, πιο πριν ήταν ρωμαϊκός, περσικός, αζτέκικος και ατλαντικός χρυσός. Ο χρυσός ανεβάζει τις αυτοκρατορίες και ο χρυσός τις ρίχνει. Αυτό το κίτρινο μέταλλο διαγράφει πολιτισμούς και κάνει επανεκκινήσεις. Τώρα είμαστε πολύ κοντά στην διάλυση αυτού του πολιτισμού της χέστρας. Η συσσώρευση του χρυσού τέλειωσε, τώρα ξεκινά επανεκκίνηση δια μέσου χάους. Πολέμησε και αντιστάσου έξυπνα, όχι για την οικογένεια και την πατρίδα μόνο, αλλά για όλη την ανθρωπότητα. Δεν υπάρχουν πλέον φυλές και διαχωρισμοί, υπάρχει μόνο το ανθρώπινο είδος εναντίον των σκιών.
Υ.Γ:
Τα στοιχεία συγκεντρώθηκαν από το ΔΝΤ τον προηγούμενο Μάιο και Ιούνιο και σύμφωνα μ' αυτά συνολικά υπάρχουν 31.812 τόνοι χρυσού, εκ των οποίων οι 10.784,1 είναι στην Ευρώπη.
Αναλυτικά η πρώτη 10άδα
1. ΗΠΑ 8.133,5 τόνοι - 71,9% σε συναλλαγματικά διαθέσιμα
2. Γερμανία 3.384,2 τόνοι - 68,4% σε συναλλαγματικά διαθέσιμα
3. Ιταλία 2.451,8 τόνοι - 67% σε συναλλαγματικά διαθέσιμα
4. Γαλλία 2.435,4 τόνοι - 65,1% σε συναλλαγματικά διαθέσιμα
5. Ρωσία 1.094,7 τόνοι - 9,7% σε συναλλαγματικά διαθέσιμα
6. Κίνα 1.054,1 τόνοι - 1,1% σε συναλλαγματικά διαθέσιμα
7. Ελβετία 1.040 τόνοι - 8% σε συναλλαγματικά διαθέσιμα
8. Ιαπωνία 765,2 τόνοι - 2,5% σε συναλλαγματικά διαθέσιμα
9. Ολλανδία 612,5 τόνοι - 54,3 σε συναλλαγματικά διαθέσιμα
10. Ινδία 557,7 τόνοι - 7,3% σε συναλλαγματικά διαθέσιμα
Η Ελλάδα, σύμφωνα πάντα με την ίδια λίστα, είναι στην 32η θέση με 112,3 τόνους
ΤΩΡΑ ΑΚΟΥΣΤΕ  ΚΑΛΑ....
Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ ΣΕ ΚΑΤΟΧΗ ΧΡΥΣΟΥ (31.812 ΤΟΝΟΙ) ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΟ 1 ΤΡΙΣ 200 ΔΙΣ ΔΟΛΑΡΙΑ. ΑΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΔΗΛΩΤΟ ΧΡΥΣΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΤΟΤΕ ΤΟΤΕ ΤΟ ΠΟΣΟ ΔΙΠΛΑΣΙΑΖΕΤΑΙ. ΑΝ ΥΠΟΘΕΤΙΚΑ ΒΡΙΣΚΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΑΜΕΝΟ ΧΡΥΣΟ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΕΤΩΝ (ΝΑΥΑΓΙΑ, ΜΥΣΤΙΚΑ ΘΗΣΑΥΡΟΦΥΛΑΚΙΑ ΒΑΣΙΛΙΑΔΩΝ ΚΤΛ) ΤΟΤΕ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΘΑ ΕΦΤΑΝΕ ΤΑ 5 ΤΡΙΣ ΔΟΛΑΡΙΑ. ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΑΓΓΙΖΕΙ ΤΑ 50 ΤΡΙΣ!

ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΑΦΟΥ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΤΟ ΡΕΥΣΤΟ ΧΡΗΜΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ.

ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ Π.Χ....ΧΡΥΣΟ 5 ΤΡΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΡΕΟΣ 10ΠΛΑΣΙΟ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ. ΠΩΣ ΚΟΠΗΚΕ ΔΕΚΑΠΛΑΣΙΟ ΧΡΗΜΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΚΡΥΣΜΑ ΤΟ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ ; ΑΡΑ....ΜΟΥΦΑ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΔΩ ΚΙ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΝΑ ΚΟΒΟΝΤΑΙ ΤΑ ΧΑΡΤΙΝΑ...ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΠΟΛΥ ΓΕΛΙΟ ΛΕΜΕ!!!!! ΚΑΙ ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΓΕΛΙΟ; ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΔΗΛΩΜΕΝΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΤΟΥΣ (ΡΕΥΣΤΟ) ΣΕ ΑΝΤΙΚΡΥΣΜΑ ΧΡΥΣΟΥ, ΑΛΛΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ...ΔΕΝ ΤΑ ΕΧΟΥΝ ΟΥΤΕ ΣΕ ΑΝΤΙΚΡΥΣΜΑ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ.
ΤΟ 90% ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΡΕΥΣΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ...ΔΗΛΑΔΗ ΤΡΥΠΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΛΛΗ ΤΡΥΠΑ ΟΠΩΣ ΘΑ ΕΛΕΓΑΝ ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΙ. ΑΡΑ.....ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΜΕΝΟ ΟΤΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ΣΑΝ ΝΤΟΜΙΝΟ.

πηγή: pronews

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

Χωρίς οξυγόνο... χωρίς φως: Δείτε το κρασί που έμεινε πέντε χρόνια στον βυθό της Σαντορίνης

Χωρίς οξυγόνο... χωρίς φως: Δείτε το κρασί που έμεινε πέντε χρόνια στον βυθό της Σαντορίνης

Η GAIA Wines άνοιξε, μετά από πέντε χρόνια, το υποβρύχιο κελάρι της αποκαλύπτοντας τον Βυθισμένο Θαλασσίτη 2011 στους λάτρεις του κρασιού

Ο Βυθισμένος Θαλασσίτης 2011 της GAIA Wines προέρχεται από την παραδοσιακή ποικιλία Ασύρτικο της Σαντορίνης, και είναι το μοναδικό κρασί στην Ελλάδα που παλαιώνεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Πεντακόσιες φιάλες του παρέμειναν στο βυθό της Σαντορίνης και ωρίμασαν σε βάθος 25 μέτρων για πέντε χρόνια, και πρόσφατα ανασύρθηκαν για να παρουσιαστούν στους λάτρεις του κρασιού. Το αποτέλεσμα αυτής της σπάνιας διαδικασίας ωρίμανσης είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν όσοι παρευρέθηκαν στην ειδική εκδήλωση γευσιγνωσίας, που πραγματοποιήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2017 στον Πολυχώρο Pirée.
Η συγκεκριμένη μέθοδος κατατάσσει τη GAIA Wines ανάμεσα στα 10 οινοποιεία του κόσμου που έχουν τολμήσει αυτό το εγχείρημα. Η ιστορία του Βυθισμένου Θαλασσίτη ξεκινά το 2009 όταν η εταιρεία αποφάσισε να επιχειρήσει ένα νέο τρόπο παλαίωσης χωρίς την παρουσία οξυγόνου. Με συνεχείς δοκιμές και συγκρίσεις, οι συνθήκες βελτιώθηκαν, η διαδικασία εξελίχθηκε και η θάλασσα της Σαντορίνης αποδείχθηκε ιδανικό περιβάλλον για την εξέλιξη ενός ήδη επιτυχημένου λευκού κρασιού, του Θαλασσίτη, σε ένα παλαιωμένο κρασί με ώριμη και μεστή γεύση.

Ο Βυθισμένος Θαλασσίτης 2011 διαθέτει λαμπερό χρώμα και δροσερά αρώματα, χωρίς κανένα ίχνος οξείδωσης, γεγονός που οφείλεται στην υποθαλάσσια παλαίωσή του. Επιβεβαιώνει δε την προσήλωση της GAIA Wines στην υψηλή ποιότητα σε συνδυασμό με μια διαρκή επιθυμία για πειραματισμό. Από το 2003 έως σήμερα η εταιρεία έχει διακριθεί 7 φορές μεταξύ των 100 πιο σημαντικών οινοποιείων του κόσμου από το έγκυρο αμερικανικό Wines & Spirits Magazine.

Από τις περίπου 500 φιάλες που ήρθαν και πάλι στο φως πριν λίγους μήνες, 211 αριθμημένες φιάλες διατίθενται πλέον στο εμπόριο από επιλεγμένες κάβες και εστιατόρια.

πηγή:protothema.



Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Έχουμε τελείως παραφρονήσει;


Ὀδύνη καὶ ὀργή!
Τὰ δύο αὐτὰ συναισθήματα καταλαμβάνουν κάθε ἐχέφρονα ἄνθρωπο πού, ἐμβρόντητος κυριολεκτικά, παρακολουθεῖ τὸ ποῦ ὁδηγοῦν τὰ πράγματα ὅσοι θέλουν νὰ ξεθεμελιώσουν ,τι ὑγιὲς ἔχει ἀπομείνει στὸν τόπο αὐτό.


Ἀφορμὴ γιὰ τὴ συγγραφὴ τοῦ ἄρθρου δίνει μὲ βαθμὸ προτεραιότητος «ἐξαιρετικῶς ἐπεῖγον» (γιατί ἄραγε;) καὶ ἡμερομηνία 23-12-2016 ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας πρὸς τὶς «Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας καὶ Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης τῆς Χώρας», καθὼς καὶ πρὸς τὰ «Γυμνάσια τῆς Χώρας». Θέμα της: «Ὑλοποίηση στὸ Γυμνάσιο Θεματικῆς Ἑβδομάδας Ἐνημέρωσης καὶ Εὐαισθητοποίησης σὲ ζητήματα Διατροφῆς, Ἐθισμοῦ - Ἐξαρτήσεων καὶ Ἔμφυλων Ταυτοτήτων» μὲ γενικὸ τίτλο: «Σῶμα καὶ Ταυτότητα».
Καὶ μόνο ἀπὸ τὸν τίτλο τοῦ γενικοῦ θέματος διακρίνεται ἀμέσως ποῦ τὸ Ὑπουργεῖο ἀποδίδει τὴ μέγιστη βαρύτητα αὐτῶν τῶν σεμιναρίων γιὰ τὴν ἐνημέρωση τῶν μαθητῶν, καθὼς καὶ τῶν γονέων τους. Εἶναι σαφὲς ὅτι ἡ βαρύτητα πέφτει στὴν τρίτη θεματικὴ ἑνότητα «Ἔμφυλες Ταυτότητες».
Συνεπῶς οἱ μαθητὲς τῶν ἑλληνικῶν γυμνασίων (παιδιὰ 12-15 ἐτῶν) καθὼς καὶ οἱ γονεῖς τους θὰ κληθοῦν νὰ ἐνημερωθοῦν γύρω ἀπὸ τὸ φύλο τους. Τί ἐνημέρωση ἄραγε νὰ λάβουν; Ἀντιγράφουμε κάποια ἀπὸ τὰ θέματα ποὺ προβλέπει ὁ συγκεκριμένος θεματικὸς ἄξονας: «Βιολογικὸ καὶ Κοινωνικὸ Φύλο», «Ἀποδομώντας τὰ ἔμφυλα στερεότυπα», «Φύλο, Σεξουαλικὸς Προσανατολισμὸς καὶ Ἀνθρώπινα Δικαιώματα», «Ὀμοφοβία καὶ Τρανφοβία στὴν κοινωνία καὶ στὸ σχολεῖο».
Γιὰ πολλοὺς ἀπὸ τοὺς ἀναγνῶστες μας ἴσως ὑπάρχουν ἀρκετὲς ἄγνωστες λέξεις στὰ παραπάνω. Λοιπόν, σαφέστατα πιὰ καὶ τελείως ἀπροκάλυπτα τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας προωθεῖ στὰ παιδιὰ ἕναν Σοδομισμὸ πολὺ χειρότερου τύπου ἀπὸ τὴ γνωστὴ ὁμοφυλοφιλία. Πρόκειται γιὰ κίνηση παγκόσμια ποὺ θέλει τοὺς ἀνθρώπους, καὶ μάλιστα τὰ παιδιά, νὰ διαλέγουν αὐτὰ τὸ κοινωνικὸ φύλο τους, ἀνεξαρτήτως ἀπὸ τὸ βιολογικό τους φύλο. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἐὰν κάποιο παιδὶ δὲν αἰσθάνεται καλὰ μὲ τὸ ὅτι γεννήθηκε ἀγόρι ἢ κορίτσι, θὰ μπορεῖ νὰ δηλώνει τὸ ἀντίθετο, καὶ μάλιστα νὰ τὸ ἀλλάζει μὲ τὴ βοήθεια τῶν σχετικῶν ἰατρικῶν ἐφαρμογῶν.
Ἤδη, πρὸς τοῦτο, στὴν τελευταία παρέλαση ὁμοφυλοφίλων τοιχοκολλήθηκαν ἀφίσες μὲ τὸ σύνθημα: «Ἄνδρας δὲν γεννιέσαι· γίνεσαι», «γυναίκα δὲν γεννιέσαι· γίνεσαι». Καὶ ὄχι μόνο αὐτά. Παράλληλα, πάλι ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας, διοργανώνεται γιὰ τὸ ἔτος 2017 «Πανελλήνιος Μαθητικὸς Διαγωνισμὸς Ψηφιακῆς Δημιουργίας» μὲ τίτλο: «Ὅλα τὰ παιχνίδια γιὰ ὅλα τὰ παιδιὰ» μὲ στόχο τὴν κατάργηση τῆς διακρίσεως τῶν παιχνιδιῶν γιὰ ἀγόρια ἢ γιὰ κορίτσια.
Ἔρχεται λοιπὸν ἡ θεματικὴ αὐτὴ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας νὰ «ἀποδομήσει (ὅπως ἀκριβῶς τὸ λέει) τὰ ἔμφυλα στερεότυπα» καὶ νὰ διδάξει τὴν καταστολὴ τῶν φαινομένων «ὁμοφοβίας καὶ τρανφοβίας στὴν κοινωνία καὶ στὸ σχολεῖο» (αὐτὸ πάλι σημαίνει πὼς δὲν πρέπει οἱ μαθητὲς ἢ οἱ γονεῖς νὰ ἐκπλήσσονται καὶ νὰ προσπαθοῦν νὰ ἀντιδράσουν, ἂν κάποιο παιδί, συμμαθητὴς κ.ο.κ., δηλώσει κάτι διαφορετικὸ ἀπὸ αὐτὸ ποὺ δείχνει καὶ διατρανώσει τὸν ὁμοφυλοφιλικὸ σεξουαλικό του προσανατολισμό).
Καὶ πότε κάνει τὴν ἐμφάνισή της ἡ ἐγκύκλιος αὐτὴ τοῦ Ὑπουργείου;
Εἶναι ἄραγε τυχαία ἡ «σύμπτωση»; Τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες (τέλη Δεκεμβρίου τοῦ 2016) κυκλοφόρησε διαδικτυακὰ τὸ ἐξώφυλλο τοῦ πρώτου γιὰ τὸ 2017 τεύχους (Ἰανουάριος 2017) τοῦ παγκοσμίου φήμης καὶ κυκλοφορίας περιοδικοῦ «National Geographic», ἀφιερωμένο στὸ θέμα τῆς ἀλλαγῆς τοῦ φύλου, μὲ τίτλο «Revolution of Gender» (=Ἡ Ἐπανάσταση τοῦ Φύλου) καὶ φωτογραφία ἑνὸς μικροῦ κοριτσιοῦ (;) ἐννέα ἐτῶν ἀπὸ τὶς ΗΠΑ πού, ἐνῶ εἶχε γεννηθεῖ ἀγόρι, θέλησε καὶ κατόρθωσε νὰ γίνει κορίτσι, μὲ τὴ συνδρομὴ τῶν γιατρῶν καὶ τὴ συμπαράσταση τῶν γονέων του (βλ. «Ὁ Σωτήρ», φύλ. 2147, 15-1-2017, σελ. 37).
Ποῦ πᾶμε λοιπόν; Ποῦ ὁδηγεῖται ὁ ἄνθρωπος;
Ὀδύνη καὶ ὀργή!
Ὀργὴ γιὰ τὴν ἔκφυλη ἀποδόμηση κάθε τελευταίου ἴχνους ὑγείας, ψυχικῆς καὶ σωματικῆς, ἐπάνω στὸν ἄνθρωπο· τὸ γκρέμισμα ὄχι πλέον τῶν ἀξιῶν – αὐτὲς ἔχουν ἐξαφανιστεῖ ἐδῶ καὶ καιρὸ – ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῶν φυσικῶν νόμων, τῆς φυσικῆς νομοτέλειας μέσα στὸ σύμπαν. Καὶ συνάμα ὀδύνη. Ὀδύνη γιὰ τὴν ἔσχατη καταρράκωση τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Ἄραγε, μὲ αὐτὲς τὶς τακτικές, μὲ αὐτὲς τὶς διδασκαλίες πρὸς τὰ παιδιὰ τῶν δώδεκα καὶ δεκαπέντε ἐτῶν, τί μέλλον χτίζουμε γιὰ τὸν κόσμο μας, γιὰ τὴν πατρίδα μας;
Τὴν πατρίδα μας!
Μὲ τί ἀρχές, μὲ τί παράδοση πολιτισμοῦ μεγάλωναν τὰ παιδιὰ σὲ τοῦτα ἐδῶ τὰ χώματα, καὶ γίνονταν λεβέντες καὶ λεβέντισσες, γεμάτα ἀπὸ ὑγεία στὶς ψυχές τους καὶ ζωντάνια στὰ μάτια τους! Καὶ τώρα; Ποῦ τὰ ὁδηγοῦμε; Συναισθανόμαστε ἄραγε τὴν κόλαση, τὸ ἔρεβος ποὺ τὰ σπρώχνουμε;
Καὶ ποιὸς θὰ εἶναι σὲ θέση τότε, μετὰ ἀπὸ λίγα χρόνια, ὅταν τὰ παιδιὰ αὐτὰ καταλάβουν τί προξένησαν στὸν ἑαυτό τους (ἂν ὑποθέσουμε ὅτι κάποια ζητήσουν νὰ ἀλλάξουν τὸ φύλο τους λόγῳ τῆς ἀγωγῆς ποὺ θὰ τοὺς δώσουμε), ποιὸς θὰ εἶναι σὲ θέση νὰ τὰ ἐξαγάγει ἀπὸ τὰ φρικτὰ ψυχολογικά τους προβλήματα, ποὺ θὰ ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὸ ἴδιο τὸ «ἐγώ» τους, τὴν ψυχοσωματική τους ὑπόσταση: «Τί εἶμαι τώρα ἐγώ; Ἀγόρι ἢ κορίτσι; Ἄντρας ἢ γυναίκα;» Ποιὸς θὰ ἀναλάβει νὰ ἀπολογηθεῖ στὸ δριμὺ «κατηγορῶ» τους γιατὶ τὰ ἀφήσαμε νὰ κάνουν μιὰ ἐπιλογή, ὅταν ἀκόμα καλὰ δὲν γνώριζαν τί σημαίνει νὰ εἶσαι ἄντρας ἢ γυναίκα; Ποιὸς θὰ τὰ ἀποζημιώσει ὄχι γιὰ ἠθική, ἀλλὰ γιὰ ὀντολογική, ψυχοσωματικὴ βλάβη;
Ἐπιτέλους, ποῦ πᾶμε; Ἔχουμε λοιπὸν τελείως παραφρονήσει;
Ἂν ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι διαστροφή, αὐτὸ τί πρέπει νὰ τὸ ὀνομάσουμε; Ἐκεῖ, στὴν ὁμοφυλοφιλία, δὲν φεύγει κάποιος ἀπὸ τὴν ὀντολογική του ὑπόσταση· ἀπὸ τὴ φυσικὴ χρήση τοῦ σώματός του φεύγει. Ἐδῶ βγαίνει ἀπὸ τὴ φυσική του κατάσταση καὶ γίνεται κάτι ἄλλο, κάτι ποὺ δὲν ἔχει τὶς φυσικὲς καὶ ψυχικὲς προδιαγραφὲς νὰ γίνει. Τί εἴδους ἐκφυλισμὸς εἶναι αὐτός;
Καὶ ἐπιτέλους: Τὰ βάζουμε μὲ τὴ φυσικὴ νομοτέλεια τοῦ σύμπαντος; Μὲ τοὺς νόμους ποὺ ὁρίζουν τὴ φυσικὴ τάξη τῶν πραγμάτων; Μέχρι ἐκεῖ φτάνει ἡ ἀλαζονεία μας, ἡ «ὕβρις»; Δὲν φοβόμαστε τοὺς φυσικοὺς νόμους, τὶς φοβερὲς δυνάμεις τῆς φύσεως, ποὺ θὰ ἐπαναστατήσουν καὶ θὰ κινηθοῦν ἐναντίον μας; Τὴ Δημιουργία πᾶμε νὰ καταργήσουμε; Τόσο ἔχουμε βγεῖ ἀπὸ τὰ ὅριά μας;
«Αἰδώς, Ἀργεῖοι»! Αἰδώς!
Εἶναι ἡ ὥρα γιὰ σώφρονα, μαζὶ καὶ δυναμικὴ ἀντίδραση. Οἱ γονεῖς νὰ ἀντισταθοῦν μέσῳ τῶν Συλλόγων Γονέων καὶ Κηδεμόνων τῶν σχολείων. Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ νὰ ἀρνηθοῦν νὰ διδάξουν αὐτὰ τὰ αἴσχη στὶς τρυφερὲς ἡλικίες τῶν παιδιῶν, ποὺ ποθοῦν τὴν ὑγεία καὶ τὴν ὀμορφιὰ στὴ ζωή τους. Νὰ ὑπερασπισθοῦν μὲ κάθε τρόπο τὴν ψυχοσωματική τους ἀκεραιότητα. Κανεὶς ἂς μὴ φανεῖ συνεργὸς στὰ ὕπουλα αὐτὰ παγκόσμια μηχανεύματα, ποὺ στόχο τους ἔχουν τὸν βιολογικὸ καὶ πνευματικὸ ἐκφυλισμὸ τοῦ ἀνθρώπινου εἴδους, ὥστε νὰ εἶναι εὔκολα χειραγωγήσιμο.
Ὅλοι μας μὲ σωφροσύνη καὶ σύνεση ἂς ἀντισταθοῦμε. Δὲν εἴμαστε οὔτε ρατσιστές, οὔτε φοβικοί. Λογικοὶ εἴμαστε. Ἄνθρωποι ποὺ ἀκόμα δὲν ἀπωλέσαμε τὰς φρένας μας.
Καὶ ποὺ φοβόμαστε τὸν Θεό. Γι’ αὐτὸ καὶ ὑπερασπιζόμαστε τὴν εἰκόνα Του, ποὺ λέγεται ἄνθρωπος.
πηγή :Ορθόδοξο Περιοδικό Ο ΣΩΤΗΡ



Θα πρέπει να καταλάβουμε ,ότι έχουμε πόλεμο, έναν πόλεμο χειρότερο από τον πρώτο και δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ,εκείνοι οι πόλεμοι επέφεραν τον θάνατο σε εκατομμύρια ανθρώπους, αυτός ο πόλεμος είναι ο ποιο ύπουλος ,σε αφήνει να νομίζεις ότι ζεις, ενώ σκοτώνει τη φυσική υπόσταση του φύλου και κατά συνέπιαν και το σώμα και την ψυχή ,ένας ζωντανός νεκρός.
Λες και δεν αρκούσαν τα ναρκωτικά που επέφεραν τον αργό θανατο, τη αλοιωσι της προσωπικότητας του ανθρώπου ,τη απόλυτη εξάρτηση από το ναρκωτικό, μια ύπαρξη χωρίς τη δυνατότητα της ελευθερίας υπάρξεως και βουλήσεως, τώρα επινόησαν οι άφρονες την «αλλαγή του φύλου» χειρότερη εξαθλίωση του ανθρώπου ,χειρότερη και από αυτόν τον θάνατο.
Δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις χιλιάδες αρωστειες που μαστίζουν την εποχή μας, αυτό έλειπε τώρα για να προσθέσουν στην ανθρωπότητα μια ακόμη πληγή ,την ποιο θανατηφόρα για το ανθρώπινο είδος, έχουν ξεπεράσει σε εφευρητηκοτητα και τον ίδιο τον σατανά, καλύτερα δεν θα τα κατάφερνε εκείνος.
Στουδίτης
Επιτρέπεται η αντιγραφή και ιεραποστολική αξιοποίηση των κειμένων πού θα βρείτε εδώ, είτε ημετέρων ή αντεγραμμένων από άλλους ιστοχώρους, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ από ορθόδοξα ή φιλορθόδοξα ιστολόγια με υποχρέωση την αναφορά πηγής και συγγραφέως του κειμένου και την μη περικοπή αυτού για οποιονδήποτε λόγο.Τα ανυπόγραφα άρθρα και όσα δεν αναφέρουν πηγή ανήκουν στο υποφαινόμενο ιστολόγιο.
Συνήθως οι εικόνες πού χρησιμοποιούμε, παρέχονται από την αναζήτηση google.Αν νομίζετε ότι η ανάρτηση τους θίγει δικαιώματα σας, ειδοποιήστε να τις κατεβάσουμε.

Ευχαριστούμε