Ψηφιακή Βιβλιοθήκη

Εκκλησιαστική Ζωή Αγία Γραφή Βιβλικές Σπουδές Λειτουργικό Ἔτος Μυστήρια καί Λατρεία Λειτουργικά Κείμενα Πατερικά Κείμενα Ἐκκλησιαστικό Ἦθος Ἅγιοι-Ἁγιαζόμενοι Μοναχισμός Τέχνη καί Ἀρχιτεκτονική Ἱστορικά ἐκκλησιαστικὰ θέματα Δογματικές Ἀποκλίσεις Θρησκεῖες-Ὁμάδες Τέχνη και Επιστήμη Παράδοση Ποίηση Πεζογραφία Δοκίμιο Ἐπιστολογραφία Ταξιδιωτικά Γλωσσικά Θέματα Φιλοσοφία Πρόσωπα τῆς Τέχνης Εἰκαστικά Μουσική Ἐπιστημονικά Θέματα Κωμικότης Κοινωνία Ἐπικαιρότητα Πολιτισμός Ἠθικά Θέματα Κοινωνικά Θέματα Περιβάλλον Ιστορία Ἀρχαία Ἱστορία Βυζαντινή Ἱστορία Νεώτερη Ἱστορία Ἱστορικὰ Πρόσωπα Μνημεῖα

Αιτωλίας Κοσμάς "Αντιτιθέμεθα στην Κάρτα του Πολίτη"

Ακόμη μια παλικαρίσια φωνή προστίθεται ενάντια στον φασισμό που με προσχήματα θέλουν να μας επιβάλουν.. Πρόκειται γιὰ μιὰ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ καὶ ὄχι «ἀναφορά». Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αἰτωλίας ἔσπασε τὴν παρεπιδημοῦσα νωχέλεια καὶ μὲ σαφεῖς διατυπώσεις καὶ ποιμαντικὴ μέριμνα κατέστρωσε ἕνα σημαντικὸ κείμενο ποὺ συνοψίζει περιεκτικότατα τὸν προβληματισμὸ ΟΛΩΝ τῶν ΕΝΕΡΓΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ περὶ τὴν κάρτα τοῦ πολίτου. Τυγχάνει δὲ ἀξιομνημόνευτο τὸ γεγονὸς ὅτι μεταξὺ ἄλλων ὁ Σεβ. κ. Κοσμᾶς ἐπισημαίνει κάτι «ἀθῶα πονηρό», ποὺ ἀπὸ πολλοὺς λέγεται: «Δὲν μὲ νοιάζει ἂν μὲ παρακολουθοῦν. Δὲν ἔχω ἄλλωστε νὰ κρύψω τίποτε»!

Την αντίθεση του εκφράζει με κείμενο του, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς, όσον αφορά την λεγόμενη "Κάρτα του Πολίτη".

Το κείμενο του π. Κοσμά έχει ως εξής:

Έχοντας υπ’ όψιν την ανάρτηση της διαβούλευσης του Υπουργείου Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (ΥΠ.ΕΣ.Δ.Δ.Α) για την «Κάρτα του πολίτη», την οποία επιθυμεί να εκδώσει το εν λόγω Υπουργείο, ως υπεύθυνος Επίσκοπος μέρους του λογικού ποιμνίου της χώρας μας αλλά ως Έλλην πολίτης, επιθυμώ να εκφράσω τη γνώμη μου, τις επιφυλάξεις μου και την πρότασή μου για την εκδοθησομένη «Κάρτα του πολίτη».

Δεν διεκδικώ το αλάθητο. Όμως, επιθυμώ την ελευθερία όλων μας και την απρόσκοπτη πορεία των Ορθοδόξων Χριστιανών για την επίτευξη του αγιασμού και της σωτηρίας τους.

1. Τοποθέτηση εν όψει διαβούλευσης για την «Κάρτα του πολίτη».

Σε εξέλιξη βρίσκεται αυτή τη στιγμή η διαβούλευση για την «Κάρτα του πολίτη», την οποία επιθυμεί να εκδώσει το Υπουργείο Εσωτερικών.

Εξ αυτής προκύπτει ότι η «Κάρτα του πολίτη» θα συνδέεται με πλήθος αρχείων, τα οποία αφορούν καθένα από εμάς, άρα θα προηγηθεί ενοποίηση αυτών η τουλάχιστον συσχετισμός των στοιχείων. Κατά δεύτερον, θα φέρει ηλεκτρονικό εξοπλισμό, ο οποίος στην ελληνική έχει αποδοθεί με τον όρο «πλινθίο». Όλοι όμως γνωρίζουν το απάρτιο αυτό με τη λέξη μικροτσίπ.

Το κράτος διαθέτει πλήθος αρχείων όσον αφορά κάθε πολίτη: τα ετήσια εισοδήματα καθενός και το ποσόν του φόρου που πληρώνει και την πληροφορία αν χρωστάει η όχι, το περιουσιολόγιό του (καταγράφηκε με μεγάλη ακρίβεια εξαιτίας του ΕΤΑΚ), το κτηματολόγιο, τα ατομικά στοιχεία της υποστάσεώς του (δημοτολόγιο), το ποινικό του μητρώο, τα στοιχεία κοινωνικής του ασφάλειας μέσω του Α.Μ.Κ.Α., όσα αφορούν στη στρατολογική του κατάσταση, έχει πρόσβαση στο πολύ εξειδικευμένο και αρίστως λειτουργούν αρχείο του «Τειρεσία», μέσω του οποίου οι Τράπεζες γνωρίζουν αν ένας πολίτης η μια επιχείρηση έχουν δυσμενή στοιχεία η όχι και δεν τους δανείζουν η τους κρίνουν αξιόχρεους και τους δανείζουν.

Ορισμένα από τα αρχεία αυτά δεν ήταν σε ψηφιακή μορφή, αλλά είναι εδώ και καιρό. Με την «Κάρτα του πολίτη» θα γίνουν όλα ηλεκτρονικά, διασυνδεδεμένα, διαλειτουργικά, ώστε ένας και μόνο χρήστης, εξουσιοδοτημένος, αλλά πιθανότατα και εισβολέας σε ηλεκτρονικά συστήματα (εισβολείς παραβίασαν μέχρι και τα καλύτερα προστατευμένα συστήματα του κόσμου, συστήματα μυστικών υπηρεσιών και κυβερνήσεων), να έχει πρόσβαση σε όλες τις πληροφορίες.

Για ποιό λόγο θα πρέπει να οδηγηθούμε σε ενοποίηση των αρχείων; Καίριας σημασίας μάλιστα, είναι η δημιουργία του ιατρικού φακέλου, που αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει. Τα πλέον προσωπικά δεδομένα κάθε ανθρώπου μετά από εκείνα της συνειδήσεως, είναι τα δεδομένα της υγείας του.

Είναι απορίας άξιο για ποιό λόγο θα πρέπει να υπάρχουν αυτά αποθηκευμένα λεπτομερώς σε μια κάρτα η μέσω κάρτας να δίδεται πρόσβαση σε ένα σύστημα όπου θα τηρείται αυτός ο φάκελος. Το Υπουργείο Εσωτερικών μας διαβεβαιώνει ότι δεν θα αποθηκεύονται δεδομένα υγείας στην «Κάρτα του πολίτη». Μα, αυτά είναι ήδη αποθηκευμένα!

Με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση αυτομάτως το κράτος γνωρίζει την κατάσταση της υγείας κάθε πολίτη. Η προσβασιμότητα σε αυτά τα στοιχεία μέσω της «Κάρτας του πολίτη» λίγο ενδιαφέρον έχει κι αν υπάρξει στο μέλλον, ακόμη χειρότερα. Η πληροφορία υπάρχει, το κράτος γνωρίζει την κατάσταση υγείας κάθε πολίτη και δυστυχώς κάποιος που θέλει να την υποκλέψει, μπορεί να το κάνει εφ ὅσον διαθέτει τις γνώσεις.

Δυστυχώς λοιπόν, δια της ενοποιήσεως των αρχείων επέρχεται η καταστρατήγηση της ιδιωτικότητας και η κατάλυση του αυτεξουσίου και της ελευθερίας του ανθρώπου.

2. Μικροτσίπ (microchip).

Η «Κάρτα του πολίτη» προβλέπεται να φέρει μικροτσίπ η πλινθίο. Το Υπουργείο Εσωτερικών μας λέγει ότι το μικροτσίπ θα χρησιμεύει για την ψηφιακή αυθεντικοποίηση του κατόχου της κάρτας, για την ταυτοποίησή του δηλαδή, προκειμένου να μπορεί να αντλεί πιστοποιητικά από το Διαδίκτυο η να έχει έγκυρη ψηφιακή υπογραφή.

Με δεδομένο ότι η προϋπόθεση είναι η ενοποίηση των αρχείων, στην οποία αντιτιθέμεθα για τους προαναφερθέντες λόγους και όχι μόνο, τι ανάγκη υπάρχει για μικροτσίπ; Ας δοθεί σε κάθε πολίτη μια γεννήτρια κωδικών τύπου PIN και ας πληκτρολογεί το PIN συνδεόμενος με το σύστημα για να αντλεί πιστοποιητικά η να πιστοποιεί την υπογραφή του.

Η χρησιμότητα του μικροτσίπ είναι άλλη, η παρακολούθηση του ανθρώπου και η καταγραφή των δραστηριοτήτων του με τρόπο ασφυκτικό, περιοριστικό, χωρίς καν να το γνωρίζει.

Στην «Κάρτα του πολίτη» στόχος είναι να ενσωματωθεί και η φοροκάρτα, όπως ανεγγέλλετο μέχρι τώρα. Άρα, θα καταγράφονται οι συναλλαγές κάθε πολίτη, πληροφορώντας τους διαχειριστές του συστήματος για το που πήγε, τι έκανε, τι αγόρασε, τι πούλησε, τι συνήθειες έχει, τι διαβάζει, που συχνάζει;

Όσα λοιπόν, έλεγε ο Τζορτζ Όργουελ στο βιβλίο του «1984», θα επαληθευθούν; Μη γένοιτο να οδηγηθούμε σε μια κοινωνία όπου ο Μεγάλος Αδελφός θα παρακολουθεί ακόμη και τις ανάσες μας!

Μα και εάν δεν ενσωματωθεί η φοροκάρτα δια της ηλεκτρονικής χρήσεως της «Κάρτας του πολίτη», αυτομάτως θα καταγράφονται όλες οι δραστηριότητες του κατόχου της.

Κι αν ακόμη υποτεθεί λοιπόν, πως κάποιος δεν έχει να κρύψει τίποτε, η προοπτική της δια του μικροτσίπ ασφυκτικής παρακολούθησης και μάλιστα εν αγνοία του κατόχου της Κάρτας, είναι εφιαλτική.

Το μικροτσίπ είναι σύνθετο ολοκληρωμένο ηλεκτρονικό κύκλωμα, το οποίο έχει δυνατότητα αποθήκευσης μεγάλου όγκου πληροφοριών, τροποποίησης και συμπλήρωσης αυτών. Χωρίς να είναι γνωστή η ακριβής τεχνολογία που θα χρησιμοποιηθεί, πρέπει να τονισθεί ότι υφίσταται τεχνολογία που δίδει τη δυνατότητα ανίχνευσης στο χώρο η και απομακρυσμένου ελέγχου του μικροτσίπ από τρίτα πρόσωπα, χωρίς καν να απαιτείται η συναίνεση του χρήστη της κάρτας, η οποία φέρει το μικροτσίπ. Δεν είναι ανάγκη, δηλαδή, να τοποθετηθεί η κάρτα με τέτοιο μικροτσίπ σε μηχάνημα που θα διαβάσει τις πληροφορίες του.

Πρόκειται για την τεχνολογία RFID (Radio Frequency Identification), ενώ συναφής τεχνολογία χρησιμοποιείται με εμφυτεύσιμα μικροτσίπ σε σκυλιά επί σειρά ετών, ώστε να είναι δυνατή η ταυτοποίησή τους όταν χαθούν. Με ειδικό μηχάνημα και μάλιστα από απόσταση, διαβάζεται ο μοναδικός αριθμός κάθε σκύλου και ταυτοποιείται ότι πρόκειται για το συγκεκριμένο ζώο.

Χαρακτηριστικό είναι ότι σχετικά με μικροτσίπ που είναι ενσωματωμένα σε κάρτες - πιστωτικές η χρεωστικές – τις οποίες δίδουν τράπεζες σε πελάτες τους, οι οποίες δικαιολογούν τη χρήση τέτοιων καρτών λόγω αύξησης του επιπέδου ασφαλείας των συναλλαγών, δεν αναφέρεται τι είδους και ποιές πληροφορίες αποθηκεύονται στο μικροτσίπ, ούτε αποκαλύπτεται αυτό ακόμα και σε πελάτες που ρωτούν και διαμαρτύρονται, φθάνοντας στο τέλος να μην αποδέχονται την κάρτα και προτιμώντας να κάνουν συναλλαγές μόνο από το ταμείο, επειδή είναι υποψιασμένοι και δεν επιθυμούν το μικροτσίπ.

Η τεχνολογία του μικροτσίπ συνεπάγεται την καταστρατήγηση της ιδιωτικότητας, τον ασφυκτικό έλεγχο αυτής, επομένως την προσβολή του ανθρωπίνου προσώπου κατά την θεολογική έννοια, καθώς ο άνθρωπος καταλήγει να ταυτίζεται με ένα ηλεκτρονικό απάρτιο.

Το χειρότερο είναι οι βάσιμοι φόβοι, ότι με τον τρόπο αυτό καταστρατηγούνται κυρίως το αυτεξούσιο και η ελευθερία του ανθρώπου, καθώς αναιρείται η δυνατότητα συναίνεσης εκ μέρους του χρήστη της κάρτας, επειδή η τεχνολογία RFID επιτρέπει την παρακολούθηση του ανθρώπου χωρίς να το γνωρίζει (υπάρχουν μικροτσίπ που δέχονται σήματα εξ αποστάσεως στα οποία απαντούν!), ενώ είναι δυνατή η τροποποίηση των πληροφοριών που περιέχει το μικροτσίπ χωρίς τη συναίνεση του ανθρώπου που το χρησιμοποιεί.

Ακόμα όμως, κι αν το μικροτσίπ διαβάζεται μόνο από συσκευές στις οποίες εισάγεται η Κάρτα, δεν σημαίνει πως η παρακολούθηση του ανθρώπου θα είναι μικρότερης σημασίας, αφού ένα κέντρο ανά τη χώρα θα γνωρίζει τις κινήσεις και τις ενέργειές του όποτε χρησιμοποιεί την Κάρτα.

Τονίζεται ότι και η Κάρτα μόνιμης παραμονής (αλλιώς «πράσινη κάρτα») των ΗΠΑ δεν φέρει εμφανώς μικροτσίπ. Γιατί εδώ στην Ελλάδα θα πρέπει να εφαρμοσθεί η τεχνολογία αυτή;

3. Δεν είναι ασφαλές.

Θα μπορούσε κανείς να πει «για λόγους ασφαλείας έναντι των παραχαρακτών». Διαβάσαμε ρεπορτάζ στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», (Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010, σελ. 21) το οποίο κάνει λόγο για όσα συμβαίνουν στη Γερμανία, πολύ πιο προηγμένη τεχνολογικώς από την Ελλάδα: «Όμως έχουν ήδη διατυπωθεί σοβαρές επιφυλάξεις ως προς το πόσο πραγματικά ασφαλείς είναι οι νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες, που εξωτερικά μοιάζουν με τις ήδη ισχύουσες.

Αποκορύφωμα, όταν τον περασμένο Σεπτέμβριο, χάκερ της γερμανικής κολεκτίβας των χάκερς Chaos Computer Clab (CCC) έκαναν σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση χρησιμοποιώντας βασικά προγράμματα spyware, μία μάλλον εύκολη επίδειξη του πόσο εύκολα το περιεχόμενο του ενσωματωμένου μικροτσίπ μπορεί να παραβιαστεί και συνεπώς να αλλοιωθούν τα στοιχεία του κατόχου ταυτότητας…».

4. Άχρηστο το μικροτσίπ.

Την ίδια ώρα, τα μηχανήματα που διαθέτει η Ελληνική Αστυνομία, παράγουν όντως απαραχάρακτα δημόσια έγγραφα, όπως τα νέα διπλώματα οδηγήσεως χωρίς να χρειάζεται το μικροτσίπ. Στο περιοδικό «Auto Bild», που ασχολείται με το χώρο του αυτοκινήτου, διαβάσαμε στο τεύχος 71, ημερομηνία 06/02/2009, σε ρεπορτάζ με τίτλο «Στα άδυτα της ΕΛΑΣ - Η διαδικασία εκτύπωσης των νέων αδειών οδήγησης» : «Τα υπερσύγχρονα μηχανήματα (σ.σ. μέσω των οποίων εκτυπώνονται οι νέες άδειες) κατασκευάζονται στην Ιαπωνία από την Εταιρεία Toppan.Έχουν χαρακτηριστεί απόρρητα και δεν πωλούνται σε ιδιώτες, παρά μόνο σε κυβερνήσεις».

Στη συνέχεια, λέγει ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Διαβατηρίων, όπου εκδίδονται και οι νέες άδειες οδήγησης, σε μέγεθος πιστωτικής κάρτας: «Ειδικά οι δικλείδες ασφαλείας πάνω στην ειδική μεμβράνη έχουν καταστήσει ΑΔΥΝΑΤΗ ΤΗΝ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΗΣΗ. Σε όσες απόπειρες έγιναν, ήταν τόσο χονδροειδής η παραποίηση, που θα πρέπει να κάνει κανείς μεγάλη προσπάθεια για να μην την διαπιστώσει.

- ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έχει γίνει μεγάλη κουβέντα σχετικά με την ύπαρξη η όχι μικροτσίπ πάνω στις άδειες οδήγησης.

- ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΩΝ: Στην παρούσα φάση αποφασίστηκε από το αρμόδιο Υπουργείο Μεταφορών να προχωρήσει η έκδοση άδειας χωρίς την τοποθέτηση μικροτσίπ. Δεν έχουν αποφασιστεί ακόμη ποιά θα είναι τα χαρακτηριστικά που θα φέρει αλλά και οι τεχνικές προδιαγραφές του. Δεν υπάρχει ούτε bar code, ούτε κάποια άλλα μέτρα ασφαλείας».

Καλώς λοιπόν, δεν μπήκε μικροτσίπ στις νέες άδειες οδήγησης. Διότι δεν χρειάζεται, επειδή διαθέτουν τόσο προηγμένα χαρακτηριστικά ασφαλείας, χωρίς μικροτσίπ, χωρίς bar code, όπως ομολογεί ο αρμόδιος διευθυντής της Αστυνομίας, με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατη η πλαστογράφησή τους.

Τότε, ποιά η αναγκαιότητα για μικροτσίπ; Ποιός τα προωθεί όλα αυτά; Ένα απλό κομμάτι πλαστικό με όλες τις δικλείδες ασφαλείες και τα στοιχεία μας επάνω είναι επαρκές για την ταυτοποίησή μας, χωρίς φυσικά κανένα μικροτσίπ.

5. Καταδότης!

Δια του μικροτσίπ και την ενοποίηση των αρχείων η «Κάρτα του πολίτη» δυστυχώς, δεν είναι τίποτε άλλο παρά καταδότης του πολίτη! Οι Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί, υπερήφανοι και για τις δυό ιδιότητες, δεν είναι μοσχάρια του Φαρ Ουέστ, που τα μάρκαραν με πυρωμένο σίδηρο, για να δεχτούν το μαρκάρισμά τους με το μικροτσίπ της ασφυκτικής παρακολούθησης.

Είναι όχι μόνο θέμα σεβασμού προς το πρόσωπο του ανθρώπου κατά τη θεολογική έννοια, αλλά και ζήτημα δημοκρατίας. Θα συμφωνήσουμε με την άποψη του κ. Γιώργου Καμίνη, Πανεπιστημιακού Καθηγητή, μέχρι προσφάτως Συνηγόρου του Πολίτη και εκλεγέντος Δημάρχου Αθηναίων, όπως το διετύπωσε στο «Βήμα Ιδεών», 01/01/2008 (οι επισημάνσεις δικές μας): «Από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης άρχισαν σταδιακά να κατοχυρώνονται κάποια ιδιωτικά απόρρητα: στην αρχή το απόρρητο των επιστολών και στη συνέχεια η εξέλιξη των συναλλακτικών ηθών και των κοινωνικών αντιλήψεων επέβαλε την προστασία και άλλων πεδίων ιδιωτικότητας, όπως είναι το ιατρικό απόρρητο, το καθήκον εχεμύθειας που βαρύνει κάποιους επαγγελματίες (λ.χ. τους δικηγόρους) κ.α.

Μολονότι διαρκώς διευρυνόταν ο κύκλος των απορρήτων η ακόμη και κάποια ήδη συνταγματικώς κατοχυρωμένα απόρρητα προσλάμβαναν νέο περιεχόμενο (λ.χ. το απόρρητο των επιστολών επεκτάθηκε στην τηλεγραφική και τηλεφωνική επικοινωνία), η σχέση κανόνα - εξαίρεσης παρέμεινε αναλλοίωτη: Η δημοσιότητα ήταν ο κανόνας και το απόρρητο η εξαίρεση.

Ο πολίτης παρέμεινε εκτεθειμένος στα φώτα της δημοσιότητας, με την επιφύλαξη κάποιων σαφώς οριοθετημένων από τον νομοθέτη, μεμονωμένων θυλάκων εμπιστευτικότητας.

Όμως, μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η σχέση κανόνας - εξαίρεση άρχισε βαθμιαία να ανατρέπεται κατά βάση για δυό λόγους: αφενός λόγω του γιγαντισμού της δημόσιας διοίκησης και αφετέρου λόγω της ραγδαίας ανάπτυξης της τεχνολογίας.

Η δημόσια διοίκηση είναι πλέον πανταχού παρούσα. Το κράτος εποπτεύει σχεδόν όλες τις κοινωνικές δραστηριότητες και γι’ αυτό πρέπει να αντλεί διαρκώς πληροφορίες από τους ιδιώτες. Ο κίνδυνος μιας «πανοπτικής δημόσιας διοίκησης» αρχίζει να γίνεται αισθητός.

Παράλληλα, οι δυνατότητες των ηλεκτρονικών υπολογιστών να αποθηκεύουν, να ανταλλάσσουν και να συνδυάζουν πληροφορίες αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο, με συνέπεια κάθε πληροφορία, που αφορά ένα πρόσωπο, να μπορεί κατάλληλα συνδυαζόμενη με άλλες να συμβάλει στην δημιουργία του «ατομικού του προφίλ».

Άπειρες πληροφορίες για την προσωπικότητα και τη δράση ενός ανθρώπου, από τις πιο εμπιστευτικές μέχρι τις πιο δημόσιες, από τις πλέον ασήμαντες έως τις πιο σημαντικές, μπορούν να συνδυαστοῦν, προκειμένου να σχηματιστεί το «ψηφιακό μωσαϊκό του ανθρωπίνου προσώπου».

Δυσοίωνη προοπτική, την οποία ενισχύουν οι επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις σε άλλα τέσσερα κρίσιμα πεδία: α) στις επικοινωνίες, β) στα τεχνικά μέσα επιτήρησης και παρακολούθησης της ανθρώπινης δράσης (εντοπισμός, αποτύπωση και αναπαραγωγή εικόνας και ήχου), γ) στη γενετική και δ) στις βιομετρικές μεθόδους ταυτοποίησης των προσώπων (π.χ. γενετικό αποτύπωμα).

Η συρροή όλων αυτών των εξελίξεων δεν υποβαθμίζει μεν τη διάκριση μεταξύ απορρήτων και μη απορρήτων προσωπικών πληροφοριών, αναδεικνύει ωστόσο παράλληλα το γεγονός ότι κάθε άνθρωπος πρέπει κατ’ αρχήν να εξουσιάζει ο ίδιος όλες τις πληροφορίες που τον αφορούν. Ένα νέο ανθρώπινο δικαίωμα αρχίζει να αναδύεται ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 60, το δικαίωμα στον πληροφοριακό αυτοκαθορισμό.

Καθένας πλέον διακαιούται να γνωρίζει το εάν κάποιος κατέχει μία πληροφορία για τον ίδιο, ποιός είναι αυτός, πως και πότε απέκτησε την πληροφορία, για ποιόν σκοπό κ.τ.λ. Το δικαίωμα αυτό δεν είναι, ασφαλώς, απεριόριστο∙ η άσκησή του πρέπει να εναρμονιστεί με τα δικαιώματα των άλλων.

Εκ των πραγμάτων, το δικαίωμα στον πληροφοριακό αυτοκαθορισμό απειλείται όχι μόνο από το κράτος αλλά και από τους ιδιώτες. Για την πλειονότητα των πολιτών πάντως ο βασικός κίνδυνος προέρχεται από το κράτος, και μάλιστα από τη δημόσια διοίκηση, αφού με αυτήν διατηρεί καθημερινά ο πολίτης πλήθος συναλλαγών».

Κατόπιν τούτων, η χρήση του επισφαλούς μικροτσίπ στην «Κάρτα του Πολίτη», που το παραβιάζουν ακόμη και ενθουσιώδεις ερασιτέχνες και η οποία οδηγεί στην ασφυκτική παρακολούθηση της δραστηριότητας του ανθρώπου είναι εντελώς περιττή αλλά και επιβαρυντική για τον πολίτη.

Αντιτιθέμεθα σε αυτήν, όπως αντιτιθέμεθα και στην ενοποίηση των αρχείων που υπάρχουν για κάθε πολίτη.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ

πηγή:Romfea

Η ΑΜΟΡΓΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗ "ΧΟΖΟΒΙΩΤΙΣΣΑ"

Δεν χρειάζονται πολλά λόγια να την περιγράψουμε γιατί δεν θα βρεθεί κανένας που δεν θα πει ήταν το ομορφότερο πλεούμενο στην Αιγιάλη.

Γράφει ο Ηλίας Προβόπουλος

Ο καπετάν Κωνσταντής Χάλαρης από την Αιγιάλη, είναι ο άνθρωπος που έχει συνδέσει εδώ και 25 χρόνια το όνομά του με την εξυπηρέτηση των αναγκών των Αμοριανών για την επικοινωνία τους με τον κόσμο που τους περιβάλλει, ανάγκες που διεκπεραίωνε όλο το χρόνο και με κάθε καιρό από το τιμόνι της καλοτάξιδης Χοζοβιώτισσας» η οποία καθώς έδωσε τη σκυτάλη σε ένα νεώτερο σκάφος, υποχρεωτικά καλείται να γίνει καυσόξυλα για τους φούρνους των νησιών…

Όντως η 42χρονη «Χοζοβιώτισσα», είναι το τελευταίο παραδοσιακό σκάφος που πλέει στα νερά της Αμοργού και είναι δημιούργημα του ονομαστού καραβομαραγκού Μπαζαίου που είχε το περίφημο καρνάγιο του στο Ξυλοκερατίδι. Ένα άλλο που πλέει ακόμα, πουλήθηκε πριν από χρόνια στην Κρήτη και κανείς δεν ξέρει τι έχει απογίνει. Το ζήτημα όμως που καίει εκτός τον Κωνσταντή και όλους τους Αμοργιανούς καθώς και όσους αγαπάνε την Αμοργό που γνώρισαν κάποτε και θέλουν χωρίς να τους επιβάλλεται από ιδιοτελή συμφέροντα να διατηρήσει το μοναδικό ύφος της, είναι το μέλλον της ώριμης πλέον «Χοζοβιώτισσας», μέλλον που δεν διαγράφεται καθόλου ευχάριστο γιατί οι καινούργιοι καιροί έχουν σφίξει για τα καλά και η δαγκάνα της απόσυρσης πλησιάζει γοργά και γι’ αυτό το πλεούμενο πού καμάρωνε όλο το νησί.
Το «Χοζοβιώτισσα» αγόρασε ο Κωνσταντής το 1985 από τον γαμπρό του Γιάννη Βεκρή με 300 χιλιάδες δραχμές και τα χρήματα που πήρε από την πώληση ενός παραθαλάσσιου χωραφιού στην Αιγιάλη γιατί καθώς μεγάλωνε η οικογένεια και τον αποζητούσαν τα παιδιά του, είχε πάρει την απόφαση να ξεμπαρκάρει από τα καράβια. Από τότε που έβγαλε το σχολείο, ο Κωνσταντής είχε μπει στη θάλασσα. Στην αρχή δούλεψε στα ψαράδικα του Βεκρή και κατόπιν για 2 χρόνια στον παλιό «Σκοπελίτη». Μετά το στρατιωτικό του μπάρκαρε στα καράβια όπου δούλεψε για 10 χρόνια. Στο διάστημα αυτό παντρεύτηκε τη Μαρία Θεολογίτη και απέκτησε δυο παιδιά, την Παναγιώτα και τον Αντώνη τα οποία τότε κάθε φορά που έφευγε ο πατέρας τους έκλαιγαν και τον παρακαλούσαν να μείνει στο σπίτι. Ο Κωνσταντής στο μεταξύ έβλεπε πως άλλαζαν τα πράγματα στην εμπορική ναυτιλία κι έτσι χωρίς πολλή σκέψη ξεμπάρκαρε, έριξε άγκυρα στην Αιγιάλη και αποφάσισε να αποκτήσει ένα καίκι.

Τότε λοιπόν πήρε τη «Χοζοβιώτισσα», μήκους 11.85 μέτρων με μια μηχανή Λίστερ την οποία κρατάει ακόμα πάνω της και στην αρχή ξεκίνησε με το ψάρεμα. Παλιότερα είχε ασχοληθεί πάλι με το ψάρεμα με τον γαμπρό του Γιάννη Βεκρή και ένα άλλο καίκι, τον «Πανορμίτη» αλλά εκείνος ο συνεταιρισμός δεν είχε προκοπή. Έτσι τούτη τη φορά βγήκε μόνος του στη θάλασσα και όταν χρειάζονταν έπαιρνε μαζί του τη γυναίκα του η οποία χωρίς να ξέρει τίποτα σχεδόν από ψάρεμα γρήγορα αποδείχθηκε πολύτιμος σύντροφός του. Τα δρομολόγια που έκανε περιορίζονταν γύρω από την Αμοργό και πολλές φορές έφτανε μέχρι τα κοντινά ερημόνησα Λιάδια καθώς και στην απόμερη Κίναρο, ένα νησί στη μέση ακριβώς του Αιγαίου με το οποίο κατόνιν συνδέθηκε ιδιαίτερα αφού εδώ και 23 χρόνια εκτελεί τακτικά την επιδοτούμενη δρομολογιακή γραμμή ή αλλιώς «ταχυδρομείο» όπως το ξέρουν οι περισσότεροι σε αυτή τη μακρινή και διαρκώς ταραγμένη γωνιά του Αρχιπελάγους.
Μέχρι πέρσι το δρομολόγιο το εκτελούσε με την παλιά «Χοζοβιώτισσα» αλλά όπως προαναφέρθηκε για το ηρωϊκό αυτό πλεούμενο πλησίαζε η ώρα της απόσυρσης και ο Κωνσταντής αποφάσισε να αγοράσει ένα άλλο, πιο σύγχρονο σκάφος και ασφαλώς ταχύτερο. Στη απόφαση αυτή πρυτάνευσε και η επαγγελματική εξασφάλιση του γιού του Αντώνη ο οποίος έμεινε και δούλεψε κοντά του και έχει αναλάβει πλέον το τιμόνι της «Χοζοβιώτισσας» της νεώτερης. Με αυτό το γρήγορο πλεούμενο ο Κωνσταντής εκτελεί πλέον το καθιερωμένο δρομολόγιο προς την Κίναρο και το καλοκαίρι πραγματοποιεί ημερήσιες εκδρομές γύρω από όλη την Αμοργό και κάνει δρομολόγια από τον όρμο της Αιγιάλης προς όλες τις κοντινές παραλίες. Ακόμη αν χρειαστεί κάνει και κανένα έκτατο δρομολόγιο προς τη Νάξο και τα γύρω μικρά νησιά. .

Στην ερώτηση γιατί δεν κρατάει και τα δυο σκάφη, απαντά ευθέως πως είναι ασύμφορο, χώρια που αγωνία τους στις ημέρες με μεγάλη κακοκαιρία είναι διπλή καθώς το σημερινό λιμάνι της Αιγιάλης δεν είναι και τόσο ασφαλές για τα σκάφη. «Ξενυχτάμε για το ένα» λέει, «φτάνει. Πέρσι κοντέψαμε να τα σπάσουμε. Κινδυνεύουμε. Και νάχεις και δυο; Σε ποιο να πρωτοπάς; Είναι το παιδί που με βοηθάει, αλλά η κατάσταση με έχει κουράσει». Ανεξάρτητα όμως από τους κινδύνους, σκέφτεται πως άμα έρθει η ώρα για το «κόψιμο» της παλιάς «Χοζοβιώτισσας», θα του τη δώσει κυριολεκτικά. «Δεν είναι τα λεφτά που θα πάρω», σχολιάζει «είναι και οι αντοχές που πρέπει να έχεις για να κρατήσεις ένα τέτοιο σκάφος. Αν είχα λεφτά θα το κρατούσα, αλλά τα φέρνουμε ίσια – ίσια».

Ακούγοντάς τον, σκεφτήκαμε πώς θα μπορούσε να βρεθεί μια διαφορετική λύση ώστε να παραμείνει η «Χοζοβιώτισσα» ως ένα ιστορικό, αναπόσπαστο από την ιστορία της Αμοργού στοιχείο στο λιμάνι της Αιγιάλης και να αποκτήσει ένα μουσειακό – διδακτικό ρόλο, χωρίς όμως να ζημιωθεί και ο άνθρωπος που την είχε και τη δούλευε με ιδρώτα πολύ, τόσα χρόνια. Αν ήταν κάποιος άλλος στη θέση του, καθώς μάλιστα οι ψαράδες τελευταία τα φέρνουν όλο και πιο δύσκολα, ενδεχομένως θα έτριβε τα χέρια με την αποζημίωση που θα έπαιρνε από την απόσυρση.
Στην καρδιά όμως του Κωνσταντή, υπάρχει ακόμη η απαραίτητη ευαισθησία για τη διάσωση ενός κομματιού της παραδοσιακής ζωής των Αμοργιανών και επί πλέον η ψυχή του, διαθέτει και την ανάλογη αισθητική γι’ αυτό το πλεούμενο, πράγμα που έχει σχεδόν χαθεί από τα περισσότερα λιμάνια του Αιγαίου. Την πραγματική αξία της «Χοζοβιώτισσας» πιστεύουμε πως όλοι θα αντιληφθούν, όταν λείψει κάποια ημέρα από το λιμάνι της Αιγιάλης, αλλά τότε πλέον θα είναι αργά, καθώς κάποια πράγματα όπως αυτό το ομορφοκαμωμένο καίκι, όταν καταστραφούν, κανένας δεν είναι σε θέση να δημιουργήσει κάτι ανάλογο, εκτός από την διαχρονική πείρα των ανθρώπων.

Με το «Χοζοβιώτισσα» λοιπόν που σε λίγο θα πάψει να ομορφαίνει τα νερά της Αμοργού ο Κωνσταντής δούλεψε καλά όλα τα χρόνια. Τον βοήθησε λέει η Παναγία που έδωσε το όνομά της στο καίκι και πρόκοψε, έτσι ώστε και το δεύτερο σκάφος που πήρε και το οποίο όταν το πήρε από την Ύδρα το έλεγαν «Χρήστο», το όνομα της Παναγίας του έδωσε και περιμένει πάλι τη βοήθεια της Κυράς της Αμοργού.
Είτε στο ψάρεμα, είτε στις μεταφορές η Παναγία ήταν πάντα δίπλα του και τον βοηθούσε. Έτσι όλα αυτά τα χρόνια, αν και πέρασε φουρτούνες και φουρτούνες, δεν έπαθε καμιά μεγάλη ζημιά. Κάποιες φορές μόνο όταν ψάρευε αποκλείονταν για αρκετές ημέρες στην Κίναρο, αλλά δεν τον πείραζε γιατί ήταν τόσο εξοικειωμένος με το νησί και εκείνα τα χρόνια είχε κόσμο πάνω του και τον γνώριζαν καλά καθώς σε αυτών απευθύνονταν όταν ήθελαν να μεταφέρουν πράγματα στο νησί ή τα κατσίκια για το χασάπη. Αυτός τους πήγαινε φάρμακα, τρόφιμα, ζωωοτροφές, ότι ήθελαν από κεί πέρα. Αυτός πάλι μετέφερε και τον τελευταίο κάτοικο της Κινάρου, τον 80χρονο Γιώργη Θηραίο σαν αρώστησε βαριά την άνοιξη του 1997. Ο γιατρός τότε συνέστησε να γίνει η μεταφορά του ασθενούς με ελικόπτερο, αλλά ο γέροντας ούτε να ακούσει ήθελε αυτό το πράγμα. Έπνεαν πολύ ισχυροί άνεμοι εκείνες τις ημέρες και φοβήθηκε μη πέσει το ελικόπτερο και γι’ αυτό ζήτησε από τον Κωνσταντή να πάει να τον πάρει. Τι να κάνει αυτός; Αψήφησε τον κίνδυνο και πήγε στο νησί, τον πήρε και τον έφερε στην Αμοργό και αυτό ήταν το τελευταίο ταξίδι του θρυλικού γέροντα της Κινάρου.
Τώρα εκτελεί τακτικά δρομολόγια προς την Κίναρο γιατί μετά το θάνατο του γέρο Θηραίου στο νησί επέστρεψε η κόρη του Ειρήνη και κατοικεί εκεί μαζί με τον άντρα της, τον Καλύμνιο Μικέ Κατσοτούρχη. Γι’ αυτούς λοιπόν τώρα ο Κωνσταντής είναι άνθρωπος που δένει το καινούργιο του καίκι μια φορά την εβδομάδα, όταν το επιτρέπει φυσικά ο καιρός, στο σίδερο της μικρής προβλήτας στον όρμο του Πνιγκού και τους μεταφέρει προμήθειες και άλλα απαραίτητα.

Οι θάλασσες πάντως γύρω από την Αμοργό δεν είναι πάντα και τόσο ήσυχες και ο Κωνσταντής έχει πολλά να πεί για φουρτούνες που έχει δοκιμάσει και τους δυνατούς αέρηδες που επικρατούν χειμώνα - καλοκάιρι. Μια φορά θυμάται έπρεπε να πάει μια έγκυο η οποία αντιμετώπιζε επί 3 ημέρες δυσκολίες στον τοκετό, στη Σύρο. Πρέπει να ήταν πάνω από 8 μποφώρ όταν ξεκίνησε και σαν έφτασε έξω από τη Δονούσα, της ήρθε η ώρα να γεννήσει και ο γιατρός που ήταν μαζί τους, τον παρακάλεσε να κάνει κάτι να μην κουνάει πολύ το καίκι για να μπορέσει να ησυχάσει η γυναίκα. Μέσα στον χαλασμό, έκανε ότι μπορούσε και σε λίγο ήρθε στον κόσμο ένα αγοράκι που το βάφτισαν Σταύρο, στη χάρη της εκκλησίας του Σταυρού της Δονούσας. Αφού γέννησε λοιπόν η γυναίκα, δεν υπήρχε λόγος να πάνε πλέον στη Σύρο κι έτσι έστριψε το τιμόνι του πίσω προς την Αμοργό. Ήταν η εποχή ακόμη που και τα σταθερά τηλέφωνα ήταν πολυτέλεια κι έτσι δεν ήταν σε θέση να ειδοποιήσουν κανένα για το ευχάριστο γεγονός που έγινε μέσα στη «Χοζοβιώτισσα». Ο πατέρας της γυναίκας όμως που μόλις πριν από μια ώρα τους είχε αποχαιρετήσει από το λιμάνι της Αιγιάλης, όταν είδε το καίκι να επιστρέφει, ο νους του πήγε αμέσως στο κακό και ώσπου να πληροφορηθεί τι ακριβώς είχε συμβεί, κόντεψε να τρελλαθεί από αγωνία. Άλλη μια φορά θυμάται χρειάστηκε να μεταφέρει μια παρέα Γερμανών από την Αιγιάλη στη Μουτσούνα και η θάλασσα ήταν πολύ άγρια. Κάποια στιγμή κατάλαβε πως θα χάνονταν όλοι και ανακοίνωσε πως θα γυρίσει πίσω. Μόλις το άκουσαν αυτό οι Γερμανοί, νόμισαν πως ήθελε περισσότερα χρήματα και του πρότειναν να του δώσουν τα διπλάσια προκειμένου να βγουν στη Νάξο. «Έβραζε η θάλασσα» θυμάται «αλλ’ αυτοί δεν καταλάβαιναν τίποτα από τον κίνδυνο.. Αναίσθητοι, δεν ένοιωθαν ότι θα μπορούσε να μας τσακίσουν τα κύματα και να πνιγούμε. Να γλυτώσουμε ήθελα και αυτοί με παρεξήσαν. Τι να τα έκανα τα χρήματα αν πηγαίναμε όλοι μαζί στο βυθό;».


Δεν είναι μία, ούτε δυο οι ιστορίες που μπορεί να αφηγηθεί ο Κωνσταντής για τα χρόνια που εξυπηρετούσε τους συμπατριώτες τους με τη «Χοζοβιώτισσα» κι έχει να πει ακόμα για ένα σωρό καλές στιγμές αλλά και για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε μαζί τους στη θάλασσα. Λίγο – πολύ οι περισσότεροι από τους τρανώτερους σήμερα Αμοριανούς έχουν ταξιδεύσει με την «Χοζοβιώτισσα» και όλοι έχουν επίσης κάτι να πούνε για αυτό το ωραίο καίκι. Έτσι, όλοι σκέφτονται πως είναι κρίμα να χαθεί το πλεούμενο, που εκτός του ότι φέρει το όνομα της Κυράς της Αμοργού, είναι συνδεδεμένο με τη ναυτική και την κοινωνική της ιστορία τους για μισό αιώνα!

Η «Χοζοβιώτισσα» ήταν μεγάλο σχολείο για τον Αντώνη και δίπλα στον πατέρα του έμαθε τη θάλασσα και τα μυστικά της πριν αναλάβει το τιμόνι της νέας «Παναγίας Χοζοβιώτισσας»

Συζήτηση για την "Κάρτα του Πολίτη" στην εκπομπή MEGA Σαββατοκύριακο

Ο κος Αναγνωστάκης κάνει αγώνα να πείσει τους συνομιλητές του για το αυτονόητο: ότι δηλ. προς το παρόν δεν έχει δώσει η κυβέρνηση συγκεκριμένες πληροφορίες για την "Κάρτα του Πολίτη". Οπότε η διαβούλευση που γίνεται από το Υπουργείο Εσωτερικών, είναι διαβούλευση σε "θολά νερά".

Αυτό βεβαίως ουδόλως μας εμποδίζει να υποβάλλουμε την άποψή μας στη διαβούλευση για την Κάρτα του Πολίτη, με βάση την διεθνή εμπειρία αλλά και τις πληροφορίες που συλλέγουμε από ιστοσελίδες του εξωτερικού.

Στο 2ο απόσπασμα ΔΕΝ αναπτύσσει ολοκληρωμένα και με άνεση την άποψή του κος Π.Μαντζούφας, καθηγητής Νομικής στο Α.Π.Θ. Και αυτό δεν είναι σωστό γιατί ο κος.... Μαντζούφας είναι από τους καθηγητές που και άποψη έχουν και την έχουν διατυπώσει και γραπτώς και αυτή η άποψη πρέπει να ακούγεται. Διαβάστε το εξαιρετικό του κείμενο Βιομετρία και Βιοπολιτική: http://id-ont.blogspot.com/2010/11/blog-post_8285.html. Όταν έγραψε αυτό το άρθρο, προφανώς είχε την προνοητικότητα να το επεκτείνει και να συμπεριλάβει πολλές πλευρές του επονομαζόμενου "ηλεκτρονικού κινδύνου". Σε αυτόν τον κίνδυνο εμείς θα εντάσσαμε με άνεση σήμερα την "Κάρτα του Πολίτη" μηδέ εξαιρουμένης και της "Κάρτας Αποδείξεων" (http://id-ont.blogspot.com/2010/12/blog-post_6637.html).

Περισσότερες πληροφορίες για το "σπάσιμο" της Γερμανικής Κάρτας του Πολίτη από hackers στο πλαίσιο μιας εκπομπής στην Γερμανική τηλεόραση, αλλά και το πρόβλημα με το κενό ασφαλείας που εμφανίστηκε με το καλημέρα στην Γερμανική Κάρτα του Πολίτη, δείτε μια προηγούμενη ανάρτησή μας: http://id-ont.blogspot.com/2010/11/deutsche-welle.html

Όσον αφορά το video με το εμπορικό κέντρο, που προβάλλεται στο 2ο απόσπασμα κατωτέρω, ήταν μια σκηνοθετική παρέμβαση που είχε στόχο να δημιουργήσει μόνο εντυπώσεις και όχι να δώσει απαντήσεις.

Παρόλα αυτά βλέπουμε πως φαντάσθηκε ένας καλλιτέχνης την ζωή των ανθρώπων όταν ο κάθε ένας μας θα φέρει μαζί του ένα RFID τσιπ (είτε στην Κάρτα του Πολίτη, είτε στην πιστωτική του κάρτα, είτε επάνω του εμφυτευμένο ή χαραγμένο) και εξέφρασε τον προβληματισμό του με ένα video (http://id-ont.blogspot.com/2010/10/video-rfid-tag_27.html). Βεβαίως δεν μπορεί να πει κανείς ότι απέχει πολύ από το να γίνει πραγματικότητα η φαντασία του καλλιτέχνη...

Είναι σαφές από τη συζήτηση, ότι απαραβίαστη, απαραχάρακτη, απροσπέλαστη και άτρωτη τεχνολογική μέθοδος ψηφιακής καταγραφής και αποθήκευσης πληροφοριών δεν υπάρχει.

Αν "γυρίσουμε λοιπόν στις πλάκες" ή στο "έγχαρτο σύστημα" που ρωτάει ο κος Χασαπόπουλος τότε θα δούμε ότι το ερώτημα ήταν και παραπλανητικό και παρελκυστικό.

Θα μπορούσε ως έμπειρος δημοσιογράφος που ψάχνει την αλήθεια ρωτήσει ως εξής: "Προκειμένου να έχουμε περισσότερες ευκολίες στην εξυπηρέτησή μας, τι θα πρέπει να θυσιάσουμε; Με αυτή την τεχνολογία κινδυνεύουμε να "χάσουμε" τους εαυτούς μας;" Εάν πρόκειται να θυσιάσουμε την προσωπική μας ελευθερία, το αυτεξούσιό μας, την προσωπική μας ζωή και την αυτονομία μας ε! τότε ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ !!! Δεν επιθυμούμε τα στοιχεία μας να "διασυνδεθούν".

Θα συνεχίζαμε μια τέτοια τοποθέτηση λέγοντας ότι: Επιθυμούμε κάθε υπηρεσία του Δημοσίου και κάθε ιδιωτική εταιρεία να έχει το δικό της αρχείο και να ΜΗΝ υπάρχει διασύνδεση αρχείων. Δηλ. να πηγαίνουμε στην Πολεοδομία για την άδεια κατασκευής, στο Υπουργείο Συγκοινωνιών για την άδεια οδήγησης, στο Δημαρχείο για την ληξιαρχική πράξη γέννησης, στην Αστυνομία για την αστυνομική μας ταυτότητα και στην Εφορία για την φορολογική μας δήλωση. Δεν επιθυμούμε να πηγαίνουμε σε μια υπηρεσία για όλα αυτά τα ζητήματα. Δεν θέλουμε επίσης πηγαίνοντας σε μια υπηρεσία για την φορολογική μας δήλωση, να βλέπει ο εφοριακός ... το βιβλιάριο υγείας μας. Είναι τόσο απλό !!!

Ο καθένας μας βεβαίως είναι ελεύθερος άνθρωπος. Ως ελεύθερος άνθρωπος, αφού ενημερωθεί σωστά, ας πράξει ότι πιστεύει ότι είναι καλύτερο για τον εαυτό του. Να ενημερωθεί όμως πρώτα υπεύθυνα για το τι σημαίνει "διασύνδεση αρχείων", για το είδος και τον τύπο της τεχνολογίας (πλινθίο τι είδους, ποιου τύπου, ποιας εταιρείας, με ποιες δυνατότητες) που θα χρησιμοποιηθεί καθώς επίσης και για τους κινδύνους στους οποίος εκτίθεται και μετά ας επιλέξει. Δεν είναι όμως υπεύθυνη στάση της πολιτείας να γίνονται διαβουλεύσεις σε ... "θολά νερά".

1ο απόσπασμα

2ο απόσπασμα

πηγή:Κόκκινος ουρανος

Σχοινούσα Συνύπαρξη λιμανιού και αρχαίων στο νησί

Λιμάνι που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της ακτοπλοΐας αποκτά η Σχοινούσα. Υστερα από την επίλυση του γρίφου μεταξύ προστασίας των αρχαιοτήτων και των αναγκών της σύγχρονης ζωής το έργο της κατασκευής του λιμανιού που είχε μείνει στάσιμο από το 2007 και ταυτόχρονα η διάνοιξη περιφερειακού δρόμου που θα συνδέει τις δύο άκρες του νησιού μπορεί να υλοποιηθεί. Την θετική ως προς το αίτημα απόφαση ελαβε το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, αφού ασχοληθηκε επί μακρόν με το θέμα διότι οι αρχαιότητες που έρχονται στο φως σ΄ αυτό το μικρό νησί είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες: Ενας παλαιοχριστιανικός οικισμός συγκεκριμένα, ο οποίος έρχεται σιγά - σιγά στο φως στην μία άκρη του όρμου Λιβάδι όπου και πρόκειται να γίνει το λιμάνι. Υπάρχει όμως και η πιθανότητα ύπαρξης ενάλιων αρχαιοτήτων, καθώς η διερεύνηση που έχει γίνει, δεν θεωρείται είναι πλήρης.
Ο εντοπισμός των βυζαντινών καταλοίπων ήταν η αιτία της καθυστέρησης του λιμανιού καθώς έβαλε φρένο στο έργο, δεδομένου μάλιστα ότι η αρμόδια 2η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων δεν ήταν σε θέση να προχωρήσει τις ανασκαφές με γοργό ρυθμό, λόγω οικονομικών δυσχερειών. Ηδη όμως έχουν αποκαλυφθεί σπίτια του οικισμού, μέσα στα οποία σώζεται και ο εξοπλισμός τους, δηλαδή εστίες, χύτρες, πιάτα κλπ. Λόγω του πλούτου και της δυναμικής του οικισμού μάλιστα θεωρείται πιθανή η ύπαρξη Επισκοπικού.

Με την απόφαση του ΚΑΣ λοιπόν σώζονται και τα αρχαία _ η ανασκαφή θα συνεχισθεί επί έξι μήνες και εν συνεχεία θα γίνει ανάδειξη των ευρημάτων _ αλλά κατασκευάζεται και το λιμάνι ύστερα από την τροποποίηση των σχεδίων της Νομαρχίας, έτσι που ο μώλος να μην πέφτει επάνω στον οικισμό όπως ήταν ο αρχικός σχεδιασμός. Παράλληλα θα γίνει και υποβρύχια αρχαιολογική έρευνα.

Να σημειωθεί ότι αυτή τη στιγμή η Σχοινούσα διαθέτει μεν λιμάνι, έχει όμως χαρακτηρισθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Νομαρχίας Κυκλάδων ως ακατάλληλο γι΄ αυτό και τα πλοία προσδένουν με ευθύνη των πλοιάρχων. Ιδιαίτερα το χειμώνα έτσι, τα προβλήματα είναι τεράστια για τους 150 κατοίκους που διαμένουν στο νησί, το οποίο έγινε ευρύτερα γνωστό πριν από μερικά χρόνια, λόγω της υπόθεσης αρχαιοκαπηλίας που είχε λάβει μεγάλες διαστάσεις.



πηγή:Βήμα

Δήλωση της Υπουργού Παιδείας: «Φέτος Πάμε Ελλάδα. Μένουμε Ελλάδα»

η Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων Άννα Διαμαντοπούλου και ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Γιώργος Νικητιάδης, συναντήθηκαν χθες 08/12/2010 με εκπροσώπους των Ταξιδιωτικών Γραφείων, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας της Υπουργού για πραγματοποίηση των σχολικών εκδρομών στην Ελλάδα.
Στην συνάντηση επισημάνθηκε η ανάγκη προβολής των ελληνικών προορισμών για τις σχολικές εκδρομές τόσο των Ελλήνων όσο και μαθητών από άλλες χώρες με ελκυστικά και οικονομικά πακέτα εκδρομών.
Συζητήθηκε επίσης το θέμα της επιμήκυνσης της περιόδου διεξαγωγής των εκδρομών, ώστε να μην συμπίπτουν όλες οι σχολικές εκδρομές και να υπάρχει καλύτερη ποιότητα στην παροχή υπηρεσιών. Έγινε ακόμη αναφορά στην αλλαγή του τρόπου καθορισμού του προορισμού των εκδρομών με προτεραιότητα στα εκπαιδευτικά κριτήρια.

Δήλωση της Υπουργού Παιδείας μετά τη συνάντηση :
«Φέτος Πάμε Ελλάδα. Μένουμε Ελλάδα»
Φέτος η Ελλάδα μας χρειάζεται όλους. Οι σχολικές εκδρομές μπορούν να προσφέρουν στους μαθητές και παιδαγωγική επιμόρφωση, αλλά και εξαιρετική αναψυχή – γιατί η χώρα μας είναι γεμάτη ομορφιές . Φέτος, λοιπόν, το σύνθημα και για τους μαθητές είναι «Πάμε Ελλάδα. Μένουμε Ελλάδα».
Υπήρξε μια συνεργασία με το Υπουργείο Τουρισμού και το Σύνδεσμο των Τουριστικών Γραφείων, προκειμένου να δημιουργηθούν κίνητρα και ουσιαστικές προσφορές, ώστε τα παιδιά να έχουν λόγους – και οικονομικούς – να επιλέξουν την Ελλάδα.
Είδαμε πολλές χρονιές και ιδιαίτερα πέρυσι, να αυξάνεται η επιλογή και η προτίμηση προς προορισμούς του εξωτερικού. Αυτό είναι θετικό. Όμως το εξωτερικό ας είναι επόμενος προορισμός, καθώς καλό είναι πρώτα μαθαίνουμε τη χώρα μας.
Έχει, λοιπόν, σημασία να υπάρχει από το Υπουργείο Παιδείας η υποστήριξη -από πλευράς οργάνωσης-, από το Υπουργείο Τουρισμού η ανάδειξη όλης της ομορφιάς της χώρας και από τον ιδιωτικό τομέα προσφορά οικονομικών πακέτων, που να εξυπηρετούν τους μαθητές.

Δήλωση του Υφυπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού:
Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει απολέσει ένα σημαντικό τμήμα της αγοράς της μαθητικής εκδρομής και αυτό έχει χαθεί σε δύο κατευθύνσεις: η μία είναι Έλληνες μαθητές που όλο και περισσότερο ταξιδεύουν στο εξωτερικό για τη μαθητική τους εκδρομή και η δεύτερη κατεύθυνση είναι η μείωση των επισκέψεων από ξένους μαθητές.
Στόχος μας είναι – και χαιρετίζουμε αυτή τη συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας, με πρωτοβουλία της κυρίας Διαμαντοπούλου- να αυξήσουμε τις μαθητικές εκδρομές εντός της χώρας.
Πιστεύουμε ότι οι μαθητές πρέπει να προτιμούν την Ελλάδα καθώς υπάρχουν εκατοντάδες λόγοι που κάνουν την χώρα μας ομορφότερη. Εκτός όμως από ελκυστικός προορισμός πρέπει να γίνει και οικονομικός ώστε να μπορέσει να αντέξει ο Έλληνας μαθητής.
Επίσης με τη σημερινή συνάντηση ανοίγονται και τεράστιες προοπτικές για να φέρουμε ξένους μαθητές από άλλες χώρες στην Ελλάδα.
Υπάρχουν, όπως γνωρίζει και το Υπουργείο Παιδείας «κλασσικά σχολεία» σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, και ο ελληνικός πολιτισμός αποτελεί σημαντικό ερέθισμα για να προσελκύσουμε μαθητικές εκδρομές τους. Επίσης, για αυτό μαζί με την Υπουργό, θα έρθουμε σε επαφή με πολλά σχολεία του εξωτερικού – με στόχο ακόμη και την Κίνα - ώστε να δούμε με ποιο τρόπο θα φέρουμε όσο περισσότερους μαθητές γίνεται στην πατρίδα μας, γιατί η πρώτη τους αυτή γνωριμία με τον πολιτισμό και την φύση της Ελλάδας, σε νεαρή ηλικία, αποτελεί βάση για μελλοντικές επαναλαμβανόμενες επισκέψεις με τις συντροφιές τους, τις οικογένειές τους και τους φίλους τους.

Η Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων Άννα Διαμαντοπούλου και ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Γιώργος Νικητιάδης, συναντήθηκαν χθες 08/12/2010 με εκπροσώπους των Ταξιδιωτικών Γραφείων, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας της Υπουργού για πραγματοποίηση των σχολικών εκδρομών στην Ελλάδα.
Στην συνάντηση επισημάνθηκε η ανάγκη προβολής των ελληνικών προορισμών για τις σχολικές εκδρομές τόσο των Ελλήνων όσο και μαθητών από άλλες χώρες με ελκυστικά και οικονομικά πακέτα εκδρομών.
Συζητήθηκε επίσης το θέμα της επιμήκυνσης της περιόδου διεξαγωγής των εκδρομών, ώστε να μην συμπίπτουν όλες οι σχολικές εκδρομές και να υπάρχει καλύτερη ποιότητα στην παροχή υπηρεσιών. Έγινε ακόμη αναφορά στην αλλαγή του τρόπου καθορισμού του προορισμού των εκδρομών με προτεραιότητα στα εκπαιδευτικά κριτήρια.

Δήλωση της Υπουργού Παιδείας μετά τη συνάντηση :
«Φέτος Πάμε Ελλάδα. Μένουμε Ελλάδα»
Φέτος η Ελλάδα μας χρειάζεται όλους. Οι σχολικές εκδρομές μπορούν να προσφέρουν στους μαθητές και παιδαγωγική επιμόρφωση, αλλά και εξαιρετική αναψυχή – γιατί η χώρα μας είναι γεμάτη ομορφιές .

Φέτος, λοιπόν, το σύνθημα και για τους μαθητές είναι

«Πάμε Ελλάδα. Μένουμε Ελλάδα».
Υπήρξε μια συνεργασία με το Υπουργείο Τουρισμού και το Σύνδεσμο των Τουριστικών Γραφείων, προκειμένου να δημιουργηθούν κίνητρα και ουσιαστικές προσφορές, ώστε τα παιδιά να έχουν λόγους

– και οικονομικούς – να επιλέξουν την Ελλάδα.
Είδαμε πολλές χρονιές και ιδιαίτερα πέρυσι, να αυξάνεται η επιλογή και η προτίμηση προς προορισμούς του εξωτερικού. Αυτό είναι θετικό. Όμως το εξωτερικό ας είναι επόμενος προορισμός, καθώς καλό είναι πρώτα μαθαίνουμε τη χώρα μας.
Έχει, λοιπόν, σημασία να υπάρχει από το Υπουργείο Παιδείας η υποστήριξη -από πλευράς οργάνωσης-, από το Υπουργείο Τουρισμού η ανάδειξη όλης της ομορφιάς της χώρας και από τον ιδιωτικό τομέα προσφορά οικονομικών πακέτων, που να εξυπηρετούν τους μαθητές.

Δήλωση του Υφυπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού:
Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει απολέσει ένα σημαντικό τμήμα της αγοράς της μαθητικής εκδρομής και αυτό έχει χαθεί σε δύο κατευθύνσεις: η μία είναι Έλληνες μαθητές που όλο και περισσότερο ταξιδεύουν στο εξωτερικό για τη μαθητική τους εκδρομή και η δεύτερη κατεύθυνση είναι η μείωση των επισκέψεων από ξένους μαθητές.
Στόχος μας είναι – και χαιρετίζουμε αυτή τη συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας, με πρωτοβουλία της κυρίας Διαμαντοπούλου- να αυξήσουμε τις μαθητικές εκδρομές εντός της χώρας.
Πιστεύουμε ότι οι μαθητές πρέπει να προτιμούν την Ελλάδα καθώς υπάρχουν εκατοντάδες λόγοι που κάνουν την χώρα μας ομορφότερη. Εκτός όμως από ελκυστικός προορισμός πρέπει να γίνει και οικονομικός ώστε να μπορέσει να αντέξει ο Έλληνας μαθητής.
Επίσης με τη σημερινή συνάντηση ανοίγονται και τεράστιες προοπτικές για να φέρουμε ξένους μαθητές από άλλες χώρες στην Ελλάδα.
Υπάρχουν, όπως γνωρίζει και το Υπουργείο Παιδείας «κλασσικά σχολεία» σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, και ο ελληνικός πολιτισμός αποτελεί σημαντικό ερέθισμα για να προσελκύσουμε μαθητικές εκδρομές τους. Επίσης, για αυτό μαζί με την Υπουργό, θα έρθουμε σε επαφή με πολλά σχολεία του εξωτερικού – με στόχο ακόμη και την Κίνα - ώστε να δούμε με ποιο τρόπο θα φέρουμε όσο περισσότερους μαθητές γίνεται στην πατρίδα μας, γιατί η πρώτη τους αυτή γνωριμία με τον πολιτισμό και την φύση της Ελλάδας, σε νεαρή ηλικία, αποτελεί βάση για μελλοντικές επαναλαμβανόμενες επισκέψεις με τις συντροφιές τους, τις οικογένειές τους και τους φίλους τους.

πηγή:travelling.gr

Πολίτες κόντρα στον Καιρό, οχι στην υποβάθμιση της Παιδείας

Ανακοίνωση με την οποία καταδικάζει τις πολιτικές (κι αναφέρεται στον εκπαιδευτικό Καλλικράτη) που προβλέπουν τις συγχωνέυσεις ή και καταργήσεις σχολικών μονάδων καθώς και γενικότερα την υποβάθμιση της Παιδείας, εξέδωσε ο συνδιασμός Πολίτες Κόντρα στον Καιρό.
Η ανακοίνωση προκύπτει ως συνέχεια των επιστολών διαμαρτυρίας που έχουν εκδόσει σύλλογοι εκπαιδευτικών και γονέων μαθητών των Κυκλάδων, "κόντρα" στους σχεδιασμούς για ανακατατάξεις στις σχολικές μονάδες της περιοχής.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση,

Η ανάλγητη πολιτική του μνημονίου έκανε αυτές τις μέρες αισθητή την παρουσία της και στο χώρο της Παιδείας, όπου οι κυβερνητικοί εντολοδόχοι της, οι περιφερειακοί διευθυντές εκπαίδευσης, προανήγγειλαν καταργήσεις, συγχωνεύσεις σχολείων και άλλα παρεμφερή ευεργετήματα, ξεκινώντας ουσιαστικά την υλοποίηση των περικοπών των κονδυλίων.

Μπορεί η κατακραυγή που εισέπραξε η κυβέρνηση από την εξαγγελία και μόνο, να έκανε τον περιφερειακό διευθυντή Ν. Αιγαίου, τον κ. Ράπτη, να ανακρούσει προς το παρόν πρύμνα, όμως τίποτα δεν προμηνύει την οριστική απόσυρση των μέτρων, αφού αυτά αποτελούν κεντρική πολιτική επιλογή, που αποκαλείται μάλιστα “αναβάθμιση της διοίκησης της εκπαίδευσης”. Αναβάθμιση που τελικά σημαίνει περιστολή δαπανών μέσα από εκατοντάδες συγχωνεύσεις σχολείων σε όλη τη χώρα (Καλλικράτης στην εκπαίδευση), χωρίς φυσικά να λαμβάνεται υπόψη καμιά ιδιαιτερότητα, όπως η νησιωτική, που κατά τα άλλα παραμένει στην ημερήσια διάταξη όλων των επιφανών κυβερνητικών στελεχών, υπουργών και μη.

Τουλάχιστον μέχρι σήμερα για τις όποιες αποφάσεις, γνωμοδοτούσαν τόσο οι νομαρχιακές επιτροπές παιδείας, όσο και τα νομαρχιακά συμβούλια, που καλούνταν να τοποθετηθούν αναλυτικά σε προτάσεις συγχώνευσης, κατάργησης, αλλά και αναβάθμισης ή και ίδρυσης σχολικών μονάδων.

Οι “ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ” καταδικάζουν απερίφραστα την πολιτική αυτή και συμπαραστέκονται με κάθε τρόπο στους συλλόγους των γονέων, στους φορείς των εκπαιδευτικών, σε αυτοδιοικητικούς φορείς που εναντιώνονται στα σχέδια υποβάθμισης της εκπαίδευσης.
Ένα είναι σίγουρο: Η πολιτική υποβάθμιση της δημόσιας παιδείας θα μας βρει κάθετα αντίθετους και θα συναντήσει την ομόθυμη καταδίκη και αντίσταση των τοπικών νησιωτικών κοινωνιών.

Προτεραιότητα τα αρχαιολογικά ευρήματα στην Σχοινούσα

εγκρίθηκε χθες ομόφωνα από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) η τροποποίηση των χερσαίων εγκαταστάσεων του έργου «Κατασκευή λιμανιού Σχοινούσας στον όρμο Λιβάδι και οδού προσπέλασης από τη χώρα προς το λιμάνι» για την προστασία των αρχαιολογικών ευρημάτων.

Για το θέμα, ο νομάρχης Κυκλάδων, κ. Δημήτρης Μπάιλας, είχε στείλει ανοικτή επιστολή προς τον πρωθυπουργό, ζητώντας την προσωπική του παρέμβαση για τη συνέχιση και ολοκλήρωση του έργου, που έχει «παγώσει» από το 2007.

Στο λιμάνι, που προορίζεται για αλιευτική χρήση, έχουν βρεθεί σε ανασκαφή κεραμική και λείψανα μεταβυζαντινής εποχής, και πολύ σημαντικός παλαιοχριστιανικός οικισμός.Κατά τη συνεδρίασή του, το ΚΑΣ αποφάσισε ο ήδη ανασκαμμένος χώρος να μείνει ελεύθερος και να απομακρυνθούν οι χερσαίες εγκαταστάσεις από τον χώρο, όπου βρίσκονται τα αρχαία.

Νέα αναβολή στη λήψη συνοδικής απόφασης για την Κάρτα του Πολίτη

Η πολυαναμενόμενη οριστική τοποθέτηση της Συνόδου για την Κάρτα του Πολίτη δεν πραγματοποιήθηκε ούτε και σήμερα. Το Ανακοινωθέν που εξέδωσαν οι Συνοδικοί Μητροπολίτες μεταθέτει για μια ακόμη φορά τη λήψη απόφασης στο μέλλον.
Η παρακολουθούσα "με ανύστακτο ενδιαφέρον" το θέμα Σύνοδος αντί να καθησυχάσει τον πιστό λαό για την Κάρτα του Πολίτη, δημιουργεί πολύ μεγάλη ανησυχία στους πιστούς για το μέγεθος της συνοδικής αναποφασιστικότητας και του αρχιεπισκοπικού φιλοκυβερνητισμού.

Είναι απορίας άξιον πως μετά από τις αντιδράσεις τόσων πιστών, κληρικών, θεολόγων και άλλων επιστημόνων αλλά και μετά τις σαφείς κατά της Κάρτας τοποθετήσεις πλήθους Ιεραρχών και των συνάξεων των κληρικών τους, πως μετά από όλα αυτά η Σύνοδος δεν ξεκαθαρίζει την αντίθεσή της προς την προτεινόμενη Κάρτα του Πολίτη.....

Η διαβούλευση για την Κάρτα τελειώνει σε λίγες μόνο μέρες (12/12/2010) και η Σύνοδος αναμένει το σχετικό νομοσχέδιο για να τοποθετηθεί οριστικά.

Δεν ανέγνωσαν οι Συνοδικοί και η συσταθείσα για το θέμα επιτροπή τα κείμενα του καθηγητή Τσελεγγίδη, άλλων νομικών και επιστημόνων;

Δεν αφουγκράστηκαν την κραυγή του πιστού λαού που διατρανώνει την άρνησή του στην παραλαβή της Κάρτας;

Αντί όλων αυτών, δείχνουν εμπιστοσύνη στους κυβερνητικούς αξιωματούχους;

Δεν πείσθηκαν ακόμη για την κυβερνητική γραμμή προώθησης στην πατρίδα μας των ιδεών και των μεθόδων της Νέας Τάξης πραγμάτων;

πηγή:Θρησκευτικά

Οι καμπάνες της εγρήγορσης ....

Γράφει ο Ηλίας Προβόπουλος

Θα ήταν πολύ επιπόλαιο τούτη τη στιγμή να γράψω γιατί οι εικόνες από το μοναστήρι της Χοζοβιώτισσας στην Αμοργό πρέπει να «περπατήσουν» μετά την εβδομάδα του Πάσχα σε όλα τα χωριά του νησιού και να περάσουν τις νύχτες τους σε όλες τις μεγάλες εκκλησίες. Υπάρχει εξήγηση και μάλιστα σοβαρή αλλά οπωσδήποτε είναι για σημείωση μιας άλλης φοράς…


Σημασία έχει πως σήμερα, τελευταία νύχτα της παρουσίας των εικόνων στις κεντρικές εκκλησίες όλη η ημέρα συνοδεύεται από κωδωνοκρουσίες που μοιάζει σαν να θέλουν να διατηρούν τον κόσμο σε εγρήγορση γιατί το μεγάλο γεγονός μια φορά μόνο το χρόνο συμβαίνει στον τόπο τους. Έτσι, σε κάθε εκκλησία υπήρχε ένας άνθρωπος που τραβούσε τα σκοινιά από τις καμπάνες και επειδή φαίνεται πως λόγω του πλήθους των εκκλησιών και των ναϊσκων δεν αρκούν οι μεγάλοι, τα παιδιά είχαν παντού τον πρώτο λόγο. Όπως στον Άγιο Αντώνιο, μια ωραία διπλή εκκλησία στην δυτική είσοδο της Χώρας η μικρή Ουρανία όλο το μεσημέρι τραβούσε το σκοινί και γέμιζε τον ανοιξιάτικο αέρα με ήχους που έσβηναν στα σιωπηλά σπίτια με τα κλειστά παράθυρα και τις μανταλωμένες πόρτες…

H λιτανεία των 800 χιλιομέτρων προς τιμήν της θαυματουργής εικόνας του Αγ.Νικολάου Βελικορέτσκυ

Στις 29 Ιουλίου στη Ρωσία εορτάζεται «Η λιτάνευση της εικόνας του Αγ.Νικολάου Βελικορέτσκυ από τη Βιάτκα στο Βελικορέτσκυ»
Η Βιάτκα είναι μια πόλη της Ρωσίας η οποία από το 1934 μετονομάστηκε σε Κίροφ και βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Βιάτκα,ενώ το Βελικορέτσκυ είναι ένα χωριό το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 180 χιλιομέτρων από τη Βιάτκα.

Η λιτάνευση της θαυματουργής εικόνας του Αγ.Νικολάου Βελικορέτσκυ χρονολογείται από τον 14ο αιώνα.Ο Άγ.Νικόλαος ζήτησε η εικόνα του να μεταφέρεται ετησίως στο χωριό στο οποίο ανακαλύφθηκε από έναν χωρικό(σ'ένα πεύκο).
Η επιθυμία του αγίου εκφράστηκε με τον ακόλουθο τρόπο:Θέλοντας να πάρουν την εικόνα στη Βιάτκα,αυτή δεν μετακινούνταν με κανέναν τρόπο.Τότε με δυνατή φωνή υποσχέθηκαν να την φέρνουν κάθε χρόνο στο «σπίτι »της.
Ο αριθμός των προσκυνητών είχε πέσει δραματικά κατά την κομμουνιστική περίοδο,όμως τώρα βρίσκεται σε συνεχή αύξηση και κυμαίνεται μεταξύ 3000 και 20000 πιστών.
Η απόσταση είναι 180 χιλιόμετρα και διασχίζουν δάση και κάμπους,ενώ για να διασχίσουν αυτήν την απόσταση χρειάζονται πέντε ημέρες.

Κάθε 2 ώρες γίνεται στάση για να προσευχηθούν στην εικόνα και για να ξεκουραστούν για μισή ώρα.Στις 9 το βράδυ η λιτάνευση σταματάει.ενώ οι πιστοί όλων των ηλικιών κοιμούνται σε σχολεία,σε σπίτια των χωρικών ή κάτω από τη σκέπη του ουρανού.Σ'όλη τη διαδρομή οι πιστοί φέρουν λάβαρα και εικόνες.

Ο κάθε ρώσος ορθόδοξος το θεωρεί μεγάλη ευλογία να συμμετάσχει έστω για μια φορά στη ζωή του σ'αυτή τη λιτανεία.Στο πλήθος των προσκυνητών μπορείς να δεις πολλά παιδιά και νέους.
Τη θαυματουργή εικόνα τη φέρουν σ'όλη τη διαδρομή από τη Βιάτκα στο Βελικορέτσκυ ιερείς και διάκονοι και μόλις φτάσουν στον τελικό προορισμό γίνεται Θέια Λειτουργία προς τιμήν του αγίου.
Στο κέντρο της θαυματουργής εικόνας βλέπουμε το Αγ.Νικόλαο με το Ευαγγέλιο στο χέρι να ευλογεί ενω στις άκρες απεικονίζονται θαύματα του αγίου.
Ένα αντίγραφο αυτής της εικόνας δώρησε ο Ιβαν ο Τρομερός στη Μονή Ιπατίεφ για να προσεύχονται υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του γιού του.

πηγή:http://www.proskynitis.blogspot.com/΄

ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΡΙΧΕΡΟΥΣΗΣ

Στιγμιότυπα από την πανηγυρική αγρυπνία που τελείται κάθε χρόνο στην Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού Θήρας επί τη εορτή της Συνάξεως της Υπεραγίας Θεοτόκου Τριχερούσης.

Ο Αγ.Ιωάννης ο Δαμασκηνός και η Παναγία η Τριχερούσα

Κατά την πρώτη περίοδο της εικονομαχίας, ανάμεσα στους υπερασπιστές των εικόνων ξεχώρισε ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (676-754 ή 787). Εκείνη την εποχή η εικονομαχία ήταν στο απόγειό της και ο Άγ. Ιωάννης έγραφε επιστολές υπέρ των εικόνων υποστηρίζοντας τη θέση πως "μέσω της σωματικής μας όρασης φτάνουμε στην πνευματική ενόραση".

Εξοργισμένος από αυτή τη πραγματεία ο αυτοκράτορας Λέων΄Γ πλαστογράφησε ένα γράμμα στο οποίο δήθεν ο Ιωάννης τον ικέτευε να επιτεθεί στη Συρία και το έστειλε στον χαλίφη της Συρίας με ένα φιλικό σημείωμα : "Προφανώς έχεις έναν Χριστιανό προδότη στην αυλή σου...." Ο χαλίφης κάλεσε αμέσως τον Ιωάννη και του είπε : "το χέρι που έγραψε αυτό το γράμμα θα κοπεί...". Εβαλε λοιπόν τον δήμιο κι έκοψε με το σπαθί το δεξί χέρι του Ιωάννη, που έπεσε στο πάτωμα.

Το ίδιο βράδυ ο Ιωάννης στο δωμάτιό του παρακάλεσε την Παναγία να τον θεραπεύσει κι έταξε πως εκείνος θα συνέχιζε να γράφει υπέρ της προσκύνησης των εικόνων. Σε λίγο αποκοιμήθηκε....Στον ύπνο του είδε τη Παναγία. η οποία του είπε πως τον θεράπευσε όπως της ζήτησε μα κι εκείνος θα έπρεπε να εκπληρώσει την υπόσχεση που έδωσε. Όταν ξύπνησε, το κομμένο χέρι του Ιωάννη ήταν στη θέση του. Μετά το θαύμα παρήγγειλε σ’ έναν χρυσοχόο και του έφτιαξε μιαν ασημένια παλάμη, την οποία και κόλλησε πάνω στην εικόνα, για να του θυμίζει την ευεργεσία της Παναγίας. Έτσι η Παναγία απόκτησε τρία χέρια και πήρε από τότε το όνομα Παναγία η Τριχερούσα.
Μετά απ’ αυτό έφυγε ο Άγ. Ιωάννης από τη Συρία και πήγε στην Παλαιστίνη παίρνοντας μαζί του τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Μόνασε στo Μοναστήρι του Αγίου Σάββα.Κλεισμένος εκεί προσευχόταν κι έγραφε ύμνους για την Παναγία, και κράτησε την υπόσχεσή του κι έγραψε πολλούς ύμνους συνχίζοντας να αντιστέκεται στην εικονομαχία. Άφησε παρακαταθήκη, αφού πεθάνει, να δοθεί η εικόνα στον πρώτο επίσκοπο Σάββα που θα επισκεπτόταν το Μοναστήρι. Πέρασαν πολλά χρόνια κι όταν επισκέφθηκε το Μοναστήρι ο βασιλιάς της Σερβίας Σάββας (ο Άγ. Σάββας 1175-1235), του έδωσαν ως δώρο εκείνη την εικόνα της Παναγίας, που είχε στο κελλί του ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Την πήγε στην πατρίδα του, μα επειδή έγινε επανάσταση φοβήθηκαν μήπως καταστραφεί.Τη φόρτωσαν λοιπόν σ’ ένα μουλάρι και το άφησαν να πάει όπου θέλει.Το μουλάρι έφτασε στο Άγιο Όρος, έξω από τη Μονή Χιλανδαρίου, όπου και βρίσκεται μέχρι σήμερα.

ο Αρχιεπίσκοπος εκτίθεται με την σιωπή του στο θέμα της καρτας του πολίτη.

ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΣΠΑΡΤΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ,ΜΕ ΑΙΧΜΕΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΩΝ!

Στην εφημερίδα «RealNews» και τον δημοσιογράφο Σωτήρη Σταθόπουλο μίλησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. Ευστάθιος, ο οποίος αναφερόμενος γιατί δεν μίλησε μετά τις εκλογές τόνισε, ότι «το ότι δεν θέλησα να μιλήσω είναι θέμα χαρακτήρα και ήθους».

Η συνέντευξη έχει του Μητροπολίτη Σπάρτης έχει ως εξής:

Σχεδόν τρία χρόνια μετά τη διεκδίκηση του αρχιεπισκοπικού θρόνου από τον κ. Ιερώνυμο, ο μητροπολίτης Σπάρτης λύνει τη σιωπή του και εξαπολύει ευθείες βολές για τη σημερινή κατάσταση στην Εκκλησία.

Στην πρώτη του συνέντευξη, ο κ. Ευστάθιος χαρακτηρίζει νεκροθάφτη όποιον διαχωρίζει την Εκκλησία από την Πολιτεία.

Έχουν περάσει σχεδόν δύο χρόνια από τις αρχιεπισκοπικές εκλογές. Γιατί δεν μιλήσατε όλο αυτό το διάστημα;

-Το ότι δεν θέλησα να μιλήσω είναι θέμα χαρακτήρα και ήθους. Να πω τι τώρα ή μετά τις εκλογές.Μερικοί από τους αρχιερείς πίστεψαν ότι εγώ θα οργανώσω την αντιπολίτευση μέσα στην Ιεραρχία.

Ακόμη και η λέξη αντιπολίτευση με πειράζει. Είμαι μέλος της Ιεραρχίας, είμαι ισότιμος με τους άλλους αρχιερείς.

Δεν θέλετε, δηλαδή, να επαναλάβετε την αντιπολίτευση που έκανε ο κ. Ιερώνυμος;

-Ακριβώς. Είναι μια εμπειρία στη ζωή μου την οποία δεν θέλω να επαναλάβω.

Συμμερίζεστε την κριτική που δέχεται ο Αρχιεπίσκοπος;

-Η Εκκλησία δεν έχει αλλάξει το βήμα της και επομένως δεν μπορώ να χαρακτηρίσω τη στάση της. Είναι η παραδεδομένη. Η Εκκλησία μας είναι πάντα η φιλόστοργη μητέρα. Η Εκκλησία βρίσκεται πάντα κοντά στον λαό, με την πνευματική κυρίως προσφορά της αλλά και με την κοινωνική της δράση.

Δεν ξέρω αν φτάνουν στην Αθήνα τα μηνύματα αυτά που λαμβάνουμε εμείς στην επαρχία. Ο λαός είναι πολύ απογοητευμένος και πικραμένος απ' όλους και απ' όλα και ζει χωρίς ελπίδα. Εμείς προσπαθούμε να του δώσουμε ελπίδα για το μέλλον.

Η Εκκλησία δεν θα έπρεπε να ασκεί κριτική;

-Η κριτική είναι δείγμα υγείας. Ο Αρχιεπίσκοπος πιστεύω πως κάνει την κριτική που πρέπει. Στο θέμα όμως της Κάρτας του Πολίτη έχει αργήσει χαρακτηριστικά να πάρει θέση και αυτό τον εκθέτει όχι μόνο ως πρόσωπο, αλλά και ως πρόεδρο της Ιεράς Συνόδου.

Ο πρωθυπουργός, μέσω διαδικτύου, αποκάλυψε πως συζητά με τον Αρχιεπίσκοπο τον διαχωρισμό των σχέσεων Κράτους Εκκλησίας;

-Κάποιος πνευματικός άνθρωπος στο πρόσφατο παρελθόν είχε πει: Θα είναι νεκροθάφτης της χώρας μας όποιος επιβάλει τον χωρισμό Εκκλησίας Πολιτείας.

Λέγεται και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό ότι έχει αρχίσει ο διάλογος για τον χωρισμό των δύο πλευρών. Αλλά αυτό το αγνοούν παντελώς τα εκκλησιαστικά όργανα.

Ωστόσο, ο Αρχιεπίσκοπος έχει κατηγορηθεί από μερίδα ιεραρχών ότι συμπλέει με τις αποφάσεις της κυβέρνησης...

-Οι τοποθετήσεις και οι αντιδράσεις των δημόσιων προσώπων έχουν σχέση με τις πεποιθήσεις τους.



ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΙΧΜΗΡΟΤΑΤΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΩΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ ΤΟΥ,ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΣΠΑΡΤΗΣ!

ΕΙΔΙΚΑ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΡΑΣΗ,ΛΕΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ!

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΣΗΣ Η ΔΗΛΩΣΗ ΠΩΣ ΤΟΝ "ΔΙΑΛΟΓΟ" ΓΙΑ ΧΩΡΙΣΜΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ-ΚΡΑΤΟΥΣ ΑΓΝΟΟΥΝ ΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ:ΔΗΛΑΔΗ,ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ!

ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ,ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ:ΚΑΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΞΙΟΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΕΣ ΦΩΝΕΣ,ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΣΥΧΝΟΤΕΡΑ!

πηγή:Ελλάς -Ορθοδοξία





Διαβάστε το σημερινό Ανακοινωθέν Διαρκούς Ιεράς Συνόδου για την "Κάρτα του Πολίτη"

Χειμωνιάτικη ανατολή στην Σαντορίνη

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΕΞΟΔΙΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΝ: Καύση Νεκρών

Γράφει ο π.Λάμπρος Φωτόπουλος

Δεν μπορεί να υπάρξη ανώτερη επιθυμία για τον Χριστιανό από το να τον βρη ο θάνατος σε νήψη και προσευχή εκτελώντας τις εντολές του Χριστού. Αυτή την ευλογημένη έξοδο από τον κόσμο θα ακολουθήση η αιώνια δόξα και μακαριότητα που έχει ετοιμασθεί για τους δικαί­ους, το ευλογημένο τραπέζι, στο οποίο θα τους υπηρετεί αυτοπροσώ­πως ο ίδιος ο Χριστός (Λουκ. 12, 37). Η δόξα αυτή καθενός από τους τετελειωμένους Χριστιανούς, μέλη του Σώματος του Χριστού, δεν είναι άσχετη με τον αγώνα της στρατευομένης Εκκλησίας. «Όταν δοξάζεται εν μέ­λος, συγχαίρει πάντα τα μέλη» (Κορ. 12, 26).
Ο δοξασμός του εκδημούντος μέλους προευφραίνει τα ευρισκόμε­να ακόμα στο στάδιο του αγώνα τέκνα της Εκκλησίας. Αυτό εκδηλώ­νεται ως χαρά και ευχαριστία προς τον Θεό και έχει αποτυπωθή εις την Εξόδιο Ακολουθία, την Ακολουθία εις Κεκοιμημένους όπως τη γνωρίζουμε.

«Δεύτε τελευταίο ασπασμόν δώμεν αδελφοί τω θανόντι ευχαριστούντες Θεώ», λέει το στιχηρό προσόμοιο νεκρωσίμου ακολουθίας. Ο τελευταίος ασπασμός στον θανόντα Χριστιανό έχει τον χαρακτήρα ευχαριστίας προς τον Θεό. Όλη η ευχαριστηριακή κοινότητα διέρχε­ται μπρος από το άψυχο λείψανο, το ασπάζεται και αναπέμπει δοξο­λογία στον Θεό για το γεγονός της σωτηρίας που η Θεία Χάρις επετέλεσε στον θανόντα και εξοδεύοντα. Η δοξολογία και ευχαριστία στον Τριαδικό Θεό διαποτίζει και συσφίγγει όλες τις υπόλοιπες ευχές και ύμνους της εξοδίου ακολουθίας σε τέτοια ισορροπία, ώστε ούτε η παρά­κληση των πενθούντων να παραλείπεται ούτε η διδασκαλία περί αθανα­σίας της ψυχής και ματαιότητος των εγκόσμιων να απουσιάζει. Συμπληρούνται τέλος οι ευχές με την έντονη επίκληση του θείου ελέους για την συγχώρηση των αμαρτημάτων του εκδημήσαντος Χριστιανού. Για ό,τι, δηλαδή, ως άνθρωπος έσφαλε.

Οι εξόδιες ευχές δεν απευθύνονται σε ένα απρόσωπο πτώμα, αλλά στο αγιασμένο υπόλειμμα μιας προσωπικότητας με τα θεοειδή εκείνα χαρακτηριστικά που περιγράφονται μέσα από την στιχολογία του Α­μώμου και των Μακαρισμών και αποτελούν τον κορμό της ακολουθί­ας αυτής. Οι Μακαρισμοί αναφέρονται στον κεκοιμημένο ως τηρητή του νόμου της Καινής Διαθήκης. Ο Αμωμος εξάλλου διαγράφει, για να θυμηθούμε μία έκφραση του Αγίου Αθανασίου, την πολιτεία, τους αγώνας, τας θλίψεις, τα σκώμματα, τας των δαιμόνων επαναστάσεις, τους ματαίους και μυρίους υποβαλλομένους λογισμούς, τα λόγια, την υπο­μονή, την άνωθεν συμμαχία. Έπειτα, τα μετά τους πόνους βραβεία, τους στεφάνους, τας αμοιβάς του αποδημούντος (Ιωήλ Γιαννακόπουλου, Παλαιά Διαθήκη Ο', τ. 24, Έκδ. Β', Θεσσαλονίκη σ. 531).

Για το λόγο αυτό διατρανώνουμε ότι είναι «μακαρία η οδός η πο­ρεύεται σήμερον», γιατί, «ητοιμάσθη» γι' αυτόν «τόπος αναπαύσεως» (Στίχος αποστολικού αναγνώσματος νεκρωσίμου ακολουθίας).

Τα χαρακτηριστικά αυτά της νεκρωσίμου ακολουθίας έχουν μεγά­λη σημασία προκειμένου να γίνη μία ουσιαστική και όχι επιφανεια­κή προσέγγιση των προβλημάτων που συνδέονται με την παραδοσια­κή στάση της Εκκλησίας σε θέματα, όπως αυτά που θα μας απασχο­λήσουν στη συνέχεια. Θα ήταν όμως παράλειψη να μην αναφέρουμε εδώ και την συνάφεια που έχουν οι εξόδιες ευχές με την Θεία Λει­τουργία. Η προσφορά του Σώματος και του Αίματος του Χριστού κα­τά την Θεία Ευχαριστία γίνεται υπέρ πάντων «ων ίσμεν και ων ουκ ίσμεν». Προσφέρεται όμως και ειδικά υπέρ «των εν πίστει αναπαυσαμένων... και παντός πνεύματος δικαίου εν πίστει τετελειωμένου».

Μέσα σ' αυτά τα πλαίσια θα επιδιώξουμε μία εποπτική προσέγγιση των βασικοτέρων θεμάτων που προκάλεσαν στην Ελλαδική Εκκλησία συ­ζήτηση ή και σε μερικές περιπτώσεις ρυθμίσεις σχετικά με την εξόδιο ακολουθία.


Η καύση των νεκρών

Το θέμα αυτό, προεκλήθη όχι από ενδοεκκλησιαστικό προβληματισμό, αλλά από πρωτοβουλίες εξωεκκλησιαστικών, κοινωνικών και πολιτι­κών παραγόντων. Για το λόγο αυτό φαίνεται ότι έχει ομοιόμορφη αντι­μετώπιση μέσα στον χώρο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έτσι στο ερώτη­μα αν πρέπει να καθιερωθή η καύση των νεκρών, η απάντηση που δί­νεται κατά κανόνα είναι αρνητική.

Διαφοροποίηση απόψεων υπάρχει στο αν πρέπει να συναινέση η Εκκλησία στην καθιέρωση της καύσεως για όσους δεν είναι Χριστια­νοί. Οι θιασώτες της καύσεως επικαλούνται λόγους έλλειψης χώρου, λόγους υγιεινής, συναισθηματικούς λόγους κ.λ.π., προκειμένου να επι­τύχουν τη θεσμοθέτηση. Η Εκκλησία απάντησε στην πρόκληση αυτή με άλλους αντίθετους, ουσιαστικότερους λόγους που συνοψίζονται ως εξής:

α. Θεολογικοί και Εκκλησιαστικοί λόγοι

«Η Εκκλησία πρέπει να μείνει ανεπηρέαστη από το κοσμικό πνεύμα και να εξακολουθήση να κηδεύη και να ενταφιάζη τα σώματα, γιατί αυτά μπορεί να είναι και άγια λείψανα», τα οποία κατά την εκταφή θα παρουσιάσουν τα σημεία της αγιότητος του κεκοιμημένου. Η αφθαρ­σία και η θαυματουργία των λειψάνων είναι τεκμήριο θεώσεως του ανθρώπου, αφού η Χάρις του Θεού διαπορθμεύεται και σε ολόκληρο το σώμα. Αυτό το γεγονός είναι υψίστης σημασίας για την Εκκλησία. Είναι μία άποψη που την έχει αναλύσει πάρα πολύ ο άγιος Ναυπακτί­ας κ. Ιερόθεος («Ταφή ή Καύση των νεκρών», Πρακτικά Ημερίδος «Η Καύση των νεκρών», Αθήνα 1999, Εισήγηση Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιε­ροθέου σ. 29. επ.).

β. Τα εκ του Κανονικού Δικαίου επιχειρήματα

Τα εκ του Κανονικού Δικαίου επιχειρήματα αντλούνται τόσον εκ της πληθώρας των οικουμενικού κύρους διατάξεων περί τηρήσεως των παραδόσεων γενικά και ειδικότερα των παραδεδομένων συνηθει­ών όσον και συγκεκριμένων αποφάσεων Οικουμενικών Συνόδων που προϋποθέτουν ενταφιασμό και όχι καύση.

Σημαντικός για το θέμα μας είναι ο 7ος κανόνας της Ζ' Οικουμε­νικής Συνόδου σύμφωνα με τον οποίο «ο άνευ αγίων λειψάνων καθιερών ναόν καθαιρείσθω ως παραβεβηκώς τας εκκλησιαστικάς πα­ραδόσεις». Από αυτόν και μόνον τον Ιερόν Κανόνα προκύπτει η ανά­γκη υπάρξεως αγίων λειψάνων προκειμένου να είναι δυνατή η καθιέ­ρωση Ιερού Θυσιαστηρίου, καθόσον η στάχτη, το μεταποιημένο υλι­κό ποτέ δε χρησιμοποιήθηκε για καθαγιασμό ναού. Αλλά πέραν αυτού, προχωρώντας ο μελετητής του κανονικού δικαίου της Ορθόδοξης Εκκλησίας αντιλαμβάνεται ότι το ζήτημα της ταφής δεν είναι απλό εκκλησιαστικό έθιμο, άλλα έχει πράγματι δογματικό χρώμα. Είναι δόγμα πίστεως. (Παναγιώτης Χριστινάκης, «Ταφή και Καύση των νεκρών», εν Πρακτικά Ημερίδος..., ό.π.π. σ. 48 επ.).

γ. Επιχειρήματα από τη επιστήμη της Ανθρωπολογίας

Η ταφή των νεκρών είναι πρωταρχικό σημείο στην αναγνώριση της θρησκευτικής συνειδήσεως των ανθρώπων.

Η ταφή διαφοροποιεί τον έλλογο άνθρωπο από τα λοιπά έμβια αλλά και την άλογη δημιουργία και τον αναδεικνύει ον με θρησκευ­τική συνείδηση. Έτσι, η ταφή των νεκρών δεν είναι ένα απλό έθιμο, αλλά αποτελεί πρωτογενές, αρχετυπικό στοιχείο της ανθρώπινης συνει­δήσεως. Για τους λόγους αυτούς η ταφή δεν έχει εθνικότητα.

Εξαλλου, η ταφή, αντίθετα με την καύση, συμπλέει με την φύση και εκφράζει την παράδοση του σώματος στις συνθήκες της φύσεως. Στην περίπτωση της καύσεως, το σώμα «εκτίθεται στη βιαιότητα των στοιχείων της φύσεως ή στην αδηφάγο μανία της τεχνολογίας». Κα­τά τη χαρακτηριστική έκφραση ενός διορατικού γέροντα, η καύση των νεκρών συνιστά «πολιτισμένη ανθρωποφαγία» και ταυτόχρονα αποτελεί και σύμβολο του σύγχρονου μηδενισμού (Στυλιανός Καρπαθίου Πρωτοπρεσβύτερος, «Η Καύση των νεκρών. Αναφο­ρά στην ψυχολογία του φαινομένου», εν Πρακτικά Ημερίδος..., όπ.π. σ. 86 επ.).

δ. Νομικά επιχειρήματα

Με την υπ' αριθμό 1819/1986 Απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδι­κείου Αθηνών αποκρούεται η αίτηση αναγνωρίσεως σωματείου με την επωνυμία «Σύνδεσμος Φίλων Αποτέφρωσης» με την αιτιολογία ότι προσκρούει στη δημόσια τάξη και τα χρηστά ήθη.
Αλλη απόφαση όμως (η 1702/88 του Εφετείου Αθηνών) δέχεται τα αντίθετα. Δηλαδή ότι η καύση των νεκρών ούτε στη δημόσια τάξη ούτε στα χρηστά ήθη αντίκειται.

Συζήτηση ακόμα γίνεται μεταξύ των νομικών αν το παρόν νομο­θετικό πλαίσιο δίδει τη δυνατότητα της καύσης των νεκρών ή απαι­τεί νέα νομοθετική ρύθμιση που να παρέχει το δικαίωμα αυτό.

Όσον και αν κατακρίθηκε η πιο πάνω απορριπτική απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών, «ως επιστροφή στον Μεσαίωνα» (Αναστάσιος Μαρίνος, «Η καύση των νεκρών και το Σύνταγμα», εν Πρακτι­κά Ημερίδος..., όπ.π. σ. 44), επειδή ίσως υπήρξε ελλιπής στην αιτιολογία της, εντούτοις πιστεύουμε ότι κινείται προς την σωστή κατεύθυνση. Η άποψη κάποιων νομικών ότι δεν είναι η ταφή δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας και ως εκ τούτου δεν κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα, δεικνύει άγνοια του θέματος, όπως αποδείχθηκε από την πιο πάνω κανονική θεώρηση της ορθοδόξου δι­δασκαλίας. Είναι όμως εξόχως δύσκολο, σε μία εποχή που ακόμη και οι σατανιστικές τελετές επιτρέπονται ελεύθερα και δε θεωρούνται αντί­θετες με τη δημοσία τάξη και τα χρηστά ήθη και που εμφανίζεται το Σύνταγμα της Ελλάδος, να ανέχεται όλα αυτά, να βρούμε πολλούς νο­μικούς που να αντιλαμβάνονται την κοινωνική ανατροπή και τον ηθι­κό αμοραλισμό που προκαλούν ιδέες όπως η καύση των νεκρών.

Τί θα κάνει όμως η Εκκλησία; Για να μην κατηγορηθή ως μεσαι­ωνική -παρόλο που η πυρά μάλλον με τον Μεσαίωνα συνδέεται-, θα δεχθή να διαβάζει την εξόδιο ακολουθία και στους μέλλοντας να απο­τεφρωθούν; Ακόμη, δε θα επιβάλει επιτίμιο σε όσους ευδοκούν και συμμετέχουν στη διαδικασία της καύσεως εκτελώντας ίσως την επι­θυμία του τεθνεώτος; Πιστεύουμε ότι και στις δυο περιπτώσεις η απάν­τηση πρέπει να είναι αρνητική.


(Απόσπασμα εισήγησης Λειτουργικού Συνεδρίου με τίτλο «Το μεγαλείο της Θείας Λειτουργίας. Παράδοση ή ανανέωση;», που διοργάνωσε η Εταιρεία Ορθοδόξων Σπουδών στις 27/2-1/3/2002 στην Θεσσαλονίκη)