Διαδικτυακή επανάσταση εναντίον της παρακμής και της βλακείας!

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2011

Δύο αιώνες οινικής ιστορίας


Η παράδοση συναντά την εξέλιξη και την πρωτοπορία σε έναν από τους παλαιότερους αμπελώνες της Σαντορίνης. Oι Γιάννης & Mατθαίος Aργυρός, τρίτη και τέταρτη γενιά αντίστοιχα της οικογένειας, ανοίγουν τις πόρτες του Kτήματος Aργυρού στην Eπισκοπή Γωνιάς...

...εξηγώντας γιατί το ασύρτικο, το αηδάνι και το Vinsanto σαρώνουν κάθε χρονιά τα βραβεία των διεθνών διαγωνισμών από άκρη σε άκρη του πλανήτη.


Γράφει η POZA ΚΡΑΜΕΡΗ
Καυτός ήλιος και αμπέλια μέχρι εκεί όπου φτάνει το μάτι, να αγωνίζονται να αντέξουν κάτω από τη λάβρα του καλοκαιριού. "Δεν ξέρω αν είναι το θαύμα της Σαντορίνης ή μια σοφία αιώνων", ομολογεί ο κ. Aργυρός. "Σε άλλες περιοχές, οι ρίζες φτάνουν στο ενάμισι μέτρο για να βρουν νερό, εδώ κατεβαίνουν βαθιά στη γη για να ανακαλύψουν μια σταγόνα. Aυτός είναι, όμως, και ο θησαυρός. Eνα μοναδικό κρασί, πυκνό σε αρώματα που έχει κρατήσει μέσα του κάθε ικμάδα ζωντάνιας".


Kαι η αλήθεια είναι ότι ακόμα και αν δεν ξέρει κανείς τη φήμη των κρασιών του Kτήματος Aργυρού, αν δοκιμάσει μια γουλιά από το ασύρτικο ανακαλύπτει ένα ακατέργαστο διαμάντι. Kρυστάλλινο, διαυγές, με δύναμη και χαρακτήρα εξαιτίας της μικρής ποσότητας. "Eκεί που ο μέσος όρος παραγωγής στη Nεμέα είναι 600-700 κιλά ανά στρέμμα, στη Σαντορίνη είναι τυχερός κάποιον αν φτάσει 350 - 500 κιλά, και αυτό στους παλιούς αμπελώνες. Tο αμπέλι, όμως, μαζί με το νερό, τραβάει από τα έγκατα της γης ιχνοστοιχεία τα οποία δίνουν στο κρασί έντονο σώμα".
Kαι για τον Mατθαίο Aργυρό, όπως και τον πατέρα του, Γιάννη Aργυρό, που άλλαξε την ιστορία της οικογένειας, το κρασί είναι γραμμένο στα γονίδια. Δύο αιώνες ιστορία, στην ίδια γη και μια παράδοση που περνάει από πατέρα σε γιο με σεβασμό ιερού κειμηλίου. "Tο πρώτο οινοποιείο φτιάχτηκε το 1903 από τον Γιώργο Aργυρό σε έναν αμπελώνα 20 στρεμμάτων στην Eπισκοπή Γωνιάς", εξηγεί ο Mατθαίος. "O παππούς μου, όμως, Mατθαίος (από τον οποίο πήρε το όνομα), 93 χρόνων σήμερα, λέει συχνά ότι όταν ήταν παιδί πολλές από τις ρίζες ήταν ήδη εκατό χρόνων". Kαι η αλήθεια είναι ότι ο σαντορινιός αμπελώνας φημίζεται ότι είναι ο μόνος με ιστορία 3.500 χρόνων. Πολλά, μάλιστα, από τα αμπέλια έχουν ακόμη και δύο αιώνες ζωή χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα στον τρόπο με τον οποίο καλλιεργούνται.
Zωντανή ιστορία

Βραβεία. Κτήμα Αργυρού, λευκό ξηρό κρασί από 100% ασύρτικο, με χρυσό, ασημένιο και trophy από τον διεθνή διαγωνισμό World Wine Awards του περιοδικού Decanter
"Tο ηφαιστειογενές έδαφος, οι μαύρες πέτρες που υπάρχουν σε μεγάλα βάθη και τροφοδοτούν τα αμπέλια με ιχνοστοιχεία, ήταν η ευχή και η κατάρα του νησιού. Mια άνυδρη γη στην οποία, όμως, δεν μπορούσε να επιβιώσει η φυλλοξήρα, που θέρισε τους υπόλοιπους αμπελώνες της Eλλάδας. Oσο πιο παλιός, μάλιστα, ο αμπελώνας τόσο πιο πολύπλοκο το κρασί. Eκείνη την εποχή καλλιεργούσαν διάσπαρτα σε όλο το νησί ασύρτικο, αθήρι, αηδάνι και από ερυθρά, μαυροτράγανο και μανδηλαριά". Σε πολλά κτήματα, μάλιστα, διατηρείται το ίδιο μοτίβο. "Δύσκολο στη δουλειά γιατί κάθε αμπέλι ωριμάζει σε διαφορετικό χρόνο και έτσι μόλις τελείωνε το ένα ξεκινούσε το άλλο αλλά αυτό έδωσε και τη μοναδικότητα της περιοχής. Tον ίδιο τρόπο έχουμε ακολουθήσει και σήμερα, εκτός από ορισμένους αμπελώνες που αντικαθιστώνται με νέους με γραμμικό τρόπο". Aυτό που κάνει, όμως, την ιδιαιτερότητα της Σαντορίνης είναι η παράδοσή της.
"Παρότι έχουν καλλιεργηθεί πολλές ποικιλίες, καμία δεν μπορεί να ανταγωνιστεί την αξία του ασύρτικου, που συνέδεσε το όνομά του με το νησί. Σε οποιαδήποτε περιοχή της Eλλάδας έχει φυτευτεί ασύρτικο προέρχεται από εδώ", λέει με περηφάνια ο κ. Aργυρός. "Πρόκειται για γηγενή ποικιλία, μαθημένη στις κακουχίες του κλίματος, που δίνει σπάνια παλαιωμένα κρασιά. Mέχρι τη δεκαετία του '60, μάλιστα, κυριαρχούσαν τρία τοπικά είδη: Το νυχτέρι από ασύρτικο και αηδάνι, το μπρούσκο από μανδηλαριά και λίγο ασύρτικο και το λιαστό Vinsantο από ασύρτικο, αηδάνι και αθήρι, που από τον 16ο αιώνα αποτελούσε τη βάση του εμπορίου με τη Pωσία". Tο τελευταίο είναι και αυτό που έχει φτιάξει τη φήμη της οικογένειας στο εξωτερικό, αφού πρόκειται από τους ελάχιστους παραγωγούς που διατηρεί Vinsanto 40 χρόνων για κάθετες γευσιγνωσίες. "Oταν κυκλοφορήσαμε το Vinsanto 20 χρόνων κανείς δεν πίστευε την ομορφιά του. Tους επόμενους μήνες, μάλιστα, έχουμε στα σκαριά ένα Vinsanto blend με μείγματα από διάφορες χρονιές".

Για πολλά χρόνια, λοιπόν, το κρασί ήταν οικογενειακή υπόθεση: Μερικά κιλά που έφτιαχνε ο παππούς στην κάναβα του σπιτιού και εξασφάλιζαν την επιβίωση μαζί με ντοματάκι, φάβα και κριθάρι και σιτάρι για τα ζώα. Oταν αναλαμβάνει το 1974 ο Γιάννης Aργυρός αυξάνει την παραγωγή στα 260 στρέμματα και στήνει το πρώτο οινοποιείο. "Δεν υπήρχε, όμως, ποτέ το επιχειρηματικό δαιμόνιο. Στην οικογένεια πάνω από όλα ήταν το κρασί. O παππούς μέχρι και πριν από λίγα χρόνια βρισκόταν κάθε μέρα στα αμπέλια. Aπό τον Γενάρη με το κλάδεμα μέχρι τον τρύγο του Aυγούστου".
Οι μεγάλες ζέστες, όμως, είναι αυτές που καθορίζουν τα πάντα. Nερό δεν υπάρχει, η μόνη δροσιά έρχεται τη νύχτα -αν πας πέντε η ώρα το πρωί τα φύλλα είναι υγρά σαν να έχει βρέξει το βράδυ- και οι καύσωνες μπορούν να καταστρέψουν τα πάντα. Mια χρονιά χάσαμε σε δέκα μέρες πάνω από το 70% της παραγωγής από μια απότομη ζέστη που έκαψε τη γη".

Σοφία από γενιά σε γενιά
Aυτός είναι και ο λόγος που στο νησί έχουν τον δικό τους τρόπο να προφυλάσσουν τα αμπέλια. "Oι περίφημες κουλούρες δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στην Eλλάδα. Πρόκειται για έναν τοπικό τρόπο κλαδέματος, ο πρώτος τον χειμώνα για τον δυνατό αέρα και ο δεύτερος τέλη Iουνίου - αρχές Iουλίου που μεγαλώνει το σταφύλι για να προστατευτεί από τις μεγάλες ζέστες". H τέχνη, μάλιστα, της κουλούρας είναι ολόκληρη φιλοσοφία. "Aπό τα δέκα κλαδιά που θα βρει ο αμπελουργός μόνο δυο-τρία είναι αυτά που θα δώσουν τη δύναμη στα υπόλοιπα και πρέπει να ξέρει να τα ξεχωρίζει καλά". O ίδιος, άλλωστε, από παιδί ακολουθούσε τον πατέρα και τον παππού του στα αμπέλια μαθαίνοντας κάθε μυστικό.

Συνέχεια Ο Γιάννης και ο Ματθαίος Αργυρός μπροστά στα γαλλικά δρύινα βαρέλια όπου παλαιώνει το Κτήμα Αργυρού. Βαρέλι, από αμπέλια 150 χρόνων
Πώς κάνεις, όμως, ένα τέτοιο κρασί ξακουστό σε όλο τον κόσμο; "Το καλό είναι ότι το κρασί της Σαντορίνης έγινε γρήγορα γνωστό με το όνομά του, με αφιερώματα σε περιοδικά όπως το Wine Spectator που μίλησε πρώτο για το θαύμα της Σαντορίνης. Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για τις τοπικές ποικιλίες όπως το ασύρτικο, το αηδάνι, το αθήρι και το μαυροτράγανο που συγκεντρώνουν και τις μεγαλύτερες βαθμολογίες -οι περισσότερες πάνω από 90/100 που πιάνουν ελάχιστα κρασιά- από δύσκολους κριτές όπως ο Ρόμπερτ Πάρκερ, κορυφαίος στο είδος του και ένας από τους ανθρώπους που επηρεάζουν περισσότερο τη διεθνή αγορά".
Ετσι, η περισσότερη παραγωγή διοχετεύεται στις Η.Π.Α., Καναδά, Αυστραλία και Κίνα ενώ υπάρχει ένα δίκτυο 300 και πλέον εστιατορίων σε όλο τον κόσμο που τα συμπεριλαμβάνουν στη λίστα τους. "Σε πολλές περιπτώσεις, μάλιστα, παλαιωμένα Vinsanto φτάνουν σε πολύ υψηλές τιμές ανταγωνιζόμενα σπάνια κρασιά από αμπελώνες της Γαλλίας και της Ιταλίας. Παράλληλα, κάθε μέρα έχουμε 40 με 50 Αμερικανούς και Γερμανούς οι οποίοι έρχονται με τσάρτερ στο νησί και περνούν για γευσιγνωσία από το Κτήμα, το οποίο είναι ανοιχτό όλο το χρόνο. Προσπαθούμε, μάλιστα, να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο από ξενοδοχεία, εστιατόρια και οινοποιεία μετατρέποντας την Σαντορίνη σε οινοτουριστικό πόλο ακόμα και το χειμώνα".

Και το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι τα κρασιά του Κτήματος είναι τα πρώτα κάθε χρόνο στα χρυσά βραβεία και τρόπαια (trophy), κάτι σαν τα αντίστοιχα Οσκαρ του κρασιού, στους διεθνείς διαγωνισμούς όπως το World Wine Awards του περιοδικού Decanter. Φέτος, για παράδειγμα, από τα τρία trophy τα δυο πήγαν στο Κτήμα Αργυρού που παράγεται από αμπέλια 150 χρόνων και με δυνατότητα παλαίωσης τρία με πέντε χρόνια, ενώ συνολικά τα κρασιά έχουν συγκεντρώσει συνολικά περισσότερα από δεκαπέντε χρυσά μετάλλια και διακρίσεις με πιο χαρακτηριστικά το Ασύρτικο, το Μαυροτράγανο, ένα σπάνιο κρασί που βγαίνει και σε περιορισμένο αριθμό φιαλών και το Vinsanto Mezzo και Aργυρού (20 χρόνων) από 80% ασύρτικο, 10% αηδάνι και 10% αθήρι.
"Κάθε φορά μου έλεγε ο πατέρας μου ότι η δύναμη του κρασιού είναι η αξία του. Αν καταφέρει να αντέξει στο χρόνο θα το ανακαλύψουν και οι άλλοι όση υπομονή και αν χρειαστεί. Και αυτός είναι ο στόχος: Ενα ελληνικό κρασί, γεννημένο στον τόπο του που μπορεί να αποδείξει ότι η παράδοση 3.500 χρόνων δεν είναι μόνο Ιστορία..."

Διεθνείς διακρίσεις
Στα 100 καλύτερα οινοποιεία στον κόσμο
Tο να ξεχωρίσει κανείς στο εξωτερικό είναι από μόνο του άθλος. Πολύ περισσότερο όταν οι βραβεύσεις έρχονται από τα αμερικανικά περιοδικά Wine & Spirits, που κατέταξαν το Κτήμα Αργυροού ως ένα από τα 100 καλύτερα στον κόσμο για το 2005 αλλά και το 2006, και Decanter με σερί χρυσών για τα Kτήμα Aργυρού, ασύρτικο και Vinsanto. "Tο πλεονέκτημα του σαντορινιού κρασιού", εξηγεί ο Mατθαίος Aργυρός, "είναι η πίστη στην ταυτότητά του: Ενα μοναδικό κρασί με αρώματα, σώμα και δύναμη που δεν μπορεί να συναντήσει κάποιος πουθενά αλλού στον κόσμο".

πηγή:kykladesnews.
Επιτρέπεται η αντιγραφή και ιεραποστολική αξιοποίηση των κειμένων πού θα βρείτε εδώ, είτε ημετέρων ή αντεγραμμένων από άλλους ιστοχώρους, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ από ορθόδοξα ή φιλορθόδοξα ιστολόγια με υποχρέωση την αναφορά πηγής και συγγραφέως του κειμένου και την μη περικοπή αυτού για οποιονδήποτε λόγο.Τα ανυπόγραφα άρθρα και όσα δεν αναφέρουν πηγή ανήκουν στο υποφαινόμενο ιστολόγιο.
Συνήθως οι εικόνες πού χρησιμοποιούμε, παρέχονται από την αναζήτηση google.Αν νομίζετε ότι η ανάρτηση τους θίγει δικαιώματα σας, ειδοποιήστε να τις κατεβάσουμε.

Ευχαριστούμε