Γράφει ο Π.Μυτιληναίος
Συγκίνηση και υπερηφάνεια. Αυτές οι δύο λέξεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν από κάποιον που θα επιθυμούσε να αναφερθεί στην εκδήλωση που ο Δήμος και η τοπική κοινότητα Βουρβούλου διοργάνωσαν χθες για τους ήρωες του Βουρβούλου. Η 29 Απριλίου του 1943 έμελλε να είναι μια μέρα που θα σημάδευε τον Βουρβούλο καθώς το αίμα 5 κατοίκων του έβαψε το χώμα του. Τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής ως πράξη εκδίκησης για την ανατίναξη του ασυρμάτου στο ημεροβίγλι και την αιχμαλωσία της φρουράς του νησιού από Έλληνες και ξένους καταδρομείς έδειξαν το πιο σκληρό τους πρόσωπο αφού εκτέλεσαν εν ψυχρώ όσους ντόπιους βοήθησαν στην επιχείρηση. Χθες στον Βουρβούλο δακρύσαμε όλοι καθώς ακούγαμε το χρονικό και την περιγραφή της εκτέλεσης και το προσκλητήριο των νεκρών. Μέχρι και ο Δήμαρχος λύγισε στην ομιλία του. Φορτισμένος από συγκίνηση δεν άντεξε καθώς προσπαθούσε να μιλήσει για τον ηρωϊσμό και την προσφορά των Βουρβουλιανών. Από το βαρύ και πένθιμο κλίμα της εκδήλωσης κρατήσαμε την εικόνα ενός ψιλόλιγνου νέου από τον Βουρβούλο που με δάκρυα στα μάτια κατέθεσε στεφάνι για τον ήρωα παππού του. Ήταν μια νότα αισιοδοξίας για το μέλλον του τόπου μας ο τρόπος που ο νεαρός κοίταξε το μνημείο που στήθηκε για τον παππού του και ο σεβασμός που έδειξε στην μνήμη των ηρώων μας.
